ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨਵੀ ਸੁਤਾਨੇਤਾਨਾਯੋਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਪ੍ਰਚਕ੍ਸ਼ਤੇ। ਆਯੁषੋ ਨਹੁषਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਧੀਮਾਨ੍ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ
ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਵਰਭਾਨੂ ਦੀ ਧੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਯੁ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿਚ ਨਹੁਸ਼ ਬਹੁਤ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਅਤੇ ਸੱਚਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਸੀ।
ਰਾਜ੍ਯਂ ਸ਼ਸ਼ਾਸ ਸੁਮਹਦ੍ਧਰ੍ਮੇਣ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ। ਪਿਤॄਨ੍ਦੇਵਾਨृषੀਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋਰਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍
ਨਹੁਸ਼, ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਨੇ ਵੱਡਾ ਰਾਜ ਧਰਮ ਨਾਲ ਚਲਾਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਪਿਤਰਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਗੰਧਰਵਾਂ, ਸੱਪਾਂ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਨਹੁषਃ ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਮਥੋ ਵਿਸ਼ਃ। ਸ ਹਤ੍ਵਾ ਦਸ੍ਯੁਸਂਘਾਤਾਨृषੀਨ੍ਕਰਮਦਾਪਯਤ੍
ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਖ਼ਤਰੀਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਚੋਰਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਮਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪਸ਼ੁਵਚ੍ਚੈਵ ਤਾਨ੍ਪृष੍ਠੇ ਵਾਹਯਾਮਾਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਚੇਨ੍ਦ੍ਰਤ੍ਵਮਭਿਭੂਯ ਦਿਵੌਕਸਃ
ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਚੁਕਾਇਆ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਇੰਦ੍ਰ ਬਣ ਗਿਆ।
ਤੇਜਸਾ ਤਪਸਾ ਚੈਵ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣੌਜਸਾ ਤਥਾ। `ਵਿਸ਼੍ਲਿष੍ਟੋ ਨਹੁषਃ ਸ਼ਪ੍ਤਃ ਸਦ੍ਯੋ ਹ੍ਯਜਗਰੋऽਭਵਤ੍'। ਯਤਿਂ ਯਯਾਤਿਂ ਸਂਯਾਤਿਮਾਯਾਤਿਮਯਤਿਂ ਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ, ਤਪ, ਸ਼ੂਰਵੀਰਤਾ ਅਤੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ, ਨਹੁਸ਼ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰ ਗਿਆ। ਸ਼ਾਪ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਅਜਗਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ: ਯਤੀ, ਯਯਾਤੀ, ਸੰਯਾਤੀ, ਆਯਾਤੀ, ਮਯਾਤੀ ਅਤੇ ਧ੍ਰੁਵ।
ਨਹੁषੋ ਜਨਯਾਮਾਸ षਟ੍ ਸੁਤਾਨ੍ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨਃ। ਯਤਿਸ੍ਤੁ ਯੋਗਮਾਸ੍ਥਾਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮੀਭੂਤੋऽਭਵਨ੍ਮੁਨਿਃ
ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਛੇ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ ਜੋ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦੇ ਸਨ। ਯਤੀ ਨੇ ਯੋਗ ਅਪਣਾਇਆ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਇਕ ਹੋ ਕੇ ਮੁਨੀ ਬਣ ਗਿਆ।
ਯਯਾਤਿਰ੍ਨਾਹੁषਃ ਸਮ੍ਰਾਡਾਸੀਤ੍ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਸ ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਮਹੀਮੀਜੇ ਚ ਬਹੁਭਿਰ੍ਮਖੈਃ
ਯਯਾਤੀ, ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੱਚਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਅਤੇ ਸਮਰਾਟ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਚਲਾਇਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਯੱਗਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਅਤਿਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਿਤॄਨਰ੍ਚਨ੍ਦੇਵਾਂਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਯਤਃ ਸਦਾ। ਅਨ੍ਵਗृਹ੍ਣਾਤ੍ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਯਯਾਤਿਰਪਰਾਜਿਤਃ
ਉਸ ਨੇ ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਅਜੇਤ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਜਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕੀਤੀ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਾ ਮਹੇष੍ਵਾਸਾਃ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮੁਦਿਤਾ ਗੁਣੈਃ। ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਯਾਂ ਚ ਜਜ੍ਞਿਰੇ
ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵੱਡੇ ਧਨੁਧਾਰੀ ਸਨ, ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ। ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਦੇਵਯਾਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਜੰਮੇ।
ਦੇਵਯਾਨ੍ਯਾਮਜਾਯੇਤਾਂ ਯਦੁਸ੍ਤੁਰ੍ਵਸੁਰੇਵ ਚ। ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੁਸ਼੍ਚਾਨੁਸ਼੍ਚ ਪੂਰੁਸ਼੍ਚ ਸ਼ਰ੍ਮਿष੍ਠਾਯਾਂ ਚ ਜਜ੍ਞਿਰੇ
ਦੇਵਯਾਨੀ ਤੋਂ ਯਦੁ ਅਤੇ ਤੁਰਵਸੁ ਜੰਮੇ। ਸ਼ਰਮਿਸ਼ਠਾ ਤੋਂ ਦ੍ਰੁਹਯੁ, ਅਨੁ ਅਤੇ ਪੂਰੁ ਜੰਮੇ।
ਸ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਃ ਸਮਾ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਾਲਯਨ੍। ਜਰਾਮਾਰ੍ਚ੍ਛਨ੍ਮਹਾਘੋਰਾਂ ਨਾਹੁषੋ ਰੂਪਨਾਸ਼ਿਨੀਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਨਹੁਸ਼ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਯਯਾਤੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਧਰਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਰਾਜ ਚਲਾਉਂਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਹਣੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਡਰਾਉਣੀ ਬੁਢੀ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ।
ਜਰਾऽਭਿਭੂਤਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਸ ਰਾਜਾ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਯਦੁਂ ਪੂਰੁਂ ਤੁਰ੍ਵਸੁਂ ਚ ਦ੍ਰੁਹ੍ਯੁਂ ਚਾਨੁਂ ਚ ਭਾਰਤ
ਬੁਢੀ ਅਵਸਥਾ ਆ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ — ਯਦੁ, ਪੂਰੁ, ਤੁਰਵਸੁ, ਦ੍ਰੁਹਯੁ ਅਤੇ ਅਨੁ — ਨੂੰ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਯੌਵਨੇਨ ਚਰਨ੍ਕਾਮਾਨ੍ਯੁਵਾ ਯੁਵਤਿਭਿਃ ਸਹ। ਬਿਹਰ੍ਤੁਮਹਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸਾਹ੍ਯਂ ਕੁਰੁਤ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਨੌਜਵਾਨ ਸੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਸੁਖ ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਲਈ ਵੀ ਲੈ ਸਕਾਂ। ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੰਭਵ ਬਣਾਓ।
ਤਂ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੈਵਯਾਨੇਯਃ ਪੂਰ੍ਵਜੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਕਿਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਭਵਤਃ ਕਾਰ੍ਯਮਸ੍ਮਾਕਂ ਯੌਵਨੇਨ ਤੇ
ਫਿਰ ਦੇਵਯਾਨੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਲਈ, ਤੁਹਾਡੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਦਾ ਕੀ ਲਾਭ ਹੈ?
ਯਯਾਤਿਰਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਂ ਵੈ ਜਰਾ ਮੇ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯਤਾਮ੍। ਯੌਵਨੇਨ ਤ੍ਵਦੀਯੇਨ ਚਰੇਯਂ ਵਿषਯਾਨਹਮ੍
ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੇਰੀ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਤੂੰ ਲੈ ਲੈ, ਤੇਰੇ ਜਵਾਨੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸੰਸਾਰਕ ਸੁਖ ਭੋਗਾਂ।"
ਯਜਤੋ ਦੀਰ੍ਘਸਤ੍ਰੈਰ੍ਮੇ ਸ਼ਾਪਾਚ੍ਚੋਸ਼ਨਸੋ ਮੁਨੇਃ। ਕਾਮਾਰ੍ਥਃ ਪਰਿਹੀਣੋऽਯਂ ਤਪ੍ਯੇਯਂ ਤੇਨ ਪੁਤ੍ਰਕਾਃ
ਮੇਰੇ ਲੰਮੇ ਯਜਨਾਂ ਤੇ ਉਸ਼ਨਸ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਘੱਟ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਪੁੱਤਰੋ, ਮੈਂ ਦੁੱਖੀ ਹਾਂ।
ਮਾਮਕੇਨ ਸ਼ਰੀਰੇਣ ਰਾਜ੍ਯਮੇਕਃ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸ੍ਤੁ ਵਃ। ਅਹਂ ਤਨ੍ਵਾऽਭਿਨਵਯਾ ਯੁਵਾ ਕਾਮਮਵਾਪ੍ਨੁਯਾਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰੇ, ਮੈਂ ਨਵੇਂ ਤੇ ਜਵਾਨ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲਵਾਂ।
ਤੇ ਨ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਨ੍ਯਦੁਪ੍ਰਭृਤਯੋ ਜਰਾਮ੍। ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਤਤਃ ਪੂਰੁਃ ਕਨੀਯਾਨ੍ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੀ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਸਵੀਕਾਰ ਨਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਤੇ ਸੱਚਾ ਪੂਰੁ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗਾ।
ਰਾਜਂਸ਼੍ਚਰਾਭਿਨਵਯਾ ਤਨ੍ਵਾ ਯੌਵਨਗੋਚਰਃ। ਅਹਂ ਜਰਾਂ ਸਮਾਦਾਯ ਰਾਜ੍ਯੇ ਸ੍ਥਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇਜ੍ਞਯਾ
"ਰਾਜਨ, ਤੁਸੀਂ ਨਵੇਂ ਤੇ ਜਵਾਨ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਜਵਾਨੀ ਦੇ ਸੁਖ ਭੋਗੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਲੈ ਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਰਾਜ ਕਰਾਂਗਾ।"
ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸ ਰਾਜਰ੍षਿਸ੍ਤਪੋਵੀਰ੍ਯਸਮਾਸ਼੍ਰਯਾਤ੍। ਸਂਚਾਰਯਾਮਾਸ ਜਰਾਂ ਤਦਾ ਪੁਤ੍ਰੇ ਮਹਾਤ੍ਮਨਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਪ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸ ਸਮੇਂ ਆਪਣੀ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਆਪਣੇ ਮਹਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਪੌਰਵੇਣਾਥ ਵਯਸਾ ਰਾਜਾ ਯੌਵਨਮਾਸ੍ਥਿਤਃ। ਯਾਯਾਤੇਨਾਪਿ ਵਯਸਾ ਰਾਜ੍ਯਂ ਪੂਰੁਰਕਾਰਯਤ੍
ਫਿਰ ਰਾਜਾ, ਪੂਰੁ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਲੈ ਕੇ ਜਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਪੂਰੁ, ਯਯਾਤੀ ਦੀ ਉਮਰ ਲੈ ਕੇ ਰਾਜ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਯਯਾਤਿਰਪਰਾਜਿਤਃ। ਸ੍ਥਿਤਃ ਸ ਨृਪਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਃ ਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲਸਮਵਿਕ੍ਰਮਃ
ਇਸ ਤੋ ਬਾਅਦ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਅਜੇਤ ਯਯਾਤੀ, ਰਾਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੱਬਰ ਸ਼ੇਰ ਵਾਂਗ, ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ।
ਯਯਾਤਿਰਪਿ ਪਤ੍ਨੀਭ੍ਯਾਂ ਦੀਰ੍ਘਕਾਲਂ ਵਿਹृਤ੍ਯ ਚ। ਵਿਸ਼੍ਵਾਚ੍ਯਾ ਸਹਿਤੋ ਰੇਮੇ ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਤ੍ਰਰਥੇ ਵਨੇ
ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਲੰਮਾ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਵਾਚੀ ਨਾਲ ਚੈਤਰਰਥ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਮਾਣਿਆ।
ਨਾਧ੍ਯਗਚ੍ਛਤ੍ਤਦਾ ਤृਪ੍ਤਿਂ ਕਾਮਾਨਾਂ ਸ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਅਵੇਤ੍ਯ ਮਨਸਾ ਰਾਜਨ੍ਨਿਮਾਂ ਗਾਥਾਂ ਤਦਾ ਜਗੌ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲਾ ਫਿਰ ਵੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਨਾ ਪਾ ਸਕਿਆ। ਇਹ ਗੱਲ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਗੀਤ ਉਚਾਰਿਆ।
ਨ ਜਾਤੁ ਕਾਮਃ ਕਾਮਾਨਾਮੁਪਭੋਗੇਨ ਸ਼ਾਮ੍ਯਤਿ। ਇਵਿषਾ ਕृष੍ਣਵਰ੍ਤ੍ਮੇਵ ਭੂਯ ਏਵਾਭਿਵਰ੍ਧਤੇ
ਇੱਛਾ ਕਦੇ ਵੀ ਭੋਗਣ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮੁੱਕਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਘਿਉ ਪਾਉਣ ਨਾਲ ਅੱਗ ਹੋਰ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਯਤ੍ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਵ੍ਰੀਹਿਯਵਂ ਹਿਰਣ੍ਯਂ ਪਸ਼ਵਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਨਾਲਮੇਕਸ੍ਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਿਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਸ਼ਮਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿੰਨਾ ਵੀ ਚੌਲ, ਜੌ, ਸੋਨਾ, ਪਸ਼ੂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਹਨ, ਇਹ ਸਭ ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਲਈ ਵੀ ਕਦੇ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਯਦਾ ਨ ਕੁਰੁਤੇ ਪਾਪਂ ਸਰ੍ਵਭੂਤੇषੁ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍। ਕਰ੍ਮਣਾ ਮਨਸਾ ਵਾਚਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਂਪਦ੍ਯਤੇ ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨਾਲ ਕੰਮ, ਮਨ ਜਾਂ ਬੋਲ ਨਾਲ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨ ਬਿਭੇਤਿ ਯਦਾ ਚਾਯਂ ਯਦਾ ਚਾਸ੍ਮਾਨ੍ਨ ਬਿਭ੍ਯਤਿ। ਯਦਾ ਨੇਚ੍ਛਤਿ ਨ ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਂਪਦ੍ਯਤੇ ਤਦਾ
ਜਦੋਂ ਇਹ ਨਾ ਡਰਦਾ, ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦਾ, ਨਾ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ, ਨਾ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ, ਤਦੋਂ ਉਹ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਕਾਮਾਨਾਂ ਫਲ੍ਗੁਤਾਂ ਨृਪ। ਸਮਾਧਾਯ ਮਨੋ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਗृਹ੍ਣਾਜ੍ਜਰਾਂ ਸੁਤਾਤ੍
ਇੰਝ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਥੋੜੀਅਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਕੇ, ਬੁੱਧੀ ਨਾਲ ਮਨ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਬੁਢ਼ਾਪਾ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਈ।
ਤਤੋ ਵਰ੍षਸਹਸ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਯਯਾਤਿਰਪਰਾਜਿਤਃ।' ਦਤ੍ਵਾ ਚ ਯੌਵਨਂ ਰਾਜਾ ਪੂਰੁਂ ਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषਿਚ੍ਯ ਚ। ਅਤृਪ੍ਤ ਏਵ ਕਾਮਾਨਾਂ ਪੂਰੁਂ ਪੁਤ੍ਰਮੁਵਾਚ ਹ
ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਅਜੇਤ ਯਯਾਤੀ ਨੇ ਜਵਾਨੀ ਵਾਪਸ ਦੇ ਕੇ ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ। ਇੱਛਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤ੍ਰਿਪਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪੂਰੁ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।