ਨ ਤੇ ਪਿਤਾ ਨ ਤੇ ਮਾਤਾ ਗੁਰਵੋ ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਪ੍ਰਭਵਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਦਾਨੇ ਤੇ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਵਚਃ
ਤੇਰੇ ਪਿਓ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ, ਹੇ ਸੁਚੱਜੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਦੇਣ-ਲੈਣ 'ਤੇ ਹਕ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਯਤੇ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਕਨੇਰ੍ਧਾਤੋਸ਼੍ਚ ਭਾਮਿਨਿ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਨ੍ਯੇਹ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਣਿ ਰਚਨਹਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਆਪ ਮੁਖਤਿਆਰ ਹੈਂ।
ਨਾਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚਰਿਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਭਵਤਿ ਭਾਮਿਨਿ। ਅਧਰ੍ਮਂਕੁਤ ਏਵਾਹਂ ਵਰੇਯਂ ਲੋਕਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਸੋਹਣੀਏ, ਤੂੰ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਖਾਤਰ ਗਲਤ ਰਾਹ ਕਿਵੇਂ ਚੁਣ ਸਕਦਾ?
ਅਨਾਵृਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵਾ ਨਰਾਸ਼੍ਚ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ। ਸ੍ਵਭਾਵ ਏष ਲੋਕਾਨਾਂ ਵਿਕਾਰੋऽਨ੍ਯ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਮਰਦ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਚਲ ਹੈ, ਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹੋਰ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾ ਮਯਾ ਸਹਸਂਗਮ੍ਯ ਪੁਨਃ ਕਨ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ। ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤੇ ਮਹਾਵਾਦ੍ਦੁਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲੇਗੀ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਮੁੜ ਕੁਵਾਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ; ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਮਹਾਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਦਿ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਮ ਭਵੇਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਤਮੋਨੁਦ। ਕੁਣ੍ਡਲੀ ਕਵਚੀ ਸ਼ੂਰੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾਬਲਃ। `ਅਸ੍ਤੁ ਮੇ ਸਙ੍ਗਮੋ ਦੇਵ ਅਨੇਨ ਸਮਯੇਨ ਤੇ
ਜੇ ਮੇਰੇ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਹਨੇਰੇ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਕਵਚ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੂਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਸ਼ਰਤ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਕੁਣ੍ਡਲੀ ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍ਮਭृਤ੍। ਉਭਯਂ ਚਾਮृਤਮਯਂ ਤਸ੍ ਭਦ੍ਰੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਕਵਚ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਦੋਵੇਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਮਰਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ।
ਯਦ੍ਯਤਦਮृਤਾਦਸ੍ਤਿ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਵਰ੍ਮ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯਂ ਵੈ ਤ੍ਵਂ ਮਤ੍ਤ ਉਤ੍ਪਾਦਯਿष੍ਯਸਿ
ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਇਹ ਵਧੀਆ ਕਵਚ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਅਮਰਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲੇ।
ਅਸ੍ਤੁ ਮੇ ਸਙ੍ਗਮੋ ਦੇਵ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਭਗਵਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਤ੍ਵਦ੍ਵੀਰ੍ਯਰੂਪਸਤ੍ਵੌਜਾ ਧਰ਼੍ਮਯੁਕ੍ਤੋ ਭਵੇਤ੍ਸ ਚ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੇਰਾ ਤੇਰਾ ਮਿਲਾਪ ਉਹੀ ਹੋਵੇ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ; ਉਹ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਰੂਪ, ਹੌਸਲਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ।
ਅਦਿਤ੍ਯਾ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਰਾਜ੍ਞਿ ਦਤ੍ਤੇ ਮੇ ਮਤ੍ਤਕਾਸ਼ਿਨਿ। ਤਸ੍ਮੈ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਾਮੋਰੁ ਵਰ੍ਮ ਚੈਵੇਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਦਿੱਤੇ ਕੁੰਡਲ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਹੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵਧੀਆ ਕਵਚ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਪਰਮਂ ਭਗਵਨ੍ਨੇਵਂ ਸਙ੍ਗਮਿष੍ਯੇ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ। ਯਦਿ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵੇਦੇਵਂ ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਗੋਪਤੇ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਾਂਗਾ, ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਗੋਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਆਖਿਆ।
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਕੁਨ੍ਤੀਮਾਵਿਵੇਸ਼ ਵਿਹਂਗਮਃ। ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਯੋਗਾਤ੍ਮਾ ਨਾਭ੍ਯਾਂ ਪਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ ਚੈਵ ