ਨੋਦ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤਦਾ ਭੀਮੋ ਦੁਃਖੇਨੇਵਾਕਰੋਨ੍ਮਤਿਮ੍। ਨ ਹਿ ਸ਼ਕ੍ਨੋਮ੍ਯਸ਼ਕ੍ਤੋਪਿ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਂ ਨਰਾਧਿਪਂ ।। 35
ਉਸ ਵੇਲੇ ਭੀਮ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਉੱਠਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਮਨ ਕਰਕੇ ਵੀ ਮਨ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ; ਕਿਉਂਕਿ ਚਾਹ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੀ ਗੱਲ ਟਾਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰਃ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸ਼ਿਥਿਲਂ ਚਰਨ੍। ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ ਮਹਾਰਙ੍ਗਂ ਵਿਰਾਟਮਭਿਹਰ੍षਯਨ੍ ।। 36
ਫਿਰ ਉਹ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਚਾਲ ਚਲਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੇ ਅਖਾੜੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਬਵਨ੍ਧ ਕਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕੌਨ੍ਤੇਯਸ੍ਤਤਃ ਸਂਹਰ੍षਯਞ੍ਜਨਮ੍ । ਤਤਸ੍ਤੁ ਵृਤ੍ਰਸਙ੍ਕਾਸ਼ਂ ਭੀਮੋ ਮਲ੍ਲਂ ਸਮਾਹ੍ਵਯਤ੍ ।। 37
ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਮਰਬੰਦ ਬੰਨ੍ਹੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ; ਤੇ ਭੀਮ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਵਲੋਂ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਪਹلوان ਨੂੰ ਲਲਕਾਰਿਆ।
ਜੀਮੂਤਂ ਨਾਮ ਤਂ ਤਤ੍ਰ ਮਲ੍ਲਪ੍ਰਖ੍ਯਾਤਵਿਕ੍ਰਮਮ੍ । ਕਕ੍ਸ਼ੇ ਮਲ੍ਲਂ ਗृਹੀਤ੍ਵਾऽਥ ਨਨਾਦ ਬਹੁ ਸਿਂਹਵਤ੍ ।। 38
ਉਥੇ, ਜਿਮੂਤ ਨਾਮਕ ਉਹ ਪਹلوان, ਜੋ ਆਪਣੀ ਵਿਰਤਾ ਲਈ mashhoor ਸੀ, ਭੀਮ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਮਰ ਫੜ ਲਈ ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਧਾਰਾ ਮਾਰੀ।
ਤਾਵੁਭੌ ਸੁਮਹੋਤ੍ਸਾਹਾਵੁਭੌ ਭੀਮਪਰਾਕ੍ਰਮੌ । ਮਤ੍ਤਾਵਿਵ ਮਹਾਕਾਯੌ ਵਾਰਣੌ षष੍ਠਿਹਾਯਨੌ ।। 39
ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਭੀਮ ਵਰਗੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਵੱਡੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਛੇ ਸਾਲ ਦੇ ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ।
ਤਤਸ੍ਤੌ ਨਰਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲੌ ਬਾਹੁਯੁਦ੍ਧਂ ਸਮੀਯਤੁ। ਵੀਰੌ ਪਰਮਸਂਹृष੍ਟਾਵਨ੍ਯੋਨ੍ਯਜਯਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣੌ ।। 40
ਫਿਰ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਵੀਰ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜੁਟ ਗਏ।
ਉਭੌ ਪਰਮਸਂਹृष੍ਟੌ ਬਲੇਨਾਤਿਬਲਾਵੁਭੌ । ਅਨ੍ਯੋਨ੍ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰੇਪ੍ਸੂ ਪਰਸ੍ਪਰਜਯੈषਿਣੌ ।। 41
ਦੋਵੇਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼, ਦੋਵੇਂ ਬੇਹੱਦ ਤਾਕਤਵਰ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਲੱਭਦੇ, ਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖਦਾ।
ਕृਤਪ੍ਰਤਿਕृਤੈਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰੈਰ੍ਬਾਹੁਭਿਸ਼੍ਚ ਸੁਸਙ੍ਕਟੈਃ। ਸਨ੍ਨਿਪਾਤਾਵਧੂਤੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਮਾਥੋਨ੍ਮਥਨੈਸ੍ਤਥਾ ।। 42
ਚਤੁਰ ਤੇ ਔਖੇ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਹਲਚਲ ਨਾਲ, ਫੜਨ, ਮੋੜਨ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਇਕ ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਤਿੱਖੇ ਹਮਲੇ ਕਰਦੇ।
ਕ੍ਸ਼ੇਪਣੈਰ੍ਮੁष੍ਟਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਰਾਹੋਦ੍ਧੂਤਨਿਸ੍ਸ੍ਵਨੈਃ। ਤਲੈਰ੍ਵਜ੍ਰਨਿਪਾਤੈਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਸृष੍ਟਾਭਿਸ੍ਤਥੈਵ ਚ ।। 43
ਉਹ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸੁੱਟਦੇ, ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਸੂਰ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ, ਚਪੇੜਾਂ ਨਾਲ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਵੱਜਦੇ, ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਮਲੇ ਕਰਦੇ।
ਸ਼ਲਾਕਾਨਖਪਾਤੈਸ਼੍ਚ ਪਾਦੋਦ੍ਧੂਤੈਸ਼੍ਚ ਦਾਰੁਣੈਃ । ਜਾਨੁਭਿਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਮਨਿਰ੍ਘੋषੈਃ ਸ਼ਿਰੋਭਿਸ਼੍ਚਾਵਘਟ੍ਟਨੈਃ ।। 44
ਉਂਗਲੀਆਂ ਤੇ ਨਖਾਂ ਨਾਲ ਵੱਜਦੇ, ਕੜੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ, ਘੁੱਟਿਆਂ ਨਾਲ ਪੱਥਰ ਵਾਂਗ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਮੱਥਿਆਂ ਨਾਲ ਟੱਕਰਾਂ ਮਾਰਦੇ।
ਤਦ੍ਯੁਦ੍ਧਮਭਵਦ੍ਧੋਰਮਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਂ ਬਾਹੁਤੇਜਸਾ। ਬਲਪ੍ਰਾਣੇਨ ਸ਼ੂਰਾਣਾਂ ਸਮਾਜੋਤ੍ਸਵਸਨ੍ਨਿਧੌ ।। 45
ਉਹ ਲੜਾਈ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਹੋ ਗਈ, ਬਿਨਾ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ, ਸਿਰਫ਼ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਮੇਲੇ ਵਿੱਚ।
ਅਰਜ੍ਯਤ ਜਨਃ ਸਰ੍ਵਃ ਸੋਤ੍ਕ੍ਰੁष੍ਟਨਿਨਦੋਤ੍ਥਿਤਃ। ਬਲਿਨੋਃ ਸਂਯੁਗੇ ਰਾਜਨ੍ਵृਤ੍ਰਵਾਸਵਯੋਰਿਵ ।। 46
ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਉਥਲੇ ਹੋ ਗਏ, ਚੀਕਾਂ ਤੇ ਸ਼ੋਰ ਨਾਲ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਦੋ ਤਾਕਤਵਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਤੇ ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਲੜ ਰਹੇ ਹੋਣ।
ਪ੍ਰਕਰ੍षਣਾਕਰ੍षਣਯੋਰਭ੍ਯਾਕਰ੍षਵਿਕਰ੍षਣੈਃ। ਆਕਰ੍षਤੁਰਥਾਨ੍ਯੋਨ੍ਯਂ ਜਾਨੁਭਿਸ਼੍ਚਾਪਿ ਜਨ੍ਘਤੁਃ ।। 47
ਖਿੱਚਣ, ਘਸੀਟਣ ਤੇ ਵਾਪਸ ਖਿੱਚਣ ਨਾਲ, ਦੋਵੇਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨੇੜੇ ਲਿਆਉਂਦੇ, ਤੇ ਘੁੱਟਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੀਆਂ ਰਾਣਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਜਦੇ।
ਤਤਃ ਸ਼ਬ੍ਦੇਨ ਮਹਤਾ ਭਰ੍ਤ੍ਸਯਨ੍ਤੌ ਪਰਸ੍ਪਰਮ੍। ਵ੍ਯੂਢੋਰਸ੍ਕੌ ਦੀਰ੍ਘਭੁਜੌ ਨਿਯੁਦ੍ਧਕੁਸ਼ਲਾਵੁਭੌ। ਬਾਹੁਭਿਃ ਸਮਸਜ੍ਜੇਤਾਮਾਯਸੈਃ ਪਰਿਘੈਰਿਵ ।। 48
ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਸ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਧਮਕਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਦੋਵੇਂ ਚੌੜੇ ਛਾਤੀ ਵਾਲੇ, ਲੰਮੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਕੁਸ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਗਦਾਂ ਵਾਂਗ ਜੁਝ ਪਏ।
ਉਤ੍ਪਪਾਤਾਥ ਵੇਗੇਨ ਮਲ੍ਲਂ ਕਕ੍ਸ਼ੇ ਗृਹੀਤਵਾਨ੍। ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਂ ਨਿਗृਹ੍ਯ ਹਸ੍ਤੇਨ ਪਾਤਯਾਮਾਸ ਮਲ੍ਲਕਮ੍ ।। 49
ਫਿਰ, ਬੜੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਮੱਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਕਮਰ ਤੋਂ ਫੜ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਜਕੜ ਕੇ, ਮੱਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਚਕਰ੍ष ਦੋਰ੍ਭ੍ਯਾਮੁਤ੍ਪਾਤ੍ਯ ਭੀਮੋ ਮਲ੍ਲਮਮਿਤ੍ਰਹਾ। ਨਿਨਦਂ ਤਮਭਿਕ੍ਰੋਸ਼ਞ੍ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਇਵ ਵਾਰਣਮ੍ ।। 50
ਭੀਮ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਮੱਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਤੇ ਘਸੀਟਿਆ। ਉਹ ਬੜੀ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਗੱਜਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਬੱਘ ਤ੍ਰਿਪਾਲ ਨੂੰ ਲਲਕਾਰਦਾ ਹੈ।
ਸਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਭ੍ਰਾਮਯਾਮਾਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍ । ਤਤੋ ਮਲ੍ਲਾਸ਼੍ਚ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ੍ਮਯਂ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਪਰਮ੍ ।। 51
ਮਹਾਂਬਲੀ ਭੀਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਘੁੰਮਾਇਆ। ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਸਾਰੇ ਮੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਮਤਸਯ ਲੋਕ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਏ।
ਭ੍ਰਾਮਯਿਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਗੁਣਂ ਗਤਸਤ੍ਵਮਚੇਤਨਮ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਿਂषਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਮਲ੍ਲਂ ਭੁਵਿ ਵृਕੋਦਰਃ।। 52
ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਵਾਰੀ ਘੁੰਮਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜਦੋਂ ਮੱਲ੍ਹਾ ਬਿਲਕੁਲ ਨਿੱਘਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਹੋਸ਼ ਖੋ ਬੈਠਾ, ਤਾਂ ਮਹਾਂਬਲੀ ਭੀਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਪਾ ਕੇ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਿਨਿਹਤੇ ਵੀਰੇ ਜੀਮੂਤੇ ਲੋਕਵਿਸ਼੍ਰੁਤੇ । ਵਿਰਾਟਃ ਪਰਮਂ ਹਰ੍षਮਗਚ੍ਛਦ੍ਵਾਨ੍ਧਵੈਃ ਸਹ ।। 53
ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਵੀਰ ਜੀਮੂਤ ਹਾਰ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਵਿਰਾਟ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ।
ਪ੍ਰਹਰ੍षਾਤ੍ਪ੍ਰਦਦੌ ਵਿਤ੍ਤਂ ਬਹੁ ਰਾਜ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਵਲਲਾਯ ਮਹਾਰਙ੍ਗੇ ਯਥਾ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣਸ੍ਤਥਾ ।। 54
ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਨ ਵੰਡਿਆ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਖਾੜੇ ਵਿਚ ਐਸਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਕੂਬੇਰ ਆਪ ਹੋਵੇ।
ਏਵਂ ਸ ਸੁਬਹੂਨ੍ਮਲ੍ਲਾਨ੍ਪੁਰੁषਾਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਾਨ੍ । ਵਿਨਿਘ੍ਨਨ੍ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜਸ੍ਯ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਹਰਦੁਤ੍ਤਮਾਮ੍ ।। 55
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਮੱਲ੍ਹਿਆਂ ਤੇ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਮਤਸਯ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਿਲੀ।
ਯਦਾऽਸ੍ਯ ਤੁਲ੍ਯਃ ਪੁਰੁषੋ ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਤਤ੍ਰ ਵਿਦ੍ਯਤੇ । ਤਤੋ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਿਂਹੈਸ਼੍ਚ ਦ੍ਵਿਰਦੈਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਯੋਧਯਤ੍ ।। 56
ਜਦੋਂ ਉਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਆਦਮੀ ਉਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਨਾ ਮਿਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਬੱਘਾਂ, ਸਿੰਘਾਂ ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕੀਤਾ।
ਵਿਰਾਟੇਨ ਪ੍ਰਦਤ੍ਤਾਨਿ ਚਿਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਸ੍ਥਿਤੇਭ੍ਯਃ ਪੁਰੁषੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯਾਣਿ ਜਗ੍ਮਿਵਾਨ੍ ।। 57
ਵਿਰਾਟ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਥੇ ਰਹਿ ਗਏ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤੇ, ਤੇ ਧਨ ਵੰਡ ਕੇ ਆਪ ਚਲਾ ਗਿਆ।
ਪੁਨਰਨ੍ਤਃਪੁਰਗਤਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮਧ੍ਯੇ ਵृਕੋਦਰਃ। ਯੋਧ੍ਯਤੇ ਸ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਗਜੈਃ ਸਿਂਹੈਰ੍ਮਹਾਬਲੈਃ ।। 58
ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਮੁੜ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਵਿਚ ਗਿਆ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਵੱਡੇ ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਸਿੰਘਾਂ ਨਾਲ ਲੜਿਆ।
ਬੀਭਤ੍ਸੁਰਪਿ ਗੀਤੇਨ ਨृਤ੍ਤੇਨਾਪਿ ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ। ਵਿਰਾਟਂ ਤੋषਯਾਮਾਸ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਤਃਪੁਰਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ।। 59
ਭੀਮਸੇਨ, ਜੋ ਪਾਂਡਵ ਸੀ, ਨੇ ਗਾਣੇ ਤੇ ਨੱਚ ਕੇ ਵਿਰਾਟ ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਲ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਅਸ਼੍ਵੈਰ੍ਵਿਨੀਤੈਰ੍ਜਵਨੈਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਸਮਾਗਤਃ। ਤੋਪਯਾਮਾਸ ਰਾਜਾਨਂ ਨਕੁਲੋ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਮ੍। ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦੇਯਂ ਪ੍ਰਾਯਚ੍ਛਤ੍ਪ੍ਰੀਤੋ ਰਾਜਾ ਧਨਂ ਬਹੁ ।। 60
ਨਕੁਲ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖੇ ਘੋੜੇ ਇਕੱਠੇ ਕਰਕੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ। ਰਾਜੇ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਨੀਤਾਨ੍ਵृਪਭਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਹਦੇਵਸ੍ਯ ਚਾਭਿਤਃ। ਧਨਂ ਦਦੌ ਬਹੁਵਿਧਂ ਵਿਰਾਟਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਃ ।। 61
ਸਹਦੇਵ ਵੱਲੋਂ ਲਿਆਂਦੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੱਖੇ ਘੋੜੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਿਰਾਟ ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਧਨ ਦਿੱਤਾ।
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕ੍ਲਿਸ਼੍ਯਮਾਨਾਨ੍ਮਹਾਰਥਾਨ੍ । ਨਾਤਿਪ੍ਰੀਤਮਨਾ ਰਾਜਨ੍ਨਿਸ਼੍ਵਾਸਪਰਮਾऽਭਵਤ੍ ।। 62
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧੇ ਦੁੱਖੀ ਵੇਖੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਖੁਸ਼ ਨਾ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤੇ ਉਹ ਅੰਦਰੋਂ ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਈ।
ਏਵਂ ਤੇ ਨ੍ਯਵਸਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਾਃ ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਃ । ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤਸ੍ਯ ਕੁਰ੍ਵਾਣਾ ਵਿਰਾਟਨृਪਤੇਸ੍ਤਦਾ ।। 63
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਪੁਰਖ ਉਥੇ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਰਹੇ, ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵਿਰਾਟ ਰਾਜੇ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹੇ।
ਵਸਮਾਨੇषੁ ਪਾਰ੍ਥੇषੁ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸ੍ਯ ਨਗਰੇ ਤਦਾ। ਮਹਾਰਥੇषੁ ਚ੍ਛਨ੍ਨੇषੁ ਮਾਸਾ ਦਸ਼ ਸਮਾਯਯੁਃ ।। 1
ਜਦੋਂ ਪਾਂਡਵ ਮਤਸਯ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹਿ ਰਹੇ ਸਨ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਧਿਆਂ ਵਾਂਗ ਛੁਪੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਤਾਂ ਦਸ ਮਹੀਨੇ ਲੰਘ ਗਏ।