ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇਮਾਨਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਰਾਜ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋषਿਤਾ ਵਯਮ੍। ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੋऽਯਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਤ੍ਪਰਮਦੁਰ੍ਵਸਃ। ਸ ਸਾਧੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਇਤੋ ਵਾਸਮਰ੍ਜੁਨ ਰੋਚਯ ।। 3
ਅਸੀਂ ਇਹ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਰਾਜ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕੱਟ ਲਏ ਹਨ; ਹੁਣ ਤੈਰਵਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਤੇ ਦੁਖਦਾਇਕ ਹੈ, ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਅਰਜੁਨ, ਸਾਡੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਠੀਕ ਥਾਂ ਚੁਣ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮਿਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਕ੍ਵਨੁ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਹੇऽਰ੍ਜੁਨ। ਅਬੁਦ੍ਧਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਮਗ੍ਰਾਃ ਸਹ ਕृष੍ਣਯਾ ।। 4
ਇਹ ਤੈਰਵਾਂ ਸਾਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਰਜੁਨ; ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿਣਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗੇ, ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸਮੇਤ?
ਤਸ੍ਯੈਵ ਵਰਦਾਨੇਨ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਮਨੁਜਾਧਿਪ। ਅਜ੍ਞਾਤਾ ਵਿਚਰਿष੍ਯਾਮੋ ਨਰਾਣਾਂ ਭਰਤਰ੍षਭ ।। 5
ਧਰਮ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਵਰ ਦੀ ਬਦੌਲਤ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਅਣਪਛਾਤੇ ਫਿਰਾਂਗੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ।
ਯਾਨਿ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਵਾਸਾਯ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕਾਨਿਚਿਤ੍ । ਰਮਣੀਯਾਨਿ ਗੁਪ੍ਤਾਨਿ ਤੇषਾਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤੁ ਰੋਚਯ ।। 6
ਮੈਂ ਕੁਝ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਰਹਿਣ ਲਈ ਚੰਗੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਠੀਕ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਚੁਣ ਲਓ।
ਰਮ੍ਯਾ ਜਨਪਦਾਃ ਸਨ੍ਤਿ ਬਹਵਸ੍ਤ੍ਵਭਿਤਃ ਕੁਰੂਨ੍ । ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਾਲ੍ਵਵੈਦੇਹਬਾਹ੍ਲਿਕਾਃ । ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਃ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਸ਼੍ਚ ਕਲਿਙ੍ਗਾ ਮਾਗਧਾ ਅਪਿ ।। 7
ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਦੇਸ਼ ਹਨ: ਪਾਂਚਾਲ, ਮਤਸਿਆ, ਸਾਲਵ, ਵਿਦੇਹ, ਬਾਹਲਿਕ, ਦਸ਼ਾਰਣ, ਸ਼ੂਰਸੇਨ, ਕਲਿੰਗ ਅਤੇ ਮਗਧ ਵੀ।
ਵਿਰਾਟਨਗਰਂ ਚਾਪਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੂਦਨ । ਰਮਣੀਯਂ ਜਨਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਸ੍ਫੀਤਮੇਵ ਚ ।। 8
ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਉਹ ਸੁਹਾਵਣੀ, ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਭਰਵਾਂਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੈ।
ਨਾਨਾਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਸੁਬਹੂਨਿ ਚ । ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਰੋਚਤੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਾਮਹੇ ਵਯਮ੍ ।। 9
ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਚੰਗੇ ਦੇਸ਼ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਚੱਲਾਂਗੇ।
ਕਤਮਸ੍ਮਿਞ੍ਜਨਪਦੇ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਸਿ । ਮਾ ਵਿषਾਦੇ ਮਨਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਯਭ੍ਰਂਸ਼ ਇਤਿ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ।। 10
ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੇਂਗਾ? ਰਾਜ ਗੁਆਉਣ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਾ ਲਿਆ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਥਾ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਸ਼ਸ੍ਤਥੈਤਨ੍ਨ ਤਦਨ੍ਯਥਾ ।। 11
ਇਹੀ ਠੀਕ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਕਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਤ੍ਵੇਵ ਵਾਸਾਰ੍ਥਂ ਰਮਣੀਯਂ ਸ਼ਿਵਂ ਸੁਖਮ੍। ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਸਹਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਮਕੁਤੋऽਭਯਮ੍ ।। 12
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਰਹਿਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸੁਹਾਵਣੀ, ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਥਾਂ ਚੁਣੀਏ, ਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡਾ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ।
ਮਾਤ੍ਸ੍ਯੋ ਵਿਰਾਟੋ ਬਲਵਾਨਭਿਰਕ੍ਤੋਥ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲੋ ਵਦਾਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵृਦ੍ਧਃ ਸਤ੍ਸ੍ਵਪਿ ਸਂਮਤਃ ।। 13
ਮਤਸਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਭਲਮਨਸਾ ਹੈ; ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਉਮਰਦਾਰ ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ।
ਗੁਣਵਾਁਲ੍ਲੋਕਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਦृਢਭਕ੍ਤਿਰ੍ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ । ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਰੋਚਤੇ ਪਾਰ੍ਥ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜਾਨ੍ਤਿਕੇऽਨਘ ।। 14
ਉਹ ਗੁਣੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਪੱਕੀ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਮੈਨੂੰ ਮਤਸਿਆ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਤਾਤ ਮਾਸਾਨ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਸਂਮਿਤਾਨ੍। ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵਸਾਮੋ ਯਦਿ ਰੋਚਤੇ ।। 15
ਪਿਆਰੇ, ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਕਰੀਏ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ।
ਯਾਨਿਯਾਨਿ ਚ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍। ਕਰ੍ਤੁਂ ਯੋ ਯਤ੍ਸ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ ।। 16
ਉਸਦੇ ਜਿਹੜੇ ਕੰਮ ਅਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰੀਏ; ਹਰ ਕੋਈ ਦੱਸੇ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਰਾਜ।
ਨਰਦੇਵ ਕਥਂ ਕਰ੍ਮ ਤਸ੍ਯ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਕਰਿष੍ਯਸਿ । ਮਨੁਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਰਂਸ੍ਯਸੇ ਕੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ ।। 17
ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਉਸਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰੇਂਗਾ? ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਕਿਸ ਕੰਮ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਰੁਚੀ ਆਵੇਗੀ?
ਅਕ੍ਲਿष੍ਟਵੇषਧਾਰੀ ਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕੋ ਹ੍ਯਨਸੂਯਕਃ । ਨ ਤਵਾਭ੍ਯੁਚਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਨृਸ਼ਂਸਂ ਨਾਪਿ ਕੈਤਵਮ੍ ।। 18
ਤੂੰ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈਂ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਈਰਖਾ ਰਹਿਤ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਕਠੋਰ ਜਾਂ ਠੱਗੀ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਸੁਭਾਵਦਾ।
ਸਤ੍ਯਵਾਗਸਿ ਯਾਜ੍ਞੀਕੋ ਲੋਭਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਮृਦੁਰ੍ਵਦਾਨ੍ਯੋ ਹ੍ਰੀਮਾਂਸ਼੍ਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ ।। 19
ਤੂੰ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈਂ, ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈਂ, ਨਰਮ, ਦਾਨੀ, ਲਜਜਤ ਵਾਲਾ, ਧਰਮਕ, ਤੇ ਸੱਚ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਹੈਂ।
ਸ ਰਾਜਂਸ੍ਤਪਸਾ ਕ੍ਲਿष੍ਟਃ ਕਥਂ ਤਸ੍ਯ ਕਰਿष੍ਯਸਿ। ਨ ਦੁਃਖਮੁਚਿਤਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਰਾਜਨ੍ਪਾਪਮਤੇਰ੍ਯਥਾ। ਸ ਇਮਾਮਾਪਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਥਂ ਘੋਰਾਂ ਤਰਿष੍ਯਸਿ ।। 20
ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਤਪ ਨਾਲ ਥਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ—ਤੂੰ ਉਸਦੇ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰੇਂਗਾ? ਕੋਈ ਦੁਖਦਾਇਕ ਜਾਂ ਪਾਪ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਾਲਤ ਆ ਗਈ, ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਾਰ ਕਰੇਂਗਾ?
ਅਰ੍ਜੁਨੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਯਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਰ੍ਮ ਵੈ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ ।। 21
ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: 'ਸੁਣ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਰਾਜ, ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਵਿਰਾਟਂ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜਾਨਂ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਨਨ੍ਦਨਮ੍ । ਸਭਾਸ੍ਤਾਰੋ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯੇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ ।। 22
ਵਿਰਾਟ, ਮਤਸਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤ ਰਾਜਾ, ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਾਂਗਾ—ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਇਰਾਦਾ ਹੈ।
ਕਙ੍ਕੋ ਨਾਮ ਬ੍ਰੁਵਾਣੋऽਹਂ ਮਤਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸਾਧੁਦੇਵਿਤਾ। ਵੈਡੂਰ੍ਯਾਨ੍ਕਾਞ੍ਚਨਾਨ੍ਦਾਨਾਨ੍ਸ੍ਫਾਟਿਕਾਨ੍ਰਾਜਤਾਨਪਿ ।। 23
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੰਕਾ ਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਚਤੁਰ ਜੂਆਰੀ ਦੱਸ ਕੇ, ਮਾਂ ਦੇ ਆਖਾਂ ਤੇ ਸਾਧੂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ, ਵੈਡੂਰੀ, ਸੋਨਾ, ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਚੋਣਵੇਂ ਪਾਸੇ ਭੇਟ ਕਰਾਂਗਾ।
ਕृष੍ਣਾਕ੍ਸ਼ਾਁਲ੍ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਨਿਵਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਮਨੋਰਮਾਨ੍। ਅਰਿष੍ਟਾਨ੍ਰਾਜਗੋਲਿਙ੍ਗਾਨ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਾਨ੍ਸੁਵਰ੍ਚਸਃ ।। 24
ਮੈਂ ਸੁੰਦਰ ਪਾਸੇ ਤਿਆਰ ਕਰਾਂਗਾ—ਕਾਲੀ ਅੱਖ ਵਾਲੇ, ਲਾਲ ਅੱਖ ਵਾਲੇ, ਸ਼ੁਭ, ਰਾਜਸੀ ਅਤੇ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ।
ਲੋਹਿਤਾਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਮਗਰ੍ਭਾਸ਼੍ਚ ਸਨ੍ਤਿ ਤਾਤ ਧਨਾਨਿ ਮੇ। ਦਰ੍ਸ਼ਨੀਯਾਃ ਸਭਾਨਨ੍ਦਾਃ ਕੁਸ਼ਲੈਃ ਸਾਧੁਨਿष੍ਠਿਤਾਃ ।। 25
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਲਾਲ ਅਤੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਜੜੇ ਕੀਮਤੀ ਪੱਥਰ ਹਨ, ਜੋ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਦੇਖਣ ਵਿੱਚ ਮਨਮੋਹਣੇ ਹਨ, ਤੇ ਕਸਰਤ ਨਾਲ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ।
ਅਪ੍ਯੇਤਾਨ੍ਪਾਣਿਨਾ ਸ੍ਪृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਪ੍ਰਹृष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਨਵਾਃ ।। 26
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ ਵੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਤਾਨ੍ਵਿਕੀਰ੍ਯ ਸਮੇ ਦੇਸ਼ੇ ਰਮਣੀਯੇ ਵਿਪਾਂਸੁਲੇ। ਦੇਵਿष੍ਯਾਮਿ ਯਥਾਕਾਮਂ ਸ ਵਿਹਾਰੋ ਭਵਿष੍ਯਤਿ ।। 27
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਮਤਲ, ਸੁਹਣੀ ਤੇ ਰੇਤ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੇ ਵਿਖੇਰ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਅਨੁਸਾਰ ਖੇਡਾਂਗਾ; ਇਹੀ ਮੇਰੀ ਮਨੋਰੰਜਨ ਹੋਵੇਗੀ।
ਕਙ੍ਕੋ ਨਾਮ੍ਨਾ ਪਰਿਵ੍ਰਾਟ੍ ਚ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਸਭਾਸਦਃ। ਜ੍ਯੋਤਿषੇ ਸ਼ਕੁਨਜ੍ਞਾਨੇ ਨਿਮਿਤ੍ਤੇ ਚਾਕ੍ਸ਼ਕੌਸ਼ਲੇ । ਬ੍ਰਾਹ੍ਮੇ ਵੇਦੇ ਮਯਾऽਧੀਤੇ ਵੇਦਾਙ੍ਗੇषੁ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ ।। 28
ਕੰਕਾ ਨਾਂ ਵਾਲਾ ਪਰਦੇਸੀ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਹਾਜ਼ਰ ਰਹਾਂਗਾ; ਜੋਤਿਸ਼, ਸ਼ਕੁਨ, ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਅਤੇ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਾਂ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵੈਦ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਪੜ੍ਹੇ ਹਨ।
ਧਰ੍ਮਕਾਮਾਰ੍ਥਮੋਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਨੀਤਿਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਪਾਰਗਃ। ਪृष੍ਟੋऽਹਂ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਰਾਜ੍ਞਃ ਪ੍ਰਿਯਤਮਂ ਵਚਃ ।। 29
ਧਰਮ, ਇੱਛਾ, ਧਨ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਪੁੰਨ ਹਾਂ; ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਪੁੱਛੇਗਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ ਬੋਲ ਆਖਾਂਗਾ।
ਆਸਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯਾਹਂ ਪੁਰਾ ਪ੍ਰਾਣਸਮਃ ਸਖਾ। ਇਤਿ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਰਾਜਾਨਂ ਯਦਿ ਮਾਮਨੁਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ ।। 30
ਜੇ ਰਾਜਾ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਖਾਂਗਾ, 'ਮੈਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਪਿਆਰਾ ਮਿਤਰ ਸੀ।'
ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਛਨ੍ਨ ਏਵਂ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸਦਾ ਵਸੇ। ਇਤ੍ਯੇਵਂ ਮੇ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਤਂ ਵਿਚਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਯਥਾ ।। 31
ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਕੇ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਰਹਾਂਗਾ; ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਾਅਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੈਂ ਐਸਾ ਹੀ ਵਰਤਾਵ ਕਰਾਂਗਾ।
ਏਵਂ ਨਿਰ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਚਾਤ੍ਮਾਨਂ ਨਿਸ਼੍ਵਸਨ੍ਨੁष੍ਣਮਾਰ੍ਤਿਜਮ੍ । ਵਿਮੁਞ੍ਚਨ੍ਨਸ਼੍ਰੁ ਨੇਤ੍ਰਾਭ੍ਯਾਂ ਭੀਮਸੇਨਮੁਵਾਚ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੱਸ ਕੇ, ਦੁਖ ਦੀ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਹੰਝੀ ਭਰ ਕੇ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਹੰਝੂ ਵਗਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਭੀਮਸੇਨ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।