ਵਿਦਿਤਂ ਭਵਤਾਂ ਸਰ੍ਵੇ ਰ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੈਰ੍ਯਥਾ ਵਯਮ੍। ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰਾਹृਤਰਾਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਿਸ੍ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਸ਼ਃ ਕृਤਾਃ । ਉषਿਤਾਃ ਸ੍ਮੋ ਵਨੇ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਤਥਾ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਕੌਤਲ ਕਰਕੇ ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਨਿਕੰਮਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਵਨ ਵਿਚ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਸਹਿ ਕੇ ਰਹੇ।
ਅਜ੍ਞਾਤਚਰ੍ਯਾਸਮਯਂ ਸ਼ੇषਂ ਵਰ੍षਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮ੍। ਤਦ੍ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਃ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਛਨ੍ਨਾਸ੍ਤਦਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਥ
ਹੁਣ ਅਜਾਣੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਤੈਰਵਾਂ ਸਾਲ ਬਾਕੀ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਆਗਿਆ ਦਿਓ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪਰਮਾਸ਼ਿषਃ । ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਾਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਭਰਤਾਨ੍ਯਥਾਸ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਗृਹਾਨ੍
ਧਰਮ ਰਾਜ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵੇਦਵਿਦੋ ਮੁਖ੍ਯਾ ਯਤਯੋ ਮੁਨਯਸ੍ਤਦਾ। ਆਸ਼ੀਰੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪੁਨਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਸਾਰੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਤਪਸਵੀ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਸੀ, ਅਸੀਸਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਮੁੜ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇ ਤੁ ਭृਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦੂਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਃ ਪਰਿਚਾਰਕਾਃ। ਅਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪੁਨਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨੌਕਰ, ਦੂਤ, ਕਾਰੀਗਰ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਸੀ, ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਮੁੜ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਹ ਧੌਮ੍ਯੇਨ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਸ੍ਤਥਾ ਤੇ ਪਞ੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਉਤ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਵੀਰਾਃ ਕृष੍ਣਾਮਾਦਾਯ ਭਾਰਤ
ਧੌਮਯਾ ਪੰਡਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੰਜੇ ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਵੀਰ ਸਨ, ਉਠ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਤ੍ਰਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਾਸਾਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਤਃ । ਸ਼੍ਵੋਭੂਤੇ ਮਨੁਜਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਸ਼੍ਛਨ੍ਨਵਾਸਾਰ੍ਥਮੁਦ੍ਯਤਾਃ
ਆਪਣੇ ਵਾਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕੋਸ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ-ਸ਼ੇਰ ਸਵੇਰੇ ਛੁਪ ਕੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਪृਥਕ੍ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ । ਸਨ੍ਧਿਵਿਗ੍ਰਹਤਤ੍ਵਜ੍ਞਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਯ ਸਮੁਪਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮੰਤਰੀ, ਜੋ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਸਾਰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਵਨਵਾਸਾਸ੍ਤੇ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧਾ ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ। ਅਕੁਰ੍ਵਤ ਪੁਨਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਹ ਧੌਮ੍ਯੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ।। 1
ਵਨ-ਵਾਸ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਸੱਚੇ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਮਨ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵ, ਧੌਮਯਾ ਦੇ ਨਾਲ ਫਿਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਭ੍ਰਾਤॄਨ੍ਕृष੍ਣਾਂ ਚ ਸਂਗ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਧੌਮ੍ਯਂ ਚ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ ।। 2
ਫਿਰ ਧਰਮ ਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਧੌਮਯਾ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਕੁਰੁ-ਵੰਸ਼ੀ, ਬੋਲਿਆ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇਮਾਨਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਰਾਜ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋषਿਤਾ ਵਯਮ੍। ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੋऽਯਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਤ੍ਪਰਮਦੁਰ੍ਵਸਃ। ਸ ਸਾਧੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਇਤੋ ਵਾਸਮਰ੍ਜੁਨ ਰੋਚਯ ।। 3
ਅਸੀਂ ਇਹ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਰਾਜ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕੱਟ ਲਏ ਹਨ; ਹੁਣ ਤੈਰਵਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਤੇ ਦੁਖਦਾਇਕ ਹੈ, ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਅਰਜੁਨ, ਸਾਡੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਠੀਕ ਥਾਂ ਚੁਣ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮਿਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਕ੍ਵਨੁ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਹੇऽਰ੍ਜੁਨ। ਅਬੁਦ੍ਧਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਮਗ੍ਰਾਃ ਸਹ ਕृष੍ਣਯਾ ।। 4
ਇਹ ਤੈਰਵਾਂ ਸਾਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਰਜੁਨ; ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿਣਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗੇ, ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸਮੇਤ?
ਤਸ੍ਯੈਵ ਵਰਦਾਨੇਨ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਮਨੁਜਾਧਿਪ। ਅਜ੍ਞਾਤਾ ਵਿਚਰਿष੍ਯਾਮੋ ਨਰਾਣਾਂ ਭਰਤਰ੍षਭ ।। 5
ਧਰਮ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਵਰ ਦੀ ਬਦੌਲਤ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਅਣਪਛਾਤੇ ਫਿਰਾਂਗੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ।
ਯਾਨਿ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਵਾਸਾਯ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕਾਨਿਚਿਤ੍ । ਰਮਣੀਯਾਨਿ ਗੁਪ੍ਤਾਨਿ ਤੇषਾਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤੁ ਰੋਚਯ ।। 6
ਮੈਂ ਕੁਝ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਰਹਿਣ ਲਈ ਚੰਗੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਠੀਕ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਚੁਣ ਲਓ।
ਰਮ੍ਯਾ ਜਨਪਦਾਃ ਸਨ੍ਤਿ ਬਹਵਸ੍ਤ੍ਵਭਿਤਃ ਕੁਰੂਨ੍ । ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਾਲ੍ਵਵੈਦੇਹਬਾਹ੍ਲਿਕਾਃ । ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਃ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਸ਼੍ਚ ਕਲਿਙ੍ਗਾ ਮਾਗਧਾ ਅਪਿ ।। 7
ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਦੇਸ਼ ਹਨ: ਪਾਂਚਾਲ, ਮਤਸਿਆ, ਸਾਲਵ, ਵਿਦੇਹ, ਬਾਹਲਿਕ, ਦਸ਼ਾਰਣ, ਸ਼ੂਰਸੇਨ, ਕਲਿੰਗ ਅਤੇ ਮਗਧ ਵੀ।
ਵਿਰਾਟਨਗਰਂ ਚਾਪਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੂਦਨ । ਰਮਣੀਯਂ ਜਨਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਸ੍ਫੀਤਮੇਵ ਚ ।। 8
ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਉਹ ਸੁਹਾਵਣੀ, ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਭਰਵਾਂਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੈ।
ਨਾਨਾਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਸੁਬਹੂਨਿ ਚ । ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਰੋਚਤੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਾਮਹੇ ਵਯਮ੍ ।। 9
ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਚੰਗੇ ਦੇਸ਼ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਚੱਲਾਂਗੇ।
ਕਤਮਸ੍ਮਿਞ੍ਜਨਪਦੇ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਸਿ । ਮਾ ਵਿषਾਦੇ ਮਨਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਯਭ੍ਰਂਸ਼ ਇਤਿ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ।। 10
ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੇਂਗਾ? ਰਾਜ ਗੁਆਉਣ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਾ ਲਿਆ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਥਾ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਸ਼ਸ੍ਤਥੈਤਨ੍ਨ ਤਦਨ੍ਯਥਾ ।। 11
ਇਹੀ ਠੀਕ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਕਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਤ੍ਵੇਵ ਵਾਸਾਰ੍ਥਂ ਰਮਣੀਯਂ ਸ਼ਿਵਂ ਸੁਖਮ੍। ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਸਹਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਮਕੁਤੋऽਭਯਮ੍ ।। 12
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਰਹਿਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸੁਹਾਵਣੀ, ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਥਾਂ ਚੁਣੀਏ, ਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡਾ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ।
ਮਾਤ੍ਸ੍ਯੋ ਵਿਰਾਟੋ ਬਲਵਾਨਭਿਰਕ੍ਤੋਥ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍। ਧਰ੍ਮਸ਼ੀਲੋ ਵਦਾਨ੍ਯਸ਼੍ਚ ਵृਦ੍ਧਃ ਸਤ੍ਸ੍ਵਪਿ ਸਂਮਤਃ ।। 13
ਮਤਸਿਆ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਿਰਾਟ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ ਤੇ ਪਾਂਡਵਾਂ ਲਈ ਭਲਮਨਸਾ ਹੈ; ਉਹ ਧਰਮ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਉਮਰਦਾਰ ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਆਦਰਯੋਗ ਹੈ।
ਗੁਣਵਾਁਲ੍ਲੋਕਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਦृਢਭਕ੍ਤਿਰ੍ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ । ਤਤ੍ਰ ਮੇ ਰੋਚਤੇ ਪਾਰ੍ਥ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰਾਜਾਨ੍ਤਿਕੇऽਨਘ ।। 14
ਉਹ ਗੁਣੀ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ, ਪੱਕੀ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਮੈਨੂੰ ਮਤਸਿਆ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ।
ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਤਾਤ ਮਾਸਾਨ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਸਂਮਿਤਾਨ੍। ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਵਸਾਮੋ ਯਦਿ ਰੋਚਤੇ ।। 15
ਪਿਆਰੇ, ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਕਰੀਏ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗੇ।
ਯਾਨਿਯਾਨਿ ਚ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤਸ੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਹੇ ਵਯਮ੍। ਕਰ੍ਤੁਂ ਯੋ ਯਤ੍ਸ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਬ੍ਰਵੀਤੁ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ ।। 16
ਉਸਦੇ ਜਿਹੜੇ ਕੰਮ ਅਸੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਕਰੀਏ; ਹਰ ਕੋਈ ਦੱਸੇ ਕਿ ਉਹ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਰਾਜ।
ਨਰਦੇਵ ਕਥਂ ਕਰ੍ਮ ਤਸ੍ਯ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇ ਕਰਿष੍ਯਸਿ । ਮਨੁਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯ ਰਂਸ੍ਯਸੇ ਕੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ ।। 17
ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਉਸਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰੇਂਗਾ? ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਵਿਰਾਟ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਕਿਸ ਕੰਮ ਵਿਚ ਤੈਨੂੰ ਰੁਚੀ ਆਵੇਗੀ?
ਅਕ੍ਲਿष੍ਟਵੇषਧਾਰੀ ਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕੋ ਹ੍ਯਨਸੂਯਕਃ । ਨ ਤਵਾਭ੍ਯੁਚਿਤਂ ਕਰ੍ਮ ਨृਸ਼ਂਸਂ ਨਾਪਿ ਕੈਤਵਮ੍ ।। 18
ਤੂੰ ਸਾਫ-ਸੁਥਰੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਦਾ ਹੈਂ, ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਤੇ ਈਰਖਾ ਰਹਿਤ ਹੈਂ; ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਕਠੋਰ ਜਾਂ ਠੱਗੀ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਸੁਭਾਵਦਾ।
ਸਤ੍ਯਵਾਗਸਿ ਯਾਜ੍ਞੀਕੋ ਲੋਭਕ੍ਰੋਧਵਿਵਰ੍ਜਿਤਃ । ਮृਦੁਰ੍ਵਦਾਨ੍ਯੋ ਹ੍ਰੀਮਾਂਸ਼੍ਚ ਧਾਰ੍ਮਿਕਃ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਃ ।। 19
ਤੂੰ ਸੱਚ ਬੋਲਦਾ ਹੈਂ, ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਲਾਲਚ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੈਂ, ਨਰਮ, ਦਾਨੀ, ਲਜਜਤ ਵਾਲਾ, ਧਰਮਕ, ਤੇ ਸੱਚ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਹੈਂ।
ਸ ਰਾਜਂਸ੍ਤਪਸਾ ਕ੍ਲਿष੍ਟਃ ਕਥਂ ਤਸ੍ਯ ਕਰਿष੍ਯਸਿ। ਨ ਦੁਃਖਮੁਚਿਤਂ ਕਿਂਚਿਦ੍ਰਾਜਨ੍ਪਾਪਮਤੇਰ੍ਯਥਾ। ਸ ਇਮਾਮਾਪਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕਥਂ ਘੋਰਾਂ ਤਰਿष੍ਯਸਿ ।। 20
ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਤਪ ਨਾਲ ਥਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ—ਤੂੰ ਉਸਦੇ ਲਈ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰੇਂਗਾ? ਕੋਈ ਦੁਖਦਾਇਕ ਜਾਂ ਪਾਪ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਤੇਰੇ ਲਈ ਠੀਕ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹਾਲਤ ਆ ਗਈ, ਤੂੰ ਇਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਾਰ ਕਰੇਂਗਾ?
ਅਰ੍ਜੁਨੇਨੈਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਸ਼ृਣੁ ਤ੍ਵਂ ਯਤ੍ਕਰਿष੍ਯਾਮਿ ਕਰ੍ਮ ਵੈ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨ ।। 21
ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ: 'ਸੁਣ, ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਰਾਜ, ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗਾ।'
ਵਿਰਾਟਂ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਰਾਜਾਨਂ ਮਾਤ੍ਸ੍ਯਨਨ੍ਦਨਮ੍ । ਸਭਾਸ੍ਤਾਰੋ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਵਿਰਾਟਸ੍ਯੇਤਿ ਮੇ ਮਤਿਃ ।। 22
ਵਿਰਾਟ, ਮਤਸਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤ ਰਾਜਾ, ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਦਾ ਮੁਖੀ ਬਣਾਂਗਾ—ਇਹੀ ਮੇਰਾ ਇਰਾਦਾ ਹੈ।