ਪਿਤਾ ਤ੍ਵਾਂ ਪਾਤੁ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਤਪਨਸ੍ਤਪਤਾਂਵਰਃ। ਯੇਨ ਦਤ੍ਤੋਸਿ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਕਿਲ
ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਾਈ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਪੁੱਤ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸਾਧ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਚ ਦੇਵਤਾਃ। ਮਰੁਤਸ਼੍ਚ ਸਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸਦਿਦੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਾਧਿਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਰੁਤ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾਂ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੇषੁ ਵਿषਮੇषੁ ਚ। ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂਵਿਦੇਸ਼ੇਪਿ ਕਵਚੇਨਾਭਿਸੂਚਿਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਅਤੇ ਢਲਵਾਂ ਰਾਹਾਂ 'ਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਕਵਚ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਪਛਾਣ ਲਵਾਂਗੀ।
ਧਨ੍ਯਸ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰ ਜਨਰਕੋ ਦੇਵੋ ਭਾਨੁਰ੍ਵਿਭਾਵਸੁਃ। ਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਵਾਹਿਨੀਗਤਮ੍
ਧਨਿਆ ਉਹ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ, ਪੁੱਤ, ਜਿਵੇਂ ਭਾਨੁ, ਚਮਕਦਾ ਸੂਰਜ, ਤੈਨੂੰ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਦੇਵਤਾਈ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਧਨ੍ਯਾ ਸਾ ਪ੍ਰਮਦਾ ਯਾ ਤ੍ਵਾਂ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵੇ ਕਲ੍ਪਯਿष੍ਯਤਿ। ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤृषਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰ ਸ੍ਤਨਂ ਪਾਸ੍ਯਸਿ ਦੇਵਜ
ਧਨਿਆ ਉਹ ਨਾਰੀ ਹੈ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤ ਮੰਨ ਲਵੇਗੀ; ਜਿਸ ਦਾ ਦੂਧ ਤੂੰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾਈ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤ, ਪਿਆਸ ਲੱਗਣ ਤੇ ਪੀਵੇਂਗਾ।
ਕੋਨੁ ਸ੍ਵਪ੍ਨਸ੍ਤਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਯਾ ਤ੍ਵਾਮਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਚਸਮ੍। ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍ਮਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਦਿਵ੍ਯਕृਣ੍ਡਲਭੂषਿਤਮ੍
ਕਿਹੜਾ ਸੁਪਨਾ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਦੇਵਤਾਈ ਕਵਚ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖੇਗੀ?
ਪਦ੍ਮਾਯਤਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਂ ਪਦ੍ਮਤਾਮ੍ਰਦਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍। ਸੁਲਲਾਟਂ ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵੇ ਕਲ੍ਪਯਿष੍ਯਤਿ
ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤ ਮੰਨ ਲਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪਦਮ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ, ਪਦਮ ਦੇ ਤਾਮਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੁੰਦਰ ਮੱਥਾ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਵਾਲ ਹੋਣਗੇ?
ਧਨ੍ਯਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਾਂ ਭੂਮੌ ਸਂਸਰ੍ਪਮਾਣਕਮ੍। ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਕਲਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਵਦਨ੍ਤਂ ਰੇਣੁਗੁਣ੍ਠਿਤਮ੍
ਧਨਿਆ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਤੈਨੂੰ, ਪੁੱਤ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੰਗੜਦੇ, ਅਸਪਸ਼ਟ ਬੋਲ ਬੋਲਦੇ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਵੇਖਣਗੇ।
ਧਨ੍ਯਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਾਂ ਪੁਨਰ੍ਯੌਵਨਗੋਚਰਮ੍। ਹਿਮਵਦ੍ਵਨਸਂਭੂਤਂ ਸਿਂਹਂ ਕੇਸਰਿਣਂ ਯਥਾ
ਪੁੱਤਰ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੀ ਤਾਜ਼ਗੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣਗੇ, ਉਹ ਵਾਕਈ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜੰਮੇ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਰਾਜਨ੍ਵਿਲਪ੍ਯ ਕਰੁਣਂ ਪृਥਾ। ਅਵਾਮृਜਤਮਜ੍ਜੂषਾਮਸ਼੍ਵਨਦ੍ਯਾਂ ਤਦਾ ਜਲੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਭਰੀਆਂ ਸਿਲੀਆਂ ਮਾਰੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਅਸ਼ਵਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋ ਲਿਆ।
ਰੁਦਤੀ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਾ ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾ। ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸਹ ਪृਥਾ ਰਾਜਨ੍ਪੁਤ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਲਾਲਸਾ
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਗਮ ਵਿਚ ਰੋ ਰਹੀ, ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੰਤੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਝਲਕ ਵੇਖਣ ਦੀ ਤਰਸ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਧਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਤ ਭਰ ਬੈਠੀ ਰਹੀ।
ਵਿਸਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮਞ੍ਜੂषਾਂ ਸਂਬੋਧਨਭਯਾਤ੍ਪਿਤੁਃ। ਵਿਵੇਸ਼ ਰਾਜਭਵਨਂ ਪੁਨਃ ਸ਼ੋਕਾਤੁਰਾ ਤਤਃ
ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਮੁੜ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਮਞ੍ਜੂषਾ ਤ੍ਵਸ਼੍ਵਨਦ੍ਯਾਃ ਸਾ ਯਯੌ ਚਰ੍ਮਯਣ੍ਵਤੀਂ ਨਦੀਮ੍। ਚਰ੍ਮਣ੍ਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਯਮੁਨਾਂ ਤਤੋ ਗਙ੍ਗਾਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਉਹ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਅਸ਼ਵਨਦੀ ਤੋਂ ਚਰਮਵਤੀ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਚਰਮਵਤੀ ਤੋਂ ਯਮੁਨਾ ਤੇ ਉਥੋਂ ਗੰਗਾ ਤੱਕ ਵਗਦੀ ਚਲੀ ਗਈ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਸੂਤਵਿषਯਂ ਚਮ੍ਪਾਮਨੁਯਯੌ ਪੁਰੀਮ੍। ਸ ਮਞ੍ਜੂषਾਗਤੋ ਗਰ੍ਭਸ੍ਤਰਙ੍ਗੈਰੁਹ੍ਯਮਾਨਕਃ
ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਉਹ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਚੰਪਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ, ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੱਚਾ ਅੰਦਰ ਹੀ ਸੀ।
ਅਮृਤਾਦੁਤ੍ਥਿਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤਨੁਵਰ੍ਮ ਸਕੁਣ੍ਡਲਮ੍। ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਤਂ ਗਰ੍ਭਂ ਦੈਵਂ ਚ ਵਿਧਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਸ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਸਲਿ ਦੀਵਤਾ ਵਰਗਾ ਬੱਚਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਕਵਚ ਤੇ ਕੰਡਲ ਜੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਉੱਠਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ।
ਏਤਦ੍ਗੁਹ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸੀਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਸ ਸੂਰ੍ਯਸਂਭਵੋ ਗਰ੍ਭਃ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਗਰ੍ਭੇਣ ਧਾਰਿਤਃ
ਇਹ ਰਾਜ, ਇਹ ਰਾਜ਼ ਮਹਾਨ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਹ ਬੱਚਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਵੈ ਸਖਾ। ਸੂਤੋऽਧਿਰਥ ਇਤ੍ਯੇਵ ਸਦਾਰੋ ਜਾਹ੍ਨਵੀਂ ਯਯੌ
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਦੋਸਤ, ਰਥੀ ਅਧਿਰਥ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾऽਭਵਦ੍ਰਾਜਨ੍ਰੂਪੇਣਾਸਦृਸ਼ੀ ਭੁਵਿ। ਰਾਧਾ ਨਾਮ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨ ਸਾ ਪੁਤ੍ਰਮਵਿਨ੍ਦਤ। ਅਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਪਰਂ ਯਤ੍ਨਮਕਰੋਚ੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋਹਣਪੁਰੀ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਰਾਧਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਬੱਚਾ ਹੋਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਸਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਮਞ੍ਜੂषਾਮੁਹ੍ਯਮਾਨਾਂ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ। ਦਤ੍ਤਰਕ੍ਸ਼ਾਪ੍ਰਤਿਸਰਾਮਨ੍ਵਾਲਮ੍ਭਨਸ਼ੋਭਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਗ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਧਾਗਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਹਥਕੰਢਾ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਊਰ੍ਮੀਤਰਙ੍ਗੈਰ੍ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯਾਃ ਸਮਾਨੀਤਾਮੁਪਹ੍ਵਰਮ੍। `ਵਿਵਰ੍ਤਮਾਨਾਂ ਬਹੁਸ਼ਃ ਪੁਨਃਪੁਨਰਿਤਸ੍ਤਤਃ
ਗੰਗਾ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਤੇ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਉਲਟਦੀ-ਪਲਟਦੀ ਹੋਈ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਈ।
ਤਤਃ ਸਾ ਵਾਯੁਨਾ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਰੋਤਸਾ ਚ ਬਲੀਯਸਾ। ਉਪਾਨੀਤੋ ਯਤਃ ਸੂਤਃ ਸਭਾਰ੍ਯੋ ਜਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ
ਫਿਰ, ਰਾਜਾ, ਹਵਾ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਦੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਓਥੇ ਆ ਗਈ ਜਿੱਥੇ ਰਥੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਪਾਣੀ ਕੋਲ ਖੜੇ ਸਨ।
ਸਾ ਤੁ ਕੌਤੂਹਲਾਤ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਂ ਗ੍ਰਾਹਯਾਮਾਸ ਭਾਮਿਨੀ। ਤਤੋ ਨਿਵੇਦਯਾਮਾਸ ਸੂਤਸ੍ਯਾਧਿਰਥਸ੍ਯ ਵੈ
ਉਸ ਸੋਹਣੀ ਔਰਤ ਨੇ ਚਾਹ ਨਾਲ ਉਹ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਫੜ ਲਈ, ਤੇ ਫਿਰ ਰਥੀ ਅਧਿਰਥ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਤਾਮੁਦ੍ਧृਤ੍ਯ ਮਞ੍ਜੂषਾਮੁਤ੍ਸਾਰ੍ਯ ਜਲਮਨ੍ਤਿਕਾਤ੍। ਯਨ੍ਤ੍ਰੈਰੁਦ੍ਘਾਟਯਾਮਾਸ ਸੋऽਪਸ਼੍ਯਤ੍ਤਤ੍ਰਬਾਲਕਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਚੁੱਕ ਕੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਲਈ, ਸੰਦਾਂ ਨਾਲ ਖੋਲ੍ਹੀ, ਤੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਬੱਚਾ ਵੇਖਿਆ।
ਮृष੍ਟਕੁਣ੍ਡਲਯੁਕ੍ਤੇਨ ਵਦਨੇਨ ਵਿਰਾਜਿਤਮ੍। `ਪਰਿਮ੍ਲਾਨਮੁਖਂ ਬਾਲਂ ਰੁਦਨ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤਂ ਭृਸ਼ਮ੍
ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਚਮਕਦਾਰ ਕੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਮੂੰਹ ਸੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਭੁੱਖ ਕਰਕੇ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਰੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸ ਤੁ ਤਂ ਪਰਯਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਰਾਤ੍ਮਜਮ੍'। ਸ ਸੂਤੋ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਵਿਸ੍ਮਯੋਤ੍ਫੁਲ੍ਲਲੋਚਨਃ। ਅਙ੍ਕਮਾਰੋਪ੍ਯ ਤਂ ਬਾਲਂ ਭਾਰ੍ਯਾਂ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਅਸਧਾਰਣ ਸੋਹਣਪੁਰੀ ਦੇਖ ਕੇ, ਰਥੀ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ, ਅੱਖਾਂ ਖੁੱਲੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਤੇ ਰਥੀ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਆਖਿਆ।
ਇਦਮਤ੍ਯਦ੍ਭੁਤਂ ਭੀਰੁ ਯਤੋ ਜਾਤੋਸ੍ਮਿ ਭਾਮਿਨਿ। ਦृष੍ਟਵਾਨ੍ਦੇਵਗਰ੍ਭੋऽਯਂ ਮਨ੍ਯੇऽਸ੍ਮਾਕਮੁਪਾਗਤਃ
ਇਹ ਤਾਂ ਵਾਕਈ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ, ਸੋਹਣੀਏ; ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਜੰਮਿਆ ਹਾਂ, ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਬੱਚਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਹੈ।
ਅਨਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋऽਯਂ ਦੇਵੈਰ੍ਦਤ੍ਤੋ ਧ੍ਰੁਵਂ ਮਮ। ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਂ ਦਦੌ ਪੁਤ੍ਰਂ ਰਾਧਾਯੈ ਸ ਮਹੀਪਤੇ
ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਮਿਲਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਰਾਧਾ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ।
ਰਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਤਂ ਰਾਧਾ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦਿਵ੍ਯਰੂਪਿਣਮ੍। ਪੁਤ੍ਰਂ ਕਮਲਗਰ੍ਭਾਭਂ ਦੇਵਗਰ੍ਭਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵृਤਮ੍
ਰਾਧਾ ਨੇ ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਜੋ ਦਿਵ੍ਯ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਸਵੀਕਾਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਕਮਲ ਦੇ ਗਰਭ ਵਰਗਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ੍ਤਨ੍ਯਂ ਸਮਸ੍ਰਵਚ੍ਚਾਸ੍ਯ ਦੈਵਾਦਿਤ੍ਥ ਨਿਸ਼੍ਚਯਃ'। ਪੁਪੋष ਚੈਨਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਵृਧੇ ਸ ਚ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਤਤਃ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਚਾਪ੍ਯਨ੍ਯੇ ਪ੍ਰਾਭਵਨ੍ਨੌਰਸਾਃ ਸੁਤਾਃ
ਉਸ ਲਈ ਰਾਧਾ ਦਾ ਦੁੱਧ ਆਪੇ ਹੀ ਵਹਿ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪਾਲਿਆ, ਤੇ ਉਹ ਬਲਵਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਆਪਣੇ ਜੰਮੇ ਪੁੱਤਰ ਵੀ ਹੋਏ।
ਨਾਮਕਰ੍ਮ ਚ ਚਕ੍ਰੁਸ੍ਤੇ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਤਸ੍ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਕਰ੍ਣ ਇਤ੍ਯੇਵ ਤਂ ਬਾਲਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਕਰ੍ਣਂ ਸਕੁਣ੍ਡਲਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਾਮ ਰੱਖਣ ਦੀ ਰਸਮ ਕੀਤੀ, ਤੇ ਜਦ ਉਹਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁੰਡਲ ਵੇਖੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ 'ਕਰਣ' ਆਖਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।