ਯੋ ਵੈ ਗृਹੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਵਸਨ੍ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਮਨੁਸ੍ਮਰਨ੍ । ਉਤ੍ਥਾਨੇ ਨਿਤ੍ਯਸਂਕਲ੍ਪੋ ਨਿਸ੍ਤਨ੍ਦ੍ਰੀਃ ਸਂਘਤਾਤ੍ਮਵਾਨ੍
ਜੋ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਫਰਜ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਠਣ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਥੱਕਣ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਸਮੂਹ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਪਰੀਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਹਾਯ ਪਰਿਦੇਵਨਮ੍ । ਦੁਃਖੇਨ ਸੁਖਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛੇਦ੍ਯੋ ਰਾਜਵਸਤਿਂ ਵਸੇਤ੍
ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਦੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੁਖ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰੇ, ਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।
ਕਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਮਿਤ੍ਯੇਵ ਯਃ ਸ ਰਾਜਸੁ ਸਿਧ੍ਯਤਿ
ਜੋ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਕਰਾਂਗਾ', ਉਹੀ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਉष੍ਣੇ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਸ਼ੀਤੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਦਿਵਾ । ਆਦਿष੍ਟੋ ਨ ਵਿਕਲ੍ਪੇਤ ਯਃ ਸ ਰਾਜਸੁ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਗਰਮੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਠੰਡ, ਰਾਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਦਿਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਮਿਲੇ ਤੇ ਉਹ ਹਿਚਕਚਾਏ ਨਾ, ਉਹੀ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨੈਵ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋऽਵਮਨ੍ਯੇਤ ਸਦਾऽਮਾਤ੍ਯੋ ਵਿਸ਼ਾਰਦਃ । ਮਾਨਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਨ ਹृष੍ਯੇਤ ਨ ਵ੍ਯਥੇਚ੍ਚ ਵਿਮਾਨਿਤਃ । ऋਦੁਰ੍ਮृਦੁਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦੋ ਯਃ ਸ ਰਾਜਸੁ ਸਿਦ੍ਧ੍ਯਤਿ
ਸਿਆਣਾ ਮੰਤਰੀ ਜੋ ਮਿਲਿਆ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਘਟੀਆ ਨਾ ਸਮਝੇ; ਜੋ ਮਿਲਿਆ, ਉਸ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਜਦੋਂ ਨਿੰਦਿਆ ਜਾਵੇ, ਉਦਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਨਰਮ, ਢਿੱਠ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਨੈਵ ਲਾਭਾਦ੍ਧਰ੍षਮਿਯਾਨ੍ਨ ਵ੍ਯਥੇਚ੍ਚ ਵਿਮਾਨਿਤਃ। ਸਮਃ ਪੂਰ੍ਣਤੁਲੇਵ ਸ੍ਯਾਦ੍ਯੋ ਰਾਜਵਸਤਿਂ ਵਸੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਲਾਭ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾ ਆਵੇ, ਤੇ ਨਿੰਦਿਆ ਹੋਣ 'ਤੇ ਉਦਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਜਿਵੇਂ ਪੂਰੀ ਤਰਾਜੂ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਮਤ ਰਹੇ।
ਅਲ੍ਪੇਚ੍ਛੋ ਧृਤਿਮਾਨ੍ਰਾਜਞ੍ਛਾਯੇਵਾਨੁਗਤਃ ਸਦਾ। ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੋ ਧੀਰਃ ਸ ਰਾਜਵਸਤਿਂ ਵਸੇਤ੍
ਜੋ ਘੱਟ ਚਾਹਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਢਿੱਠ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਰਛਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਚਤੁਰ, ਸਾਵਧਾਨ ਤੇ ਸੰਯਮੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸਪੁਰਾਣਜ੍ਞਃ ਕੁਸ਼ਲਃ ਸਤ੍ਕਥਾਸੁ ਚ। ਵਦਾਨ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਵਾਕ੍ਵਾਪਿ ਯੋ ਰਾਜਵਸਤਿਂ ਵਸੇਤ੍
ਜੋ ਇਤਿਹਾਸ ਤੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੀਆਂ ਕਥਾਵਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਦਿਲੋਂ ਦਾਤੀ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ।
ਨ ਮਿਥੋ ਭਾषਿਤਂ ਰਾਜ੍ਞੋ ਮਨੁष੍ਯੇषੁ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਯੇਤ੍ । ਯਂ ਚਾਸੂਯਨ੍ਤਿ ਰਾਜਾਨਃ ਪੁਰੁषਂ ਨੋ ਵਦੇਚ੍ਚ ਤਮ੍
ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਗੁਪਤ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੇ; ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਾਜੇ ਈਰਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਬਾਰੇ ਵੀ ਕਦੇ ਨਾ ਬੋਲੇ।
ਨੈषਾਂ ਕਰ੍ਮਸੁ ਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਧਨਂ ਕਿਂਚਿਦੁਪਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍। ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਦਾਦਦਾਨੋ ਵਾ ਬਨ੍ਧਂ ਵਾ ਵਧਮੇਵ ਵਾ
ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਕਦੇ ਹੱਥ ਨਾ ਲਾਵੇ; ਜੇ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕੈਦ ਜਾਂ ਮੌਤ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਹੁਲ੍ਯੋਪਸ੍ਥਿਤਯੋਃ ਪਸ਼੍ਯ ਮਮ ਚਾਨ੍ਯਸ੍ਯ ਚੋਭਯੋਃ । ਅਨ੍ਯਂ ਪੁष੍ਣਾਤਿ ਮਦ੍ਧੀਨਮਿਤਿ ਧੀਰੋ ਨ ਮੁਹ੍ਯਤਿ
ਜਦੋਂ ਦਾਨ ਮੇਰੇ ਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਆਉਣ, ਤਦ ਸੰਯਮੀ ਮਨੁੱਖ 'ਉਹ ਮੇਰੇ ਜਗ੍ਹਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ' ਸੋਚ ਕੇ ਭਟਕਦਾ ਨਹੀਂ।
ਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸਂ ਹਿ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਵੈਦ੍ਯਂ ਕਰ੍ਮਣਿਕਰ੍ਮਣਿ । ਪਾਪੀਯਾਂਸਂ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਰਞ੍ਸ਼ੀਲਮੇषਾਂ ਤਥਾਵਿਧਮ੍
ਚੰਗਾ ਤੇ ਠੀਕ ਕੰਮ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਾੜਾ ਤੇ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਨਾ, ਤੇ ਮਾੜਾ ਹੀ ਕਰਨਾ, ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸੁਭਾਵ ਹੈ।
ਨੈषਾਂ ਦਾਰੇषੁ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੋ ਮੈਤ੍ਰੀਂ ਕਥਂਚਨ । ਰਕ੍ਸ਼ਣਂ ਤੁ ਨ ਸੇਵੇਤ ਯੋ ਰਾਜਵਸਤਿਂ ਵਸੇਤ੍
ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਵੀ ਦੋਸਤੀ ਨਾ ਬਣਾਵੇ; ਜੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵੀ ਨਾ ਕਰੇ।
ਯਦਾ ਹ੍ਯਭਿਸਮੀਕ੍ਸ਼ੇਤ ਪ੍ਰੇष੍ਯਂ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਃ ਸਮਾਗਤਮ੍ । ਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪਰਿਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਾ ਸ਼ਙ੍ਕੇਤ ਵਾ ਪੁਨਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਵੇਖੇ ਕਿ ਨੌਕਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸੋਚ 'ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਮਝ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸ਼ਙ੍ਕਿਤਸ੍ਯ ਪੁਨਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਕਸ੍ਯ ਭृਤ੍ਯਸ੍ਯ ਭੂਮਿਪਃ। ਜੀਵਿਤਂ ਸਾਧੁ ਮਨ੍ਯੇਤ ਪ੍ਰਕृਤਿਸ੍ਥੋ ਬਲਾਤ੍ਕृਤਃ
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰਾਂ 'ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਬਾਰੇ ਸ਼ੱਕ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਨੌਕਰ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮੌਜ ਵਿੱਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜਬਰ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਦਾ।
ਹਰ੍षਵਸ੍ਤੁषੁ ਚਾਪ੍ਯਤ੍ਰ ਵਰ੍ਤਮਾਨੇषੁ ਕੇषੁ ਚਿਤ੍। ਨਾਤਿਗਾਢਂ ਪ੍ਰਹृष੍ਯੇਤ ਤਾਨ੍ਯੇਵਾਸ੍ਯਾਨੁਪੂਜਯੇਤ੍ ।। 47
ਇੱਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਮੌਕੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਵੀ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ; ਉਹਨਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਹੀ ਸਨਮਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਹਰ੍षਾਦ੍ਧਿ ਮਨ੍ਦਃ ਪੁਰੁषਃ ਸ੍ਵੈਰਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਵੈਕृਤਮ੍ । ਤਦਸ੍ਯਾਨ੍ਤਃਪੁਰੇ ਵृਤ੍ਤਮੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਭੂਮਿਪਃ
ਅਕਲੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਆਦਮੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਬੇਸਮਝੀ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਰਾਜਾ ਉਸ ਦੀ ਅੰਦਰਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖੇ।
ਅਨ੍ਤਃਪੁਰਗਤਂ ਹ੍ਯੇਨਂ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਕ੍ਲੀਬਾਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਤਃ । ਵਰ੍ਤਮਾਨਂ ਯਥਾਵਚ੍ਚ ਕੁਤ੍ਸਯੇਯੁਰਸਂਸ਼ਯਮ੍
ਅੰਦਰਲੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਜੇ ਉਹ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਹਿਜੜੇ ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਗਮ੍ਭੀਰਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਹਰ੍षਂ ਨਿਯਮ੍ਯ ਚ। ਨਿਤ੍ਯਮਨ੍ਤਃਪੁਰੇ ਰਾਜ੍ਞੋ ਨ ਵृਤ੍ਤਂ ਕੀਰ੍ਤਯੇਦ੍ਬਹਿਃ
ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰ ਰੱਖ ਕੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਕਰ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬਾਹਰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣੀਆਂ।
ਯਥਾ ਹਿ ਸੁਮਹਾਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਭਿਦ੍ਯਮਾਨੋ ਹਰੇਤ੍ਸੁਖਮ੍। ਏਵਮਨ੍ਤਃਪੁਰੇ ਵृਤ੍ਤਂ ਸ਼੍ਰੂਯਮਾਣਂ ਬਹਿਰ੍ਭਵੇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਵੱਡਾ ਰਾਜ਼ ਫੈਲ ਜਾਣ ਤੇ ਸੁਖ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰਲੇ ਘਰ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਜਦੋਂ ਬਾਹਰ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਕਲੀਫ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਯਾ ਤੁ ਵृਤ੍ਤਿਰਬਾਹ੍ਯਾਨਾਂ ਬਾਹ੍ਯਾਨਾਮਪਿ ਕੇਵਲਮ੍। ਉਭਯੇषਾਂ ਸਮਸ੍ਤਾਨਾਂ ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜੋਪਜੀਵਿਨਾਮ੍
ਹੁਣ ਰਾਜਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ, ਅੰਦਰਲੇ ਤੇ ਬਾਹਰਲੇ, ਅਤੇ ਸਭ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਬਾਰੇ ਸੁਣ।
ਨ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯੋ ਜਾਤੁ ਮਨ੍ਯੇਤ ਬਾਹ੍ਯੇ ਵਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰੇऽਪਿ ਵਾ । ਅਨੁਜੀਵਿਨਾਂ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਤੁ ਸृਜੇਦ੍ਧਿ ਸੁਮਹਦ੍ਭਯਮ੍
ਰਾਜਾ ਦੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਅੰਦਰਲੇ ਜਾਂ ਬਾਹਰਲੇ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ; ਰਾਜਾ ਜੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਵੱਡਾ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਤ੍ਵਾऽਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਰਾਜਰਤ੍ਨਾਨਿ ਰਾਜਵਤ੍। ਅਰਾਜਾ ਰਾਜਯੋਗ੍ਯਾਨਿ ਨੋਪਯੁਞ੍ਜੀਤ ਪਣ੍ਡਿਤਃ
ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਸਮਝ ਕੇ, ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਜੇ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਾਂ ਰਾਜਾ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਨਹੀਂ ਵਰਤੇ; ਇਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੀ ਚਲ-ਚਲਨ ਹੈ।
ਅਰਾਜਾਨਂ ਹਿ ਰਤ੍ਨਾਨਿ ਰਾਜਕਾਨ੍ਤਾਨਿ ਰਾਜਵਤ੍। ਭੁਞ੍ਜਾਨਂ ਤਂ ਨਰਂ ਰਾਜਾ ਨ ਤਿਤਿਕ੍ਸ਼ੇਤ ਜੀਵਿਤਮ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਆਦਮੀ, ਜੋ ਰਾਜਾ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਾ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਤੇ ਪਿਆਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਰਤੇ, ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਉਸ ਦੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਤਸ੍ਮਾਦਵ੍ਯਕ੍ਤਭੋਗੇਨ ਭੋਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਭੂਤਿਮਿਚ੍ਛਤਾ । ਤੁਲ੍ਯਭੋਗਂ ਹਿ ਰਾਜਾ ਤੁ ਭृਤ੍ਯਂ ਕੋਪੇਨ ਯੋਜਯੇਤ੍
ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਜੀਵਨ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਲੁਕ ਕੇ ਹੀ ਵਰਤੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰ ਨੂੰ, ਜੇ ਉਹ ਰਾਜਾ ਵਾਂਗ ਹੀ ਮੌਜ ਕਰੇ, ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸਜ਼ਾ ਦੇਵੇਗਾ।
ਨ ਚਾਪਤ੍ਯੇਨ ਸਂਪ੍ਰੀਤਿਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕੇਨਚਿਤ੍ । ਅਧਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਤਮਨਰ੍ਥਂ ਚ ਦ੍ਵੇष੍ਯਂ ਚ ਪਰਿਵਰ੍ਜਯੇਤ੍
ਕੋਈ ਵੀ ਰਾਜਾ ਦੀ ਪਸੰਦ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ; ਜੋ ਨਫਰਤਯੋਗ, ਬੇਕਾਰ ਜਾਂ ਨਿੰਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਏਤਾਂ ਹਿ ਸੇਵਮਾਨਸ੍ਯ ਨਰਸੀਮਾਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਾਮ੍। ਦ੍ਵਿਧਾ ਵਿਚ੍ਛਿਦ੍ਯਤੇ ਮੂਲਂ ਰਾਜਮੂਲੋਪਸੇਵਿਨਃ
ਰਾਜਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਚਾਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਹੈ; ਜੇ ਇਹ ਦੋ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਏਤੈਸ੍ਤੁ ਵਿਪਰੀਤਾ ਯਾ ਨਰਸੀਮਾ ਨਰਾਧਮੈਃ । ਤਥਾ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਸਂਸਰ੍ਗਂ ਨ ਵਿਰੋਧਂ ਕਥਂਚਨ
ਜੇ ਇਹ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਨੀਚ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਟੁੱਟੇ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।
ਬਨ੍ਧੁਭਿਸ਼੍ਚ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਬਲਵਦ੍ਭਿਸ਼੍ਚ ਮਾਨਵੈਃ । ਸਾਧੁ ਮਨ੍ਯੇਤ ਸਂਸਰ੍ਗਂ ਨ ਵਿਰੋਧਂ ਕਥਂਚਨ
ਰਾਜਾ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।
ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤੁ ਨਰਸੀਮਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਰੁਦ੍ਧਸ੍ਯਾਲ੍ਪਤੇਜਸਃ । ਪ੍ਰਥਮਂ ਛਿਦ੍ਯਤੇ ਮੂਲਂ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਜਾਯਤੇ ਭਯਮ੍
ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਦੋ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੈ ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਤਾਕਤ ਘੱਟ ਹੈ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਕੱਟੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਡਰ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।