ਭਰ੍ਤृਸ਼ੋਕਪਰੀਤਾਙ੍ਗੀ ਭਰ੍ਤृਸਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣੀ । ਵਿਚਰਾਮਿ ਮਹੀਂ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਯਤ੍ਰ ਸਾਯਂਨਿਵੇਸ਼ਨਾ ।। 49
ਪਤੀ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਦੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਦੁਖੀ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਚਿੱਤ ਲਈ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਿਭਾ ਰਹੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਠਹਿਰਣ ਲਈ ਥਾਂ ਲੱਭਦੀ ਫਿਰਦੀ ਹਾਂ।
ਵੀਰਪਤ੍ਨੀ ਯਦਾ ਦੇਵੀ ਚਰਮਾਣੇषੁ ਭਰ੍ਤृषੁ। ਸਾऽਹਂ ਵਿਵਤ੍ਸਾ ਵਿਧਿਨਾ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਪਰ੍ਵਤਾਤ੍। ਸ਼ृਣੋਮਿ ਤਵ ਸੌਸ਼ੀਲ੍ਯਂ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਮਧੁਰਭਾषਿਣਿ ।। 50
ਜਦੋਂ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਿਸਮਤ ਵਲੋਂ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਇਕੱਲੀ ਰਹਿ ਗਈ। ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਉ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ।
ਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਚ ਤਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਸਮੀਪਤਃ। ਤ੍ਵਾਮੁਪਸ੍ਥਾਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤਸ਼੍ਚਾਹਮਿਹਾਗਤਾ ।। 51
ਫਿਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲੋਂ ਤੇਰੀ ਮਹਾਨਤਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਈ ਹਾਂ।
ਗੁਰਵੋ ਮਮ ਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚ ਵਾਯੁਃ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਤਥਾऽਸ਼੍ਵਿਨੌ । ਤੇषਾਂ ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਨ ਮਾਂ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਧਰ੍षਯਤੇ ਪੁਮਾਨ੍ ।। 52
ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ, ਮੇਰਾ ਧਰਮ, ਵਾਯੂ, ਇੰਦਰ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨ—all ਇਹ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਕੋਈ ਭੀ ਮਰਦ ਮੇਰਾ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸੁਦੇष੍ਣਾਂ ਤਾਂ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਪੁਟਾ ਸ੍ਥਿਤਾ। ਸਾऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀਂ ਯੋषਿਤਾਂ ਵਰਾਮ੍ ।। 53
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਉਹ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ, ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਉਸ ਨੇ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਨ ਭਰੇਯਮਹਂ ਭਦ੍ਰੇ ਸਂਸ਼ਯੋ ਮਮ ਵਿਦ੍ਯਤੇ। ਰਾਜਾ ਤ੍ਵਯਂ ਹਿ ਤ੍ਵਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਮਤਿਂ ਪਾਪਾਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ।। 54
ਸੋਹਣੀਏ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਸਹਿ ਸਕਾਂਗੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ, ਉਹ ਜ਼ਰੂਰ ਮੰਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਵੇਗਾ।
ਸਾऽਹਂ ਤ੍ਵਾਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮਾਂ ਮਨ੍ਯੇ ਵਸਨ੍ਤੀਮਿਹ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਏष ਦੋषੋਸ੍ਤਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਕਥਂ ਵਾਭੀਰੁ ਮਨ੍ਯਸੇ ।। 55
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੀ ਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਘਰ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈਂ। ਇਹੀ ਕਮੀ ਹੈ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਨਿੱਬੜੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਡਰਪੋਕੀਏ, ਤੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੀ ਸੋਚਦੀ ਹੈਂ?
ਸ੍ਥਿਤਾ ਰਾਜਕੁਲੇ ਨਾਰ੍ਯੋ ਯਾਸ਼੍ਚੇਮਾ ਮਮ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਤ੍ਵਾਮੇਵੈਕਾਂ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਵਿਸ੍ਮਯਾਦ੍ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ ।। 56
ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ, ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਤੱਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੋਹਣੀ ਰੰਗਤ ਵਾਲੀ, ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ।
ਵृਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚੋਪਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ਪਸ਼੍ਯ ਯ ਇਮੇ ਮਮ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਵਿਨਮਨ੍ਤੇ ਹਿ ਤ੍ਵਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪੁਮਾਂਸਂ ਕਂ ਨ ਲੋਭਯੇਃ ।। 57
ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖ, ਉਹ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਨਿਵ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕਿਹੜਾ ਮਰਦ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਲਾਲਚੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ?
