ਸ਼ਰਣਾਗਤੇਯਂ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਾਭਯਾ ਚ ਸਾ। ਸ਼ੁਭਾਚਾਰਾ ਚ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਨੈਨਾਂ ਵਕ੍ਤੁਮਿਹੋਤ੍ਸਹੇ ।। 8
ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਆਈ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਬਚਾਇਆ ਹੈ; ਉਹ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਵਾਲੀ ਹੈ—ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ—ਪਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।
ਏषਾ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਨਾਨ੍ਯੇਨ ਸ੍ਪ੍ਰष੍ਟੁਂ ਪਾਪੇਨ ਚੇਤਸਾ। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਕਿਲ ਪਞ੍ਚੇਮਾਂ ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਰਮਯਨ੍ਤਿ ਚ ।। 9
ਕੋਈ ਹੋਰ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜ ਗੰਧਰਵ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਵਮੇषਾ ਮਮਾਚष੍ਟੇ ਤਥਾ ਪ੍ਰਥਮਸਂਗਮੇ। ਤਥੈਵ ਗਜਨਾਸੋਰੂਃ ਸਤ੍ਯਮਾਹ ਮਮਾਨ੍ਤਿਕੇ। ਤੇ ਹਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਨਾਸ਼ਯੇਯੁਰ੍ਹਿ ਜੀਵਿਤਮ੍ ।। 10
ਇਹ ਗੱਲ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਮਿਲਣ ਤੇ ਹੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਵਰਗੀਆਂ ਜੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਸੱਚ ਕਿਹਾ; ਉਹ ਵੱਡੇ ਜਨ, ਜੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਜਾਨ ਹੀ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਰਾਜਾ ਚੈਵ ਸਮੀਕ੍ਸ਼੍ਯੈਨਾਂ ਸਂਮੋਹਂ ਗਤਵਾਨਿਹ । ਮਯਾ ਚ ਸਤ੍ਯਵਚਨੈਰਨੁਨੀਤੋ ਮਹੀਪਤਿਃ ।। 11
ਇੱਥੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਮੈਂ ਸੱਚੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ।
ਸੋਪ੍ਯੇਨਾਮਨਿਸ਼ਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਨਸੈਵਾਭ੍ਯਨਨ੍ਦਤ। ਭਯਾਦ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਜੀਵਿਤਸ੍ਯੋਪਘਾਤਿਨਾਮ੍। ਮਨਸਾऽਪਿ ਤਤਸ੍ਤ੍ਵੇਨਾਂ ਨ ਚਿਨ੍ਤਯਤਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਃ ।। 12
ਉਹ ਵੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਤ-ਦਿਨ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਪੰਜ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਜਾਨ ਲਈ ਖਤਰਾ ਹਨ, ਰਾਜਾ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਸ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਸੋਚਦਾ।
ਤੇ ਹਿ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਗਰੁਡਾਨਿਲਤੇਜਸਃ। ਦਹੇਯੁਰਪਿ ਲੋਕਾਂਸ੍ਤ੍ਰੀਨ੍ਯੁਗਾਨ੍ਤੇष੍ਵਿਵ ਭਾਸ੍ਕਰਃ ।। 13
ਉਹ ਵੱਡੇ ਜਨ, ਗਰੁੜ, ਹਵਾ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਤੀਬਰ, ਜੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਸੂਰਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸੈਨਨ੍ਧ੍ਰ੍ਯਾ ਹ੍ਯੇਤਦਾਖ੍ਯਾਤਂ ਮਮ ਤੇषਾਂ ਮਹਦ੍ਬਲਮ੍। ਤਵ ਚਾਹਮਿਦਂ ਗੁਹ੍ਯਂ ਸ੍ਨੇਹਾਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਬਨ੍ਧੁਵਤ੍ ।। 14
ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੇ ਖੁਦ ਮੈਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜਿਹਾ ਦੱਸ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਮਾ ਗਮਿष੍ਯਸਿ ਵੈ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਂ ਗਤਿਂ ਪਰਮਦੁਰ੍ਗਮਾਮ੍। ਬਲਿਨਸ੍ਤੇ ਰੁਜਂ ਕੁਰ੍ਯੁਃ ਕੁਲਸ੍ਯ ਚ ਧਨਸ੍ਯ ਚ ।। 15
ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਇਹ ਵੱਡੀ ਤੇ ਔਖੀ ਮੁਸੀਬਤ ਨਾ ਲਿਆ; ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਧਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਨਾਸ੍ਯਾਂ ਮਨਃ ਕਰ੍ਤੁਂ ਯਦਿ ਪ੍ਰਾਣਾ ਪ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤਵ। ਨ ਚਿਨ੍ਤਯੇਥਾ ਮਾਗਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਚ ਯਦੀਚ੍ਛਸਿ ।। 16
ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਤੈਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਉੱਤੇ ਮਨ ਨਾ ਲਾ; ਉਸ ਬਾਰੇ ਨਾ ਸੋਚ, ਨਾ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਭਗਿਨੀਂ ਕੀਚਕੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਣਾਂ ਸ਼ਤਂ ਵਾऽਪਿ ਸਹਸ੍ਰਮਯੁਤਾਨਿ ਵਾ । ਅਹਮੇਕੋ ਵਧਿष੍ਯਾਮਿ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਨ੍ਪਞ੍ਚ ਕਿਂ ਪੁਨਃ ।। 17
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਕੀਚਕ ਆਪਣੀ ਭੈਣ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: ਚਾਹੇ ਇੱਕ ਸੌ, ਹਜ਼ਾਰ ਜਾਂ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਗੰਧਰਵ ਹੋਣ, ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਆਂਗਾ—ਪੰਜ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ ਹੈ।
ਨ ਚ ਤ੍ਵਮਭਿਜਾਨੀषੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਗੁਹ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍ । ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਾ ਕਿਲ ਪੌਤ੍ਰਂ ਵਾ ਭ੍ਰਾਤਰਂ ਵਾ ਮਨਸ੍ਵਿਨਮ੍ ।। 18
ਤੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗੁਪਤ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ—ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਪੌਤਰਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸਮਝਦਾਰ ਭਰਾ ਹੋਵੇ।
ਰਹਸੀਹ ਨਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨਾਨਾਗਨ੍ਧਵਿਭੂषਿਤਮ੍। ਯੋਨਿਰੁਤ੍ਸ੍ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਸਤੀਨਾਮਪਿ ਚ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ ।। 19
ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦ virtuous ਔਰਤ ਵੀ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਪੁਰਖ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਮਾਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯਾਨੁਲਿਪ੍ਤਾਙ੍ਗਂ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਮ੍। ਵਸ਼ਮੇष੍ਯਤਿ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀ ਮਨ੍ਮਥੇਨਾਭਿਪੀਡਿਤਾ। ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਬ੍ਰੂਹਿ ਚੈਨਾਂ ਮਮ ਚੇਞ੍ਜੀਵਿਤਂ ਪ੍ਰਿਯਂ ।। 20
ਜਦ ਸੈਰੰਧਰੀ ਮੈਨੂੰ ਤੇਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਗਹਣੇ ਪਾ ਕੇ ਵੇਖੇਗੀ, ਤੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮੋਹਿਤ ਹੋਵੇਗੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਵੇਗੀ; ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਕਹਿ ਦੇ ਕਿ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਉਸ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਸੁਦੇष੍ਣਾ ਤੁ ਸ਼ੋਕੇਨਾਭਿਪ੍ਰਪੀਡਿਤਾ। ਅਹੋ ਦੁਃਖਮਹੋ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਮਹੋ ਪਾਪਮਿਤਿ ਸ੍ਮਹ ।। 21
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਦੇਸ਼ਣਾ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ, ਤੇ ਸੋਚਣ ਲੱਗੀ, 'ਹਾਏ, ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਦੁੱਖ, ਕਿੰਨੀ ਮੁਸੀਬਤ, ਕਿੰਨਾ ਪਾਪ ਹੈ!'
ਪ੍ਰਾਰੁਦਦ੍ਭृਸ਼ਦੁਃਖਾਰ੍ਤਾ ਵਿਪਾਕਂ ਤਸ੍ਯ ਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਾ। ਪਾਤਾਲੇषੁ ਪਤਤ੍ਯੇष ਵਿਲਪਨ੍ਬਡਵਾਮੁਖੇ ।। 22
ਉਸ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਗਹਿਰੀ ਪੀੜ ਵਿੱਚ ਰੋਈ ਤੇ ਆਖਣ ਲੱਗੀ, 'ਇਹ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਵਿਨਾਸ਼ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਰੋਦਾ ਹੋਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।'
ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਵਿਨਸ਼ਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਭ੍ਰਾਤਰਃ ਸੁਹृਦਸ਼੍ਚ ਮੇ। ਕਿਂਨੁ ਸ਼ਕ੍ਯਂ ਮਯਾ ਕਰ੍ਤੁਂ ਯਤ੍ਤ੍ਵਮੇਵਮਭਿਪ੍ਲੁਤਃ ।। 23
ਤੇਰੇ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਤੇ ਦੋਸਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਜਦ ਤੂੰ ਇੰਨਾ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋਇਆ ਹੋਇਆ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
ਨ ਚ ਸ਼੍ਰੇਯੋऽਭਿਜਾਨੀषੇ ਕਾਮਮੇਵਾਨੁਵਰ੍ਤਸੇ। ਧ੍ਰੁਵਂ ਗਤਾਯੁਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਾਪ ਯਦੇਵਂ ਕਾਮਮੋਹਿਤਃ । ਅਕਰ੍ਤਵ੍ਯੇ ਹਿ ਮਾਂ ਪਾਪੇ ਨਿਯੁਨਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿ ਨਰਾਧਮ ।। 24
ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਮੁਕਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਕਾਮ ਵਲੋਂ ਮਗਨ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਗਲਤ ਕੰਮ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਡੁਬਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਿਕੰਮਾ ਮਨੁੱਖ।
ਅਪਿ ਚੈਤਤ੍ਪੁਰਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਨਿਪੁਣੈਰ੍ਮਨੁਜੋਤ੍ਤਮੈਃ । ਏਕਸ੍ਤੁ ਕੁਰੁਤੇ ਪਾਪਂ ਸ੍ਵਜਾਤਿਸ੍ਤੇਨ ਹਨ੍ਯਤੇ ।। 25
ਇਹ ਗੱਲ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਚਤੁਰ ਤੇ ਉੱਚੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਆਖੀ ਹੈ: ਜਦ ਕੋਈ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਵੀ ਉਸ ਕਰਕੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਗਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਵਿषਯਂ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਅਦੂषਿਤਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ੍ਵਜਨਂ ਘਾਤਯਿष੍ਯਸਿ ।। 26
ਤੂੰ ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੇਂਗਾ।
ਏਤਤ੍ਤੁ ਮੇ ਦੁਃਖਤਰਂ ਯੇਨਾਹਂ ਭ੍ਰਾਤृਸੌਹृਦਾਤ੍। ਵਿਦਿਤਾਰ੍ਥਾ ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਤੁष੍ਟੋ ਭਵ ਕੁਲਕ੍ਸ਼ਯੇ ।। 27
ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੁਖ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਭਰਾਵਾਂ ਦੀ ਮਿਤਰਤਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ—ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾ।
ਗਚ੍ਛ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਿਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਸ੍ਵਮੇਵ ਭਵਨਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਕਿਂਚਿਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਸਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸੁਰਾਮਨ੍ਨਂ ਚ ਕਾਰਯ ।। 28
ਹੁਣ ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾ; ਕੋਈ ਬਹਾਨਾ ਬਣਾਕੇ ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾ।
ਕृਤੇ ਚਾਨ੍ਨੇ ਸੁਰਾਯਾਂ ਚ ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਸਿ ਮੇ ਪੁਨਃ । ਤਾਮਹਂ ਪ੍ਰੇषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਮਧ੍ਵਨ੍ਨਾਰ੍ਥਂ ਤਵਾਨ੍ਤਿਕਮ੍ ।। 29
ਜਦ ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਸੁਨੇਹਾ ਭੇਜੀਂ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਮਿੱਠੇ ਖਾਣੇ ਲਈ ਭੇਜ ਦਿਆਂਗੀ।
ਤਤਃ ਸਂਪ੍ਰੇषਿਤਾਮੇਨਾਂ ਵਿਜਨੇ ਨਿਰਵਗ੍ਰਹਾਮ੍। ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯੇਥਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਯਦਿ ਸਾਮ ਸਹਿष੍ਯਤਿ ।। 30
ਜਦ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਇਕੱਲੀ ਤੇ ਬਿਨਾ ਰੋਕ-ਟੋਕ ਭੇਜਾਂ, ਤੂੰ ਉਸਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੀਂ, ਜੇ ਉਹ ਨਰਮ ਬੋਲ ਸਹਿ ਲਵੇ।
ਸਦ੍ਯਃ ਕृਤਮਿਦਂ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼ੇषਮਤ੍ਰਾਨੁਚਿਨ੍ਤਯ ।। 31
ਇਹ ਸਭ ਕੰਮ ਤੁਰੰਤ ਹੋ ਜਾਣਗੇ; ਹੁਣ ਇੱਥੇ ਜੋ ਬਾਕੀ ਹੈ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚ।
ਸੁਦੇष੍ਣਯੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਕੀਚਕਃ ਕਾਲਚੋਦਿਤਃ। ਤ੍ਵਰਮਾਣਃ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਾਮ ਸ੍ਵਗृਹਂ ਰਾਜਵੇਸ਼੍ਮਨਃ ।। 32
ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਵਲੋਂ ਇੰਝ ਆਖੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਕੀਚਕਾ ਕismet ਦੇ ਵਲੋਂ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਆਗਮ੍ਯ ਚ ਗृਹਂ ਰਮ੍ਯਂ ਸੁਰਾਮਨ੍ਨਂ ਚਕਾਰ ਹ। ਅਜੈਡਕਂ ਚ ਸੁਕृਤਂ ਬਹੁ ਚੋਚ੍ਚਾਵਚਾਨ੍ਮृਗਾਨ੍ ।। 33
ਆਪਣੇ ਸੋਹਣੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਸ਼ਰਾਬ ਤੇ ਖਾਣਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਵੱਡੇ-ਛੋਟੇ ਕਈ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦਾ ਚੰਗਾ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਮਾਸ ਵੀ ਰੱਖਿਆ।
ਭਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਵਿਵਿਧਾਕਾਰਾਨ੍ਬਹੂਂਸ਼੍ਚੋਚ੍ਚਾਵਚਾਂਸ੍ਤਦਾ। ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਕੁਸ਼ਲੈਰਨ੍ਨਪਾਨੈਃ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤਮ੍ ।। 34
ਉਸਨੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਆਦਲੇ ਤੇ ਸਧਾਰਨ ਭੋਜਨ, ਨਿਪੁੰਨ ਰਸੋਈਏਆਂ ਵਲੋਂ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਏ।
ਤ੍ਵਰਾਵਾਨ੍ਕਾਲਪਾਸ਼ੇਨ ਕਣ੍ਠੇ ਬਦ੍ਧਃ ਪਸ਼ੁਰ੍ਯਥਾ । ਨਾਵਬੁਧ੍ਯਤ ਮੂਢਾਤ੍ਮਾ ਮਰਣਂ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍ ।। 35
ਉਹ ਜਲਦੀ-ਜਲਦੀ, ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਫੰਦੇ ਨਾਲ ਗਲ ਵਿੱਚ ਰੱਸਾ ਪਾਇਆ ਹੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਪਸ਼ੂ, ਆਪਣੇ ਮੂੜ ਮਨ ਨਾਲ ਮੌਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਾ ਸਕਿਆ।
ਆਨੀਤਾਯਾਂ ਸੁਰਾਯਾਂ ਤੁ ਕृਤੇ ਚਾਨ੍ਨੇ ਸੁਸਂਸ੍ਕृਤੇ। ਕੀਚਕਃ ਪੁਨਰਾਗਮ੍ਯ ਸੁਦੇष੍ਣਾਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। 36
ਜਦ ਸ਼ਰਾਬ ਲਿਆਈ ਗਈ ਤੇ ਖਾਣਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਕੀਚਕਾ ਮੁੜ ਆ ਕੇ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਮਧੁ ਮਾਂਸਂ ਚ ਬਹੁਧਾ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਧਾ ਕृਤਾਃ। ਸੁਦੇष੍ਣੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀਂ ਯਥਾ ਸਾ ਮੇ ਗृਹਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍ ।। 37
ਸ਼ਰਾਬ, ਮਾਸ ਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਤਿਆਰ ਹਨ; ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ, ਸੈਰੰਧਰੀ ਨੂੰ ਆਖ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆ ਜਾਵੇ।