ਅਜ੍ਞਾਤਚਰ੍ਯਾਂ ਵਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤੋ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਵਰ੍षਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮ੍ ।। 67
ਉਹ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਤੇਰਵਾਂ ਸਾਲ ਗੁਪਤ ਜੀਵਨ ਜੀਣਗੇ।
ਵਿਰਾਟਨਗਰਂ ਰਮ੍ਯਂ ਗਚ੍ਛਮਾਨੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਅਸ੍ਤੁਵਨ੍ਮਨਸਾ ਦੇਵੀਂ ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਤ੍ਰਿਭੁਵਨੇਸ਼੍ਵਰੀਮ੍ ।। 1
ਜਦ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਸੁਹਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕਾ, ਮਹਾਂ ਦੇਵੀ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੀ।
ਯਸ਼ੋਦਾਗਰ੍ਭਸਂਭੂਤਾਂ ਨਾਰਾਯਣਵਰਪ੍ਰਿਯਾਮ੍ । ਨਨ੍ਦਗੋਪਕੁਲੇ ਜਾਤਾਂ ਮਙ੍ਗਲ੍ਯਾਂ ਕੁਲਵਰ੍ਧਨੀਮ੍ ।। 2
ਯਸ਼ੋਦਾ ਦੇ ਗਰਭ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ, ਨਾਰਾਯਣ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪਿਆਰੀ, ਨੰਦ ਗੋਆਲੇ ਦੇ ਘਰ ਜਨਮੀ, ਮੰਗਲਮਈ ਤੇ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੀ।
ਕਂਸਵਿਦ੍ਰਾਵਣਕਰੀਮਸੁਰਾਣਾਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂਕਰੀਮ੍। ਸ਼ਿਲਾਤਟਵਿਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਾਮਾਕਾਸ਼ਂ ਪ੍ਰਤਿ ਗਾਮਿਨੀਮ੍ ।। 3
ਕੰਸ ਨੂੰ ਭਜਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਪੱਥਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਰੱਖੀ ਗਈ ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈ।
ਵਾਸੁਦੇਵਸ੍ਯ ਭਗਿਨੀਂ ਦਿਵ੍ਯਮਾਲ੍ਯਵਿਭੂषਿਤਾਮ੍। ਦਿਵ੍ਯਾਮ੍ਬਰਧਰਾਂ ਦੇਵੀਂ ਖਙ੍ਗਖੇਟਕਧਾਰਿਣੀਮ੍ ।। 4
ਵਾਸੁਦੇਵ ਦੀ ਭੈਣ, ਜੋ ਦਿਵਿਆ ਮਾਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਅਸਮਾਨੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਤੇ ਖੜਗ ਤੇ ਢਾਲ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ।
ਭਾਰਾਵਤਰਣੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਯੇ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ ਸਦਾ ਸ਼ਿਵਾਮ੍ । ਤਾਨ੍ਵੈ ਤਾਰਯਤੇ ਪਾਪਾਤ੍ਪਙ੍ਕੇ ਗਾਮਿਵ ਦੁਰ੍ਬਲਾਮ੍ ।। 5
ਜੋ ਲੋਕ ਧਰਤੀ ਦਾ ਭਾਰ ਹਟਾਉਣ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਤੂਤ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਮੰਗਲਮਈ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਪ ਦੇ ਕੀਚੜ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਚੀਕੜ ਤੋਂ ਕੱਢ ਲੈਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਤੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ ਭੂਯੋ ਵਿਵਿਧੈਃ ਸ੍ਤੋਤ੍ਰਸਂਭਵੈਃ । ਆਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ੀ ਰਾਜਾ ਦੇਵੀਂ ਸਹਾਨੁਜਃ ।। 6
ਰਾਜਾ, ਜੋ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਇਛਾ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦੇ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਤੁਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮੁੜ ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਵਰਦੇ ਕृष੍ਣੇ ਕੁਮਾਰਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਿ । ਬਾਲਾਰ੍ਕਸਦृਸ਼ਾਕਾਰੇ ਪੂਰ੍ਣਚਨ੍ਦ੍ਰਨਿਭਾਨਨੇ ।। 7
ਨਮਸਕਾਰ ਹੋਵੇ ਤੈਨੂੰ, ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲੀ, ਕਾਲੀ ਰੂਪ ਵਾਲੀ, ਕੁਮਾਰੀ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਉਗਦੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗਾ ਤੇ ਚਿਹਰਾ ਪੂਰਨ ਚੰਦ ਵਰਗਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜੇ ਚਤੁਰ੍ਵਕ੍ਰੇ ਪੀਨਸ਼੍ਰੋਣਿਪਯੋਧਰੇ। ਮਯੂਰਪਿਚ੍ਛਵਲਯੇ ਕੇਯੂਰਾਙ੍ਗਦਧਾਰਿਣਿ ।। 8
ਚਾਰ ਹਥਾਂ, ਚਾਰ ਚਿਹਰੇ, ਚੌੜੀਆਂ ਕਮਰਾਂ ਤੇ ਭਰਪੂਰ ਛਾਤੀਆਂ ਵਾਲੀ, ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਚੂੜੀਆਂ, ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਕੰਗਣ ਪਹਿਨੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਮਾਤਾ ਸੋਹਣੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।
ਭਾਸਿ ਦੇਵਿ ਯਥਾ ਪਦ੍ਮਾ ਨਾਰਾਯਣਪਰਿਗ੍ਰਹਃ । ਸ੍ਵਰੂਪਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਂ ਚ ਵਿਸ਼ਦਂ ਤਵ ਖੇਚਰਿ ।। 9
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਪਦਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ, ਜੋ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ। ਤੇਰਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੌਮਾਰੀ ਵ੍ਰਤ ਬੜੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਤੁਰਨ ਵਾਲੀ।
ਕृष੍ਣਚ੍ਛਵਿਸਮਾ ਕृष੍ਣਾ ਸਂਕਰ੍षਣਸਮਾਨਨਾ । ਬਿਭ੍ਰਤੀ ਵਿਪੁਲੌ ਬਾਹੁ ਸ਼ਕ੍ਰਧ੍ਵਜਸਮੁਚ੍ਛ੍ਰਯੌ ।। 10
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਾਂਗ ਕਾਲੀ ਰੰਗਤ, ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ, ਦੋ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵਾਂਗ ਉੱਚੀਆਂ ਹਨ, ਤੂੰ ਇਹ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈਂ।
ਪਾਤ੍ਰੀ ਚ ਪਙ੍ਕਜੀ ਘਣ੍ਟੀ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਚ ਯਾ ਭੁਵਿ । ਪਾਸ਼ਂ ਧਨੁਰ੍ਮਹਾਚਕ੍ਰਂ ਵਿਵਿਧਾਨ੍ਯਾਯੁਧਾਨਿ ਚ ।। 11
ਤੂੰ ਹਥੀਂ ਪਾਤਰ, ਕਮਲ, ਘੰਟੀ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈਂ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਰੀ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਫੰਨਾ, ਧਨੁ, ਵੱਡਾ ਚੱਕਰ ਤੇ ਹੋਰ ਕਈ ਹਥਿਆਰ ਵੀ ਧਾਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈਂ।
ਕੁਣ੍ਡਲਾਭ੍ਯਾਂ ਸੁਪੂਰ੍ਣਾਭ੍ਯਾਂ ਕਰ੍ਣਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਵਿਭੂषਿਤਾ । ਚਨ੍ਦ੍ਰਵਿਸ੍ਪਰ੍ਧਿਨਾ ਦੇਵਿ ਮੁਖੇਨ ਤ੍ਵਂ ਵਿਰਾਜਸੇ ।। 12
ਦੋ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਭਰਪੂਰ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੇਰਾ ਮੁਖ ਚੰਦ ਦੀ ਚਮਕ ਨੂੰ ਵੀ ਪਛਾੜਦਾ ਹੈ।
ਮੁਕੁਟੇਨ ਵਿਚਿਤ੍ਰੇਣ ਕੇਸ਼ਬਨ੍ਧੇਨ ਸ਼ੋਭਿਨਾ। ਭੁਜਙ੍ਗਾਭੋਗਵਾਸੇਨ ਸ਼੍ਰੋਣਿਸੂਤ੍ਰੇਣ ਰਾਜਤਾ ।। 13
ਅਜੋਕੇ ਮਕੁਟ, ਸੋਹਣੀ ਕੇਸ਼-ਗੁੱਥ, ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਲਪੇਟ ਵਾਲਾ ਪਹਿਰਾਵਾ, ਤੇ ਕਮਰ 'ਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਕਮਰਬੰਦ, ਇਹ ਸਭ ਤੈਨੂੰ ਰੌਣਕ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਵਿਭ੍ਰਾਜਸੇ ਚਾऽऽਬਦ੍ਧੇਨ ਭੋਗੇਨੇਵੇਹ ਮਨ੍ਦਰਃ। ਧ੍ਵਜੇਨ ਸ਼ਿਖਿਪਿਚ੍ਛਾਨਾਮੁਚ੍ਛ੍ਰਿਤੇਨ ਵਿਰਾਜਸੇ ।। 14
ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਲਪੇਟ ਨਾਲ ਮੰਦਰ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ। ਮੋਰ ਦੇ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਉੱਚਾ ਝੰਡਾ ਵੀ ਤੇਰੀ ਸੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕੌਮਾਰਂ ਵ੍ਰਤਮਾਸ੍ਥਾਯ ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਪਾਵਿਤਂ ਤ੍ਵਯਾ। ਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਸ੍ਤੂਯਸੇ ਦੇਵਿ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਃ ਪੂਜ੍ਯਸੇऽਪਿ ਚ ।। 15
