ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਕਸ੍ਯਾਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਕੁਤੋ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਵਰਾਨਨੇ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਿਰਾਟਨਗਰਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸ਼ੋਭਨੇ ।। 12
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਕੌਣ ਦੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ? ਸੱਚ ਦੱਸ ਕਿ ਤੂੰ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਆਈ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀਏ।
ਰੂਪਮਗ੍ਰ੍ਯਂ ਤਥਾ ਕਾਨ੍ਤਿਃ ਸੌਕੁਮਾਰ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਭਾਤਿ ਵਕ੍ਰਂ ਤੇ ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕ ਇਵ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ।। 13
ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਤੇ ਨਰਮੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਹੌਲੀ ਵਕਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਸਾਫ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ।
ਨੇਤ੍ਰੇ ਸੁਵਿਪੁਲੇ ਸੁਭ੍ਰੁ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਨਿਭੇਸ਼ੁਭੇ। ਵਾਕ੍ਯਂ ਤੇ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਿ ਪਰਪੁष੍ਟਰੁਤੋਪਮਮ੍ ।। 14
ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਭੰਵ ਸੋਹਣੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਸੋਹਣੀਏ; ਤੇਰੀ ਬੋਲੀ, ਸੋਹਣੀ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਪੰਛੀ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਏਵਂਰੂਪਾ ਮਯਾ ਨਾਰੀ ਕਾਚਿਦਨ੍ਯਾ ਮਹੀਤਲੇ। ਨ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਾ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਯਾਦृਸ਼ੀ ਤ੍ਵਮਨਿਨ੍ਦਿਤੇ ।। 15
ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਔਰਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ੀਏ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪਦ੍ਮਾਲਯਾ ਕਾ ਤ੍ਵਮਥ ਭੂਤਿਃ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ। ਹ੍ਰੀਃ ਸ਼੍ਰੀਃ ਕੀਰ੍ਤਿਰਥੋ ਕਾਨ੍ਤਿਰਾਸਾਂ ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਵਰਾਨਨੇ ।। 16
ਕੀ ਤੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ? ਜਾਂ ਤੂੰ ਭੂਤੀ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ? ਕੀ ਤੂੰ ਲਾਜ, ਧਨ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਜਾਂ ਸੋਭਾ ਹੈਂ? ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਹੈਂ?
ਅਤੀਵ ਰੂਪਿਣੀ ਕਿਂ ਤ੍ਵਮਨਙ੍ਗਵਿਹਾਰਿਣੀ। ਅਤੀਵ ਭ੍ਰਾਜਸੇ ਸੁਭ੍ਰੁ ਪ੍ਰਭੇਵੇਨ੍ਦੋਰਨੁਤ੍ਤਮਾ ।। 17
ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਹੈਂ—ਕੀ ਤੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨਾਲ ਖੇਡਦੀ ਹੈਂ? ਸੋਹਣੇ ਭੰਵ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਚੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ।
ਅਪਿ ਚੇਕ੍ਸ਼ਣਪਕ੍ਸ਼੍ਮਾਣਾਂ ਸ੍ਥਿਤਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਨੋਪਮਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਦਿਵ੍ਯਾਂਸ਼ੁਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਦਿਵ੍ਯਕਾਨ੍ਤਿਮਨੋਰਮਮ੍ ।। 18
ਤੇਰੀਆਂ ਪਲਕਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਚੰਦ ਦੀ ਹੌਲੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ, ਦਿਵਿਆ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਨਮੋਹਣ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ।
ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਕ੍ਰਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾऽਨੁਪਮਯਾ ਯੁਤਮ੍। ਕृਤ੍ਸ੍ਨੇ ਜਗਤਿ ਕੋ ਨੇਹ ਕਾਮਸ੍ਯ ਵਸ਼ਗੋ ਭਵੇਤ੍ ।। 19
ਤੇਰਾ ਵਕਰ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਿਹਰਾ, ਜੋ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਵੇਖ ਕੇ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ?
ਹਾਰਾਲਂਕਾਰਯੋਗ੍ਯੌ ਤੁ ਸ੍ਤਨੌ ਚੋਭੌ ਸ਼ੁਭੋਭਨੌ । ਸੁਜਾਤੌ ਸਹਿਤੌ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਪੀਨੌ ਵृਤ੍ਤੌ ਨਿਰਨ੍ਤਰੌ ।। 20
ਤੇਰੇ ਦੋ ਸਤਨ, ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਹਾਰਾਂ ਲਈ ਯੋਗ, ਸੋਹਣੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਹੋਏ, ਭਰੇ ਹੋਏ, ਗੋਲ ਤੇ ਇਕੱਠੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਕੁਡ੍ਮਲਾਮ੍ਬੁਰੁਹਾਕਾਰੌ ਤਵ ਸੁਭ੍ਰੁ ਪਯੋਧਰੌ। ਕਾਮਪ੍ਰਤੋਦਾਵਿਵ ਮਾਂ ਤੁਦਤਸ਼੍ਚਾਰੁਹਾਸਿਨਿ ।। 21
ਤੇਰੇ ਸਤਨ, ਸੋਹਣੇ ਭੰਵ ਵਾਲੀ, ਕਮਲ ਦੇ ਅਣਖੁਲ੍ਹੇ ਕੌੜੇ ਵਾਂਗ ਹਨ; ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਇੱਛਾ ਦੇ ਚਾਬਕ ਵਾਂਗ ਚੋਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਲੀਵਿਭਙ੍ਗਚਤੁਰਂ ਸ੍ਤਨਭਾਰਵਿਨਾਮਿਤਮ੍। ਕਰਾਗ੍ਰਸਂਮਿਤਂ ਮਧ੍ਯਂ ਤਵੇਦਂ ਤਨੁਮਧ੍ਯਮੇ ।। 22
ਤੇਰਾ ਕਮਰ, ਸੋਹਣੀਏ, ਬੜੀ ਨਫ਼ਾਸਤ ਨਾਲ ਪੱਟਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਛਾਤੀਆਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਚਾਰੁਜਘਨਂ ਸਰਿਤ੍ਪੁਲਿਨਸਂਨਿਭਮ੍। ਕਾਮਵ੍ਯਾਧਿਰਸਾਧ੍ਯੋ ਮਾਮਪ੍ਯਾਕ੍ਰਾਮਤਿ ਭਾਮਿਨਿ ।। 23
ਤੇਰੇ ਸੋਹਣੇ ਪਿੱਠ, ਜੋ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ, ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਇਸ਼ਕ਼ ਦੀ ਲਾਇਲਾਜ ਬੀਮਾਰੀ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਜਜ੍ਵਾਲ ਚਾਗ੍ਨਿਮਦਨੋ ਦਾਵਾਗ੍ਨਿਰਿਵ ਨਿਰ੍ਦਯਃ । ਤ੍ਵਤ੍ਸਙ੍ਗਮਾਭਿਸਂਕਲ੍ਪਵਿਵृਦ੍ਧੋ ਮਾਂ ਦਹਤ੍ਯਯਮ੍ ।। 24
ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਅੱਗ ਬੜੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਸੜ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸਾੜ ਰਹੀ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਦਾਨਵਰ੍षੇਣ ਸਂਗਮਾਮ੍ਭੋਧਰੇਣ ਚ। ਸ਼ਮਯਸ੍ਵ ਵਰਾਰੋਹੇ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਂ ਮਨ੍ਮਥਾਨਲਮ੍ ।। 25
ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਆਪਣੀ ਆਪਾ-ਵਾਰ ਦੇ ਮੀਂਹ ਤੇ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਬੱਦਲ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਸੜ ਰਹੀ ਇਸ਼ਕ਼ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰ।
ਮਚ੍ਚਿਤ੍ਤੋਨ੍ਮਾਦਨਕਰਾ ਮਨ੍ਮਥਸ੍ਯ ਸ਼ਰੋਤ੍ਕਰਾਃ। ਤ੍ਵਤ੍ਸਙ੍ਗਮਾਸ਼ਾਨਿਸ਼ਿਤਾਸ੍ਤੀਵ੍ਰਾਃ ਸ਼ਸ਼ਿਨਿਭਾਨਨੇ । ਮਹ੍ਯਂ ਵਿਦਾਰ੍ਯ ਹृਦਯਮਿਦਂ ਨਿਰ੍ਦਯਵੇਗਿਤਾਃ ।। 26
ਚੰਨ ਵਰਗੇ ਮੁਖ ਵਾਲੀਏ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਹੋਏ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਛੇਦ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਹ੍ਯਸਿਤਾਪਾਙ੍ਗਿ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਾਸ਼੍ਚਣ੍ਡਦਾਰੁਣਾਃ। ਅਤ੍ਯੁਨ੍ਮਾਦਸਮਾਰਮ੍ਭਾਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯੁਨ੍ਮਾਦਕਰਾ ਮਮ। ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਦਾਨਸਂਭੋਗੈਰ੍ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ ।। 27
ਕਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਤੀਬਰ ਤੀਰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੜ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲਪਨ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਆਪਾ-ਵਾਰ ਅਤੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਬਚਾ।
ਚਿਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਾ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ। ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਕਾਮਂ ਸੇਵ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਸਹ ਵਿਲਾਸਿਨਿ ।। 28
ਅਦਭੁਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈਏ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਮੌਜ ਕਰ, ਖੇਡਣ ਵਾਲੀਏ।
ਨਾਰ੍ਹਸੀਹਾਸੁਖਂ ਵਸ੍ਤੁਂ ਸੁਖਾਰ੍ਹਾ ਸੁਖਵਰ੍ਜਿਤਾ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਹ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਂ ਸੌਖ੍ਯਂ ਮਤ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਤ੍ਤਗਾਮਿਨਿ ।। 29
ਤੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਪਰ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵੰਞੀ ਹੋਈ ਨਾ ਰਹਿ; ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਲੈ ਲੈ, ਮਸਤ ਚਾਲ ਵਾਲੀਏ।
ਸ੍ਵਾਦੂਨ੍ਯਮृਤਕਲ੍ਪਾਨਿ ਪੇਯਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਪਿਬਮਾਨਾ ਮਨੋਜ੍ਞਾਨਿ ਰਮਮਾਣਾ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ ।। 30
ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਪੀ, ਸੋਹਣੀਏ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ।
ਭੋਗੋਪਚਾਰਾਨ੍ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਚਾਪ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਪਾਨਂ ਪਿਬ ਮਹਾਭਾਗੇ ਭੋਗੈਸ਼੍ਚਾਨੁਤ੍ਤਮੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ ।। 31
ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਵਧੀਆ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਗ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਮਦਿਰਾ ਪੀ।
ਇਦਂ ਹਿ ਰੂਪਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਤਵਾਨਘੇ ਨਿਰਰ੍ਥਕਂ ਕੇਵਲਮਦ੍ਯ ਭਾਮਿਨਿ । ਅਧਾਰ੍ਯਮਾਣਾ ਸ੍ਨਗਿਵੋਤ੍ਤਮਾ ਸ਼ੁਭਾ ਨ ਸ਼ੋਭਸੇ ਸੁਨ੍ਦਰਿ ਸ਼ੋਭਨਾ ਸਤੀ ।। 32
ਨਿਸ਼ਚਲ ਸੋਹਣੀਏ, ਤੇਰੀ ਇਹ ਸੋਭਾ ਹੁਣ ਵਿਅਰਥ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਸੋਹਣੀਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਵਸਤ੍ਰ ਨਹੀਂ ਪਾਈ ਹੋਈ; ਤੂੰ ਅਸਲ ਸੋਹਣੀ ਹੋ ਕੇ ਵੀ, ਸੋਭਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਹੀ।
ਤ੍ਯਜਾਮਿ ਦਾਰਾਨ੍ਮਮ ਯੇ ਪੁਰਾਤਨਾ ਭਵਨ੍ਤੁ ਦਾਸ੍ਯਸ੍ਤਵ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨਿ । ਅਹਂ ਚ ਤੇ ਸੁਨ੍ਦਰਿ ਦਾਸਵਤ੍ਸ੍ਥਿਤਃ ਸਦਾ ਭਵਿष੍ਯੇ ਵਸ਼ਗੋ ਵਰਾਨਨੇ ।। 33
ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ ਜਾਣ, ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀਏ। ਮੈਂ ਵੀ, ਸੋਹਣੀਏ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੇਰਾ ਸੇਵਕ ਤੇ ਤੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਰਹਾਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾऽਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀ ਕੀਚਕੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ । ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਤਮੁਵਾਚੇਦਂ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀਵੇषਧਾਰਿਣੀ ।। 1
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੁਸ਼ਟ ਕੀਚਕ ਵਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਜੋ ਸੈਰੰਧਰੀ ਦੇ ਭੇਸ ਵਿਚ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਅਪ੍ਰਾਰ੍ਥਨੀਯਾਮਿਹਂ ਮਾਂ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਾਭਿਮਨ੍ਯਸੇ। ਨਿਹੀਨਵਰ੍ਣਾਂ ਸੈਰੇਨ੍ਧ੍ਰੀਂ ਬੀਭਤ੍ਸਾਂ ਕੇਸ਼ਕਾਰਿਣੀਮ੍ ।। 2
ਤੂੰ, ਰਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮੈਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਪਰ ਮੈਂ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਅਣਚਾਹੀ, ਨੀਵੀਂ ਜਾਤ ਵਾਲੀ, ਸੈਰੰਧਰੀ, ਭੈੜੀ ਤੇ ਖੁਲ੍ਹੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ ਹਾਂ।
ਪਰਦਾਰਾऽਸ੍ਮਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਨ ਯੁਕ੍ਤਂ ਤਵ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍। ਦਯਿਤਾਃ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਦਾਰਾ ਧਰ੍ਮਂ ਸਮਨੁਚਿਨ੍ਤਯ ।। 3
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਵਹੁਟੀ ਹਾਂ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਵਹੁਟੀਆਂ ਹਰ ਜੀਵ ਲਈ ਪਿਆਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ—ਧਰਮ ਬਾਰੇ ਸੋਚ।
ਪਰਦਾਰੇ ਨ ਤੇ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਜਾਤੁ ਕਾਰ੍ਯਾ ਕਥਂਚਨ । ਵਿਵਰ੍ਜਨਂ ਹ੍ਯਕਾਰ੍ਯਾਣਾਮੇਤਤ੍ਸੁਪੁਰੁषਵ੍ਰਤਮ੍ ।। 4
ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਵਹੁਟੀ ਵਲ ਮਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਮਾੜੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਹੀ ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਵਚਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਿਥ੍ਯਾਭਿਗृਧ੍ਨੋ ਹਿ ਨਰਃ ਪਾਪਾਤ੍ਮਾ ਮੋਹਮਾਸ੍ਥਿਤਃ । ਅਯਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ਧੋਰਂ ਮਹਦ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦ੍ਭਯਮ੍ ।। 5
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਝੂਠੀ ਲਾਲਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਾੜੀ ਨੀਅਤ ਤੇ ਭੁਲੇਖੇ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਰੀ ਬਦਨਾਮੀ ਜਾਂ ਵੱਡੇ ਖਤਰੇ ਵਿਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰ੍ਯਾ ਕੀਚਕਃ ਕਾਮਮੋਹਿਤਃ। ਜਾਨਨ੍ਨਪਿ ਸੁਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪਰਦਾਰਾਭਿਮਰ੍ਸ਼ਨੇ ।। 6
ਸੈਰੰਧਰੀ ਵਲੋਂ ਇੰਝ ਆਖਣ ਤੇ ਵੀ, ਕੀਚਕ ਇੱਛਾ ਵਿਚ ਪਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਾਣ ਕੇ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਵਹੁਟੀ ਵਲ ਮਨ ਲਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ।
ਦੋषਾਨ੍ਬਹੂਨ੍ਪ੍ਰਾਣਹਰਾਨ੍ਸਰ੍ਵਲੋਕਵਿਗਰ੍ਹਿਤਾਨ੍ । ਪ੍ਰੋਵਾਚੇਦਂ ਸੁਦੁਰ੍ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਦ੍ਰੌਪਦੀਮਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ ।। 7
ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਚ ਬਹੁਤ ਹੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸੀ ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਕਈ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਜਾਨ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਦੋਸ਼ ਦੱਸੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਨਾਰ੍ਹਸ੍ਯੇਵਂ ਵਰਾਰੋਹੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਂ ਵਰਾਨਨੇ । ਮਾਂ ਮਨ੍ਮਥਸਮਾਵਿष੍ਟਂ ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨਿ ।। 8
ਸੋਹਣੇ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਤੇ ਮਿੱਠੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੁਕਰਾਉਣੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।