ਬਿਭਰ੍षਿ ਪਰਮਂ ਰੂਪਮਤਿਮਾਨੁषਮਦ੍ਭੁਤਮ੍। ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਗਤਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਿਰੀਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੇ ਸਵਿਸ੍ਮਯਾਃ । ਤਵ ਰੂਪਮਨਿਨ੍ਦ੍ਯਾਙ੍ਗਿ ਕਿਂ ਪੁਨਰ੍ਮਾਨਵਾ ਭੁਵਿ ।। 58
ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸੁੰਦਰਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਦ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਤੇ ਹੈ। ਹੋਰ ਜੂਨਾਂ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਵੀ ਤੈਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਤੱਕਦੇ ਹਨ। ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਰਦਾਂ ਦਾ ਕੀ ਕਹਿਣਾ?
ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟਃ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤੇ ਪਰਮਂ ਵਪੁਃ। ਮਾਂ ਵਿਹਾਯ ਵਰਾਰੋਹੇ ਤ੍ਵਾਂ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਸਰ੍ਵਚੇਤਸਾ ।। 59
ਸੋਹਣੀਆਂ ਨਿੱਬੜੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਜੇ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਤੇਰੀ ਅਣਮੁੱਲ ਰੂਪ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੋਹਣੀਆਂ, ਪੂਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਹੀ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯਂ ਹਿ ਤ੍ਵਮਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀ ਨਰਮਾਯਤਲੋਚਨੇ। ਸੁਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਹਿ ਵੀਕ੍ਸ਼ੇਥਾਃ ਸ ਕਾਮਵਰਾਗੋ ਭਵੇਤ੍ ।। 60
ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਗਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਜਿਸ ਮਰਦ ਵੱਲ ਤੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਵੇਖ ਲੈਂਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਤਾਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੇ ਵਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਸ੍ਨਾਤਾऽਲਂਕृਤਾ ਹਿ ਤ੍ਵਂ ਯਮੀਕ੍ਸ਼ੇਥਾ ਹਿ ਮਾਨੁषਮ੍। ਗ੍ਲਾਨਿਰ੍ਨ ਤਸ੍ਯ ਦੁਃਖਂ ਵਾ ਨ ਤਨ੍ਦ੍ਰਿਰ੍ਨ ਪਰਾਜਯਃ ।। 61
ਜੇ ਤੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਸਜ-ਧਜ ਕੇ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲਵੇਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਥਕਾਵਟ ਆਵੇਗੀ, ਨਾ ਦੁੱਖ, ਨਾ ਢਿਲ, ਨਾ ਹਾਰ ਹੋਵੇਗੀ।
ਨ ਸ਼ੋਕੋ ਨ ਚ ਸਨ੍ਤਾਪੋ ਨ ਕ੍ਰੋਧੋ ਨਾਨृਤਂ ਵਦੇ। ਯਂ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਾਤਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗਿ ਭਜੇਥਾਃ ਸਮਲਂਕृਤਾ ।। 62
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ, ਹੇ ਨਿਰਮਲ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਜ ਕੇ ਚੁਣ ਲਵੇਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਗਮ, ਨਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ, ਨਾ ਗੁੱਸਾ, ਨਾ ਝੂਠ ਛੋਹੇਗਾ।
ਨ ਵ੍ਯਾਧਿਰ੍ਨ ਜਰਾ ਤਸ੍ਯ ਨ ਤृष੍ਣਾ ਨ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ ਭਵੇਤ੍। ਯਸ੍ਯ ਤ੍ਵਂ ਵਸ਼ਗਾ ਸੁਭ੍ਰੁ ਭਵੇਰਙ੍ਕਗਤਾ ਸਤੀ ।। 63
ਜਿਸ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਤੂੰ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਭਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਬੈਠੀ ਰਹੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਰੋਗ, ਨਾ ਬੁਢਾਪਾ, ਨਾ ਪਿਆਸ, ਨਾ ਭੁੱਖ ਆਵੇਗੀ।
ਪਞ੍ਚਤ੍ਵਮਪਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਯਂ ਚ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪਸ੍ਵਜੇਃ। ਬਾਹੁਭ੍ਯਾਮਨੁਰੂਪਾਭ੍ਯਾਂ ਸ ਜੀਵੇਦਿਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ ।। 64
ਜੇ ਕੋਈ ਮੌਤ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਲਗ ਲਵੇਂ, ਮੇਰਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਜੀਉਂਦਾ ਰਹੇਗਾ।
ਯਸ੍ਯ ਹਿ ਤ੍ਵਂ ਭਵੇਰ੍ਭਾਰ੍ਯਾ ਯਂ ਚ ਹृष੍ਟਾ ਪਰਿष੍ਵਜੇਃ । ਅਤਿਜੀਵੇਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਦੇਵੇष੍ਵਿਵ ਪੁਰਨ੍ਦਰਃ ।। 65
ਜਿਸ ਲਈ ਤੂੰ ਪਤਨੀ ਬਣ ਜਾਵੇਂ ਤੇ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਲਗ ਲਵੇਂ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜੀਵੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਇੰਦਰ।
ਅਧ੍ਯਾਰੋਹੇਦ੍ਯਥਾ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਯਥਾ ਵਾऽऽਰੁਹ੍ਯ ਤਕ੍ਸ਼ਤਿ। ਰਾਜਵੇਸ਼੍ਮਨਿ ਵਾਮੋਰੁ ਨਨੁ ਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤਥਾ ਮਮ ।। 66
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਰੁੱਖ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਜਾਂ ਉਤਰ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਤਲੀ ਤੰਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਐਸੇ ਹੀ ਹੋਵੇਂ।
ਯਥਾ ਕਰ੍ਕਟਕੀ ਗਰ੍ਭਮਾਧਤ੍ਤੇ ਮृਤ੍ਯੁਮਾਤ੍ਮਨਃ। ਤਥਾਵਿਧਮਹਂ ਮਨ੍ਯੇ ਤਵ ਸੁਭ੍ਰੁ ਸਮਾਗਮਮ੍ ।। 67
ਜਿਵੇਂ ਮਾਦਾ ਬਿਛੂ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਦਾ ਬੀਜ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਭਵਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਨੂੰ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ।
ਅਨੁਮਾਨਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰਿ ਨਾਵਮਨ੍ਯੇ ਕਥਂਚਨ। ਭਰ੍ਤृਸ਼ੀਲਭਯਾਦ੍ਭਦ੍ਰੇ ਤਵ ਵਾਸਂ ਨ ਰੋਚਯੇ ।। 68
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਸੈਰੰਧਰੀ, ਸ਼ੱਕ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਪਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਦੀ ਚਰਿਤਰ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਭਲੀ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।
ਨਾਹਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਵਿਰਾਟੇਨ ਯਦ੍ਵਾ ਚਾਨ੍ਯੇਨ ਕੇਨਚਿਤ੍। ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਯਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਵਾ ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਦੁष੍ਟੇਨ ਚੇਤਸਾ ।। 69
ਨਾ ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ, ਨਾ ਹੋਰ ਕੋਈ, ਨਾ ਦੇਵ, ਗੰਧਰਵ ਜਾਂ ਯਕਸ਼ ਵੀ ਮੰਦੇ ਮਨ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪਾਲਯਨ੍ਤੇ ਮਾਂ ਸੁਕੁਲਾਃ ਪਞ੍ਚ ਸੁਵ੍ਰਤਾਃ । ਪੁਤ੍ਰਾ ਦੇਵਾਦਿਦੇਵਾਨਾਂ ਸੂਰ੍ਯਪਾਵਕਵਰ੍ਚਸਃ ।। 70
ਪੰਜ ਉੱਤਮ ਗੰਧਰਵ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ ਤੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਤੇ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਮੈਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਯਸ਼੍ਚ ਦੁਃਸ਼ੀਲਵਾਨ੍ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਮਾਂ ਸ੍ਪृਸ਼ੇਦ੍ਦੁष੍ਟਚੇਤਸਾ। ਸ ਤਾਮੇਵ ਨਿਸ਼ਾਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਸ਼ਯੀਤ ਮੁਸਲੈਰ੍ਹਤਃ ।। 71
ਜੇ ਕੋਈ ਮੰਦੇ ਚਰਿਤਰ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਮੰਦੇ ਮਨ ਨਾਲ ਛੂਹੇ, ਉਹ ਉਸੀ ਰਾਤ ਗੱਡਿਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾ ਕੇ ਮਰ ਜਾਵੇਗਾ।
ਯਸ੍ਯਾਪਿ ਹਿ ਸ਼ਤਂ ਪੂਰ੍ਣਂ ਬਾਨ੍ਧਵਾਨਾਂ ਭਵੇਦਪਿ। ਸਹਸ੍ਰਂ ਵਾ ਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਿ ਕੋਟਿਰ੍ਵਾਪਿ ਸਹਸ੍ਰਿਕਾ । ਦੁष੍ਟਚਿਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਾਂ ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਨ ਸ ਜੀਵੇਤ੍ਤਵਾਗ੍ਰਤਃ ।। 72
ਚਾਹੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸੌ, ਹਜ਼ਾਰ ਜਾਂ ਕਰੋੜ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੋਣ, ਹੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੇ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮੰਦੇ ਮਨ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੇ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜੀਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾ ਦੇਵਾ ਨਾਸੁਰਾ ਨ ਚ ਪਨ੍ਨਗਾਃ। ਤੇਭ੍ਯੋ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਰਾਜੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਣਂ ਕੁਰ੍ਯੁਰਸਂਸ਼ਯਮ੍ ।। 73
ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਾ ਤਿੰਨਤੀ ਦੇਵ, ਨਾ ਅਸੁਰ, ਨਾ ਸੱਪ, ਨਾ ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ।
ਸੁਦੇष੍ਣੇ ਵਿਸ਼੍ਵਸ ਤ੍ਵਂ ਮਾਂ ਸ੍ਵਜਨੇ ਬਾਨ੍ਧਵੇऽਪਿ ਵਾ । ਨਾਹਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਨਰੈਰ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਨ ਚ ਮੇ ਵृਤ੍ਤਮੀਦृਸ਼ਮ੍ ।। 74
ਹੇ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚ ਭਰੋਸਾ ਕਰ; ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਨਾ ਮੇਰਾ ਚਰਿਤਰ ਐਸਾ ਹੈ।
ਯੋ ਮੇ ਨ ਦਦ੍ਯਾਦੁਚ੍ਛਿष੍ਟਂ ਨ ਚ ਪਾਦੌ ਪ੍ਰਧਾਵਯੇਤ੍। ਪ੍ਰੀਯੇਰਂਸ੍ਤੇਨ ਵਾਸੇਨ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪਤਯੋ ਮਮ ।। 75
ਜੇ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਨਾ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ਨਾ ਧੋਵੇ, ਮੇਰੇ ਗੰਧਰਵ ਪਤੀ ਉਸ ਘਰ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿਣਗੇ।
ਯੋ ਹਿ ਮਾਂ ਪੁਰੁषੋ ਗृਦ੍ਧ੍ਯੇਦ੍ਯਥਾऽਨ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਕृਤਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਤਾਮੇਵ ਸ ਇਮਾਂ ਰਾਤ੍ਰਿਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਦਪਰਾਂ ਤਨੁਮ੍ ।। 76
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਆਮ ਔਰਤਾਂ ਵਾਂਗ ਲਾਲਚ ਕਰੇ, ਉਹ ਉਸੀ ਰਾਤ ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨ ਚਾਪ੍ਯਹਂ ਚਾਲਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਕੇਨਚਿਦਙ੍ਗਨੇ। ਦੁਃਖਸ਼ੀਲਾਸ਼੍ਚ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਸ੍ਤ ਇਮੇ ਬਲਿਨਃ ਪ੍ਰਿਯਾਃ । ਏਵਂ ਨਿਵਸਮਾਨਾਯਾਂ ਮਯਿ ਮਾ ਤੇ ਭਯਂ ਹਿ ਭੂਤ੍ ।। 77
ਕੋਈ ਔਰਤ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਇਰਾਦੇ ਤੋਂ ਹਟਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ; ਮੇਰੇ ਗੰਧਰਵ ਪਿਆਰੇ, ਤਕੜੇ ਤੇ ਕਠੋਰ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਰਹਿੰਦੀ ਹਾਂ, ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਤੁ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰ੍ਯਾ ਸੁਦੇष੍ਣਾ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਵਸੇਹ ਮਯਿ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਯਦਿ ਤੇ ਵृਤ੍ਤਮੀਦृਸ਼ਮ੍ ।। 78
ਸੈਰੰਧਰੀ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਜੇ ਤੇਰਾ ਚਰਿਤਰ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰਹਿ, ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ।'