ਕृष੍ਣਚ੍ਛਵਿਸਮਾ ਕृष੍ਣਾ ਸਂਕਰ੍षਣਸਮਾਨਨਾ । ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਵਿਪੁਲੌ ਬਾਹੁ ਸ਼ਕ੍ਰਧ੍ਵਜਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਯੌ ।। 10
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਾਂਗ ਕਾਲੀ ਰੰਗਤ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀਆਂ ਹਨ, ਤੂੰ ਇਹ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈਂ।
ਪਾਤ੍ਰੀ ਚ ਪਙ੍ਕਜੀ ਘਣ੍ਟੀ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਚ ਯਾ ਭੁਵਿ । ਪਾਸ਼ਂ ਧਨੁਰ੍ਮਹਾਚਕ੍ਰਂ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਯਾਯੁਧਾਨਿ ਚ ।। 11
ਤੂੰ ਹਥੀਂ ਪਾਤਰ, ਕਮਲ, ਘੰਟੀ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਰੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਫੰਨਾ, ਧਨੁ, ਵੱਡਾ ਚੱਕਰ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈਂ।
ਕੁਣ੍ਡਲਾਭ੍ਯਾਂ ਸੁਪੂਰ੍ਣਾਭ੍ਯਾਂ ਕਰ੍ਣਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਭੂषਿਤਾ । ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਿਸ੍ਪਰ੍ਧਿਨਾ ਦੇਵਿ ਮੁਖੇਨ ਤ੍ਵਂ ਵਿਰਾਜਸੇ ।। 12
ਦੋ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਭਰਪੂਰ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰਾ ਮੁਖ ਚੰਦ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਵੀ ਪਛਾੜਦਾ ਹੈ।
ਮੁਕੁਟੇਨ ਵਿਚਿਤ੍ਰੇਣ ਕੇਸ਼ਬਨ੍ਧੇਨ ਸ਼ੋਭਿਨਾ। ਭੁਜਙ੍ਗਾਭੋਗਵਾਸੇਨ ਸ਼੍ਰੋਣਿਸੂਤ੍ਰੇਣ ਰਾਜਤਾ ।। 13
ਅਜੋਕੇ ਮਕੁਟ, ਸੋਹਣੀ ਕੇਸ਼-ਗੁੱਥ, ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਲਪੇਟ ਵਾਲਾ ਪਹਿਰਾਵਾ, ਤੇ ਕਮਰ 'ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਕਮਰਬੰਦ, ਇਹ ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਰੌਣਕ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਭ੍ਰਾਜਸੇ ਚਾऽऽਬਦ੍ਧੇਨ ਭੋਗੇਨੇਵੇਹ ਮਨ੍ਦਰਃ। ਧ੍ਵਜੇਨ ਸ਼ਿਖਿਪਿਚ੍ਛਾਨਾਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤੇਨ ਵਿਰਾਜਸੇ ।। 14
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਲਪੇਟ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ। ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਉੱਚਾ ਝੰਡਾ ਵੀ ਤੇਰੀ ਸੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕੌਮਾਰਂ ਵ੍ਰਤਮਾਸ੍ਥਾਯ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਪਾਵਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ। ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਤੂਯਸੇ ਦੇਵਿ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਃ ਪੂਜ੍ਯਸੇऽਪਿ ਚ ।। 15
ਕੌਮਾਰੀ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰ ਕੇ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੋਈ ਹੈਂ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਾਯ ਮਹਿषਾਸੁਰਨਾਸ਼ਿਨਿ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਮੇ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਦਯਾਂ ਕੁਰੁ ਸ਼ਿਵਾ ਭਵ ।। 16
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋ ਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇ।
ਜਯਾ ਤ੍ਵਂ ਵਿਜਯਾ ਚੈਵ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਚ ਜਯਪ੍ਰਦਾ। ਮਮਾਪਿ ਵਿਜਯਂ ਦੇਹਿ ਵਰਦਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ ।। 17
ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਤੇ ਵਿਜੈ ਹੈਂ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਹੁਣ ਜਿੱਤ ਬਖ਼ਸ਼, ਹੇ ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲੀ।
ਵਿਨ੍ਧ੍ਯੇ ਚੈਵ ਨਗਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਤਵ ਸ੍ਥਾਨਂ ਹਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍। ਕਾਲਿ ਕਾਲਿ ਮਹਾਕਾਲਿ ਸ਼ੀਧੁਮਾਂਸਪਸ਼ੁਪ੍ਰਿਯੇ ।। 18
ਵਿੰਧਿਆ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਤੇਰਾ ਸਦਾ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ। ਹੇ ਕਾਲੀ, ਹੇ ਮਹਾਕਾਲੀ, ਰਕਤ, ਮਾਸ ਤੇ ਪਸ਼ੂ-ਬਲੀ ਦੀ ਪਿਆਰਣ।
ਕृਤਾਨੁਯਾਤ੍ਰਾ ਭੂਤੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਰਦਾ ਕਾਮਚਾਰਿਣੀ। ਭਾਰਾਵਤਾਰੇ ਯੇ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਸਂਸ੍ਮਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ ।। 19
ਭੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਤੂੰ ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਭਾਰ ਸਮੇਂ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਧਨਵੰਤ ਹੋਣਗੇ।
ਪ੍ਰਣਮਨ੍ਤਿ ਚ ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਹਿ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਤੁ ਨਰਾ ਭੁਵਿ । ਨ ਤੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪੁਤ੍ਰਤੋ ਧਨਤੋਪਿ ਵਾ ।। 20