ਕੌਮਾਰੀ ਵ੍ਰਤ ਧਾਰ ਕੇ ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਤੇ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੋਈ ਹੈਂ।
ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਣਾਰ੍ਥਾਯ ਮਹਿषਾਸੁਰਨਾਸ਼ਿਨਿ । ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਾ ਮੇ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਦਯਾਂ ਕੁਰੁ ਸ਼ਿਵਾ ਭਵ ।। 16
ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਹੇ ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲੀ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸਰਵੋਤਮ, ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੋ ਤੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੇ।
ਜਯਾ ਤ੍ਵਂ ਵਿਜਯਾ ਚੈਵ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਚ ਜਯਪ੍ਰਦਾ। ਮਮਾਪਿ ਵਿਜਯਂ ਦੇਹਿ ਵਰਦਾ ਤ੍ਵਂ ਚ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍ ।। 17
ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਤੇ ਵਿਜੈ ਹੈਂ, ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਹੁਣ ਜਿੱਤ ਬਖ਼ਸ਼, ਹੇ ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲੀ।
ਵਿਨ੍ਧ੍ਯੇ ਚੈਵ ਨਗਸ਼੍ਰੇष੍ਠੇ ਤਵ ਸ੍ਥਾਨਂ ਹਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਮ੍। ਕਾਲਿ ਕਾਲਿ ਮਹਾਕਾਲਿ ਸ਼ੀਧੁਮਾਂਸਪਸ਼ੁਪ੍ਰਿਯੇ ।। 18
ਵਿੰਧਿਆ ਪਹਾੜ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਉੱਤੇ ਤੇਰਾ ਸਦਾ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ। ਹੇ ਕਾਲੀ, ਹੇ ਮਹਾਕਾਲੀ, ਰਕਤ, ਮਾਸ ਤੇ ਪਸ਼ੂ-ਬਲੀ ਦੀ ਪਿਆਰਣ।
ਕृਤਾਨੁਯਾਤ੍ਰਾ ਭੂਤੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਰਦਾ ਕਾਮਚਾਰਿਣੀ। ਭਾਰਾਵਤਾਰੇ ਯੇ ਚ ਤ੍ਵਾਂ ਸਂਸ੍ਮਰਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ ।। 19
ਭੂਤਾਂ ਵੱਲੋਂ ਘਿਰੀ ਹੋਈ, ਤੂੰ ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲੀ ਤੇ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈਂ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਭਾਰ ਸਮੇਂ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਧਨਵੰਤ ਹੋਣਗੇ।
ਪ੍ਰਣਮਨ੍ਤਿ ਚ ਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਹਿ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਤੁ ਨਰਾ ਭੁਵਿ । ਨ ਤੇषਾਂ ਦੁਰ੍ਲਭਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਪੁਤ੍ਰਤੋ ਧਨਤੋਪਿ ਵਾ ।। 20
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸਵੇਰੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਧਨ ਦੀ ਕਮੀ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ।
ਦੁਰ੍ਗਾਤ੍ਤਾਰਯਸੇ ਦੁਰ੍ਗੇ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਦੁਰ੍ਗਾ ਸ੍ਮृਤਾ ਜਨੈਃ । ਕਾਨ੍ਤਾਰੇष੍ਵਵਸਨ੍ਨਾਨਾਂ ਮਗ੍ਰਾਨਾਂ ਚ ਮਹਾਰ੍ਣਵੇ। ਦਸ੍ਯੁਭਿਰ੍ਵਾ ਨਿਰੁਦ੍ਧਾਨਾਂ ਤ੍ਵਂ ਗਤਿਃ ਪਰਮਾ ਨृਣਾਮ੍ ।। 21
ਤੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਬਚਾਉਂਦੀ ਹੈਂ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ 'ਦੁਰਗਾ' ਵਾਂਗ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਭਟਕਿਆਂ, ਵੱਡੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆਂ ਜਾਂ ਡਾਕੂਆਂ ਵੱਲੋਂ ਘਿਰਿਆਂ ਲਈ, ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਆਸਰਾ ਹੈਂ।
ਜਲਪ੍ਰਤਰਣੇ ਚੈਵ ਕਾਨ੍ਤਾਰੇष੍ਵਟਵੀषੁ ਚ। ਯੇ ਸ੍ਮਰਨ੍ਤਿ ਮਹਾਦੇਵਿ ਨ ਚ ਸੀਦਨ੍ਤਿ ਤੇ ਨਰਾਃ ।। 22
ਜਲ ਪਾਰ ਕਰਦੇ, ਜੰਗਲਾਂ ਤੇ ਵਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੇ ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਫਸਦੇ।
ਤ੍ਵਂ ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਸ਼੍ਰੀਰ੍ਧृਤਿਃ ਸਿਦ੍ਧਿਰ੍ਹ੍ਰੀਰ੍ਵਿਦ੍ਯਾ ਸਂਤਤਿਰ੍ਮਤਿਃ। ਸਂਧ੍ਯਾ ਰਾਤ੍ਰਿਃ ਪ੍ਰਭਾ ਨਿਦ੍ਰਾ ਜ੍ਯੋਤ੍ਸ੍ਨਾ ਕਾਂਤਿਃਕ੍ਸ਼ਮਾਦਯਾ ।। 23
ਤੂੰ ਹੀ ਕੀਰਤੀ, ਲਕਸ਼ਮੀ, ਹੌਸਲਾ, ਸਫਲਤਾ, ਲਜਾ, ਗਿਆਨ, ਵੰਸ਼, ਬੁਧੀ, ਸੰਧਿਆ, ਰਾਤ, ਚਾਨਣ, ਨੀਂਦ, ਚਾਨਣੀ, ਸੋਭਾ, ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਤੇ ਦਇਆ ਹੈਂ।
ਨृਣਾਂ ਚ ਬਨ੍ਧਨਂ ਮੋਹਂ ਪੁਤ੍ਰਨਾਸ਼ਂ ਧਨਕ੍ਸ਼ਯਮ੍। ਵ੍ਯਾਧਿਂ ਮृਤ੍ਯੁਂ ਭਯਂ ਚੈਵ ਪੂਜਿਤਾ ਨਾਸ਼ਯਿष੍ਯਸਿ ।। 24
ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਤੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ, ਭਟਕਾਵਾ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਹਾਨੀ, ਧਨ ਦੀ ਘਾਟ, ਰੋਗ, ਮੌਤ ਤੇ ਡਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈਂ।
ਸੋਹਂ ਰਾਜ੍ਯਾਤ੍ਪਰਿਭ੍ਰष੍ਟਃ ਸ਼ਰਣਂ ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਪਨ੍ਨਵਾਨ੍ । ਪ੍ਰਣਤਸ਼੍ਚ ਯਥਾ ਮੂਰ੍ਧ੍ਨਾ ਤਵ ਦੇਵਿ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ ।। 25
ਰਾਜ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ, ਮੈਂ ਸਿਰ ਨਮਾ ਕੇ ਤੇਰੇ ਅੱਗੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਤ੍ਰਾਹਿ ਮਾਂ ਪਦ੍ਮਪਤ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਿ ਸਤ੍ਯੇ ਸਤ੍ਯਾ ਭਵਸ੍ਵ ਨਃ। ਸ਼ਰਣਂ ਭਵ ਮੇ ਦੁਰ੍ਗੇ ਸ਼ਰਣ੍ਯੇ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲੇ ।। 26
ਹੇ ਕੰਵਾਂ ਦੀ ਪੱਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ। ਸੱਚੀ ਦਯਾ ਕਰ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ। ਹੇ ਦੁਰਗਾ, ਹੇ ਸਭ ਦੀ ਆਸਰਾ, ਹੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮੇਰਾ ਆਸਰਾ ਬਣ।
ਏਵਂ ਸ੍ਤੁਤਾ ਹਿ ਸਾ ਦੇਵੀ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਪਾਣ੍ਡਵਮ੍ । ਉਪਗਮ੍ਯ ਤੁ ਰਾਜਾਨਮਿਦਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ ।। 27
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਹ ਦੇਵੀ ਪਾਂਡਵ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਰਾਜੇ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਉਹ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਮਦੀਯਂ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਭੋ। ਭਵਿष੍ਯਤ੍ਯਚਿਰਾਦੇਵ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਵਿਜਯਸ੍ਤਵ ।। 28
ਹੇ ਰਾਜੇ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ। ਜਲਦੀ ਹੀ ਤੇਰੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਹੋਵੇਗੀ।
ਮਮ ਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਹਤ੍ਵਾ ਕੌਰਵਵਾਹਿਨੀਮ੍ । ਰਾਜ੍ਯਂ ਨਿष੍ਕਣ੍ਟਕਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭੋਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਮੇਦਿਨੀਂ ਪੁਨਃ ।। 29
ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਕੌਰਵਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹਰ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਧਰਤੀ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਵੇਂਗਾ।