ਯਥੈਤਾਨਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਨਿ ਸ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਜਾਤ੍ਯਾਂ ਵृਕੋਦਰ
ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਵਖਰੇ ਹਨ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ।
ਸੋਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਦਨਵਮੋ ਵਾਸੁਦੇਵਾਚ੍ਚ ਭਾਰਤ । ਉषਿਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚ ਵਰ੍षਾਣਿ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਵ੍ਰਤੇ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂਵਰਃ
ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਜਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ, ਭਾਰਤ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਅਵਾਪ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਸਂਮਤਃ । ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਚਾਣੁ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਚ ਧ੍ਰੁਵਂ ਚ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਹ ਅਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ, ਸਭ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ, ਤੇਜ਼, ਸੁਖਮ, ਅਜੋਕੇ, ਪੱਕਾ, ਤੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤੋ ਮਹੀਮ੍। ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਜਯਾਯ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ, ਉਹ ਮੁੜ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਇਆ, ਧਾਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਯਂ ਮਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਂ ਰੁਦ੍ਰਮਾਦਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮ੍ । ਵਸੂਨਾਂ ਨਵਮਂ ਮਨ੍ਯੇ ਗਿਰੀਣਾਮष੍ਟਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂਵਾਂ ਰੁਦ੍ਰ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਿਚ ਤੇਰਾਂਵਾਂ, ਵਸੂਆਂ ਵਿਚ ਨੌਂਵਾਂ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਅੱਠਵਾਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦੀਰ੍ਘੌ ਸਮੌ ਬਾਹੂ ਜ੍ਯਾਘਾਤੇਨ ਕਿਣੀਕृਤੌ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ਼੍ਚੈਵ ਸਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬਾਹੂ ਅਨਡੁਹੋ ਯਥਾ
ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਲੰਮੇ ਤੇ ਬਰਾਬਰ ਬਾਂਹ, ਧਨੁ ਦੇ ਤੰਨ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨੀਦਾਰ, ਸੱਜੀ ਤੇ ਖੱਬੀ, ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਤਲਾਙ੍ਗੁਲਿਤ੍ਰਾਭ੍ਯੁਚਿਤੌ ਨਾਗਰਾਜਕਰੋਪਮੌ । ਪੀਨੌ ਪਰਿਘਸਙ੍ਕਾਸ਼ੌ ਮृਦੁਤਾਮ੍ਰਤਲੌ ਸ਼ੁਭੌ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਪਕੜਨ ਲਈ ਬਣੀਆਂ, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਹਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਮੋਟੀਆਂ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸੰਡੇ ਵਾਂਗ, ਨਰਮ ਤੇ ਲਾਲੀ ਵਾਲੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ।
ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਯੁਵਾ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ । ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਾ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਃ ਕਿਰੀਟੀ ਵਾਨਰਧ੍ਵਜਃ
ਸਿਆਹ, ਨੌਜਵਾਨ, ਘੁੰਘਰਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੇਖਣ ਵਿਚ ਸੋਹਣਾ ਪਾਂਡਵ, ਗਾਂਡੀਵ ਧਾਰੀ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ, ਮਕੁਟ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਵਾਨਰ ਦਾ ਝੰਡਾ ਲਿਆ।
ਕਿਂਰੂਪਧਾਰੀ ਕਿਂਕਰ੍ਮਾ ਕਿਂਚੇष੍ਟਃ ਕਿਂਪਰਾਯਣਃ। ਬੀਭਤ੍ਸੁਰ੍ਭੀਮਧਨ੍ਵਾ ਚ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਚਾਰ੍ਜੁਨਃ । ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਰਮਤੇ ਕੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ, ਕੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ, ਕੀ ਕਰਤੂਤਾਂ, ਕੀ ਲਕੜੀ ਹੈ? ਭੀਮਧਨਵਾਂ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਕੀ ਕਰੇਗਾ? ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਰਾਟ ਨੂੰ ਕਿਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ?
ਇਮੌ ਕਿਣੀਕृਤੌ ਬਾਹੂ ਜ੍ਯਾਘਾਤਤਲਪੀਡਨਾਤ੍। ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਞ੍ਚੁਕਸਂਛਨ੍ਨੌ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਗੋਪ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਇਹ ਬਾਂਹ, ਧਨੁ ਦੇ ਤੰਨ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨੀਦਾਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਵਚ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬਚਾ ਸਕਦਾ।
ਕਿਂ ਤੁ ਕਾਰ੍ਯਵਸ਼ਾਦੇਤਦਾਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕੁਤ੍ਸਿਤਮ੍
ਪਰ ਕੰਮ ਦੀ ਲੋੜ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਇਹ ਘਟੀਆ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ।
ਬਾਹੂ ਮੇ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਮਹਾਲਾਞ੍ਛਨਲਕ੍ਸ਼ਿਤੌ । ਜ੍ਯਾਘਾਤੇਨ ਮਹਾਨ੍ਤੌ ਮੇ ਗੂਹਿਤੁਂ ਨਾਨ੍ਯਥੋਤ੍ਸਹੇ
ਮੇਰੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ, ਭਾਰਤਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਵੱਡੀਆਂ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਨਾਲ, ਧਨੁ ਦੇ ਤੰਨ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਢੱਕ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਉਭੌ ਕਮ੍ਬੂ ਪ੍ਰਤੀਮੁਚ੍ਯ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਪਰਿਪਾਤੁਕੇ । ਵੇਣੀਕृਤਸ਼ਿਰਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਬृਹਨ੍ਨਲਾ
ਦੋਵੇਂ ਬਾਂਹਾਂ ਕੰਬਲ ਨਾਲ ਬੰਨ ਕੇ, ਕੁੰਡਲ ਪਾ ਕੇ, ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਚੋਟੀ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਬ੍ਰਿਹੰਨਲਾ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਪਠਨ੍ਨਾਖ੍ਯਾਯਿਕਾਂ ਨਾਮ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਾਵੇਨ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ । ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਸਮੁਦਾਚਾਰਂ ਬਹੁਨਰ੍ਮਕृਤਂ ਵਦਨ੍ । ਰਮਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਜਾਨਮਨ੍ਯਂ ਚਾਨ੍ਤਃਪੁਰੇ ਜਨਮ੍
ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੀਤ ਤੇ ਮਜ਼ਾਕ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਰਾਜੇ ਤੇ ਅੰਦਰਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ।
ਨृਤ੍ਤਂ ਗੀਤਂ ਚ ਵਾਦਿਤ੍ਰਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਚ ਵਿਵਿਧਂ ਤਥਾ । ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਰਾਜਨ੍ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨੱਚਣ, ਗਾਉਣ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੁਗਮ ਸੁਰਾਂ ਵਾਲਾ ਸੰਗੀਤ ਸਿਖਾਵਾਂਗਾ।
ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਾਵਸਮੁਦਾਚਾਰਾਨ੍ਨृਤ੍ਤਗੀਤਕਥਾਸ਼੍ਰਯੈਃ। ਛਾਦਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਮਾਯਯਾऽऽਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਔਰਤਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਚਲਣ-ਫਿਰਣ, ਨੱਚਣ-ਗਾਉਣ ਤੇ ਕਹਾਣੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੀ ਹਕੀਕਤ ਲੁਕਾਵਾਂਗਾ, ਆਪਣੀ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਗੇਹੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾਃ ਪਰਿਚਾਰਿਕਾ। ਉषਿਤਾऽਸ੍ਮੀਤਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਧਰ੍ਮਰਾਜਸ੍ਯ ਸਂਮਤਾ
ਮੈਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਮੈਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਨੌਕਰਾਣੀ ਵਜੋਂ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਧਰਮ ਰਾਜ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਉਰ੍ਵਸ਼੍ਯਾਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸ਼ਾਪੇਨ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋਸ੍ਮਿ ਨृਪ षਣ੍ਡਤਾਮ੍। ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਸਾਦਾਨ੍ਮੁਕ੍ਤੋऽਹਂ ਵਰ੍षਾਦੂਰ੍ਧ੍ਵਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਾਤ੍। ਇਤ੍ਯੇਤਨ੍ਮੇ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਵਿਚਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਯਥਾ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਉਰਵਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਨਪੁੰਸਕ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਪਰ ਇੰਦ੍ਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ। ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਾਅਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਇਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂਗਾ।
ਏਤੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਛਨ੍ਨਃ ਕृਤਕੇਨ ਯਥਾ ਨਲਃ। ਵਿਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਪੁਰੇ ਸੁਖਮ੍
ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਨਲ ਵਾਂਗ ਰੂਪ ਬਦਲ ਕੇ, ਮੈਂ ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਰਹਾਂਗਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ।
ਵਾਸੁਦੇਵਸਮੋ ਲੋਕੇ ਯਸ਼ਸਾ ਵਿਕ੍ਰਮੇਣ ਚ। ਸੋਯਂ ਰਾਜ੍ਯੇ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਭਵਨੇ ਭਰਤਰ੍षਭਃ
ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ ਵਰਗਾ ਸ਼ੋਭਾ ਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਹੁਣ ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ ਦੇ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਵਸੇਗਾ।
ਮੇਰੁਃ ਪ੍ਰਚ੍ਛਾਦਿਤ ਇਵ ਵਸਨ੍ਵਜ੍ਰੋਣ ਮੁष੍ਟਿਨਾ। ਆਖ੍ਯਾਤਾ षਣ੍ਡਕੋਸ੍ਮੀਤਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਹਿ ਪਾਤਕਂ
ਮੇਰੂ ਪਹਾੜ ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੀ ਨਪੁੰਸਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵਾਂਗਾ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਾਅਦਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਦੁਖਦਾਈ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪੁਰੁषਪ੍ਰਵੀਰਸ੍ਤਥਾਰ੍ਜੁਨੋ ਧਰ੍ਮਾਮृਤਾਂ ਵਰਿष੍ਠਃ। ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਥਾਸੌ .... ਭੂਯੋ ਨृਪੋऽਪਰਂ ਭ੍ਰਾਤਰ...ਬਭਾषੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਤੇ ਧਰਮ-ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਅਰਜੁਨ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਦੂਜੇ ਭਰਾ ਨੇ ਵੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਕਿਂਕਰ੍ਮਾ ਕਿਂਸਮਾਚਾਰੋ ਨਕੁਲੋਯਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ। ਸੁਕੁਮਾਰਸ਼੍ਚ ਸ਼ੂਰਸ਼੍ਚ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਃ ਸੁਖੋਚਿਤਃ
ਇਹ ਨਕੁਲ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਚਲਣ-ਫਿਰਣ ਰੱਖੇਗਾ? ਉਹ ਨਰਮ, ਬਹਾਦਰ, ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਆਰਾਮ ਦਾ ਆਦੀ ਹੈ।
ਅਦੁਃਖਾਰ੍ਹਸ਼੍ਚ ਬਾਲਸ਼੍ਚ ਲਾਲਿਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਃ । ਸੋਯਮਾਰ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ਾਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਕਿਂ ਨੁ ਰੋਚਯਤਾਤ੍ਤ੍ਵਿਹ
ਉਹ ਦੁੱਖ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਨੌਜਵਾਨ ਹੈ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਿਆਰ ਮਿਲਿਆ ਹੈ; ਹੁਣ ਉਹ ਦੁਖੀ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੈ — ਉਹ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?
ਕਿਂ ਤ੍ਵਂ ਨਕੁਲ ਕੁਰ੍ਵਾਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਤਾਤ ਚਰਿष੍ਯਸਿ। ਕਰ੍ਮ ਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਸਮਾਚਕ੍ਸ਼੍ਵ ਰਾਜ੍ਯੇ ਤਸ੍ਯ ਮਹੀਪਤੇਃ
ਨਕੁਲ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਕੀ ਕਰੇਗਾ ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਚੁਣੇਗਾ? ਦੱਸ, ਪਿਆਰੇ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰੇਗਾ?
ਅਸ਼੍ਵਾਧ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯੇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ। ਦਾਮਗ੍ਰਨ੍ਥੀਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾऽਹਂ ਕਰ੍ਮੈਤਤ੍ਸੁਪ੍ਰਿਯਂ ਮਮ
ਮੈਂ ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਇੰਚਾਰਜ ਬਣਾਂਗਾ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਫੈਸਲਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ 'ਗ੍ਰੰਥੀ' ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਤੇ ਇਹ ਕੰਮ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਹੈ।
ਦਾਮਗ੍ਨਨ੍ਥੀ ਪਰਿਜ੍ਞਾਤਃ ਕੁਸ਼ਲੋ ਦਾਮਕਰ੍ਮਣਿ । ਨ ਮਾਂ ਪਰਿਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਜਨਾ ਜਾਤ੍ਵਿਹ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
ਗ੍ਰੰਥੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਾਂ; ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਹਲਕਾ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇਗਾ।
ਕੁਸ਼ਲੋਤ੍ਸ੍ਮ੍ਯਸ਼੍ਵਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾਯਾਂ ਤਥੈਵਾਸ਼੍ਵਚਿਕਿਤ੍ਸਨੇ। ਪ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਸਤਤਂ ਮੇऽਸ਼੍ਵਾਃ ਕੁਰੁਰਾਜਾ ਯਥਾ ਤਵ
ਮੈਂ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਵਾਈ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਾਂ, ਤੇ ਘੋੜੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ, ਕੁਰੁ ਰਾਜਾ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਹਾਨੂੰ।
ਨ ਮਾਂ ਪਰਿਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਕਿਸ਼ੋਰਾ ਵਡਵਾਸ੍ਤਥਾ । ਨ ਦੁष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਭਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਪृष੍ਠੇ ਧੁਰਿ ਚ ਮਦ੍ਗਤਾਃ
ਨਾ ਤਾਂ ਨੌਜਵਾਨ ਘੋੜੇ ਤੇ ਨਾ ਮਾਦਾ ਘੋੜੀਆਂ ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨਗੀਆਂ, ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕੀਤੇ ਕੋਈ ਮਾੜੇ ਘੋੜੇ ਉਤਸ਼੍ਰਿਤ ਹੋਣਗੇ।
ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਯੇ ਚ ਮਾਂ ਕੇਚਿਦ੍ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਜਨਾਃ । ਤੇਭ੍ਯ ਏਵਂ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਵਿਹਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਯਥਾ
ਜੇ ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਣ, ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ, ਉਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੀਵਾਂਗਾ।