ਰੁਦਤੀ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਾ ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾ। ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸਹ ਪृਥਾ ਰਾਜਨ੍ਪੁਤ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਲਾਲਸਾ
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਗਮ ਵਿਚ ਰੋ ਰਹੀ, ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੰਤੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਝਲਕ ਵੇਖਣ ਦੀ ਤਰਸ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਧਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਤ ਭਰ ਬੈਠੀ ਰਹੀ।
ਵਿਸਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮਞ੍ਜੂषਾਂ ਸਂਬੋਧਨਭਯਾਤ੍ਪਿਤੁਃ। ਵਿਵੇਸ਼ ਰਾਜਭਵਨਂ ਪੁਨਃ ਸ਼ੋਕਾਤੁਰਾ ਤਤਃ
ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਮੁੜ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਮਞ੍ਜੂषਾ ਤ੍ਵਸ਼੍ਵਨਦ੍ਯਾਃ ਸਾ ਯਯੌ ਚਰ੍ਮਯਣ੍ਵਤੀਂ ਨਦੀਮ੍। ਚਰ੍ਮਣ੍ਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਯਮੁਨਾਂ ਤਤੋ ਗਙ੍ਗਾਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਉਹ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਅਸ਼ਵਨਦੀ ਤੋਂ ਚਰਮਵਤੀ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਚਰਮਵਤੀ ਤੋਂ ਯਮੁਨਾ ਤੇ ਉਥੋਂ ਗੰਗਾ ਤੱਕ ਵਗਦੀ ਚਲੀ ਗਈ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਸੂਤਵਿषਯਂ ਚਮ੍ਪਾਮਨੁਯਯੌ ਪੁਰੀਮ੍। ਸ ਮਞ੍ਜੂषਾਗਤੋ ਗਰ੍ਭਸ੍ਤਰਙ੍ਗੈਰੁਹ੍ਯਮਾਨਕਃ
ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਉਹ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਚੰਪਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ, ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੱਚਾ ਅੰਦਰ ਹੀ ਸੀ।
ਅਮृਤਾਦੁਤ੍ਥਿਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤਨੁਵਰ੍ਮ ਸਕੁਣ੍ਡਲਮ੍। ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਤਂ ਗਰ੍ਭਂ ਦੈਵਂ ਚ ਵਿਧਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਸ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਸਲਿ ਦੀਵਤਾ ਵਰਗਾ ਬੱਚਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਕਵਚ ਤੇ ਕੰਡਲ ਜੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਉੱਠਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ।
ਏਤਦ੍ਗੁਹ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸੀਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਸ ਸੂਰ੍ਯਸਂਭਵੋ ਗਰ੍ਭਃ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਗਰ੍ਭੇਣ ਧਾਰਿਤਃ
ਇਹ ਰਾਜ, ਇਹ ਰਾਜ਼ ਮਹਾਨ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਹ ਬੱਚਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਵੈ ਸਖਾ। ਸੂਤੋऽਧਿਰਥ ਇਤ੍ਯੇਵ ਸਦਾਰੋ ਜਾਹ੍ਨਵੀਂ ਯਯੌ
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਦੋਸਤ, ਰਥੀ ਅਧਿਰਥ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾऽਭਵਦ੍ਰਾਜਨ੍ਰੂਪੇਣਾਸਦृਸ਼ੀ ਭੁਵਿ। ਰਾਧਾ ਨਾਮ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨ ਸਾ ਪੁਤ੍ਰਮਵਿਨ੍ਦਤ। ਅਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਪਰਂ ਯਤ੍ਨਮਕਰੋਚ੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋਹਣਪੁਰੀ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਰਾਧਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਬੱਚਾ ਹੋਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਸਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਮਞ੍ਜੂषਾਮੁਹ੍ਯਮਾਨਾਂ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ। ਦਤ੍ਤਰਕ੍ਸ਼ਾਪ੍ਰਤਿਸਰਾਮਨ੍ਵਾਲਮ੍ਭਨਸ਼ੋਭਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਗ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਧਾਗਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਹਥਕੰਢਾ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਊਰ੍ਮੀਤਰਙ੍ਗੈਰ੍ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯਾਃ ਸਮਾਨੀਤਾਮੁਪਹ੍ਵਰਮ੍। `ਵਿਵਰ੍ਤਮਾਨਾਂ ਬਹੁਸ਼ਃ ਪੁਨਃਪੁਨਰਿਤਸ੍ਤਤਃ
ਗੰਗਾ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਤੇ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਉਲਟਦੀ-ਪਲਟਦੀ ਹੋਈ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਈ।
ਤਤਃ ਸਾ ਵਾਯੁਨਾ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਰੋਤਸਾ ਚ ਬਲੀਯਸਾ। ਉਪਾਨੀਤੋ ਯਤਃ ਸੂਤਃ ਸਭਾਰ੍ਯੋ ਜਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਹਵਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਓਥੇ ਆ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਰਥੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪਾਣੀ ਕੋਲ ਖੜੇ ਸਨ।
ਸਾ ਤੁ ਕੌਤੂਹਲਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਂ ਗ੍ਰਾਹਯਾਮਾਸ ਭਾਮਿਨੀ। ਤਤੋ ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸ ਸੂਤਸ੍ਯਾਧਿਰਥਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਨੇ ਚਾਹ ਨਾਲ ਉਹ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਫੜ ਲਈ, ਤੇ ਫਿਰ ਰਥੀ ਅਧਿਰਥ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਤਾਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਮਞ੍ਜੂषਾਮੁਤ੍ਸਾਰ੍ਯ ਜਲਮਨ੍ਤਿਕਾਤ੍। ਯਨ੍ਤ੍ਰੈਰੁਦ੍ਘਾਟਯਾਮਾਸ ਸੋऽਪਸ਼੍ਯਤ੍ਤਤ੍ਰਬਾਲਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਲਈ, ਸੰਦਾਂ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਤੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਵੇਖਿਆ।
ਮृष੍ਟਕੁਣ੍ਡਲਯੁਕ੍ਤੇਨ ਵਦਨੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍। `ਪਰਿਮ੍ਲਾਨਮੁਖਂ ਬਾਲਂ ਰੁਦਨ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਂ ਭृਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਕੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਮੂੰਹ ਸੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਭੁੱਖ ਕਰਕੇ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਤੁ ਤਂ ਪਰਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਰਾਤ੍ਮਜਮ੍'। ਸ ਸੂਤੋ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਿਸ੍ਮਯੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਲੋਚਨਃ। ਅਙ੍ਕਮਾਰੋਪ੍ਯ ਤਂ ਬਾਲਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਅਸਧਾਰਣ ਸੋਹਣਪੁਰੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਥੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਖੁੱਲੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਤੇ ਰਥੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਇਦਮਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਭੀਰੁ ਯਤੋ ਜਾਤੋਸ੍ਮਿ ਭਾਮਿਨਿ। ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਦੇਵਗਰ੍ਭੋऽਯਂ ਮਨ੍ਯੇऽਸ੍ਮਾਕਮੁਪਾਗਤਃ
ਇਹ ਤਾਂ ਵਾਕਈ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ, ਸੋਹਣੀਏ; ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜੰਮਿਆ ਹਾਂ, ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਬੱਚਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ।
ਅਨਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਯਂ ਦੇਵੈਰ੍ਦਤ੍ਤੋ ਧ੍ਰੁਵਂ ਮਮ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਦਦੌ ਪੁਤ੍ਰਂ ਰਾਧਾਯੈ ਸ ਮਹੀਪਤੇ
ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਰਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਤਂ ਰਾਧਾ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਿਣਮ੍। ਪੁਤ੍ਰਂ ਕਮਲਗਰ੍ਭਾਭਂ ਦੇਵਗਰ੍ਭਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵृਤਮ੍
ਰਾਧਾ ਨੇ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਗਰਭ ਵਰਗਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ੍ਤਨ੍ਯਂ ਸਮਸ੍ਰਵਚ੍ਚਾਸ੍ਯ ਦੈਵਾਦਿਤ੍ਥ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ'। ਪੁਪੋष ਚੈਨਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਵृਧੇ ਸ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਚਾਪ੍ਯਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਭਵਨ੍ਨੌਰਸਾਃ ਸੁਤਾਃ
ਉਸ ਲਈ ਰਾਧਾ ਦਾ ਦੁੱਧ ਆਪੇ ਹੀ ਵਹਿ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਜੰਮੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਹੋਏ।
ਨਾਮਕਰ੍ਮ ਚ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੇ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਤਸ੍ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਕਰ੍ਣ ਇਤ੍ਯੇਵ ਤਂ ਬਾਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਰ੍ਣਂ ਸਕੁਣ੍ਡਲਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਜਦ ਉਹਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲ ਵੇਖੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ 'ਕਰਣ' ਆਖਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਵਸੁਵਰ੍ਮਧਰਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਂ ਬਾਲਂ ਹੇਮਕੁਣ੍ਡਲਮ੍। ਨਾਮਾਸ੍ਯ ਵਸੁषੇਣੇਤਿ ਤਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਵਸੁਵਰਮ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਵਸੁਸੇਣ' ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਂ ਸ ਸੂਤਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵਂ ਜਗਾਮਾਮਿਤਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਵਸੁषੇਣ ਇਤਿਖ੍ਯਾਤੋ ਵृष ਇਤ੍ਯੇਵ ਚ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਚੜ੍ਹੀਏਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ 'ਵਸੁਸੇਣ' ਅਤੇ 'ਵ੍ਰਿਸ਼' ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ।
ਸੂਤਸ੍ਯ ਵਵृਧੇऽਙ੍ਗੇषੁ ਜ੍ਯੇष੍ਠਃ ਪੁਤ੍ਰਃ ਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਚਾਰੇਣ ਵਿਦਿਤਸ਼੍ਚਾਸੀਤ੍ਪृਥਯਾ ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍ਮਭृਤ੍
ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਵੱਡਾ ਪੁੱਤਰ ਅੰਗ ਦੇ ਸੂਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ। ਚੁਪ ਚਾਪ ਪਤਾ ਲਗਾ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਾਣ ਲਿਆ।
ਸੂਤਸ੍ਤ੍ਵਧਿਰਥਃ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵਿਵृਦ੍ਧਂ ਸਮਯੇਨ ਤਮ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਪਯਾਮਾਸ ਪੁਰਂ ਵਾਰਣਸਾਹ੍ਵਯਮ੍
ਸੂਤਾ ਅਧਿਰਥ ਨੇ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਵਧੇ ਹੋਏ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰਣਾਵਤ ਨਗਰ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰੋਪਸਦਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਦ੍ਰੋਣਸ੍ਯੇष੍ਵਸ੍ਤ੍ਰਕਰ੍ਮਣਿ। ਸਖ੍ਯਂ ਦੁਰ੍ਯੋਧਨੇਨੈਵਮਗਮਤ੍ਸ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਉਥੇ, ਉਸ ਨੇ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਵਿਦਿਆ ਸਿੱਖੀ, ਤੇ ਦੁਰਯੋਧਨ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਕਰ ਲਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
ਦ੍ਰੋਣਾਤ੍ਕृਪਾਚ੍ਚ ਰਾਮਾਚ੍ਚ ਸੋऽਸ੍ਤ੍ਰਗ੍ਰਾਮਂ ਚਤੁਰ੍ਵਿਧਮ੍। ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਲੋਕੇऽਭਵਤ੍ਖ੍ਯਾਤਃ ਪਰਮੇष੍ਵਾਸਤਾਂ ਗਤਃ
ਦ੍ਰੋਣ, ਕ੍ਰਿਪ ਤੇ ਰਾਮਾ ਤੋਂ ਚਾਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਹਥਿਆਰ ਵਿਦਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਧਨੁਰਧਰ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ।
ਸਂਧਾਯ ਧਾਰ੍ਤਰਾष੍ਟ੍ਰੇਣ ਪਾਰ੍ਥਾਨਾਂ ਵਿਪ੍ਰਿਯੇ ਰਤਃ। ਯੋਦ੍ਧੁਮਾਸ਼ਂਸਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਫਲ੍ਗੁਨੇਨ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ
ਦੁਰਯੋਧਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਅਰਜੁਨ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਸਦਾ ਹਿ ਤਸ੍ ਸ੍ਪਰ੍ਧਾऽऽਸੀਦਰ੍ਜੁਨਨ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ। ਅਰ੍ਜੁਨਸ੍ਯ ਚ ਕਰ੍ਣੇਨ ਯਤੋ ਦ੍ਵਨ੍ਦ੍ਵਂ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਹ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਵਿਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਕਰਣ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਵਿਚ ਇਸ ਕਰਕੇ ਦਵੰਦ ਹੋਇਆ।
ਏਤਦ੍ਗੁਹ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸੀਨ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਯਃ ਸੂਰ੍ਯਸਂਭਵਃ ਕਰ੍ਣਃ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਕੁਲੇ ਰਤਃ
ਇਹ ਗੁਪਤ ਰਾਜ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸੀ; ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ—ਕਰਣ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਹੀ ਖੁਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਂ ਤੁ ਕੁਣ੍ਡਲਿਨਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਰ੍ਮਣਾ ਚ ਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਅਵਧ੍ਯਂ ਸਮਰੇ ਮਤ੍ਵਾ ਪਰ੍ਯਤਪ੍ਯਦ੍ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ
ਪਰ ਜਦ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਅਜੈਯ ਮੰਨਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਚਿੰਤਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਿਆ।