ਤੇ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਮੁਖ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸੂਤਪੌਰੋਗਵੈਃ ਸਹ। ਅਜ੍ਞਾਤਵਾਸਮੁषਿਤਾਃ ਕਥਂ ਚ ਪਰਿਚਾਰਕਾਃ
ਉਹ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਪੁਜਾਰੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਕਿਵੇਂ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹੇ ਤੇ ਨੌਕਰ ਬਣ ਕੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ?
ਯਥਾ ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਤਵ ਪੂਰ੍ਵਪਿਤਾਮਹਾਃ । ਅਜ੍ਞਾਤਵਾਸਮੁषਿਤਾਸ੍ਤਾਵਦ੍ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤਚ੍ਛृਣੁ
ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੇ ਪੂਰਵਜ ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹੇ, ਮੈਂ ਉਹ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ, ਸੁਣ।
ਤਥਾ ਸ ਤਾਨ੍ਵਰਾਁਲ੍ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਗਤ੍ਵਾऽऽਸ਼੍ਰਮਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯ ਆਚਖ੍ਯੌ ਵृਤ੍ਤਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਉਹ ਵਰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਹਾਲ ਦੱਸਿਆ।
ਕਥਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ। ਅਰਣੀਸਹਿਤਂ ਭਾਣ੍ਡਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅੱਗ ਵਾਲੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ ਤੇ ਸਾਮਾਨ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰੋ ਰਾਜਾ ਕੁਨ੍ਤੀਪੁਤ੍ਰੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ। ਸਮਾਹੂਯਾਨੁਜਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨਿਤਿ ਹੋਵਾਚ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੱਕੇ ਵਚਨ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਤੇ, ਭਾਰਤ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇਮਾਨਿ ਵਰ੍षਾਣਿ ਰਾष੍ਟ੍ਰਾਦ੍ਵਿਪ੍ਰੋषਿਤਾ ਵਯਮ੍। ਛਦ੍ਮਨਾ ਹृਤਰਾਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਿਸ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਸ਼ਃ ਕृਤਾਃ
ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਰਾਜ ਤੋਂ ਨਿਕਲੇ ਹੋਏ ਹਾਂ, ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਰਾਜ ਖੋ ਲਿਆ ਤੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਹੋ ਗਏ।
ਉषਿਤਾਸ਼੍ਚ ਵਨੇ ਵਾਸਂ ਯਥਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਵਤ੍ਸਰਾਨ੍। ਅਜ੍ਞਾਤਚਰ੍ਯਾਂ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਸ਼੍ਛਨ੍ਨਾ ਵਰ੍षਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮ੍
ਅਸੀਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹੇ, ਹੁਣ ਤੀਰ੍ਹਵੇਂ ਸਾਲ ਲੁਕ ਕੇ, ਅਣਜਾਣੀ ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਧਰ੍ਮੇਣ ਤੇऽਭ੍ਯਨੁਜ੍ਞਾਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਾਃ। ਅਜ੍ਞਾਤਵਾਸਂ ਵਤ੍ਸ੍ਯਨ੍ਤਸ਼੍ਛਨ੍ਨਾ ਵਰ੍षਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮ੍
ਧਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਚੇ ਤੇ ਸ਼ੂਰ ਪਾਂਡਵ ਤੀਰ੍ਹਵੇਂ ਸਾਲ ਲੁਕ ਕੇ, ਅਣਜਾਣੀ ਵਾਸ ਕਰਨਗੇ।
ਉਪੋਪਵਿਸ਼੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਃ ਸ੍ਨਾਤਕਾਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ । ਯੇ ਤਤ੍ਰ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਆਸਨ੍ਵਨਵਾਸਸਹਾਯਿਨਃ । ਯੇ ਚ ਭਕ੍ਤਾ ਵਸਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਵਨਵਾਸੇ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ
ਜੋ ਵਿਦਵਾਨ, ਵਚਨ ਪੂਰੇ ਕਰ ਚੁੱਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਸਾਥੀ ਰਹੇ, ਤੇ ਜੋ ਭਗਤ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਇਕੱਠੇ ਬੈਠੇ।
ਤਾਨਬ੍ਰੁਵਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਾਨੋ ਹृष੍ਟਾਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਯਃ ਸ੍ਥਿਤਾਃ । 0
ਉਹ ਵੱਡੇ ਜੀਵ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜੇ ਹੋਏ ਤੇ ਬੋਲ ਪਏ।
ਵਿਦਿਤਂ ਭਵਤਾਂ ਸਰ੍ਵਂ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੈਰ੍ਯਥਾ ਵਯਮ੍ । ਛਦ੍ਮਨਾ ਹृਤਰਾਜ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਨਿਸ੍ਵਾਸ਼੍ਚ ਬਹੁਸ਼ਃ ਕृਤਾਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਦੇ ਹੋ ਕਿ ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਪੁੱਤਿਆਂ ਨੇ ਚਲਾਕੀ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਰਾਜ ਖੋ ਲਿਆ ਤੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸਾਨੂੰ ਬਿਨਾ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਉषਿਤਾਸ਼੍ਚ ਵਨੇ ਵਾਸਂ ਯਥਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਵਤ੍ਸਰਾਨ੍ । ਭਵਦ੍ਭਿਰੇਵ ਸਹਿਤਾ ਵਨ੍ਯਾਹਾਰਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਅਸੀਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਜੰਗਲੀ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ ਰਹੇ ਹਾਂ, ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ।
ਅਜ੍ਞਾਤਵਾਸਸਮਯਂ ਸ਼ੇषਂ ਵਰ੍षਂ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮ੍। ਤਦ੍ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮੋ ਵਯਂ ਛਨ੍ਨਾਸ੍ਤਦਨੁਜ੍ਞਾਤੁਮਰ੍ਹਥ
ਅਣਜਾਣੀ ਵਾਸ ਦਾ ਬਾਕੀ ਸਮਾਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਹੈ; ਅਸੀਂ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਅਸੀਂ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿਓ।
ਸੁਯੋਧਨਸ਼੍ਚ ਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਕਰ੍ਣਸ਼੍ਚ ਸਹਸੌਬਲਃ । ਜਾਨਨ੍ਤੋ ਵਿषਮਂ ਕੁਰ੍ਯੁਰਸ੍ਮਾਸ੍ਵਤ੍ਯਨ੍ਤਵੈਰਿਣਃ
ਸੁਯੋਧਨ, ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਕਰਣ ਤੇ ਸੁਬਾਲਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਨਿਆਂ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਾਡੇ ਪੱਕੇ ਵੈਰੀ ਹਨ।
ਯੁਕ੍ਤਚਾਰਾਸ਼੍ਚ ਯਤ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਦਾਯੇ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਜਨਸ੍ਯ ਚ । ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾਂ ਹਿ ਕਸ੍ਤੇषਾਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸਂ ਗਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਤਿ
ਉਹ ਚੁਸਤ, ਚਰਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਸਾਵਧਾਨ ਹਨ; ਮੰਦ ਮਨ ਵਾਲਿਆਂ 'ਚੋਂ ਕਿਸ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਅਪਿ ਨਸ੍ਤਦ੍ਭਵੇਦ੍ਭੂਯੋ ਯਦ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ। ਸਮਸ੍ਤੇषੁ ਚ ਰਾष੍ਟ੍ਰੇषੁ ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯਸ੍ਥਾ ਭਵੇਮ ਹਿ
ਅਸੀਂ ਦੁਬਾਰਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਥਿਰ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿਣਾ ਹੋਵੇ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੁਃਖਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਃ ਸ਼ੁਚਿਰ੍ਧਰ੍ਮਸੁਤਸ੍ਤਦਾ। ਸਂਮੂਰ੍ਚ੍ਛਿਤੋऽਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਸਾਸ੍ਰਕਣ੍ਠੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਤੇ ਗਮੀ ਨਾਲ ਪਰੀਤ ਸੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਹੌਸਲਾ ਖੋ ਬੈਠਾ, ਉਸ ਦੀ ਗਲਾ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਤੇ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਤਮਥਾਸ਼੍ਵਾਸਯਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਭ੍ਰਾਤृਭਿਃ ਸਹ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਹੌਸਲਾ ਦੇਣ ਲੱਗੇ।
ਪ੍ਰਬੁਧ੍ਯ ਦੁਃਖਮੋਹਾਰ੍ਤੋ ਧੌਮ੍ਯਂ ਧਰ੍ਮਭृਤਾਂਵਰਮ੍ । ਪ੍ਰਾਵੈਕ੍ਸ਼ਤ ਤਦਾ ਰਾਜਾ ਸਾਸ਼੍ਰੁਕਣ੍ਠੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਜਦੋਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਦੁੱਖ ਤੇ ਭਟਕਣ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਗਲਾ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਧੌਮਯਾ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ, ਜੋ ਧਰਮ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਰਖਵਾਲਾ ਸੀ।
ਅਥ ਧੌਮ੍ਯੋऽਬ੍ਰਵੀਦ੍ਵਾਕ੍ਯਂ ਮਹਾਰ੍ਥਂ ਨृਪਤਿਂ ਤਦਾ। ਆਸ਼੍ਵਾਸਯਂਸ੍ਤਂ ਸ ਨृਪਂ ਭ੍ਰਾਤॄਂਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਸਹ
ਉਸ ਵੇਲੇ ਧੌਮਯਾ ਨੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਹੌਸਲਾ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜਨ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਭਵਾਨ੍ਦਾਨ੍ਤਃ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਨੈਵਂਵਿਧਾਃ ਪ੍ਰਮੁਹ੍ਯਨ੍ਤਿ ਧੀਰਾਃ ਕਸ੍ਯਾਂਚਿਦਾਪਦਿ
ਰਾਜੇ, ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਸੰਜਮ ਵਾਲੇ, ਸੱਚ ਦੇ ਪੱਕੇ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਐਸੇ ਹੌਸਲੇ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਮਨ ਨਹੀਂ ਖੋਦੇ।
ਦੇਵੈਰਪ੍ਯਾਪਦਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ਼੍ਛਨ੍ਨੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਸ੍ਤਦਾ। ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰ ਸਪਤ੍ਨਾਨਾਂ ਨਿਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਂ ਮਹਾਤ੍ਮਭਿਃ
ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਕਈ ਵਾਰੀ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਵਿਚ ਆਏ ਹਨ, ਛੁਪ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਥਾਂ ਤੇ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਬਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਮਨ ਵਾਲੇ।
ਦਿਤਿਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਹृਤੇ ਰਾਜ੍ਯੇ ਦੇਵਰਾਜਃ ਸੁਦੁਃਖਿਤਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਤੋषਯਿष੍ਯਂਸ਼੍ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰੂਪਂ ਵਿਧਾਯ ਚ
ਜਦੋਂ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਨਿषਧਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਗਿਰਿਪ੍ਰਸ੍ਥਾਹ੍ਵਯੇ ਪੁਰੇ। ਛਨ੍ਨੇਨੋष੍ਯ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਬਲਨਿਗ੍ਰਹੇ
ਇੰਦਰ ਨਿਸ਼ਾਧ, ਜੋ ਗਿਰਿਪ੍ਰਸਥ ਨਾਮ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਛੁਪ ਕੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਸਾਦਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਰਾਜਨ੍ਦਿਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਮਹਾਬਲਾਨ੍ । ਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਤਰਸਾ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਪੁਨਰ੍ਲੋਕਾਞ੍ਜੁਗੋਪ ਚ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਰਾਜੇ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਦਿਤੀ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹਰਾ ਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਵਿष੍ਣੁਨਾऽਸ਼੍ਮਗਿਰਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਤਦਾ ਦਿਤ੍ਯਾਂ ਨਿਵਤ੍ਸ੍ਯਤਾ। ਗਰ੍ਭੇ ਵਧਾਰ੍ਥਂ ਦੈਤ੍ਯਾਨਾਮਜ੍ਞਾਤੇਨੋषਿਤਂ ਚਿਰਮ੍
ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਦਿਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਹਿ ਕੇ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਛੁਪ ਕੇ ਰਿਹਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਗਰਭ ਵਿਚ ਹੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਸਕੇ।
ਪ੍ਰੋष੍ਯ ਵਾਮਨਰੂਪੇਣ ਚ੍ਛਨ੍ਨੇਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਾਰਿਣਾ। ਬਲੇਰ੍ਯਥਾ ਹृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਵਿਕ੍ਰਮੈਸ੍ਤਚ੍ਚ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਬਣ ਕੇ, ਛੁਪ ਕੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬਲੀ ਦਾ ਰਾਜ ਲੈ ਲਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।
ਔਰ੍ਵੇਣ ਵਸਤਾ ਛਨ੍ਨਮੂਰੌ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਣਾ ਤਦਾ। ਯਤ੍ਕृਤਂ ਤਾਤ ਲੋਕੇषੁ ਤਚ੍ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਤ੍ਵਯਾ
ਪਿਆਰੇ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਔਰਵ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਸੀ, ਉਹ ਮੋਢੇ ਵਿਚ ਛੁਪ ਕੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਸਭ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ।
ਪ੍ਰਚ੍ਛਨ੍ਨੇਨਾਪਿ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਹਰਿਣਾ ਵृਤ੍ਰਨਿਗ੍ਰਹੇ। ਵਜ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਯ ਯਤ੍ਕृਤਂ ਤਚ੍ਚ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਵੀ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਹਰੀ ਨੇ, ਹਰ ਥਾਂ ਛੁਪ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਵਜਰ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਜੋ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਹੁਤਾਸ਼ਨੇਨ ਯਚ੍ਚਾਪਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਚ੍ਛਨ੍ਨਮੂषਿਤਮ੍। ਵਿਬੁਧਾਨਾਂ ਹਿ ਯਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕृਤਂ ਤਚ੍ਚਾਪਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਅੱਗ ਨੇ ਵੀ, ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਕੇ, ਛੁਪ ਕੇ ਰਹਿ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਜੋ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।