ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਸਾ ਗਰ੍ਭਂ ਸੁषੁਵੇ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ। ਕਨ੍ਯੈਵ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਮਰਪ੍ਰਭਮ੍
ਫਿਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ਨੇ ਇਕ ਬੱਚੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਥੈਵਾਬਦ੍ਧਕਵਚਂ ਕਨਕੋਜ੍ਜ੍ਵਲਕੁਣ੍ਡਲਮ੍। ਹਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਵृषਭਸ੍ਕਨ੍ਧਂ ਯਥਾਸ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਬੱਚਾ ਵੀ ਖੁਲ੍ਹੀ ਕਵਚ, ਚਮਕਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੁੰਡਲ, ਪੀਲੇ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਵਰਗੇ ਮੋਢਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਂ ਚ ਤਂ ਗਰ੍ਭਂ ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਭਾਮਿਨੀ। `ਉਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਾ ਤਂ ਗਰ੍ਭਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ
ਜਦੋਂ ਬੱਚਾ ਜਨਮਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਨਾਰੀ ਨੇ ਧਾਈ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਮਞ੍ਜੂषਾਂ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਭਿਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸੁਨਦ੍ਧਾਂ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਮ੍ ।। ਪ੍ਲਵੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ਬਦ੍ਧਾਂ ਪ੍ਲਵਨਾਰ੍ਥਂ ਜਲੇ ਨृਪ। ਅਜਿਨੈਰ੍ਮृਦੁਭਿਸ਼੍ਚੈਵਂ ਸਂਸ੍ਤੀਰ੍ਣਸ਼ਯਨਾਂ ਤਥਾ
ਕਾਰਿਗਰਾਂ ਨੇ ਜਲਦੀ ਇਕ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਪੇਟੀ ਬਣਾਈ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੈਰਦੇ ਪਟੇ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਣੀ 'ਚ ਤੈਰ ਸਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਨਰਮ ਚਮੜੀਆਂ ਨਾਲ ਬਿਸਤਰਾ ਵੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਮਞ੍ਜੂषਾਯਾਂ ਸਮਾਧਾਯ ਸ੍ਵਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾਯਾਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਮਧੂਚ੍ਚਿष੍ਟਸ੍ਥਿਤਾਯਾਂ ਤਂ ਸੁਖਾਯਾਂ ਰੁਦਤੀ ਤਥਾ। ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਾਯਾਂ ਸੁਪਿਧਾਨਾਯਾਮਸ਼੍ਵਨਦ੍ਯਾਮਵਾਸृਜਤ੍
ਉਸ ਪੇਟੀ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਰਮ ਬਿਸਤਰੇ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ, ਅੰਦਰ ਮਿੱਠਾ ਲਗਾ ਕੇ, ਤੇ ਰੋਦਿਆਂ, ਉਹ ਨੇ ਪੇਟੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਅਸ਼ਵਨਦੀ ਵਿਚ ਤੈਰਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਜਾਨਤੀ ਚਾਪ੍ਯਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਨ੍ਯਾਯਾ ਗਰ੍ਭਧਾਰਣਮ੍। ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਨੇਹੇਨ ਸਾ ਰਾਜਨ੍ਕਰੁਣਂ ਪਰ੍ਯਦੇਵਯਤ੍
ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਕੁੜੀ ਵੱਲੋਂ ਬੱਚਾ ਜਨਮਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਪੁੱਤ ਦੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਈ।
ਸਮੁਤ੍ਸृਜਨ੍ਤੀ ਮਞ੍ਜੂਪਾਮਸ਼੍ਵਨਦ੍ਯਾਂ ਤਦਾ ਜਲੇ। ਉਵਾਚ ਰੁਦਤੀਕੁਨ੍ਤੀ ਯਾਨਿ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਤਚ੍ਛृਣੁ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੇਟੀ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ 'ਚ ਛੱਡ ਰਹੀ ਸੀ, ਕੁੰਤੀ ਰੋਦਿਆਂ, ਇਹ ਬੋਲ ਬੋਲੀ; ਉਹ ਸੁਣ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੇऽਸ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇਭ੍ਯਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਕ। ਦਿਵ੍ਯੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਭੂਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਤੋਯਚਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਪੁੱਤ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਜੀਵਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਿਵਾਸ੍ਤੇ ਸਨ੍ਤੁ ਪਨ੍ਥਾਨੋ ਮਾ ਚ ਤੇ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨਃ। ਆਗਤਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪੁਤ੍ਰ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰੋਹਚੇਤਸਃ
ਤੇਰੇ ਰਾਹ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਈ ਹੋਣ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਪੁੱਤ, ਉਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੈਰ ਨਾ ਰੱਖਣ।
ਪਾਤੁ ਤ੍ਵਾਂ ਵਰੁਣੋ ਰਾਜਾ ਸਲਿਲੇ ਸਲਿਲੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਃ ਪਵਨਃ ਸਰ੍ਵਗਸ੍ਤਥਾ
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਹਵਾ ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਹਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰੇ।
ਪਿਤਾ ਤ੍ਵਾਂ ਪਾਤੁ ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਤਪਨਸ੍ਤਪਤਾਂਵਰਃ। ਯੇਨ ਦਤ੍ਤੋਸਿ ਮੇ ਪੁਤ੍ਰ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਵਿਧਿਨਾ ਕਿਲ
ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਰ ਥਾਂ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਾਈ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਪੁੱਤ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਵਸਵੋ ਰੁਦ੍ਰਾਃ ਸਾਧ੍ਯਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਚ ਦੇਵਤਾਃ। ਮਰੁਤਸ਼੍ਚ ਸਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚ ਸਦਿਦੀਸ਼੍ਵਰਾਃ
ਆਦਿਤਿਆ, ਵਸੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਸਾਧਿਆ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮਰੁਤ ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ, ਅਤੇ ਦਿਸਾਵਾਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।
ਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁ ਤ੍ਵਾਂ ਸੁਰਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੇषੁ ਵਿषਮੇषੁ ਚ। ਵੇਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਵਾਂਵਿਦੇਸ਼ੇਪਿ ਕਵਚੇਨਾਭਿਸੂਚਿਤਮ੍
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਅਤੇ ਢਲਵਾਂ ਰਾਹਾਂ 'ਚ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਤੇਰੇ ਕਵਚ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਾਲ ਪਛਾਣ ਲਵਾਂਗੀ।
ਧਨ੍ਯਸ੍ਤੇ ਪੁਤ੍ਰ ਜਨਰਕੋ ਦੇਵੋ ਭਾਨੁਰ੍ਵਿਭਾਵਸੁਃ। ਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤਿ ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਾ ਵਾਹਿਨੀਗਤਮ੍
ਧਨਿਆ ਉਹ ਰਖਵਾਲਾ ਹੈ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ, ਪੁੱਤ, ਜਿਵੇਂ ਭਾਨੁ, ਚਮਕਦਾ ਸੂਰਜ, ਤੈਨੂੰ ਫੌਜਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਦੇਵਤਾਈ ਨਜ਼ਰ ਨਾਲ ਵੇਖਦਾ ਹੈ।
ਧਨ੍ਯਾ ਸਾ ਪ੍ਰਮਦਾ ਯਾ ਤ੍ਵਾਂ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵੇ ਕਲ੍ਪਯਿष੍ਯਤਿ। ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਤृषਿਤਃ ਪੁਤ੍ਰ ਸ੍ਤਨਂ ਪਾਸ੍ਯਸਿ ਦੇਵਜ
ਧਨਿਆ ਉਹ ਨਾਰੀ ਹੈ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤ ਮੰਨ ਲਵੇਗੀ; ਜਿਸ ਦਾ ਦੂਧ ਤੂੰ, ਹੇ ਦੇਵਤਾਈ ਜਨਮਿਆ ਪੁੱਤ, ਪਿਆਸ ਲੱਗਣ ਤੇ ਪੀਵੇਂਗਾ।
ਕੋਨੁ ਸ੍ਵਪ੍ਨਸ੍ਤਯਾ ਦृष੍ਟੋ ਯਾ ਤ੍ਵਾਮਾਦਿਤ੍ਯਵਰ੍ਚਸਮ੍। ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍ਮਸਮਾਯੁਕ੍ਤਂ ਦਿਵ੍ਯਕृਣ੍ਡਲਭੂषਿਤਮ੍
ਕਿਹੜਾ ਸੁਪਨਾ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਦੇਵਤਾਈ ਕਵਚ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖੇਗੀ?
ਪਦ੍ਮਾਯਤਵਿਸ਼ਾਲਾਕ੍ਸ਼ਂ ਪਦ੍ਮਤਾਮ੍ਰਦਲੋਜ੍ਜ੍ਵਲਮ੍। ਸੁਲਲਾਟਂ ਸੁਕੇਸ਼ਾਨ੍ਤਂ ਪੁਤ੍ਰਤ੍ਵੇ ਕਲ੍ਪਯਿष੍ਯਤਿ
ਕੌਣ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੁੱਤ ਮੰਨ ਲਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪਦਮ ਵਾਂਗ ਵੱਡੀਆਂ, ਪਦਮ ਦੇ ਤਾਮਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਸੁੰਦਰ ਮੱਥਾ ਅਤੇ ਸੋਹਣੇ ਵਾਲ ਹੋਣਗੇ?
ਧਨ੍ਯਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਾਂ ਭੂਮੌ ਸਂਸਰ੍ਪਮਾਣਕਮ੍। ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਕਲਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਵਦਨ੍ਤਂ ਰੇਣੁਗੁਣ੍ਠਿਤਮ੍
ਧਨਿਆ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਤੈਨੂੰ, ਪੁੱਤ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੰਗੜਦੇ, ਅਸਪਸ਼ਟ ਬੋਲ ਬੋਲਦੇ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਪੇਟੇ ਹੋਏ ਵੇਖਣਗੇ।
ਧਨ੍ਯਾ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਪੁਤ੍ਰ ਤ੍ਵਾਂ ਪੁਨਰ੍ਯੌਵਨਗੋਚਰਮ੍। ਹਿਮਵਦ੍ਵਨਸਂਭੂਤਂ ਸਿਂਹਂ ਕੇਸਰਿਣਂ ਯਥਾ
ਪੁੱਤਰ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਮੁੜ ਨੌਜਵਾਨੀ ਦੀ ਤਾਜ਼ਗੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖਣਗੇ, ਉਹ ਵਾਕਈ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਹੋਣਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਜੰਮੇ ਸ਼ੇਰ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਬਹੁਵਿਧਂ ਰਾਜਨ੍ਵਿਲਪ੍ਯ ਕਰੁਣਂ ਪृਥਾ। ਅਵਾਮृਜਤਮਜ੍ਜੂषਾਮਸ਼੍ਵਨਦ੍ਯਾਂ ਤਦਾ ਜਲੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਰਾਜਾ, ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਭਰੀਆਂ ਸਿਲੀਆਂ ਮਾਰੀ, ਤੇ ਫਿਰ ਅਸ਼ਵਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਧੋ ਲਿਆ।
ਰੁਦਤੀ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ੋਕਾਰ੍ਤਾ ਨਿਸ਼ੀਥੇ ਕਮਲੇਕ੍ਸ਼ਣਾ। ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸਹ ਪृਥਾ ਰਾਜਨ੍ਪੁਤ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਲਾਲਸਾ
ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਗਮ ਵਿਚ ਰੋ ਰਹੀ, ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੰਤੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਝਲਕ ਵੇਖਣ ਦੀ ਤਰਸ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀ ਧਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਰਾਤ ਭਰ ਬੈਠੀ ਰਹੀ।
ਵਿਸਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾ ਮਞ੍ਜੂषਾਂ ਸਂਬੋਧਨਭਯਾਤ੍ਪਿਤੁਃ। ਵਿਵੇਸ਼ ਰਾਜਭਵਨਂ ਪੁਨਃ ਸ਼ੋਕਾਤੁਰਾ ਤਤਃ
ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਣ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਮੁੜ ਰਾਜ ਮਹਲ ਵਿੱਚ ਚਲੀ ਗਈ।
ਮਞ੍ਜੂषਾ ਤ੍ਵਸ਼੍ਵਨਦ੍ਯਾਃ ਸਾ ਯਯੌ ਚਰ੍ਮਯਣ੍ਵਤੀਂ ਨਦੀਮ੍। ਚਰ੍ਮਣ੍ਵਤ੍ਯਾਸ਼੍ਚਯਮੁਨਾਂ ਤਤੋ ਗਙ੍ਗਾਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਉਹ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਅਸ਼ਵਨਦੀ ਤੋਂ ਚਰਮਵਤੀ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ, ਫਿਰ ਚਰਮਵਤੀ ਤੋਂ ਯਮੁਨਾ ਤੇ ਉਥੋਂ ਗੰਗਾ ਤੱਕ ਵਗਦੀ ਚਲੀ ਗਈ।
ਗਙ੍ਗਾਯਾਃ ਸੂਤਵਿषਯਂ ਚਮ੍ਪਾਮਨੁਯਯੌ ਪੁਰੀਮ੍। ਸ ਮਞ੍ਜੂषਾਗਤੋ ਗਰ੍ਭਸ੍ਤਰਙ੍ਗੈਰੁਹ੍ਯਮਾਨਕਃ
ਗੰਗਾ ਤੋਂ ਉਹ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਰਥੀਆਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਚੰਪਾ ਸ਼ਹਿਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ, ਲਹਿਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੱਚਾ ਅੰਦਰ ਹੀ ਸੀ।
ਅਮृਤਾਦੁਤ੍ਥਿਤਂ ਦਿਵ੍ਯਂ ਤਨੁਵਰ੍ਮ ਸਕੁਣ੍ਡਲਮ੍। ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਤਂ ਗਰ੍ਭਂ ਦੈਵਂ ਚ ਵਿਧਿਨਿਰ੍ਮਿਤਮ੍
ਉਸ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਸਲਿ ਦੀਵਤਾ ਵਰਗਾ ਬੱਚਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਕਵਚ ਤੇ ਕੰਡਲ ਜੜੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਉੱਠਿਆ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਕਿਸਮਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਹੋਵੇ।
ਏਤਦ੍ਗੁਹ੍ਯਂ ਮਹਾਰਾਜ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯਾਸੀਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ। ਸ ਸੂਰ੍ਯਸਂਭਵੋ ਗਰ੍ਭਃ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾ ਗਰ੍ਭੇਣ ਧਾਰਿਤਃ
ਇਹ ਰਾਜ, ਇਹ ਰਾਜ਼ ਮਹਾਨ ਸੂਰਜ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ; ਉਹ ਬੱਚਾ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਕੁੰਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਸੀ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਧृਤਰਾष੍ਟ੍ਰਸ੍ਯ ਵੈ ਸਖਾ। ਸੂਤੋऽਧਿਰਥ ਇਤ੍ਯੇਵ ਸਦਾਰੋ ਜਾਹ੍ਨਵੀਂ ਯਯੌ
ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਰਾਜਾ, ਧ੍ਰਿਤਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਦੋਸਤ, ਰਥੀ ਅਧਿਰਥ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਗੰਗਾ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਗਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਭਾਰ੍ਯਾऽਭਵਦ੍ਰਾਜਨ੍ਰੂਪੇਣਾਸਦृਸ਼ੀ ਭੁਵਿ। ਰਾਧਾ ਨਾਮ ਮਹਾਭਾਗਾ ਨ ਸਾ ਪੁਤ੍ਰਮਵਿਨ੍ਦਤ। ਅਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥੇ ਪਰਂ ਯਤ੍ਨਮਕਰੋਚ੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਰਾਜਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੋਹਣਪੁਰੀ ਸੀ; ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਰਾਧਾ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਬੱਚਾ ਹੋਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।
ਸਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ਾਥ ਮਞ੍ਜੂषਾਮੁਹ੍ਯਮਾਨਾਂ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ। ਦਤ੍ਤਰਕ੍ਸ਼ਾਪ੍ਰਤਿਸਰਾਮਨ੍ਵਾਲਮ੍ਭਨਸ਼ੋਭਨਾਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਇੱਕ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵਗ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਦਾ ਧਾਗਾ ਤੇ ਸੋਹਣਾ ਹਥਕੰਢਾ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਊਰ੍ਮੀਤਰਙ੍ਗੈਰ੍ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯਾਃ ਸਮਾਨੀਤਾਮੁਪਹ੍ਵਰਮ੍। `ਵਿਵਰ੍ਤਮਾਨਾਂ ਬਹੁਸ਼ਃ ਪੁਨਃਪੁਨਰਿਤਸ੍ਤਤਃ
ਗੰਗਾ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਤੇ ਧਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਹ ਮੰਜੂਸ਼ਾ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਇਧਰ-ਉਧਰ ਉਲਟਦੀ-ਪਲਟਦੀ ਹੋਈ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਈ।