ਆਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਦਾਰੂਣਾਂ ਪਾਟਿਤਾਨਾਂ ਸ਼ਤਂਸ਼ਤਮ੍। ਰਾਜਾ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਮੇ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਨ ਮਾਂ ਪਰਿਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਮੈਂ ਸੈਂਕੜੇ ਵੱਖਰੇ-ਵੱਖਰੇ ਲੱਕੜਾਂ ਲਿਆਵਾਂਗਾ; ਜਦ ਰਾਜਾ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਵੇਖੇਗਾ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਘਟ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇਗਾ।
ਯੇ ਚ ਤਸ੍ਯ ਮਹਾਮਲ੍ਲਾਃ ਸਮਰੇष੍ਵਪਰਾਜਿਤਾਃ । ਕृਤਪ੍ਰਤਾਪਾ ਬਹੁਸ਼ੋ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਯਿਤਾ ਬਲੇ
ਉਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪਹلوان, ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਹਾਰਦੇ ਨਹੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਈ ਹੈ ਤੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ—
ਰਙ੍ਗੋਪਜੀਵਿਨਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪਰੇषਾਂ ਚ ਭਯਾਵਹਾਃ । ਤਾਨਹਂ ਨਿਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਰਤਿਂ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਯਨ੍
ਅਖਾੜੇ ਵਿੱਚ ਰੋਜ਼ੀ ਕਮਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਹਰਾ ਦਿਆਂਗਾ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ।
ਨ ਚ ਤਾਨ੍ਯੁਧ੍ਯਮਾਨੋऽਹਂ ਨਯਿष੍ਯੇ ਯਮਸਾਦਨਮ੍। ਤਥਾ ਤਾਨ੍ਨਿਹਨਿष੍ਯਾਮਿ ਜੀਵਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਯਥਾऽऽਤੁਰਾਃ
ਪਰ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਲੜਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਘਰ ਨਹੀਂ ਭੇਜਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਐਸਾ ਹਰਾ ਦਿਆਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਬਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਬਿਮਾਰ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵृषੋ ਵਾ ਮਹਿषੋ ਵਾਪਿ ਨਾਗੋ ਵਾ षਾष੍ਟਿਹਾਯਨਃ । ਸਿਂਹੋ ਵ੍ਯਾਘ੍ਰੋ ਗ੍ਰਹੀਤਵ੍ਯੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਬਲਦ ਹੋਵੇ, ਭੈਂਸ ਹੋਵੇ, ਸੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਹਾਥੀ ਹੋਵੇ, ਸਿੰਘ ਜਾਂ ਬਾਘ ਹੋਵੇ—ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਦੁਰ੍ਗ੍ਰਹਾਨਨ੍ਯੈਰਾਸ਼ੀਵਿषਵਿषੋਪਮਾਨ੍। ਬਲਾਦਹਂ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਾਮਿ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤਃ
ਜੋ ਜਾਨਵਰ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਫੜਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਛੂਹਣਾ ਜ਼ਹਿਰ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਤਸਿਆ ਰਾਜਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਫੜ ਲਵਾਂਗਾ।
ਆਰਾਲਿਕਾ ਵਾ ਸੂਦਾ ਵਾ ਯੇऽਸ੍ਯ ਯੁਕ੍ਤਾ ਮਹਾਨਸੇ। ਤਾਨਹਂ ਪ੍ਰੀਣਯਿष੍ਯਾਮਿਂ ਮਨੁष੍ਯਾਨ੍ਸ੍ਤੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਸ ਦੇ ਵੱਡੇ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਜੋ ਰਸੋਈਏ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਹਨ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੇ ਇਸ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਪਸੰਦ ਆਵਾਂਗਾ।
ਆਰਾਲਿਕੋ ਗੋਵਿਕਰ੍ਤਾ ਸੂਪਕਰ੍ਤਾ ਨਿਯੋਧਕਃ। ਆਸਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯਾਹਮਿਤਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਮਾਨਵਾਨ੍
ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ: 'ਮੈਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਰਸੋਈ ਵਿੱਚ ਰਸੋਈਏ, ਗਾਂ ਵਧਣ ਵਾਲਾ, ਸੂਪ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਮਾਸ ਕੱਟਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।'
ਆਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ ਰਕ੍ਸ਼ਂਸ਼੍ਚਰਿष੍ਯਾਮਿ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ । ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਚ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਵਿਚਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਯਥਾ। ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਚ੍ਛਨ੍ਨੋ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਸਮੀਪਤਃ
ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕਰਦਿਆਂ, ਮੈਂ ਜੀਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ; ਮੈਂ ਐਸਾ ਹੀ ਵਚਨ ਲਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਵਿੱਚ, ਵਿਰਾਟ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਲੁਕ ਕੇ ਰਹਾਂਗਾ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਰੂਪੇਣ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨੋऽਨ੍ਨਮਯਾਚਤ। ਮਹਾਸ਼ਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਮਾਂ ਪ੍ਰਮੁਞ੍ਚਾਰ੍ਜੁਨ ਖਾਣ੍ਡਵੇ
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਅੱਗ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਲੁਕ ਕੇ ਭੋਜਨ ਮੰਗਿਆ; ਹੇ ਅਰਜੁਨ, ਮੈਨੂੰ, ਵੱਡਾ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਖਾਂਡਵ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਛੱਡ।
ਸਂਸ਼ੁਸ਼੍ਰੁਵੇ ਚ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਯਸ੍ਤਮਰ੍ਥਂ ਚਕਾਰ ਹ। ਤਸ੍ਮੈ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਰੂਪਾਯ ਹੁਤਾਸ਼ਾਯ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ । ਵਿਜਿਤ੍ਯੈਕਰਥੇਨੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਹਤ੍ਵਾ ਪਨ੍ਨਗਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨ੍
ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ; ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਰੂਪ ਵਾਲੀ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਨੇ, ਇਕ ਰਥ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਤੇ ਸੱਪਾਂ ਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਕੇ—
ਯਸ੍ਤੁ ਦੇਵਾਨ੍ਮਨੁष੍ਯਾਂਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨੇਕਰਥੋऽਜਯਤ੍। ਸ ਭੀਮਧਨ੍ਵਾ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਃ ਪਾਣ੍ਡਵਃ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜੋ ਇਕਲਾ ਰਥ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਗਿਆ, ਉਹ ਭੀਮ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ ਪਾਂਡਵ, ਉਹ ਕੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ?
ਆਸ਼ੀਵਿषਸਮਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ੋ ਨਾਗਾਨਾਮਿਵ ਵਾਸੁਕਿਃ । ਦृष੍ਟੀਵਿष ਇਵਾਹੀਨਾਮਗ੍ਨਿਸ੍ਤੇਜਸ੍ਵਿਨਾਮਿਵ
ਸੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਕੀ ਵਾਂਗ, ਜਿਸ ਦਾ ਛੂਹਣਾ ਜ਼ਹਿਰ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿਚ ਜਿਵੇਂ ਜ਼ਹਿਰ; ਤੇ ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਾਂਗ—
ਸਮੁਦ੍ਰ ਇਵ ਸਿਨ੍ਧੂਨਾਂ ਸ਼ੈਲਾਨਾਂ ਹਿਮਵਾਨਿਵ। ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵ ਦੇਵਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਬਲਿਰ੍ਯਥਾ
ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿਮਾਚਲ ਵਾਂਗ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮਹੇਂਦਰ ਵਾਂਗ, ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਲੀ ਵਾਂਗ—
ਸੁਪ੍ਰਤੀਕੋ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਾਣਾਂ ਯੁਗ੍ਯਾਨਾਂ ਤੁਰਗੋ ਯਥਾ। ਕੁਬੇਰ ਇਵ ਯਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਮृਗਾਣਾਂ ਕੇਸਰੀ ਯਥਾ
ਹਾਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਬੇਰ ਵਾਂਗ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿੰਘ ਵਾਂਗ—
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਨਾਂ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮਿਵ ਸ਼ਮ੍ਬਰਃ । ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਮਿਵ ਕਾਪਾਲੀ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਬਲਵਤਾਮਿਵ
ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਿੱਚ ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ, ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਬਰ, ਰੁਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਪਾਲੀ, ਤੇ ਬਲਸ਼ਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਵਾਂਗ—
ਰੋषਾਮਰ੍षਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਭੁਜਙ੍ਗਾਨਾਂ ਚ ਤਕ੍ਸ਼ਕਃ । ਵਾਯੁਵੇਗਬਲੋਦ੍ਧृਤੋ ਗਰੁਡਃ ਪਤਤਾਮਿਵ
ਕਰੋਧ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਸੱਪਾਂ ਵਿਚ ਤਕਸ਼ਕ ਵਾਂਗ, ਤੇ ਉਡਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਵਾਯੂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਡਦਾ ਗਰੁੜ ਵਾਂਗ।
ਤਪਤਾਮਿਵ ਚਾਦਿਤ੍ਯਃ ਪ੍ਰਜਾਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਯਥਾ। ਹ੍ਰਦਾਨਾਮਿਵ ਪਾਤਾਲਂ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯੋ ਨਰ੍ਦਤਾਮਿਵ
ਜਿਵੇਂ ਜਲਦੇ ਹੋਏ ਵਿਚ ਸੂਰਜ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਝੀਲਾਂ ਵਿਚ ਪਾਤਾਲ, ਤੇ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ ਵਿਚ ਬਦਲ।
ਆਯੁਧਾਨਾਂ ਵਰੋ ਵਜ੍ਰਃ ਕਕੁਦ੍ਮਾਂਸ਼੍ਚ ਗਵਾਂ ਵਰਃ। ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ਼੍ਚ ਨਾਗਾਨਾਂ ਹਸ੍ਤਿष੍ਵੈਰਾਵਤੋ ਯਥਾ
ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਿਚ ਵਜਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਗਾਂ ਵਿਚ ਸਾਂਡ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ, ਸੱਪਾਂ ਵਿਚ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ, ਤੇ ਹਾਥੀਆਂ ਵਿਚ ਐਰਾਵਤ।
ਪੁਤ੍ਰਃ ਪ੍ਰਿਯਾਣਾਮਧਿਕੋ ਭਾਰ੍ਯਾ ਚ ਸੁਹृਦਾਂ ਵਰਾ। ਗਿਰੀਣਾਂ ਪ੍ਰਵਰੋ ਮੇਰੁਰ੍ਦੇਵਾਨਾਂ ਮਧੁਸੂਦਨਃ। ਗ੍ਰਹਾਣਾਂ ਪ੍ਰਵਰਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸਰਸਾਂ ਮਾਨਸੋ ਯਥਾ
ਪੁੱਤਰ ਪਿਆਰੇਆਂ ਤੋਂ ਵਧ ਪਿਆਰਾ, ਪਤਨੀ ਦੋਸਤਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ, ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਮੇਰੂ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਮਧੁਸੂਦਨ, ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿਚ ਚੰਦ, ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਵਿਚ ਮਾਨਸ।
ਯਥੈਤਾਨਿ ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾਨਿ ਸ੍ਵਸ੍ਯਾਂ ਜਾਤ੍ਯਾਂ ਵृਕੋਦਰ
ਜਿਵੇਂ ਇਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਆਪਣੇ ਜਾਤੀ ਵਿਚ ਵਖਰੇ ਹਨ, ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ।
ਸੋਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਦਨਵਮੋ ਵਾਸੁਦੇਵਾਚ੍ਚ ਭਾਰਤ । ਉषਿਤ੍ਵਾ ਪਞ੍ਚ ਵਰ੍षਾਣਿ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਵੇਸ਼੍ਮਨਿ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰੀ ਵ੍ਰਤੇ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂਵਰਃ
ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਦਰ ਜਾਂ ਵਾਸੁਦੇਵ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ, ਭਾਰਤ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮਚਰਯ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਰੱਖਿਆ, ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ।
ਅਵਾਪ ਚਾਸ੍ਤ੍ਰਮਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਃ ਸਰ੍ਵਸਂਮਤਃ । ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਚਾਣੁ ਵਿਚਿਤ੍ਰਂ ਚ ਧ੍ਰੁਵਂ ਚ ਵਦਤਾਂ ਵਰਃ
ਉਹ ਅਸਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦਾ, ਸਭ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਪਾਉਂਦਾ, ਤੇਜ਼, ਸੁਖਮ, ਅਜੋਕੇ, ਪੱਕਾ, ਤੇ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ।
ਅਨੁਜ੍ਞਾਤਃ ਸੁਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਗਤੋ ਮਹੀਮ੍। ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰਵਿਨਾਸ਼ਾਯ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਜਯਾਯ ਚ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਲੋਂ ਆਗਿਆ ਮਿਲੀ, ਉਹ ਮੁੜ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਇਆ, ਧਾਰਤਰਾਸ਼ਟਰਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ।
ਯਂ ਮਨ੍ਯੇ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਂ ਰੁਦ੍ਰਮਾਦਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮ੍ । ਵਸੂਨਾਂ ਨਵਮਂ ਮਨ੍ਯੇ ਗਿਰੀਣਾਮष੍ਟਮਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂਵਾਂ ਰੁਦ੍ਰ, ਆਦਿਤਿਆਂ ਵਿਚ ਤੇਰਾਂਵਾਂ, ਵਸੂਆਂ ਵਿਚ ਨੌਂਵਾਂ, ਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਅੱਠਵਾਂ ਮੰਨਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਦੀਰ੍ਘੌ ਸਮੌ ਬਾਹੂ ਜ੍ਯਾਘਾਤੇਨ ਕਿਣੀਕृਤੌ । ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਸ਼੍ਚੈਵ ਸਵ੍ਯਸ਼੍ਚ ਬਾਹੂ ਅਨਡੁਹੋ ਯਥਾ
ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਲੰਮੇ ਤੇ ਬਰਾਬਰ ਬਾਂਹ, ਧਨੁ ਦੇ ਤੰਨ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨੀਦਾਰ, ਸੱਜੀ ਤੇ ਖੱਬੀ, ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਹਨ।
ਤਲਾਙ੍ਗੁਲਿਤ੍ਰਾਭ੍ਯੁਚਿਤੌ ਨਾਗਰਾਜਕਰੋਪਮੌ । ਪੀਨੌ ਪਰਿਘਸਙ੍ਕਾਸ਼ੌ ਮृਦੁਤਾਮ੍ਰਤਲੌ ਸ਼ੁਭੌ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ ਤੇ ਉਂਗਲਾਂ ਪਕੜਨ ਲਈ ਬਣੀਆਂ, ਨਾਗਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀਆਂ ਹਥਾਂ ਵਾਂਗ, ਮੋਟੀਆਂ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਸੰਡੇ ਵਾਂਗ, ਨਰਮ ਤੇ ਲਾਲੀ ਵਾਲੀਆਂ ਹਥੇਲੀਆਂ, ਸੁੰਦਰ।
ਸ਼੍ਯਾਮੋ ਯੁਵਾ ਗੁਡਾਕੇਸ਼ੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਸ਼੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਃ । ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਾ ਸ਼੍ਵੇਤਾਸ਼੍ਵਃ ਕਿਰੀਟੀ ਵਾਨਰਧ੍ਵਜਃ
ਸਿਆਹ, ਨੌਜਵਾਨ, ਘੁੰਘਰਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੇਖਣ ਵਿਚ ਸੋਹਣਾ ਪਾਂਡਵ, ਗਾਂਡੀਵ ਧਾਰੀ, ਚਿੱਟੇ ਘੋੜੇ, ਮਕੁਟ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਵਾਨਰ ਦਾ ਝੰਡਾ ਲਿਆ।
ਕਿਂਰੂਪਧਾਰੀ ਕਿਂਕਰ੍ਮਾ ਕਿਂਚੇष੍ਟਃ ਕਿਂਪਰਾਯਣਃ। ਬੀਭਤ੍ਸੁਰ੍ਭੀਮਧਨ੍ਵਾ ਚ ਕਿਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਚਾਰ੍ਜੁਨਃ । ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਰਮਤੇ ਕੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ
ਉਹ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ, ਕੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ, ਕੀ ਕਰਤੂਤਾਂ, ਕੀ ਲਕੜੀ ਹੈ? ਭੀਮਧਨਵਾਂ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਕੀ ਕਰੇਗਾ? ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਵਿਰਾਟ ਨੂੰ ਕਿਸ ਕੰਮ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ?
ਇਮੌ ਕਿਣੀਕृਤੌ ਬਾਹੂ ਜ੍ਯਾਘਾਤਤਲਪੀਡਨਾਤ੍। ਨਿਤ੍ਯਂ ਕਞ੍ਚੁਕਸਂਛਨ੍ਨੌ ਨਾਨ੍ਯਥਾ ਗੋਪ੍ਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ
ਇਹ ਬਾਂਹ, ਧਨੁ ਦੇ ਤੰਨ ਨਾਲ ਨਿਸ਼ਾਨੀਦਾਰ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਵਚ ਨਾਲ ਢੱਕੀਆਂ, ਮੈਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਬਚਾ ਸਕਦਾ।