ਯਾਜ੍ਞਸੇਨੀ ਸੁਦੇष੍ਣਾਂ ਤੁ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਨ੍ਤੀ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਆਵਸਤ੍ਪਰਿਚਾਰਾਰ੍ਹਾ ਸੁਦੁਃਖਂ ਜਨਮੇਜਯ ।। 2
ਯਾਜ਼ਨਸੇਨੀ, ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਹੋਈ, ਉਥੇ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ। ਹੇ ਜਨਮੇਜਯ, ਉਹ ਸੇਵਾ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ, ਪਰ ਬਹੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਥਾ ਚਰਨ੍ਤੀ ਪਾਞ੍ਚਾਲੀ ਸੁਦੇष੍ਣਾਯਾ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ। ਤਾ ਦੇਵੀਂ ਤੋਪਯਾਮਾਸ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਤਃਪੁਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ।। 3
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਂਚਾਲੀ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਰ੍षੇ ਗਤਪ੍ਰਾਯੇ ਕੀਚਕਸ੍ਤੁ ਮਹਾਬਲਃ। ਸੇਨਾਪਤਿਰ੍ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਦ੍ਰੁਪਦਾਤ੍ਮਜਾਮ੍ ।। 4
ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਲ ਮੁਕਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਕੀਚਕ, ਜੋ ਵਿਰਾਟ ਦਾ ਸੈਨਾਪਤੀ ਸੀ, ਨੇ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਗਰ੍ਭਾਯਾਂ ਚਰਨ੍ਤੀਂ ਦੇਵਤਾਮਿਵ । ਕੀਚਕਃ ਕਾਮਯਾਮਾਸ ਕਾਮਬਾਣਪ੍ਰਪੀਡਿਤਃ ।। 5
ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਸੀ ਤੇ ਦੇਵੀ ਵਾਂਗ ਚਲਦੀ ਸੀ, ਕੀਚਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਗਈ, ਉਹ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਘਾਇਲ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸ ਤੁ ਕਾਮਾਗ੍ਨਿਸਂਤਪ੍ਤਃ ਸੁਦੇष੍ਣਾਮਭਿਗਮ੍ਯ ਵੈ। ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਨਿਵ ਸੇਨਾਨੀਰਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। 6
ਇੱਛਾ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੜਦੇ ਹੋਏ, ਕੀਚਕ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਮੁਸਕਰਾ ਕੇ, ਸੈਨਾਪਤੀ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਨੇਯਂ ਮਯਾ ਜਾਤੁ ਪੁਰੇਹ ਦृष੍ਟਾ ਰਾਜ੍ਞੀ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ ਸ਼ੁਭਾ। ਰੂਪੇਣ ਚੋਨ੍ਮਾਦਯਤੀਵ ਮਾਂ ਭृਸ਼ਂ ਗਨ੍ਧੇਨ ਜਾਤਾ ਮਦਿਰੇਵ ਭਾਮਿਨੀ ।। 7
ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ; ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ, ਸ਼ਰਾਬ ਵਾਂਗ, ਮੈਨੂੰ ਮਸਤ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕਾ ਦੇਵਰੂਪਾ ਹृਦਯਂਗਮਾ ਸ਼ੁਭੇ ਹ੍ਯਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਮੇ ਕਸ੍ਯ ਕੁਤੋਤ੍ਰ ਸ਼ੋਭਨੇ। ਚਿਤ੍ਤਂ ਹਿ ਨਿਰ੍ਮਥ੍ਯ ਕਰੋਤਿ ਮਾਂ ਵਸ਼ੇ ਨ ਚਾਨ੍ਯਦਤ੍ਰੌਪਧਮਸ੍ਤਿ ਮੇ ਮਤਮ੍ ।। 8
ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਦੇਵੀ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੀ ਹੈ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੀ ਹੈ? ਸੋਹਣੀਏ, ਦੱਸ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ, ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਹੈ? ਇਹ ਮੇਰਾ ਮਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤ ਨਹੀਂ।
ਅਹੋ ਤਵੇਯਂ ਪਰਿਚਾਰਿਕਾ ਸ਼ੁਭਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗ੍ਰਰੂਪਾ ਪ੍ਰਤਿਭਾਤਿ ਮਾਮਿਯਮ੍। ਅਯੁਕ੍ਤਰੂਪਂ ਹਿ ਕਰੋਤਿ ਕਰ੍ਮ ਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਮਾਂ ਯਚ੍ਚ ਮਮਾਸ੍ਤਿ ਕਿਂਚਨ ।। 9
ਆਹ, ਇਹ ਤੇਰੀ ਸੋਹਣੀ ਸੇਵਕਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੂਪ ਨਵੀਂ ਤੇ ਤਾਜ਼ਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਖਿੱਚ ਲੈਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਦੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰੇ।
ਪ੍ਰਭੂਤਨਾਗਾਸ਼੍ਵਰਥਂ ਮਹਾਜਨਂ ਸਮृਦ੍ਧਿਯੁਕ੍ਤਂ ਬਹੁਪਾਨਯੋਜਨਮ੍। ਮਨੋਹਰਂ ਕਾਞ੍ਚਨਚਿਤ੍ਰਭੂषਣਂ ਗृਹਂ ਮਹਚ੍ਛੋਭਯਤਾਮਿਯਂ ਮਮ ।। 10
ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੱਡੇ ਘਰ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਦੇਵੇ, ਜੋ ਹਾਥੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਰੌਣਕ ਤੇ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਤੇ ਦਿਲਕਸ਼ ਹੈ।
ਤਤਃ ਸੁਦੇष੍ਣਾਮਨੁਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਕੀਚਕਸ੍ਤਤਃ ਸਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਨਰਾਧਿਪਾਤ੍ਮਜਾਮ੍। ਉਵਾਚ ਕृष੍ਣਾਮਭਿਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਂਸ੍ਤਦਾ ਮृਗੇਨ੍ਦ੍ਰਕਨ੍ਯਾਮਿਵ ਜਮ੍ਬੁਕੋ ਵਨੇ ।। 11
ਫਿਰ, ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰ ਕੇ, ਕੀਚਕ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਮਿੱਠੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸਿਆਲ ਸਿੰਘ ਦੀ ਧੀ ਕੋਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਕਸ੍ਯਾਸਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਕੁਤੋ ਵਾ ਤ੍ਵਂ ਵਰਾਨਨੇ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਵਿਰਾਟਨਗਰਂ ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਸ਼ੋਭਨੇ ।। 12
ਤੂੰ ਕੌਣ ਹੈਂ, ਕੌਣ ਦੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ? ਸੱਚ ਦੱਸ ਕਿ ਤੂੰ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਆਈ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀਏ।
ਰੂਪਮਗ੍ਰ੍ਯਂ ਤਥਾ ਕਾਨ੍ਤਿਃ ਸੌਕੁਮਾਰ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਕਾਨ੍ਤ੍ਯਾ ਵਿਭਾਤਿ ਵਕ੍ਰਂ ਤੇ ਸ਼ਸ਼ਾਙ੍ਕ ਇਵ ਨਿਰ੍ਮਲਂ ।। 13
ਤੇਰਾ ਰੂਪ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਤੇ ਨਰਮੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਹੌਲੀ ਵਕਰ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਪੂਰੇ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਸਾਫ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ।
ਨੇਤ੍ਰੇ ਸੁਵਿਪੁਲੇ ਸੁਭ੍ਰੁ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਨਿਭੇਸ਼ੁਭੇ। ਵਾਕ੍ਯਂ ਤੇ ਚਾਰੁਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗਿ ਪਰਪੁष੍ਟਰੁਤੋਪਮਮ੍ ।। 14
ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਹਨ, ਤੇਰੇ ਭੰਵ ਸੋਹਣੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਹਨ, ਸੋਹਣੀਏ; ਤੇਰੀ ਬੋਲੀ, ਸੋਹਣੀ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਪੰਛੀ ਦੀ ਮਿੱਠੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਏਵਂਰੂਪਾ ਮਯਾ ਨਾਰੀ ਕਾਚਿਦਨ੍ਯਾ ਮਹੀਤਲੇ। ਨ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਾ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਯਾਦृਸ਼ੀ ਤ੍ਵਮਨਿਨ੍ਦਿਤੇ ।। 15
ਮੈਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਵਰਗੀ ਔਰਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਤੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ੀਏ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਃ ਪਦ੍ਮਾਲਯਾ ਕਾ ਤ੍ਵਮਥ ਭੂਤਿਃ ਸੁਮਧ੍ਯਮੇ। ਹ੍ਰੀਃ ਸ਼੍ਰੀਃ ਕੀਰ੍ਤਿਰਥੋ ਕਾਨ੍ਤਿਰਾਸਾਂ ਕਾ ਤ੍ਵਂ ਵਰਾਨਨੇ ।। 16
ਕੀ ਤੂੰ ਲਕਸ਼ਮੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਕਮਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ? ਜਾਂ ਤੂੰ ਭੂਤੀ ਹੈਂ, ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ? ਕੀ ਤੂੰ ਲਾਜ, ਧਨ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਜਾਂ ਸੋਭਾ ਹੈਂ? ਸੋਹਣੀ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ ਹੈਂ?
ਅਤੀਵ ਰੂਪਿਣੀ ਕਿਂ ਤ੍ਵਮਨਙ੍ਗਵਿਹਾਰਿਣੀ। ਅਤੀਵ ਭ੍ਰਾਜਸੇ ਸੁਭ੍ਰੁ ਪ੍ਰਭੇਵੇਨ੍ਦੋਰਨੁਤ੍ਤਮਾ ।। 17
ਤੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਹੈਂ—ਕੀ ਤੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨਾਲ ਖੇਡਦੀ ਹੈਂ? ਸੋਹਣੇ ਭੰਵ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਚੰਦ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ।
ਅਪਿ ਚੇਕ੍ਸ਼ਣਪਕ੍ਸ਼੍ਮਾਣਾਂ ਸ੍ਥਿਤਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਨੋਪਮਂ ਸ਼ੁਭਮ੍। ਦਿਵ੍ਯਾਂਸ਼ੁਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਵृਤ੍ਤਂ ਦਿਵ੍ਯਕਾਨ੍ਤਿਮਨੋਰਮਮ੍ ।। 18
ਤੇਰੀਆਂ ਪਲਕਾਂ ਦੀ ਸੋਭਾ ਚੰਦ ਦੀ ਹੌਲੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਂਗ ਹੈ; ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ, ਦਿਵਿਆ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਨਮੋਹਣ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ।
ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਵਕ੍ਰਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਤੇ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾऽਨੁਪਮਯਾ ਯੁਤਮ੍। ਕृਤ੍ਸ੍ਨੇ ਜਗਤਿ ਕੋ ਨੇਹ ਕਾਮਸ੍ਯ ਵਸ਼ਗੋ ਭਵੇਤ੍ ।। 19
ਤੇਰਾ ਵਕਰ ਚੰਦ ਵਾਂਗ ਚਿਹਰਾ, ਜੋ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਵੇਖ ਕੇ, ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੌਣ ਇੱਛਾ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ?
ਹਾਰਾਲਂਕਾਰਯੋਗ੍ਯੌ ਤੁ ਸ੍ਤਨੌ ਚੋਭੌ ਸ਼ੁਭੋਭਨੌ । ਸੁਜਾਤੌ ਸਹਿਤੌ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਪੀਨੌ ਵृਤ੍ਤੌ ਨਿਰਨ੍ਤਰੌ ।। 20
ਤੇਰੇ ਦੋ ਸਤਨ, ਗਹਣਿਆਂ ਤੇ ਹਾਰਾਂ ਲਈ ਯੋਗ, ਸੋਹਣੇ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਹੋਏ, ਭਰੇ ਹੋਏ, ਗੋਲ ਤੇ ਇਕੱਠੇ, ਲਕਸ਼ਮੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹਨ।
ਕੁਡ੍ਮਲਾਮ੍ਬੁਰੁਹਾਕਾਰੌ ਤਵ ਸੁਭ੍ਰੁ ਪਯੋਧਰੌ। ਕਾਮਪ੍ਰਤੋਦਾਵਿਵ ਮਾਂ ਤੁਦਤਸ਼੍ਚਾਰੁਹਾਸਿਨਿ ।। 21
ਤੇਰੇ ਸਤਨ, ਸੋਹਣੇ ਭੰਵ ਵਾਲੀ, ਕਮਲ ਦੇ ਅਣਖੁਲ੍ਹੇ ਕੌੜੇ ਵਾਂਗ ਹਨ; ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਇੱਛਾ ਦੇ ਚਾਬਕ ਵਾਂਗ ਚੋਟ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਵਲੀਵਿਭਙ੍ਗਚਤੁਰਂ ਸ੍ਤਨਭਾਰਵਿਨਾਮਿਤਮ੍। ਕਰਾਗ੍ਰਸਂਮਿਤਂ ਮਧ੍ਯਂ ਤਵੇਦਂ ਤਨੁਮਧ੍ਯਮੇ ।। 22
ਤੇਰਾ ਕਮਰ, ਸੋਹਣੀਏ, ਬੜੀ ਨਫ਼ਾਸਤ ਨਾਲ ਪੱਟਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਛਾਤੀਆਂ ਦੇ ਭਾਰ ਨਾਲ ਝੁਕੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਇਹ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਵਿਚ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਚਾਰੁਜਘਨਂ ਸਰਿਤ੍ਪੁਲਿਨਸਂਨਿਭਮ੍। ਕਾਮਵ੍ਯਾਧਿਰਸਾਧ੍ਯੋ ਮਾਮਪ੍ਯਾਕ੍ਰਾਮਤਿ ਭਾਮਿਨਿ ।। 23
ਤੇਰੇ ਸੋਹਣੇ ਪਿੱਠ, ਜੋ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵਰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਵੀ, ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਇਸ਼ਕ਼ ਦੀ ਲਾਇਲਾਜ ਬੀਮਾਰੀ ਘੇਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਜਜ੍ਵਾਲ ਚਾਗ੍ਨਿਮਦਨੋ ਦਾਵਾਗ੍ਨਿਰਿਵ ਨਿਰ੍ਦਯਃ । ਤ੍ਵਤ੍ਸਙ੍ਗਮਾਭਿਸਂਕਲ੍ਪਵਿਵृਦ੍ਧੋ ਮਾਂ ਦਹਤ੍ਯਯਮ੍ ।। 24
ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਅੱਗ ਬੜੀ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਸੜ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅੱਗ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਹੋਰ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸਾੜ ਰਹੀ ਹੈ।
ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਦਾਨਵਰ੍षੇਣ ਸਂਗਮਾਮ੍ਭੋਧਰੇਣ ਚ। ਸ਼ਮਯਸ੍ਵ ਵਰਾਰੋਹੇ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤਂ ਮਨ੍ਮਥਾਨਲਮ੍ ।। 25
ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀਏ, ਆਪਣੀ ਆਪਾ-ਵਾਰ ਦੇ ਮੀਂਹ ਤੇ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਬੱਦਲ ਨਾਲ, ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਸੜ ਰਹੀ ਇਸ਼ਕ਼ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰ।
ਮਚ੍ਚਿਤ੍ਤੋਨ੍ਮਾਦਨਕਰਾ ਮਨ੍ਮਥਸ੍ਯ ਸ਼ਰੋਤ੍ਕਰਾਃ। ਤ੍ਵਤ੍ਸਙ੍ਗਮਾਸ਼ਾਨਿਸ਼ਿਤਾਸ੍ਤੀਵ੍ਰਾਃ ਸ਼ਸ਼ਿਨਿਭਾਨਨੇ । ਮਹ੍ਯਂ ਵਿਦਾਰ੍ਯ ਹृਦਯਮਿਦਂ ਨਿਰ੍ਦਯਵੇਗਿਤਾਃ ।। 26
ਚੰਨ ਵਰਗੇ ਮੁਖ ਵਾਲੀਏ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦੀ ਆਸ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਹੋਏ ਕਾਮਦੇਵ ਦੇ ਤਿੱਖੇ ਤੀਰ, ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਛੇਦ ਰਹੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਾ ਹ੍ਯਸਿਤਾਪਾਙ੍ਗਿ ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਾਸ਼੍ਚਣ੍ਡਦਾਰੁਣਾਃ। ਅਤ੍ਯੁਨ੍ਮਾਦਸਮਾਰਮ੍ਭਾਃ ਪ੍ਰੀਤ੍ਯੁਨ੍ਮਾਦਕਰਾ ਮਮ। ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਦਾਨਸਂਭੋਗੈਰ੍ਮਾਮੁਦ੍ਧਰ੍ਤੁਮਿਹਾਰ੍ਹਸਿ ।। 27
ਕਾਲੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਇਹ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਤੀਬਰ ਤੀਰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਵੜ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਾਗਲਪਨ ਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਆਪਾ-ਵਾਰ ਅਤੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਬਚਾ।
ਚਿਤ੍ਰਮਾਲ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਾ ਸਰ੍ਵਾਭਰਣਭੂषਿਤਾ। ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਕਾਮਂ ਸੇਵ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਸਹ ਵਿਲਾਸਿਨਿ ।। 28
ਅਦਭੁਤ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾ ਕੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈਏ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ-ਮੌਜ ਕਰ, ਖੇਡਣ ਵਾਲੀਏ।
ਨਾਰ੍ਹਸੀਹਾਸੁਖਂ ਵਸ੍ਤੁਂ ਸੁਖਾਰ੍ਹਾ ਸੁਖਵਰ੍ਜਿਤਾ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਹ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਂ ਸੌਖ੍ਯਂ ਮਤ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਮਤ੍ਤਗਾਮਿਨਿ ।। 29
ਤੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈਂ, ਪਰ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਵੰਞੀ ਹੋਈ ਨਾ ਰਹਿ; ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੁਖ ਲੈ ਲੈ, ਮਸਤ ਚਾਲ ਵਾਲੀਏ।
ਸ੍ਵਾਦੂਨ੍ਯਮृਤਕਲ੍ਪਾਨਿ ਪੇਯਾਨਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਪਿਬਮਾਨਾ ਮਨੋਜ੍ਞਾਨਿ ਰਮਮਾਣਾ ਯਥਾਸੁਖਮ੍ ।। 30
ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਰਗੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਪੀ, ਸੋਹਣੀਏ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ।
ਭੋਗੋਪਚਾਰਾਨ੍ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਸੌਭਾਗ੍ਯਂ ਚਾਪ੍ਯਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਪਾਨਂ ਪਿਬ ਮਹਾਭਾਗੇ ਭੋਗੈਸ਼੍ਚਾਨੁਤ੍ਤਮੈਃ ਸ਼ੁਭੈਃ ।। 31
ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀਏ, ਵਧੀਆ ਸੁਖ-ਸਾਧਨਾਂ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈ, ਤੇ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਗ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਮਦਿਰਾ ਪੀ।