ਪੁਰੋਹਿਤੋऽਯਮਸ੍ਮਾਕਮਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਾਣਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ। ਸੂਤਪੌਰੋਗਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ
ਸਾਡਾ ਇਹ ਪੁਜਾਰੀ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਰਥਵਾਨ ਤੇ ਗਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨਮੁਖਾਸ਼੍ਚੇਮੇ ਰਥਾਨਾਦਾਯ ਕੇਵਲਾਨ੍ । ਯਾਨ੍ਤੁ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਿਤਿ ਮੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਮਤਿਃ
ਇੰਦਰਸੇਨਾ ਆਗੂ ਬਣ ਕੇ, ਇਹ ਰਥ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਦੁਵਾਰਕਾ ਚਲੇ ਜਾਣ। ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਇਮਾਸ਼੍ਚ ਨਾਰ੍ਯੋ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਪਰਿਚਾਰਿਕਾ । ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨੇਵ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਸੂਤਪੌਰੋਗਵੈਃ ਸਹ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸੇਵਕ ਔਰਤਾਂ, ਰਥਵਾਨ ਤੇ ਗਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਂਚਾਲ ਦੇਸ਼ ਚਲੇ ਜਾਣ।
ਸਰ੍ਵੈਰਪਿ ਚ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਯਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ । ਅਰ੍ਧਰਾਤ੍ਰੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਦਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਪਿ। ਗਤਾ ਹ੍ਯਸ੍ਮਾਨਪਾਹਾਯ ਸਰ੍ਵੇ ਦ੍ਵੈਤਵਨਾਦਿਤਿ
ਸਭ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਭਿਕਸ਼ਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ, ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਦਵੈਤ ਵਨ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।
ਏਵਂ ਤੇऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਧੌਮ੍ਯਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸੁਃ ਸ ਚ ਤਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੱਸ ਕੇ, ਉਹ ਧੌਮਯਾ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਨਨ੍ਵਸ਼ਾਤ੍ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਸ਼ੇषਵਿਤ੍ । ਧੌਮ੍ਯਃ ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਨ੍
ਧੌਮਯਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਧਰਮਵਾਨ, ਪੁਜਾਰੀ, ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਰਦ ਹਨ, ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਦਿਤਂ ਵੈ ਯਥਾ ਸਰ੍ਵਂ ਲੋਕੇ ਵृਤ੍ਤਮਿਦਂ ਨृਪ। ਵਿਦਿਤੇ ਚਾਪਿ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸੁਹृਦ੍ਭਿਰਨੁਰਾਗਤਃ
ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਗਤ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ। ਜਦ ਪਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਿਆਰ ਵਾਲੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਆਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤੋऽਹਮਭਿਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹੇਤੁਮਾਤ੍ਰਂ ਨਿਬੋਧਤ। ਹਨ੍ਤੇਮਾਂ ਰਾਜਵਸਤਿਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਃ। ਯਥਾ ਰਾਜਕੁਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਰਨ੍ਪ੍ਰੋष੍ਯ ਨ ਰਿष੍ਯਤਿ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਖਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਕਾਰਨ ਸੁਣੋ। ਰਾਜਕੁਮਾਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰਾਜ ਘਰ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿਣਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਮੇਵ ਕੌਰਵ੍ਯ ਜਾਤੇਨ ਕੁਰੁਵੇਸ਼੍ਮਨਿ । ਅਮਾਨਿਤੇਨ ਮਾਨਾਰ੍ਹ ਗੂਢੇਨ ਪਰਿਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਕੌਰਵਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਦਿष੍ਟਦ੍ਵਾਰੋ ਲਭੇਦ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਰਾਜਸ੍ਵੇषੁ ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਸੇਤ੍। ਨ ਚਾਨੁਸ਼ਿष੍ਯਾਦ੍ਰਾਜਾਨਮਪृਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਕਦਾਚਨ
ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ ਕਦੇ ਸਿਖਿਆ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਤੂष੍ਣੀਂ ਤ੍ਵੇਨਮੁਪਾਸੀਤ ਕਾਲੇ ਸਮਭਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਸੂਯਨ੍ਤਿ ਹਿ ਰਾਜਾਨੋ ਜਨਾਨਨृਤਵਾਦਿਨਃ। ਤਥੈਵ ਚਾਵਮਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਂ ਵਾਦਿਨਂ ਮृषਾ
ਰਾਜੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਝੂਠੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹ ਘੱਟ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਵਿਦਿਤੇ ਚਾਸ੍ਯ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸੁਲਘੂਨ੍ਯਪਿ। ਏਵਂ ਵਿਚਰਤੋ ਰਾਜ੍ਞਿ ਨ ਕ੍ਸ਼ਤਿਰ੍ਜਾਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਕਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਗ੍ਨਿਰਯਂ ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਮਯੋ ਮਹਾਨ । ਭਰ੍ਤਾ ਗੋਪ੍ਤਾ ਚ ਭੂਤਾਨਾਂ ਰਾਜਾ ਪੁਰੁषਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਇਹ ਪਾਂਡਵ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਤੇ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨਂ ਯਥਾ ਦੋषੋ ਨ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ । ਰਾਜਾਨਮੁਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਤਂ ਨਿਬੋਧਤ
ਪੂਰੀ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨੂੰ ਸੁਣੋ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਪਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਚ ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਨਾਵਮਨ੍ਯੇਤ ਮੇਧਾਵੀ ਕृਸ਼ਾਨਪਿ ਕਦਾਚਨ
ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਸੱਪ ਜਾਂ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ, ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਏਤਤ੍ਰਯਂ ਚ ਪੁਰੁषਂ ਨਿਰ੍ਦਹੇਦਵਮਾਨਿਤਮ੍। ਰਾਜਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬੁਧੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਨੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਹ ਤਿੰਨ, ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਤਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਤਿਵਰ੍ਤੇਤ ਮਰ੍ਯਾਦਾਂ ਪੁਰੁषੋ ਰਾਜਸਂਮਤਃ। ਵ੍ਯਵਹਾਰਂ ਪੁਨਰ੍ਲੋਕੇ ਮਰ੍ਯਾਦਾਂ ਪਣ੍ਡਿਤਾ ਵਿਦੁਃ
ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੱਦਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸਮਾਜ ਵਿਚ, ਪੰਡਤ ਇਹ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਨ ਹਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨ ਨਪ੍ਤਾਰਂ ਨ ਭ੍ਰਾਤਰਮਰਿਨ੍ਦਮ। ਸਮਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮਰ੍ਯਾਦਂ ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਪਰਾਧਿਪਾਃ
ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤਾ ਜਾਂ ਭਰਾ ਨੂੰ, ਜੇ ਉਹ ਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਣ, ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਨਪਿ ਪਰਾਂ ਭੂਤਿਂ ਭੂਮਿਪਾਲਨਿਯੋਜਿਤਃ। ਜਾਤ੍ਯਨ੍ਧ ਇਵ ਮਨ੍ਯੇਤ ਮਰ੍ਯਾਦਾਮਨੁਚਿਨ੍ਤਯਨ੍
ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਭਾਵੇਂ ਵੱਡੀ ਤਰੱਕੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਹੱਦਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਐਸੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਅੰਨ੍ਹਾ ਮਨੁੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਧृष੍ਟੋ ਦ੍ਵਾਰਂ ਸਦਾ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਨ ਚ ਰਾਜਸੁ ਵਿਸ਼੍ਵਸੇਤ੍ । ਤਦੇਵਾਸਨਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛੇਦ੍ਯਤ੍ਰ ਨਾਭਿਲषੇਤ੍ਪਰਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ। ਉਹ ਓਹੀ ਥਾਂ ਚੁਣੇ ਜਿੱਥੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਚਾਹ ਨਾ ਰੱਖੇ।
ਯਤ੍ਰੋਪਵਿष੍ਟਃ ਸਂਕਲ੍ਪਂ ਨੋਪਹਨ੍ਯਾਦ੍ਬਲੀਯਸਃ । ਤਦਾਸਨਂ ਰਾਜਕੁਲੇ ਈਪ੍ਸੇਤ ਪੁਰੁषੋ ਵਸਨ੍
ਜਿੱਥੇ ਬੈਠ ਕੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੱਡੇ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ ਉਹੀ ਥਾਂ ਚਾਹੇ।
ਯਥੈਨਂ ਯਤ੍ਰ ਚਾਸੀਨਂ ਸ਼ਙ੍ਕਯੇਦ੍ਦੁष੍ਟਚਰਿਣਮ੍ । ਨ ਤਤ੍ਰੋਪਵਿਸ਼ੇਜ੍ਜਾਤੁ ਯੋ ਰਾਜਵਸਤਿਂ ਵਸੇਤ੍
ਜਿੱਥੇ ਜਾਂ ਜਿਸ ਥਾਂ ਬੈਠੇ, ਜੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੀ ਮੰਦ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਦਾ ਸ਼ੱਕ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਉਥੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬੈਠਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਸ੍ਵਭੂਮੌ ਕਾਮਮਾਸੀਤ ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਵਾ ਰਾਜਸਨ੍ਨਿਧੌ। ਨ ਤ੍ਵੇਵਾਸਨਮਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯੇਤ ਕਦਾਚਨ
ਆਪਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਬੈਠ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਥਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦੀ।
ਪਰਾਸਨਗਤਂ ਹ੍ਯੇਨਂ ਪਰਸ੍ਯ ਪਰਿਚਾਰਕਾਃ । ਪਰਿषਦ੍ਯਪਕਰ੍षੇਯੁਃ ਪਰਿਹਾਸ੍ਯੇਤ ਸ਼ਤ੍ਰੁਭਿਃ
ਜੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਥਾਂ ਬੈਠ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਸੇਵਕ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭਾ ਤੋਂ ਹਟਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਨ ਉਸ ਦਾ ਮਜ਼ਾਕ ਉਡਾਉਣਗੇ।
ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਿਪ੍ਰਤਿषਿਦ੍ਧਂ ਤਤ੍ਪੁਰਸ੍ਤਾਦਾਸਨਂ ਮਤਮ੍ । ਅਰ੍ਥਾਰ੍ਥਂ ਹਿ ਯਦਾ ਭृਤ੍ਯੋ ਰਾਜਾਨਮੁਪਤਿष੍ਠਤੇ
ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ਤੇ ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਨੌਕਰ ਲਈ, ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਨਾਂ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਵਾऽਥ ਵਾਮਂ ਵਾ ਭਾਗਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਪਣ੍ਡਿਤਃ। ਤਿष੍ਠੇਦ੍ਵਿਨੀਤਵਦ੍ਰਾਜਨ੍ਨ ਪੁਰਸ੍ਤਾਨ੍ਨ ਪृष੍ਠਤਃ। ਰਾਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮਾਤ੍ਤਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਣਾਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸ੍ਥਾਨਂ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਪੰਡਿਤ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਸੱਜੇ ਜਾਂ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਪਰ ਨਾ ਅੱਗੇ ਤੇ ਨਾ ਪਿੱਛੇ। ਪਿੱਛੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣਾ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਰਾਖੇ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮਾਤृਗੋਤ੍ਰੇ ਸ੍ਵਗੋਤ੍ਰੇ ਵਾ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸ਼ੀਲੇਨ ਵਾ ਪੁਨਃ । ਸਂਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਂ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਂ ਨਿਤ੍ਯਮਾਭਾषਿਤਾ ਭਵੇਤ੍
ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪਛਾਣ ਲਈ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਵੰਸ਼, ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼, ਨਾਮ ਜਾਂ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਹੀ ਬੁਲਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪੂਜ੍ਯਮਾਨੋਪਿ ਯੋ ਰਾਜ੍ਞਾ ਨਰੋ ਨ ਪ੍ਰਤਿਪੂਜਯੇਤ੍। ਨੈਨਮਾਰਾਧਯੇਜ੍ਜਾਤੁ ਸ਼ਾਸ੍ਤਾ ਸ਼ਿष੍ਯਾਨਿਵਾਲਸਾਨ੍
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਵੀ ਵਾਪਸ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਪਸੰਦ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਅਧਿਆਪਕ ਆਲਸੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਨੂੰ ਕਦੇ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਨਾਸ੍ਯ ਯੁਗ੍ਯਂ ਨ ਪਰ੍ਯਙ੍ਕਂ ਨਾਸਨਂ ਨ ਰਥਂ ਤਥਾ। ਆਰੋਹੇਤ੍ਸਂਮਤੋऽਸ੍ਮੀਤਿ ਯੋ ਰਾਜਵਸਤਿਂ ਵਸੇਤ੍
ਜੋ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੀ ਜੋਤ, ਖਟ, ਆਸਨ ਜਾਂ ਰਥ 'ਤੇ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਮੈਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਕਦੇ ਨਾ ਚੜ੍ਹੇ।