ਲਕ੍ਸ਼ਣਂ ਚਰਿਤਂ ਚੈਵ ਗਵਾਂ ਯਚ੍ਚਾਪਿ ਮਙ੍ਗਲਮ੍ । ਸਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਮੇ ਸੁਵਿਦਿਤਮਨ੍ਯਚ੍ਚਾਪਿ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਮੈਂ ਗਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਚਾਲ-ਚਲਣ ਤੇ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜੀਆਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਗੱਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਤਾ ਹਨ।
ਵृषਭਾਨਪਿ ਜਾਨਾਮਿ ਰਾਜਨ੍ਪੂਜਿਤਲਕ੍ਸ਼ਣਾਨ੍। ਯੇषਾਂ ਮੂਤ੍ਰਮੁਪਾਘ੍ਰਾਯ ਅਪਿ ਵਨ੍ਧ੍ਯਾ ਪ੍ਰਸੂਯਤੇ
ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਬਲਦ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਸਾਬ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਲੈ ਕੇ, ਬਾਂਝ ਗਾਂ ਵੀ ਬੱਚਾ ਜਣਦੀ ਹੈ।
ਸੋऽਹਮੇਵਂ ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਪ੍ਰੀਤਿਰਤ੍ਰ ਪਰਾ ਹਿ ਮੇ। ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਗੂਢੋ ਰਂਸ੍ਯੇऽਹਂ ਤੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰੀਤ ਹੈ; ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲਵਾਂਗਾ।
ਤੋषਯਿष੍ਯੇ ਚ ਰਾਜਾਨਾਂ ਮਾ ਭੂਚ੍ਚਿਨ੍ਤਾ ਤਵਾਨਘ । ਨ ਚ ਮਾਂ ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਪਰਸ੍ਤਤ੍ਤੇ ਰੋਚਤੁ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਇਤ੍ਯੇਤਦ੍ਵਃ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਵਿਚਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਯਥਾ
ਮੈਂ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ; ਤੂੰ ਚਿੰਤਾ ਨਾ ਕਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਜੀ। ਕੋਈ ਪਰਾਇਆ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣੇਗਾ; ਇਹ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਆਵੇ। ਮੈਂ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ: ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ, ਮੈਂ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਕੇਨਾਤ੍ਰ ਕਰ੍ਮਣਾ ਕृष੍ਣਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਵਿਚਰਿष੍ਯਤਿ। ਨ ਹਿ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵਿਜਾਨਾਤਿ ਕਰ੍ਮ ਕਰ੍ਤੁਂ ਯਥਾ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਕਿਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਇੱਥੇ ਫਿਰੇਗੀ? ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਵਾਲੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ।
ਮਾਲ੍ਯਾਗਨ੍ਧਾਨਲਙ੍ਕਾਰਾਨ੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਾਣਿ ਵਿਵਿਧਾਨਿ ਚ। ਏਤਾਨ੍ਯੇਵਾਭਿਜਾਨਾਤਿ ਯਥਾਜਾਤਾ ਚ ਭਾਮਿਨੀ
ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਮਾਲਾ, ਸੁਗੰਧ, ਗਹਣੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਪੜੇ ਹੀ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਲਈ ਕੁਦਰਤੀ ਹੈ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਕਥਂ ਨੁ ਵਿਚਰਿष੍ਯਤਿ। ਇਯਂ ਤੁ ਨਃ ਪ੍ਰਿਯਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰਾਣੇਭ੍ਯੋਪਿ ਗਰੀਯਸੀ
ਇਹ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਪਤਨੀ ਕਿਵੇਂ ਫਿਰੇਗੀ? ਇਹ ਸਾਡੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ, ਜਿਹੜੀ ਸਾਨੂੰ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰੀ ਹੈ।
ਮਾਤੇਵ ਪਰਿਪਾਲ੍ਯਾ ਚ ਪੂਜ੍ਯਾ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾ ਸ੍ਵਸੇਵ ਚ । ਸੁਕੁਮਾਰੀ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਚ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ । ਕਥਂ ਵਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਸਤੀ
ਇਹ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਰੱਖਣਯੋਗ, ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਵਾਂਗ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਨਾਜੁਕ ਤੇ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਤੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ—ਇਹ ਕਲਿਆਣੀ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕਿਵੇਂ ਰਹੇਗੀ?
ਅਹਂ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨਿਰ੍ਵृਤੋ ਭਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵ। ਯਥਾ ਤੇ ਮਤ੍ਕृਤੇ ਸ਼ੋਕੋ ਨ ਭਵੇਨ੍ਨृਪਤੇ ਸ਼ृਣੁ। ਯਥਾ ਤੁ ਮਾਂ ਨ ਜਾਨਨ੍ਤਿ ਯਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਪ੍ਰਭੋ
ਮੈਂ ਉਥੇ ਰਹਾਂਗਾ, ਰਾਜਾ; ਤੂੰ ਨਿਸਚਿੰਤ ਰਹਿ, ਨ੍ਰਿਪ। ਸੁਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਕੇ ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਦੁਖ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਸੁਣ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਐਸਾ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕੇ।
ਛਨ੍ਨਾ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਯਨ੍ਮਾਂ ਨ ਵਿਜਾਨਨ੍ਤਿ ਕੇਚਨ। ਵृਤ੍ਤਂ ਤਚ੍ਚ ਸਮਾਖ੍ਯਾਸ੍ਯੇ ਸ਼ਰ੍ਮ ਤੇਸ੍ਤੁ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਮੈਂ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਜਾਣੇ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਨਿਸਚਿੰਤ ਰਹਿ ਸਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ।
ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀਜਾਤਿਸਂਪਨ੍ਨਾ ਨਾਮ੍ਨਾऽਹਂ ਵ੍ਰਤਚਾਰਿਣੀ
ਮੈਂ ਜਨਮ ਤੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਸੈਰੰਧਰੀ ਹਾਂ, ਤੇ ਵਚਨਬੱਧ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੀ ਹਾਂ।
ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰ੍ਯੋ ਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਭੁਜਿष੍ਯਾਃ ਸਨ੍ਤਿ ਭਾਰਤ । ਏਕਪਤ੍ਨ੍ਯਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚੈਤਾ ਇਤਿ ਲੋਕਸ੍ਯ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ
ਸੈਰੰਧਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਕੁਝ ਮਾਲਕਣ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਭਾਰਤ। ਇਹ ਔਰਤਾਂ ਇਕ ਪਤੀ ਦੀ ਹੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ—ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪੱਕੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਸਾऽਹਂ ਬ੍ਰੁਵਾਣਾ ਸੈਰਨ੍ਧ੍ਰੀ ਕੁਸ਼ਲਾ ਕੇਸ਼ਕਰ੍ਮਣਿ। ਪ੍ਰਮਦਾਹਰਿਕਾ ਲੋਕੇ ਪੁਰੁषਾਣਾਂ ਪ੍ਰਵਾਸਿਨਾਮ੍
ਮੈਂ ਕਹਾਂਗੀ ਕਿ ਮੈਂ ਸੈਰੰਧਰੀ ਹਾਂ, ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਸਾਥੀ, ਤੇ ਪਰਦੇਸੀ ਮਰਦਾਂ ਵਿਚ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਵੈ ਗੇਹੇ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਪਰਿਚਾਰਿਕਾ। ਉषਿਤਾऽਸ੍ਮੀਤਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਪृष੍ਟਾ ਰਾਜ੍ਞਾ ਚ ਭਾਰਤ। ਆਤ੍ਮਗੁਪ੍ਤਾ ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯਨ੍ਮਾਂ ਤ੍ਵਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਸਿ
ਜੇ ਰਾਜਾ ਪੁੱਛੇ, ਭਾਰਤ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਹਾਂਗੀ ਕਿ ਮੈਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰਹਾਂਗੀ।
ਨਾਹਂ ਤਤ੍ਰ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਦੁਰ੍ਭਰਾ ਰਾਜਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਕृਤ੍ਵਾ ਚੈਵ ਸਦਾ ਰਕ੍ਸ਼ਾਂ ਵ੍ਰਤੇਨੈਵ ਨਰਾਧਿਪ
ਮੈਂ ਉਥੇ ਨਹੀਂ ਰਹਾਂਗੀ, ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਾਂਗੀ, ਰਾਜਾ।
ਸੁਦੇष੍ਣਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਪਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇ ਰਾਜਭਾਰ੍ਯਾਂ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀਮ੍ । ਸਾ ਰਕ੍ਸ਼ਿष੍ਯਤਿ ਮਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਂ ਮਾ ਤੇ ਭੂਦ੍ਦੁਃਖਮੀਦृਸ਼ਮ੍
ਮੈਂ ਸੁਦੇਸ਼ਨਾ, ਰਾਜ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਾਣੀ, ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂਗੀ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਆਉਣ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇਗੀ—ਤੇਰੇ ਤੇ ਐਸਾ ਦੁੱਖ ਨਾ ਆਵੇ।
ਅਥ ਗੁਪ੍ਤਾ ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਯੁष੍ਮਾਭਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤਸ੍ਥੁषੀ। ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਵਃ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਵਿਹਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਯਥਾ
ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋਂਗੇ, ਤੇ ਮੈਂ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਆਖਿਆ, ਮੈਂ ਐਸਾ ਜੀਵਨ ਜੀਉਂਦੀ ਰਹਾਂਗੀ।
ਯਥਾ ਨੋ ਦੁਰ੍ਹृਦਃ ਪਾਪਾ ਭਵਨ੍ਤਿ ਸੁਖਿਨਃ ਪੁਨਃ। ਕੁਰ੍ਯਾਸ੍ਤਥਾ ਤ੍ਵਂ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਲਕ੍ਸ਼ਯੇਯੁਰ੍ਨ ਤੇ ਜਨਾਃ
ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ, ਭਾਵੇਂ ਮੰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਵੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੂੰ ਵੀ, ਭਲਿਆ, ਐਸਾ ਕਰ ਕਿ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕਣ।
ਕਲ੍ਯਾਣਂ ਭਾषਸੇ ਕृष੍ਣੇ ਯਥਾ ਕੌਲੇਯਕੀ ਤਥਾ। ਨ ਪਾਪਮਭਿਜਾਨਾਸਿ ਸਾਧ੍ਵੀ ਸਾਧੁਵ੍ਰਤੇ ਸ੍ਥਿਤਾ
ਤੂੰ ਚੰਗਾ ਬੋਲਦੀ ਹੈਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਕੌਲੇਕਾ ਔਰਤ ਵਾਂਗ। ਤੂੰ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ, ਸੱਚੀ ਤੇ ਵਚਨਬੱਧ ਰਹੀ ਹੈਂ।
ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨਿ ਯੁष੍ਮਾਭਿਰ੍ਯਾਨਿ ਤਾਨਿ ਚਰਿष੍ਯਥ। ਮਮ ਚਾਪਿ ਯਥਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰੁਚਿਤਾ ਹਿ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਾਤ੍
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੰਮ ਦਿੱਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਕਰੋਂਗੇ। ਮੈਂ ਵੀ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਤੇ ਪੱਕੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਨਾਲ ਕਰਾਂਗੀ।
ਪੁਰੋਹਿਤੋऽਯਮਸ੍ਮਾਕਮਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਾਣਿ ਰਕ੍ਸ਼ਤੁ। ਸੂਤਪੌਰੋਗਵੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਨਿਵੇਸ਼ਨੇ
ਸਾਡਾ ਇਹ ਪੁਜਾਰੀ, ਅਗਨਿ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਰਥਵਾਨ ਤੇ ਗਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨਮੁਖਾਸ਼੍ਚੇਮੇ ਰਥਾਨਾਦਾਯ ਕੇਵਲਾਨ੍ । ਯਾਨ੍ਤੁ ਦ੍ਵਾਰਵਤੀਂ ਸ਼ੀਘ੍ਰਮਿਤਿ ਮੇ ਵਰ੍ਤਤੇ ਮਤਿਃ
ਇੰਦਰਸੇਨਾ ਆਗੂ ਬਣ ਕੇ, ਇਹ ਰਥ ਲੈ ਕੇ ਜਲਦੀ ਦੁਵਾਰਕਾ ਚਲੇ ਜਾਣ। ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ਹੈ।
ਇਮਾਸ਼੍ਚ ਨਾਰ੍ਯੋ ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਸਰ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਪਰਿਚਾਰਿਕਾ । ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਨੇਵ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੁ ਸੂਤਪੌਰੋਗਵੈਃ ਸਹ
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸੇਵਕ ਔਰਤਾਂ, ਰਥਵਾਨ ਤੇ ਗਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਂਚਾਲ ਦੇਸ਼ ਚਲੇ ਜਾਣ।
ਸਰ੍ਵੈਰਪਿ ਚ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਨ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਾਯਨ੍ਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ । ਅਰ੍ਧਰਾਤ੍ਰੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਦਾਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਪਿ। ਗਤਾ ਹ੍ਯਸ੍ਮਾਨਪਾਹਾਯ ਸਰ੍ਵੇ ਦ੍ਵੈਤਵਨਾਦਿਤਿ
ਸਭ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਜਾਵੇ ਕਿ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਭਿਕਸ਼ਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੀ, ਸਾਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਦਵੈਤ ਵਨ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ।
ਏਵਂ ਤੇऽਨ੍ਯੋਨ੍ਯਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਧੌਮ੍ਯਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸੁਃ ਸ ਚ ਤਾਨ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਦੱਸ ਕੇ, ਉਹ ਧੌਮਯਾ ਨੂੰ ਮਿਲੇ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਤਾਨਨ੍ਵਸ਼ਾਤ੍ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਵਿਸ਼ੇषਵਿਤ੍ । ਧੌਮ੍ਯਃ ਪੁਰੋਹਿਤੋ ਰਾਜਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਪੁਰੁषਰ੍षਭਾਨ੍
ਧੌਮਯਾ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਧਰਮਵਾਨ, ਪੁਜਾਰੀ, ਰਾਜਾ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਰਦ ਹਨ, ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿਦਿਤਂ ਵੈ ਯਥਾ ਸਰ੍ਵਂ ਲੋਕੇ ਵृਤ੍ਤਮਿਦਂ ਨृਪ। ਵਿਦਿਤੇ ਚਾਪਿ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸੁਹृਦ੍ਭਿਰਨੁਰਾਗਤਃ
ਰਾਜਾ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਜਗਤ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਹੋਇਆ, ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ। ਜਦ ਪਤਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਪਿਆਰ ਵਾਲੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਆਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਅਤੋऽਹਮਭਿਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਹੇਤੁਮਾਤ੍ਰਂ ਨਿਬੋਧਤ। ਹਨ੍ਤੇਮਾਂ ਰਾਜਵਸਤਿਂ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਵਃ। ਯਥਾ ਰਾਜਕੁਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਚਰਨ੍ਪ੍ਰੋष੍ਯ ਨ ਰਿष੍ਯਤਿ
ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਖਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਕਾਰਨ ਸੁਣੋ। ਰਾਜਕੁਮਾਰੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਰਾਜ ਘਰ ਵਿਚ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿਣਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਦੁਰ੍ਵਾਸਮੇਵ ਕੌਰਵ੍ਯ ਜਾਤੇਨ ਕੁਰੁਵੇਸ਼੍ਮਨਿ । ਅਮਾਨਿਤੇਨ ਮਾਨਾਰ੍ਹ ਗੂਢੇਨ ਪਰਿਵਤ੍ਸਰਮ੍
ਕੌਰਵਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲਿਆ, ਇੱਜ਼ਤ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਦਿष੍ਟਦ੍ਵਾਰੋ ਲਭੇਦ੍ਦ੍ਰष੍ਟੁਂ ਰਾਜਸ੍ਵੇषੁ ਨ ਵਿਸ਼੍ਵਸੇਤ੍। ਨ ਚਾਨੁਸ਼ਿष੍ਯਾਦ੍ਰਾਜਾਨਮਪृਚ੍ਛਨ੍ਤਂ ਕਦਾਚਨ
ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਰਾਜਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਦੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਪੁੱਛੇ ਕਦੇ ਸਿਖਿਆ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ।