ਸਰਸ੍ਯੇਕੇਨ ਪਾਦੇਨ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤਮਪਰਾਜਿਤਮ੍। ਪृਚ੍ਛਾਮਿ ਕੋ ਭਵਾਨ੍ਦੇਵੋ ਨ ਮੇ ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਮਤੋ ਭਵਾਨ੍
ਸਰੋਵਰ ਵਿੱਚ ਇਕ ਪੈਰ ਤੇ ਖੜੇ ਉਸ ਅਜੈਯੋ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਮੈਂ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ: ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ? ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਯਕਸ਼ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦੇ।
ਬਸੂਨਾਂ ਵਾ ਭਵਾਨੇਕੋ ਰੁਦ੍ਰਾਣਾਮਥਵਾ ਭਵਾਨ੍। ਅਥਵਾ ਮਰੁਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠੋ ਵਜ੍ਰੀ ਵਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੇਸ਼੍ਵਰਃ
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਵਸੂਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋ, ਜਾਂ ਰੁਦਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੋ? ਜਾਂ ਮਰੁਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਜਾਂ ਇੰਦਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ ਹੋ?
ਮਮ ਹਿ ਭ੍ਰਾਤਰ ਇਮੇ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਤਯੋਧਿਨਃ। ਤਂ ਯੋਧਂ ਨ ਪ੍ਰਪਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯੇਨ ਸਰ੍ਵੇ ਨਿਪਾਤਿਤਾਃ
ਮੇਰੇ ਇਹ ਭਰਾ ਤਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਵਾਲੇ ਯੋਧੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਿਸ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਡਾਢਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਯੋਧਾ ਮੈਨੂੰ ਨਜ਼ਰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਸੁਖਂ ਪ੍ਰਤਿ ਪ੍ਰਬੁਦ੍ਦਾਨਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣ੍ਯੁਪਲਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਸ ਭਵਾਨ੍ਸੁਹृਦੋਸ੍ਮਾਕਮਥਵਾ ਨਃ ਪਿਤਾ ਭਵਾਨ੍
ਜੋ ਜਾਗ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਆਰਾਮ ਵਿੱਚ ਵੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ; ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਮਿੱਤਰ ਹੋ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਹੋ।
ਅਹਂਤੇ ਜਨਕਸ੍ਤਾਤ ਧਰ੍ਮੋ ਮृਦੁਪਰਾਕ੍ਰਮ। ਤ੍ਵਾਂ ਰਦਿਦृਕ੍ਸ਼ੁਰਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਵਿਦ੍ਧਿ ਮਾਂ ਭਰਤਰ੍षਭ
ਮੈਂ ਹੀ ਤੇਰਾ ਪਿਤਾ, ਧਰਮ ਹਾਂ, ਜੋ ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਤੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਆਇਆ ਹਾਂ; ਮੈਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲੈ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੀਆ।
ਯਸ਼ਃ ਸਤ੍ਯਂਦਮਃ ਸ਼ੌਚਮਾਰ੍ਜਵਂ ਹ੍ਰੀਰਚਾਪਲਮ੍। ਦਾਨਂ ਤਪੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਮਿਤ੍ਯੇਤਾਸ੍ਤਨਵੋ ਮਮ
ਯਸ਼, ਸੱਚ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ, ਪਵਿਤਰਤਾ, ਸਿੱਧਾ ਸੁਭਾਵ, ਲਾਜ, ਚੰਚਲਤਾ ਦੀ ਘਾਟ, ਦਾਨ, ਤਪੱਸਿਆ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ—ਇਹ ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਹਨ।
ਅਹਿਂਸਾ ਸਮਤਾ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ੍ਤਪਃ ਸ਼ੌਚਮਮਤ੍ਸਰਃ। ਦ੍ਵਾਰਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਮੇ ਵਿਦ੍ਧਿ ਪ੍ਰਿਯੋ ਹ੍ਯਸਿ ਸੁਤੋ ਮਮ
ਅਹਿੰਸਾ, ਸਮਤਾ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਤਪ, ਪਵਿਤਰਤਾ ਤੇ ਇਰਖਾ ਦੀ ਘਾਟ—ਇਹ ਮੇਰੇ ਦਰਵਾਜੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈਂ।
ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਪਞ੍ਚਸੁ ਰਕ੍ਤੋਸਿ ਦਿष੍ਟ੍ਯਾ ਤੇ षਟ੍ਰਪਦੀ ਜਿਤਾ। ਦ੍ਵੇ ਪੂਰ੍ਵੇ ਮਧ੍ਯਮੇ ਦ੍ਵੇ ਚ ਦ੍ਵੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤੇ ਸਾਂਪਰਾਯਿਕੇ ।। $
ਭਾਗ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪੰਜ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ, ਭਾਗ ਨਾਲ ਤੂੰ ਛੇ ਪੈਰ ਵਾਲੀ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। ਦੋ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੋ ਵਿਚਕਾਰ ਤੇ ਦੋ ਆਖਰੀ ਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਅਵਸਥਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ।
ਧ੍ਰਮੋऽਹਮਿਤਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਜਿਜ੍ਞਾਸੁਸ੍ਤ੍ਵਾਮਿਹਾਗਤਃ। ਆਨृਸ਼ਂਸ੍ਯੇਨ ਤੁष੍ਟੋਸ੍ਮਿ ਵਰਂ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇऽਨਘ
ਮੈਂ ਧਰਮ ਹਾਂ; ਤੈਨੂੰ ਸੁੱਖ ਹੋਵੇ! ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੈਨੂੰ ਪਰਖਣ ਆਇਆ ਸੀ। ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿਆਂਗਾ।
ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਦਾਤਾ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿ ਤਵਾਨਘ। ਯੇ ਹਿ ਮੇ ਪੁਰੁषਾ ਭਕ੍ਤਾ ਨ ਤੇषਾਮਸ੍ਤਿ ਦੁਰ੍ਗਤਿਃ
ਵਰ ਮੰਗ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਦਾਤਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।
ਅਰਣੀ ਤੁ ਹृਤਾਯਸ੍ਯ ਮृਗੇਣ ਵਦਤਾਂਵਰ। ਤਸ੍ਯਾਗ੍ਨਯੋ ਨ ਲੁਪ੍ਯੇਰਨ੍ਪ੍ਰਥਮੋऽਸ੍ਤੁ ਵਰੋ ਮਮ
ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਿਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਵਸਤੂ ਹਿਰਨ ਨੇ ਲੈ ਲਈ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਅਗਨਿ-ਕਾਂਡੀ ਦੀ ਅੱਗ ਕਦੇ ਨਾਂ ਮਿਟੇ। ਇਹ ਮੇਰਾ ਪਹਿਲਾ ਵਰ ਹੋਵੇ।
ਆਰਣੇਯਮਿਦਂ ਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਹृਤਂ ਮਯਾ। ਮृਗਵੇषੇਣ ਕੌਨ੍ਤੇਯ ਜਿਜ੍ਞਾਲਾਰ੍ਥਂ ਤਵਾਨਘ
ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਨਿਰਦੋਸ਼, ਮੈਂ ਹੀ ਹਿਰਨ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਅਗਨਿ-ਕਾਂਡੀ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇਰਾ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚਾ ਪਰਖਣ ਲਈ।
ਦਦਾਨੀਤ੍ਯੇਵ ਭਗਵਾਨੁਤ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ। ਅਨ੍ਯਂ ਵਰਯ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਵਰਂ ਤ੍ਵਮਮਰੋਪਮ
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਹੋਰ ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਜੋ ਅਮਰਾਂ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ।'
ਵਰ੍षਾਣਿ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਰਣ੍ਯੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮੁਪਸ੍ਥਿਤਮ੍। ਤਤ੍ਰਨੋ ਨਾਭਿਜਾਨੀਯੁਰ੍ਵਸਤੋ ਮਨੁਜਾਃ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਬੀਤੇ, ਤੇ ਹੁਣ ਤੇਰਵਾਂ ਸਾਲ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਅਸੀਂ ਰਹੀਏ, ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸਾਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਾ ਸਕੇ।
ਦਦਾਨੀਤ੍ਯੇਵ ਭਗਵਾਨੁਤ੍ਤਰਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ। ਭੂਯਸ਼੍ਚਾਸ਼੍ਵਾਸਯਾਮਾਸ ਕੌਨ੍ਤੇਯਂ ਸਤ੍ਯਵਿਕ੍ਰਮਮ੍
ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ,' ਤੇ ਸੱਚ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਵਿਚ ਦ੍ਰਿੜ ਕੁੰਤੀ ਪੁੱਤ੍ਰ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਧੀਰਜ ਦਿੱਤੀ।
ਯਦ੍ਯਪਿ ਸ੍ਵੇਨ ਰੂਪੇਣ ਚਰਿष੍ਯਥ ਮਹੀਮਿਮਾਮ੍। ਨ ਵੋ ਵਿਜ੍ਞਾਸ੍ਯਤੇ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਭਾਰਤ
ਭਾਰਤ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਅਸਲੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮੋ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਛਾਣ ਨਹੀਂ ਸਕੇਗਾ।
ਵਰ੍षਂਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ਮਿਦਂ ਮਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ਕੁਰੂਦ੍ਵਹਾਃ। ਵਿਰਾਟਨਗਰੇ ਗੂਢਾ ਅਵਿਜ੍ਞਾਤਾਸ਼੍ਚਰਿष੍ਯਥ
ਕੁਰੂਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਤੇਰਵਾਂ ਸਾਲ ਤੁਸੀਂ ਵਿਰਾਟ ਨਗਰ ਵਿਚ ਲੁਕ ਕੇ, ਪਛਾਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਰਹੋਗੇ।
ਯਦ੍ਵਃ ਸਂਕਲ੍ਪਿਤਂ ਰੂਪਂ ਮਨਸਾ ਯਸ੍ ਯਾਦृਸ਼ਮ੍। ਤਾਦृਸ਼ਂ ਤਾਦृਸ਼ਂ ਸਰ੍ਵੇ ਛਨ੍ਦਤੋ ਧਾਰਯਿष੍ਯਥ
ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਜੋ ਰੂਪ ਚਾਹੋਗੇ, ਉਹੀ-ਉਹੀ ਰੂਪ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਆਪਣੇ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਧਾਰ ਸਕੋਗੇ।
ਅਰਣੀਸਹਿਤਂ ਭਾਣ੍ਡਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਤ। ਜਿਜ੍ਞਾਸਾਰ੍ਥਂ ਮਯਾ ਹ੍ਯੇਤਦਾਹृਤਂਮृਗਰੂਪਿਣਾ
ਅਗਨਿ-ਕਾਂਡੀ ਤੇ ਭਾਂਡਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦਿਓ; ਇਹ ਮੈਂ ਹੀ ਹਿਰਨ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਤੁਹਾਡੀ ਪਰਖ ਲਈ ਲਿਆ ਸੀ।
ਪ੍ਰਵृਣੀष੍ਵਾਪਰਂ ਸੌਮ੍ਯ ਵਰਮਿष੍ਟਂ ਦਦਾਨਿ ਤੇ। ਨ ਤृਪ੍ਯਾਮਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਪ੍ਰਯਚ੍ਛਨ੍ਵੈ ਵਰਾਂਸ੍ਤਥਾ
ਹੋਰ ਕੋਈ ਚਾਹੀਦਾ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ; ਮੈਂ ਉਹ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ ਮੇਰਾ ਮਨ ਅਜੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਤृਤੀਯਂ ਗृਹ੍ਯਤਾਂ ਪੁਤ੍ਰ ਵਰਮਪ੍ਰਤਿਮਂ ਮਹਤ੍। ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਮਤ੍ਪ੍ਰਭਵੋ ਰਾਜਨ੍ਵਿਦੁਰਸ਼੍ਚਮਮਾਂਸ਼ਜਃ
ਪੁੱਤਰ, ਤੀਜਾ, ਅਦੁੱਤੀ ਤੇ ਵੱਡਾ ਵਰ ਲੈ ਲੋ। ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹੀ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ, ਰਾਜਨ, ਵਿਦੁਰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਅੰਸ਼ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਹੈ।
ਦੇਵਦੇਵੋ ਮਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਭਵਾਨ੍ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਸਨਾਤਨਃ। ਯਂ ਦਦਾਸਿ ਵਰਂ ਤੁष੍ਟਸ੍ਤਂ ਗ੍ਰਹੀष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਪਿਤਃ
ਸਨਾਤਨ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਿਆ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਵਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਉਹ ਮੈਂ, ਪਿਤਾ, ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਾਂਗਾ।
ਜਯੇਯਂ ਲੋਭਮੋਹੌ ਚ ਕ੍ਰੋਧਂ ਚਾਹਂ ਸਦਾ ਵਿਭੋ। ਦਾਨੇ ਤਪਸਿ ਸਤ੍ਯੇ ਚ ਮਨੋ ਮੇ ਸਤਤਂ ਵੇਤ੍
ਮਹਾਨ, ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਾਲਚ, ਮੋਹ ਤੇ ਗੁੱਸੇ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਵਾਂ; ਤੇ ਮੇਰਾ ਮਨ ਦਾਨ, ਤਪ ਤੇ ਸੱਚ ਵਿਚ ਸਦਾ ਟਿਕਿਆ ਰਹੇ।
ਰਉਪਪਨ੍ਨੋ ਗੁਣੈਰੇਤੈਃ ਸ੍ਵਭਾਵੇਨਾਸਿ ਪਾਣ੍ਡਵ। ਭਵਾਨ੍ਧਰ੍ਮਃ ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਵ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਪਾਂਡਵ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਨਾਲ ਇਹ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹੀ ਧਰਮ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ। ਤੇਰੇ ਮੰਗੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੋਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤऽਰ੍ਦਧੇ ਧਰ੍ਮੋ ਭਗਬਾਁਲ੍ਲੋਕਭਾਵਨਃ। ਸਮੇਤਾਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚੈਵ ਸੁਖਸੁਪ੍ਤਾ ਮਨਸ੍ਵਿਨਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਭਗਵਾਨ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਪਾਂਡਵ ਮਿਲ ਕੇ, ਮਨ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਕੇ ਸੁਖ ਨਾਲ ਸੋ ਗਏ।
ਉਪੇਤ੍ਯਚਾਸ਼੍ਰਮਂ ਵੀਰਾਃ ਸਰ੍ਵ ਏਵ ਗਤਕ੍ਲਮਾਃ। ਆਰਣੇਯਂ ਦਦੁਸ੍ਤਸ੍ਮੈ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਯ ਤਪਸ੍ਵਿਨੇ
ਸਾਰੇ ਵੀਰ, ਥਕਾਵਟ ਮੁਕਾ ਕੇ, ਆਸ਼ਰਮ ਵਿਚ ਆਏ ਤੇ ਉਹ ਅਗਨਿ-ਕਾਂਡੀ ਉਸ ਤਪਸੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਇਦਂ ਸਮੁਤ੍ਥਾਨਸਮਾਗਤਂ ਮਹ- ਤ੍ਪਿਤੁਸ਼੍ਚਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍। ਪਠਨ੍ਨਰਃ ਰਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੋ ਵਸ਼ੀ ਸਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਃ ਸ਼ਤਪਰ੍षਭਾਗ੍ਭਵੇਤ੍
ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਮਹਾਨ ਪਿਤਾ-ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਕਥਾ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੰਦਰਿਆਂ 'ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਲੈਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ-ਪੌਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਖੁਸ਼ ਰਹੇਗਾ ਤੇ ਸੌ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਪਾਵੇਗਾ।
ਨ ਚਾਪ੍ਯਧਰ੍ਮੇ ਨ ਸੁਹृਦ੍ਵਿਭੇਦਨੇ ਪਰਸ੍ਵਹਾਰੇ ਪਰਦਾਰਮਰ੍ਸ਼ਨੇ। ਕਦਰ੍ਯਭਾਵੇ ਨ ਰਮੇਨੇਮਨਃ ਸਦਾ ਨृਣਾਂ ਸਦਾਖ੍ਯਾਨਮਿਦਂ ਵਿਜਾਨਤਾਮ੍
ਜੋ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਨ ਕਦੇ ਅਧਰਮ, ਮਿਤਰਾਂ ਵਿਚ ਫੁਟ, ਪਰਾਈ ਦੌਲਤ ਲੈਣ, ਪਰਾਈ ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਕੰਜੂਸੀ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖੇਗਾ।
ਨਾਰਾਯਣਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਨਰਂ ਚੈਵ ਨਰੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਦੇਵੀਂ ਸਰਸ੍ਵਤੀਂ ਵ੍ਯਾਸਂ ਤਤੋ ਜਯਮੁਦੀਰਯੇਤ੍
ਨਾਰਾਇਣ, ਨਰ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਪਦਵੀ ਵਾਲੇ ਨਰ ਨੂੰ, ਦੇਵੀ ਸਰਸਵਤੀ ਅਤੇ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਜਿੱਤ ਦੀ ਵਾਚਨਾ ਕਰੋ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਸਤਤਂ ਸੁਖਭਾਗਿਨੀ । ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸਾ ਕਥਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਨਜ੍ਞਾਤਾ ਦੁਃਖਿਤਾऽਵਸਤ੍
ਪਤੀ ਦੀ ਸਚੀ ਭਗਤ, ਵੱਡੀ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੀ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਖੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੀ, ਕਿਵੇਂ ਅਣਜਾਣੀ ਹੋ ਕੇ ਦੁਖੀ ਰਹੀ?