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧਨ ਦੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਦੁਰ੍ਗਾਤ੍ਤਾਰਯਸੇ ਦੁਰ੍ਗੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਗਾ ਸ੍ਮृਤਾ ਜਨੈਃ । ਕਾਨ੍ਤਾਰੇष੍ਵਵਸਨ੍ਨਾਨਾਂ ਮਗ੍ਰਾਨਾਂ ਚ ਮਹਾਰ੍ਣਵੇ। ਦਸ੍ਯੁਭਿਰ੍ਵਾ ਨਿਰੁਦ੍ਧਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਗਤਿਃ ਪਰਮਾ ਨृਣਾਮ੍ ।। 21
ਤੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ 'ਦੁਰਗਾ' ਵਾਂਗ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਿਆਂ, ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆਂ ਜਾਂ ਡਾਕੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਘਿਰਿਆਂ ਲਈ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਸਰਾ ਹੈਂ।
ਜਲਪ੍ਰਤਰਣੇ ਚੈਵ ਕਾਨ੍ਤਾਰੇष੍ਵਟਵੀषੁ ਚ। ਯੇ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ ਮਹਾਦੇਵਿ ਨ ਚ ਸੀਦਨ੍ਤਿ ਤੇ ਨਰਾਃ ।। 22
ਜਲ ਪਾਰ ਕਰਦੇ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਵਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੇ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਫਸਦੇ।
ਤ੍ਵਂ ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਧृਤਿਃ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਹ੍ਰੀਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾ ਸਂਤਤਿਰ੍ਮਤਿਃ। ਸਂਧ੍ਯਾ ਰਾਤ੍ਰਿਃ ਪ੍ਰਭਾ ਨਿਦ੍ਰਾ ਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਨਾ ਕਾਂਤਿਃਕ੍ਸ਼ਮਾਦਯਾ ।। 23
ਤੂੰ ਹੀ ਕੀਰਤੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਹੌਸਲਾ, ਸਫਲਤਾ, ਲਜਾ, ਗਿਆਨ, ਵੰਸ਼, ਬੁਧੀ, ਸੰਧਿਆ, ਰਾਤ, ਚਾਨਣ, ਨੀਂਦ, ਚਾਨਣੀ, ਸੋਭਾ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਤੇ ਦਇਆ ਹੈਂ।
ਨृਣਾਂ ਚ ਬਨ੍ਧਨਂ ਮੋਹਂ ਪੁਤ੍ਰਨਾਸ਼ਂ ਧਨਕ੍ਸ਼ਯਮ੍। ਵ੍ਯਾਧਿਂ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਭਯਂ ਚੈਵ ਪੂਜਿਤਾ ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਸਿ ।। 24
ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ, ਭਟਕਾਵਾ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਹਾਨੀ, ਧਨ ਦੀ ਘਾਟ, ਰੋਗ, ਮੌਤ ਤੇ ਡਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ।
ਸੋਹਂ ਰਾਜ੍ਯਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਃ ਸ਼ਰਣਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਵਾਨ੍ । ਪ੍ਰਣਤਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਤਵ ਦੇਵਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ ।। 25
ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਮੈਂ ਸਿਰ ਨਮਾ ਕੇ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿ ਸਤ੍ਯੇ ਸਤ੍ਯਾ ਭਵਸ੍ਵ ਨਃ। ਸ਼ਰਣਂ ਭਵ ਮੇ ਦੁਰ੍ਗੇ ਸ਼ਰਣ੍ਯੇ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲੇ ।। 26
ਹੇ ਕੰਵਾਂ ਦੀ ਪੱਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ। ਸੱਚੀ ਦਯਾ ਕਰ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਦੁਰਗਾ, ਹੇ ਸਭ ਦੀ ਆਸਰਾ, ਹੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਬਣ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਾ ਹਿ ਸਾ ਦੇਵੀ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍ । ਉਪਗਮ੍ਯ ਤੁ ਰਾਜਾਨਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। 27
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਹ ਦੇਵੀ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਮਦੀਯਂ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਭੋ। ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਚਿਰਾਦੇਵ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਵਿਜਯਸ੍ਤਵ ।। 28
ਹੇ ਰਾਜੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੇਰੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇਗੀ।
ਮਮ ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਹਤ੍ਵਾ ਕੌਰਵਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਰਾਜ੍ਯਂ ਨਿष੍ਕਣ੍ਟਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਮੇਦਿਨੀਂ ਪੁਨਃ ।। 29
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਵੇਂਗਾ।
ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰੀਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਪੁष੍ਕਲਾਮ੍ । ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਤੇ ਸੌਖ੍ਯਮਾਰੋਗ੍ਯਂ ਚ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। 30
ਹੇ ਰਾਜੇ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਵੇਂਗਾ। ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁਖ ਤੇ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਯੇ ਚ ਸਂਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਲੋਕੇ ਵਿਗਤਕਲ੍ਮषਾਃ। ਤੇषਾਂ ਤੁष੍ਟਾ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਰਾਜ੍ਯਮਾਯੁਰ੍ਵਪੁਃ ਸੁਤਮ੍ ।। 31
ਜੋ ਲੋਕ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਇਹ ਗੀਤ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਨ ਜਾਂ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰਾਜ, ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਵਾਸੇ ਨਗਰੇ ਵਾऽਪਿ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸਂਕਟੇ । ਅਟਵ੍ਯਾਂ ਦੁਰ੍ਗਕਾਨ੍ਤਾਰੇ ਸਾਗਰੇ ਗਹਨੇ ਗਿਰੌ ।। 32
ਚਾਹੇ ਜੇੜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਪਰਦੇਸ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਪਹਾੜੀ ਕਿਲੇ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਡੂੰਘੇ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਹੋਣ,
ਯੇ ਸ੍ਮਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਂ ਰਾਜਨ੍ਯਥਾऽਹਂ ਭਵਤਾ ਸ੍ਮृਤਾ । ਨ ਤੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਿਂਚਿਤਸ੍ਮਿਁਲ੍ਲੋਕੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। 33
ਜੋ ਰਾਜੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਕੀਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗੀ।
ਇਦਂ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਵਰਂ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਵਾ ਪਠੇਤ ਵਾ। ਤਸ੍ਯ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸਿਦ੍ਧਿਂ ਯਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ।। 34
ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਸ ਵਧੀਆ ਸਤੋਤ੍ਰ ਨੂੰ ਸੁਣਦਾ ਜਾਂ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਪੂਰੇ ਹੋ ਜਾਣਗੇ, ਹੇ ਪਾਂਡਵੋ।
ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚ ਵਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨ੍ । ਨ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੁਰਕੋ ਨਰਾ ਵਾ ਤਨ੍ਨਿਵਾਸਿਨਃ ।। 35
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਨੂੰ, ਨਾ ਤਾਂ ਕੌਰਵ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਥੇ ਦੇ ਲੋਕ ਪਛਾਣ ਸਕਣਗੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਵਰਦਾ ਦੇਵੀ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮਰਿਂਦਮਮ੍। ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ ।।] 36
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਵਰ ਦਿੰਦੀ ਦੇਵੀ ਨੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ।
ਤਤਸ੍ਤੁ ਤੇ ਪੁਣ੍ਯਜਲਾਂ ਸ਼ਿਵਾਂ ਸ਼ੁਭਾਂ ਮਹਰ੍षਿਗਨ੍ਧਰ੍ਵਨਿषੇਵਿਤੋਦਕਾਮ੍। ਤ੍ਰਿਲੋਕਕਾਨ੍ਤਾਮਵਤੀਰ੍ਯ ਜਾਹ੍ਨਵੀਮृषੀਂਸ਼੍ਚ ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਪਿਤृਨਤਪਰ੍ਯਨ੍ ।। 1
ਫਿਰ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ, ਸ਼ੁਭ, ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਜਾਹਨਵੀ ਨਦੀ 'ਤੇ ਗਏ, ਜਿਸਦੇ ਪਾਣੀ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਵਲੋਂ ਸਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਲ ਦੀ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ।
ਵਰਪ੍ਰਦਾਨਂ ਹ੍ਯਨੁਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇ ਹੁਤ੍ਵਾऽਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਂ ਕृਤਜਪ੍ਯਮਙ੍ਗਲਃ । ਦਿਸ਼ਂ ਤਥੈਨ੍ਦ੍ਰੀਮਭਿਤਃ ਪ੍ਰਪੇਦਿਵਾਨ੍ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਧਰ੍ਮਮੁਪਾਹ੍ਵਯਚ੍ਛਨੈਃ ।। 2
ਵਰ ਦੇਣ ਦੀ ਸੋਚ ਕੇ, ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਹਵਨ, ਜਪ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਰੀਤਾਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੱਖ ਕਰਕੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸੱਦਾ।
ਵਰਪ੍ਰਦਾਨਂ ਮਮ ਦਤ੍ਤਵਾਨ੍ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਚੇਤਾ ਵਰਦਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ । ਜਲਾਰ੍ਥਿਨੋ ਮੇ ਤृषਿਤਸ੍ਯ ਸੋਦਰਾ ਮਯਾ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾ ਵਿਵਿਸ਼ੁਰ੍ਜਲਾਸ਼ਯਮ੍ ।। 3
ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਤੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੱਤਾ। ਮੇਰੇ ਪਿਆਸੇ ਭਰਾ, ਜਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਗਏ।