ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀਜਾਤਿਸਂਪਨ੍ਨਾ ਨਾਮ੍ਨਾऽਹਂ ਵ੍ਰਤਚਾਰਿਣੀ
ਮੈਂ ਜਨਮ ਤੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਸੈਰੰਧਰੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਵਚਨਬੱਧ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੀ ਹਾਂ।
ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰ੍ਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਭੁਜਿष੍ਯਾਃ ਸਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤ । ਏਕਪਤ੍ਨ੍ਯਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚੈਤਾ ਇਤਿ ਲੋਕਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਸੈਰੰਧਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕੁਝ ਮਾਲਕਣ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਭਾਰਤ। ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਇਕ ਪਤੀ ਦੀ ਹੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੱਕੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਸਾऽਹਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਾ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀ ਕੁਸ਼ਲਾ ਕੇਸ਼ਕਰ੍ਮਣਿ। ਪ੍ਰਮਦਾਹਰਿਕਾ ਲੋਕੇ ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਪ੍ਰਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਮੈਂ ਕਹਾਂਗੀ ਕਿ ਮੈਂ ਸੈਰੰਧਰੀ ਹਾਂ, ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸਾਥੀ, ਤੇ ਪਰਦੇਸੀ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਵੈ ਗੇਹੇ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਪਰਿਚਾਰਿਕਾ। ਉषਿਤਾऽਸ੍ਮੀਤਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪृष੍ਟਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਚ ਭਾਰਤ। ਆਤ੍ਮਗੁਪ੍ਤਾ ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਸਿ
ਜੇ ਰਾਜਾ ਪੁੱਛੇ, ਭਾਰਤ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਹਾਂਗੀ ਕਿ ਮੈਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰਹਾਂਗੀ।
ਨਾਹਂ ਤਤ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਦੁਰ੍ਭਰਾ ਰਾਜਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਕृਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਸਦਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਵ੍ਰਤੇਨੈਵ ਨਰਾਧਿਪ
ਮੈਂ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਰਹਾਂਗੀ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗੀ, ਰਾਜਾ।
ਸੁਦੇष੍ਣਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇ ਰਾਜਭਾਰ੍ਯਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍ । ਸਾ ਰਕ੍ਸ਼ਿष੍ਯਤਿ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਂ ਮਾ ਤੇ ਭੂਦ੍ਦੁਃਖਮੀਦृਸ਼ਮ੍
ਮੈਂ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ, ਰਾਜ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਾਣੀ, ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂਗੀ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਆਉਣ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇਗੀ—ਤੇਰੇ ਤੇ ਐਸਾ ਦੁੱਖ ਨਾ ਆਵੇ।
ਅਥ ਗੁਪ੍ਤਾ ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯੁष੍ਮਾਭਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਥੁषੀ। ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਵਃ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਵਿਹਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਯਥਾ
ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋਂਗੇ, ਤੇ ਮੈਂ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਐਸਾ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੀ ਰਹਾਂਗੀ।
ਯਥਾ ਨੋ ਦੁਰ੍ਹृਦਃ ਪਾਪਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਸੁਖਿਨਃ ਪੁਨਃ। ਕੁਰ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਲਕ੍ਸ਼ਯੇਯੁਰ੍ਨ ਤੇ ਜਨਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ, ਭਾਵੇਂ ਮੰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਵੀ, ਭਲਿਆ, ਐਸਾ ਕਰ ਕਿ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕਣ।
ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਭਾषਸੇ ਕृष੍ਣੇ ਯਥਾ ਕੌਲੇਯਕੀ ਤਥਾ। ਨ ਪਾਪਮਭਿਜਾਨਾਸਿ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸਾਧੁਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਬੋਲਦੀ ਹੈਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਕੌਲੇਕਾ ਔਰਤ ਵਾਂਗ। ਤੂੰ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ, ਸੱਚੀ ਤੇ ਵਚਨਬੱਧ ਰਹੀ ਹੈਂ।
ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਚਰਿष੍ਯਥ। ਮਮ ਚਾਪਿ ਯਥਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰੁਚਿਤਾ ਹਿ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਾਤ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੰਮ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਕਰੋਂਗੇ। ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਤੇ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗੀ।
ਪੁਰੋਹਿਤੋऽਯਮਸ੍ਮਾਕਮਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਾਣਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ। ਸੂਤਪੌਰੋਗਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ
ਸਾਡਾ ਇਹ ਪੁਜਾਰੀ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਰਥਵਾਨ ਤੇ ਗਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨਮੁਖਾਸ਼੍ਚੇਮੇ ਰਥਾਨਾਦਾਯ ਕੇਵਲਾਨ੍ । ਯਾਨ੍ਤੁ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਿਤਿ ਮੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਮਤਿਃ
ਇੰਦਰਸੇਨਾ ਆਗੂ ਬਣ ਕੇ, ਇਹ ਰਥ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਦੁਵਾਰਕਾ ਚਲੇ ਜਾਣ। ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਇਮਾਸ਼੍ਚ ਨਾਰ੍ਯੋ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਪਰਿਚਾਰਿਕਾ । ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨੇਵ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਸੂਤਪੌਰੋਗਵੈਃ ਸਹ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸੇਵਕ ਔਰਤਾਂ, ਰਥਵਾਨ ਤੇ ਗਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਂਚਾਲ ਦੇਸ਼ ਚਲੇ ਜਾਣ।
ਸਰ੍ਵੈਰਪਿ ਚ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਯਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ । ਅਰ੍ਧਰਾਤ੍ਰੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਦਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਪਿ। ਗਤਾ ਹ੍ਯਸ੍ਮਾਨਪਾਹਾਯ ਸਰ੍ਵੇ ਦ੍ਵੈਤਵਨਾਦਿਤਿ
ਸਭ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਭਿਕਸ਼ਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ, ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਦਵੈਤ ਵਨ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।
ਏਵਂ ਤੇऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਧੌਮ੍ਯਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸੁਃ ਸ ਚ ਤਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੱਸ ਕੇ, ਉਹ ਧੌਮਯਾ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਨਨ੍ਵਸ਼ਾਤ੍ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਸ਼ੇषਵਿਤ੍ । ਧੌਮ੍ਯਃ ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਨ੍
ਧੌਮਯਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਧਰਮਵਾਨ, ਪੁਜਾਰੀ, ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਰਦ ਹਨ, ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਦਿਤਂ ਵੈ ਯਥਾ ਸਰ੍ਵਂ ਲੋਕੇ ਵृਤ੍ਤਮਿਦਂ ਨृਪ। ਵਿਦਿਤੇ ਚਾਪਿ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸੁਹृਦ੍ਭਿਰਨੁਰਾਗਤਃ
ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਗਤ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ। ਜਦ ਪਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਿਆਰ ਵਾਲੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਆਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤੋऽਹਮਭਿਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹੇਤੁਮਾਤ੍ਰਂ ਨਿਬੋਧਤ। ਹਨ੍ਤੇਮਾਂ ਰਾਜਵਸਤਿਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਃ। ਯਥਾ ਰਾਜਕੁਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਰਨ੍ਪ੍ਰੋष੍ਯ ਨ ਰਿष੍ਯਤਿ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਖਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਕਾਰਨ ਸੁਣੋ। ਰਾਜਕੁਮਾਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰਾਜ ਘਰ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿਣਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਮੇਵ ਕੌਰਵ੍ਯ ਜਾਤੇਨ ਕੁਰੁਵੇਸ਼੍ਮਨਿ । ਅਮਾਨਿਤੇਨ ਮਾਨਾਰ੍ਹ ਗੂਢੇਨ ਪਰਿਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਕੌਰਵਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਦਿष੍ਟਦ੍ਵਾਰੋ ਲਭੇਦ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਰਾਜਸ੍ਵੇषੁ ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਸੇਤ੍। ਨ ਚਾਨੁਸ਼ਿष੍ਯਾਦ੍ਰਾਜਾਨਮਪृਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਕਦਾਚਨ
ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ ਕਦੇ ਸਿਖਿਆ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਤੂष੍ਣੀਂ ਤ੍ਵੇਨਮੁਪਾਸੀਤ ਕਾਲੇ ਸਮਭਿਪੂਜਯੇਤ੍
ਉਸ ਨੂੰ ਚੁੱਪ ਚਾਪ ਸੇਵਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਅਸੂਯਨ੍ਤਿ ਹਿ ਰਾਜਾਨੋ ਜਨਾਨਨृਤਵਾਦਿਨਃ। ਤਥੈਵ ਚਾਵਮਨ੍ਯਨ੍ਤੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਂ ਵਾਦਿਨਂ ਮृषਾ
ਰਾਜੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਝੂਠੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹ ਘੱਟ ਸਮਝਦੇ ਹਨ।
ਵਿਦਿਤੇ ਚਾਸ੍ਯ ਕੁਰ੍ਵੀਤ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਸੁਲਘੂਨ੍ਯਪਿ। ਏਵਂ ਵਿਚਰਤੋ ਰਾਜ੍ਞਿ ਨ ਕ੍ਸ਼ਤਿਰ੍ਜਾਯਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਜੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਕੰਮ ਵੀ ਕਰ ਲੈਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ ਕਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਪਾਣ੍ਡਵਾਗ੍ਨਿਰਯਂ ਲੋਕੇ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਮਯੋ ਮਹਾਨ । ਭਰ੍ਤਾ ਗੋਪ੍ਤਾ ਚ ਭੂਤਾਨਾਂ ਰਾਜਾ ਪੁਰੁषਵਿਗ੍ਰਹਃ
ਇਹ ਪਾਂਡਵ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਹੈ। ਉਹ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ ਤੇ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਮਨੁੱਖੀ ਰੂਪ ਵਿਚ ਰਾਜਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਵਰ੍ਤਮਾਨਂ ਯਥਾ ਦੋषੋ ਨ ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਤ੍ । ਰਾਜਾਨਮੁਪਤਿष੍ਠਨ੍ਤਂ ਤਸ੍ਯ ਵृਤ੍ਤਂ ਨਿਬੋਧਤ
ਪੂਰੀ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਤਾਂ ਕਿ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਨੂੰ ਸੁਣੋ।
ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਂ ਚੈਵ ਸਰ੍ਪਂ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਚ ਬਹੁਸ਼੍ਰੁਤਮ੍ । ਨਾਵਮਨ੍ਯੇਤ ਮੇਧਾਵੀ ਕृਸ਼ਾਨਪਿ ਕਦਾਚਨ
ਬੁਧੀਮਾਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਸ਼ਤਰੀ, ਸੱਪ ਜਾਂ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋਣ, ਘੱਟ ਨਹੀਂ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਏਤਤ੍ਰਯਂ ਚ ਪੁਰੁषਂ ਨਿਰ੍ਦਹੇਦਵਮਾਨਿਤਮ੍। ਰਾਜਾ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਬੁਧੈਰ੍ਨਿਤ੍ਯਂ ਪੂਜਨੀਯਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਤਃ
ਇਹ ਤਿੰਨ, ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬੁਧੀਮਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਜਤਨ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਾਤਿਵਰ੍ਤੇਤ ਮਰ੍ਯਾਦਾਂ ਪੁਰੁषੋ ਰਾਜਸਂਮਤਃ। ਵ੍ਯਵਹਾਰਂ ਪੁਨਰ੍ਲੋਕੇ ਮਰ੍ਯਾਦਾਂ ਪਣ੍ਡਿਤਾ ਵਿਦੁਃ
ਰਾਜੇ ਵਲੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਹੱਦਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸਮਾਜ ਵਿਚ, ਪੰਡਤ ਇਹ ਹੱਦਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਮੰਨਦੇ ਹਨ।
ਨ ਹਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਨ ਨਪ੍ਤਾਰਂ ਨ ਭ੍ਰਾਤਰਮਰਿਨ੍ਦਮ। ਸਮਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤਮਰ੍ਯਾਦਂ ਪੂਜਯਨ੍ਤਿ ਪਰਾਧਿਪਾਃ
ਦੁਸ਼ਮਨਾਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ, ਪੋਤਾ ਜਾਂ ਭਰਾ ਨੂੰ, ਜੇ ਉਹ ਹੱਦ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਣ, ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।
ਗਚ੍ਛਨ੍ਨਪਿ ਪਰਾਂ ਭੂਤਿਂ ਭੂਮਿਪਾਲਨਿਯੋਜਿਤਃ। ਜਾਤ੍ਯਨ੍ਧ ਇਵ ਮਨ੍ਯੇਤ ਮਰ੍ਯਾਦਾਮਨੁਚਿਨ੍ਤਯਨ੍
ਰਾਜੇ ਦੇ ਹੁਕਮ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਭਾਵੇਂ ਵੱਡੀ ਤਰੱਕੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਹੱਦਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਐਸੇ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਅੰਨ੍ਹਾ ਮਨੁੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ।