ਯਥਾ ਵਿਵਸ੍ਵਤਾ ਤਾਤ ਛਨ੍ਨੇਨੋਤ੍ਤਮਤੇਜਸਾ। ਨਿਰ੍ਦਗ੍ਧਾਃ ਸ਼ਤ੍ਰਵਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਸਤਾ ਗਵਿ ਵਰ੍षਸ਼ਃ
ਜਿਵੇਂ, ਪਿਆਰੇ, ਵਿਵਸਵਤ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਗਾਂ ਵਿਚ ਛੁਪ ਕੇ ਕਈ ਸਾਲ ਰਹਿ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਵਸਤਾ ਚਾਤ੍ਰ ਗृਹੇ ਦਸ਼ਰਥਸ੍ਯ ਵੈ। ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਹਤਸ਼੍ਛਨ੍ਨਂ ਸਂਯੁਗੇ ਭੀਮਕਰ੍ਮਣਾ
ਇੱਥੇ ਵੀ, ਜਦ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦਸ਼ਰਥ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਛੁਪ ਕੇ, ਭੀਮ ਕੰਮ ਕਰ ਕੇ, ਜੰਗ ਵਿਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ।
ਏਵਮੇਤੇ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨਾਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਹਿ। ਅਜਯਞ੍ਛਾਤ੍ਰਵਾਨ੍ਮੁਖ੍ਯਾਂਸ੍ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿ ਜੇष੍ਯਸਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਇੱਥੇ-ਉੱਥੇ ਛੁਪ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ; ਇੰਝ ਹੀ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਜਿੱਤੋਂਗੇ।
ਇਤਿ ਧੌਮ੍ਯੇਨ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞੋ ਵਾਕ੍ਯੈਃ ਸ ਪਰਿਹਰ੍षਿਤਃ। ਸ਼ਾਨ੍ਤਬੁਦ੍ਧਿਃ ਪੁਨਰ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਵ੍ਯष੍ਟਮ੍ਭਤ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਧੌਮਯਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਸੀ, ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਕੀਤਾ ਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਭੀਮਸੇਨੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਰਾਜਾਨਂ ਬਲਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਗਿਰਾ ਸਂਪਰਿਹਰ੍षਯਨ੍
ਫਿਰ ਭੀਮਸੇਨ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਬਲਵਾਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਹੌਸਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਬੋਲਿਆ।
ਅਵੇਕ੍ਸ਼ਯ ਮਹਾਰਾਜ ਤਵ ਗਾਣ੍ਡੀਵਧਨ੍ਵਨਾ। ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਪਰਯਾ ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਨ ਕਿਂਚਿਤ੍ਸਾਹਸਂ ਕृਤਮ੍
ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਗਾਂਡੀਵ ਧਾਰੀ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਕੋਈ ਬੇਸਮਝੀ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਤੇ ਉਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਰੱਖ ਕੇ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਹਦੇਵੋ ਮਯਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨਕੁਲਸ਼੍ਚ ਨਿਵਾਰਿਤੌ । ਸ਼ਕ੍ਤੌ ਵਿਧ੍ਵਂਸਨੇ ਤੇषਾਂ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੌ ਭੀਮਵਿਕ੍ਰਮੌ
ਸਹਦੇਵ ਤੇ ਨਕੁਲ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਰੋਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ ਤੇ ਭੀਮ ਵਰਗਾ ਜੋਸ਼ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।
ਨ ਵਯਂ ਵਰ੍ਤ੍ਮ ਹਾਸ੍ਯਾਮੋ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਯੋਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਨੋ ਭਵਾਨ੍ । ਤਦ੍ਵਿਧਤ੍ਤਾਂ ਭਵਾਨ੍ਸਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਂ ਜੇष੍ਯਾਮਹੇ ਪਰਾਨ੍
ਅਸੀਂ ਉਹ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਛੱਡਾਂਗੇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵਿਚ ਹੁਕਮ ਦਿਓ, ਅਸੀਂ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਜਲਦੀ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤੋ ਭੀਮਸੇਨੇਨ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਸੁਖੋਪਵਿष੍ਟੋ ਵਿਦ੍ਵਦ੍ਭਿਸ੍ਤਾਪਸੈਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤੈਃ
ਭੀਮਸੇਨ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਧਰਮ ਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਧਰਮ ਵਿਚ ਪੱਕਾ ਸੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤਪਸਵੀਆਂ ਤੇ ਸਖ਼ਤ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠ ਗਿਆ।
ਯੇ ਤਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾऽਭਵਂਸ੍ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਨਵਾਸੇ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ । ਤਾਨਬ੍ਰਵੀਨ੍ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸ਼ਿष੍ਟਾਨ੍ਰਾਜਾ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ । ਅਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਪਯਿष੍ਯਨ੍ਵੈ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਵਾਸੇ ਧृਤਵ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਤਪਸਵੀ ਜੋ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਉਸ ਵਨ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਰਾਜਾ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਵਿਦਾ ਲੈਣ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਵ੍ਰਤ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਦਿਆਂ, ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਵਿਦਿਤਂ ਭਵਤਾਂ ਸਰ੍ਵੇ ਰ੍ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੈਰ੍ਯਥਾ ਵਯਮ੍। ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰਾਹृਤਰਾਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਿਸ੍ਸ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਸ਼ਃ ਕृਤਾਃ । ਉषਿਤਾਃ ਸ੍ਮੋ ਵਨੇ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਂ ਤਥਾ ਵਰ੍षਾਣਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਕੌਤਲ ਕਰਕੇ ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ, ਸਾਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਨਿਕੰਮਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਵਨ ਵਿਚ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਸਹਿ ਕੇ ਰਹੇ।
ਅਜ੍ਞਾਤਚਰ੍ਯਾਸਮਯਂ ਸ਼ੇषਂ ਵਰ੍षਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮ੍। ਤਦ੍ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਃ ਕ੍ਵਚਿਚ੍ਛਨ੍ਨਾਸ੍ਤਦਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਥ
ਹੁਣ ਅਜਾਣੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਤੈਰਵਾਂ ਸਾਲ ਬਾਕੀ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਲਈ ਆਗਿਆ ਦਿਓ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜੇਨ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਪਰਮਾਸ਼ਿषਃ । ਪ੍ਰਯੁਜ੍ਯਾਪृਚ੍ਛ੍ਯ ਭਰਤਾਨ੍ਯਥਾਸ੍ਵਂ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਗृਹਾਨ੍
ਧਰਮ ਰਾਜ ਵਲੋਂ ਐਸਾ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਸੀਸਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਵਿਦਾ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਵਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਰ੍ਵੇ ਵੇਦਵਿਦੋ ਮੁਖ੍ਯਾ ਯਤਯੋ ਮੁਨਯਸ੍ਤਦਾ। ਆਸ਼ੀਰੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪੁਨਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਸਾਰੇ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਤਪਸਵੀ ਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਸੀ, ਅਸੀਸਾਂ ਦੇ ਕੇ, ਮੁੜ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ।
ਤੇ ਤੁ ਭृਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਦੂਤਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਨਃ ਪਰਿਚਾਰਕਾਃ। ਅਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਯਥਾਨ੍ਯਾਯਂ ਪੁਨਰ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਣਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨੌਕਰ, ਦੂਤ, ਕਾਰੀਗਰ ਤੇ ਸਹਾਇਕ ਵੀ, ਜਿਵੇਂ ਠੀਕ ਸੀ, ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਮੁੜ ਮਿਲਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਚਲੇ ਗਏ।
ਸਹ ਧੌਮ੍ਯੇਨ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਸ੍ਤਥਾ ਤੇ ਪਞ੍ਚ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ। ਉਤ੍ਥਾਯ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਵੀਰਾਃ ਕृष੍ਣਾਮਾਦਾਯ ਭਾਰਤ
ਧੌਮਯਾ ਪੰਡਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਪੰਜੇ ਪਾਂਡਵ, ਜੋ ਵੀਰ ਸਨ, ਉਠ ਕੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ, ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਏ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਕ੍ਰੋਸ਼ਮਾਤ੍ਰਮਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਾਸਾਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਤਃ । ਸ਼੍ਵੋਭੂਤੇ ਮਨੁਜਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਸ਼੍ਛਨ੍ਨਵਾਸਾਰ੍ਥਮੁਦ੍ਯਤਾਃ
ਆਪਣੇ ਵਾਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਕੋਸ ਦੂਰ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ-ਸ਼ੇਰ ਸਵੇਰੇ ਛੁਪ ਕੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਪृਥਕ੍ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ । ਸਨ੍ਧਿਵਿਗ੍ਰਹਤਤ੍ਵਜ੍ਞਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਯ ਸਮੁਪਾਵਿਸ਼ਨ੍
ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਤੇ ਮੰਤਰੀ, ਜੋ ਮਿਲਾਪ ਤੇ ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਸਾਰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ, ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਨਿਵृਤ੍ਤਵਨਵਾਸਾਸ੍ਤੇ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧਾ ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ। ਅਕੁਰ੍ਵਤ ਪੁਨਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਸਹ ਧੌਮ੍ਯੇਨ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ।। 1
ਵਨ-ਵਾਸ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਉਹ ਸੱਚੇ ਤੇ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਮਨ ਵਾਲੇ ਪਾਂਡਵ, ਧੌਮਯਾ ਦੇ ਨਾਲ ਫਿਰ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗੇ।
ਅਥਾਬ੍ਰਵੀਦ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜਃ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਭ੍ਰਾਤॄਨ੍ਕृष੍ਣਾਂ ਚ ਸਂਗ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਧੌਮ੍ਯਂ ਚ ਕੁਰੁਨਨ੍ਦਨਃ ।। 2
ਫਿਰ ਧਰਮ ਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾਵਾਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਧੌਮਯਾ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੇ ਕੁਰੁ-ਵੰਸ਼ੀ, ਬੋਲਿਆ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇਮਾਨਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਰਾਜ੍ਯਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋषਿਤਾ ਵਯਮ੍। ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੋऽਯਂ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਤ੍ਪਰਮਦੁਰ੍ਵਸਃ। ਸ ਸਾਧੁ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਇਤੋ ਵਾਸਮਰ੍ਜੁਨ ਰੋਚਯ ।। 3
ਅਸੀਂ ਇਹ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਰਾਜ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕੱਟ ਲਏ ਹਨ; ਹੁਣ ਤੈਰਵਾਂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਤੇ ਦੁਖਦਾਇਕ ਹੈ, ਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਅਰਜੁਨ, ਸਾਡੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਠੀਕ ਥਾਂ ਚੁਣ।
ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮਿਦਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਕ੍ਵਨੁ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਹੇऽਰ੍ਜੁਨ। ਅਬੁਦ੍ਧਾ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਸਮਗ੍ਰਾਃ ਸਹ ਕृष੍ਣਯਾ ।। 4
ਇਹ ਤੈਰਵਾਂ ਸਾਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਰਜੁਨ; ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿਣਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਾ ਲੱਗੇ, ਸਾਰੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਸਮੇਤ?
ਤਸ੍ਯੈਵ ਵਰਦਾਨੇਨ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯ ਮਨੁਜਾਧਿਪ। ਅਜ੍ਞਾਤਾ ਵਿਚਰਿष੍ਯਾਮੋ ਨਰਾਣਾਂ ਭਰਤਰ੍षਭ ।। 5
ਧਰਮ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਵਰ ਦੀ ਬਦੌਲਤ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਅਣਪਛਾਤੇ ਫਿਰਾਂਗੇ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ।
ਯਾਨਿ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਵਾਸਾਯ ਕੀਰ੍ਤਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕਾਨਿਚਿਤ੍ । ਰਮਣੀਯਾਨਿ ਗੁਪ੍ਤਾਨਿ ਤੇषਾਂ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤੁ ਰੋਚਯ ।। 6
ਮੈਂ ਕੁਝ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ ਜੋ ਰਹਿਣ ਲਈ ਚੰਗੇ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜੋ ਠੀਕ ਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਲੱਗੇ, ਉਹ ਚੁਣ ਲਓ।
ਰਮ੍ਯਾ ਜਨਪਦਾਃ ਸਨ੍ਤਿ ਬਹਵਸ੍ਤ੍ਵਭਿਤਃ ਕੁਰੂਨ੍ । ਪਾਞ੍ਚਾਲਾਸ਼੍ਚੈਵ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸਾਲ੍ਵਵੈਦੇਹਬਾਹ੍ਲਿਕਾਃ । ਦਸ਼ਾਰ੍ਣਾਃ ਸ਼ੂਰਸੇਨਾਸ਼੍ਚ ਕਲਿਙ੍ਗਾ ਮਾਗਧਾ ਅਪਿ ।। 7
ਕੁਰੁਆਂ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਦੇਸ਼ ਹਨ: ਪਾਂਚਾਲ, ਮਤਸਿਆ, ਸਾਲਵ, ਵਿਦੇਹ, ਬਾਹਲਿਕ, ਦਸ਼ਾਰਣ, ਸ਼ੂਰਸੇਨ, ਕਲਿੰਗ ਅਤੇ ਮਗਧ ਵੀ।
ਵਿਰਾਟਨਗਰਂ ਚਾਪਿ ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸੂਦਨ । ਰਮਣੀਯਂ ਜਨਾਕੀਰ੍ਣਂ ਸੁਭਿਕ੍ਸ਼ਂ ਸ੍ਫੀਤਮੇਵ ਚ ।। 8
ਵਿਰਾਟ ਦੀ ਨਗਰੀ ਵੀ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ; ਉਹ ਸੁਹਾਵਣੀ, ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਭਰਵਾਂਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੈ।
ਨਾਨਾਰਾष੍ਟ੍ਰਾਣਿ ਚਾਨ੍ਯਾਨਿ ਸ਼੍ਰੂਯਨ੍ਤੇ ਸੁਬਹੂਨਿ ਚ । ਯਤ੍ਰ ਤੇ ਰੋਚਤੇ ਰਾਜਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਗਚ੍ਛਾਮਹੇ ਵਯਮ੍ ।। 9
ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤੇ ਚੰਗੇ ਦੇਸ਼ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਜਿੱਥੇ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਉਥੇ ਚੱਲਾਂਗੇ।
ਕਤਮਸ੍ਮਿਞ੍ਜਨਪਦੇ ਮਹਾਰਾਜ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਸਿ । ਮਾ ਵਿषਾਦੇ ਮਨਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਰਾਜ੍ਯਭ੍ਰਂਸ਼ ਇਤਿ ਕ੍ਵਚਿਤ੍ ।। 10
ਮਹਾਰਾਜ, ਤੂੰ ਕਿਸ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੇਂਗਾ? ਰਾਜ ਗੁਆਉਣ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਨਾ ਲਿਆ।
ਏਵਮੇਤਨ੍ਮਹਾਬਾਹੋ ਯਥਾ ਸ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਭੁਃ। ਅਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸਰ੍ਵਭੂਤੇਸ਼ਸ੍ਤਥੈਤਨ੍ਨ ਤਦਨ੍ਯਥਾ ।। 11
ਇਹੀ ਠੀਕ ਹੈ, ਵੱਡੇ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਕਹਿ ਚੁੱਕਾ ਹੈ; ਇਹੀ ਹੋਵੇਗਾ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ।
ਅਵਸ਼੍ਯਂ ਤ੍ਵੇਵ ਵਾਸਾਰ੍ਥਂ ਰਮਣੀਯਂ ਸ਼ਿਵਂ ਸੁਖਮ੍। ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਸਹਿਤੈਃ ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦ੍ਰਵ੍ਯਮਕੁਤੋऽਭਯਮ੍ ।। 12
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ ਰਹਿਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸੁਹਾਵਣੀ, ਸ਼ੁਭ ਤੇ ਆਰਾਮਦਾਇਕ ਥਾਂ ਚੁਣੀਏ, ਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਜਿੱਥੇ ਸਾਡਾ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ।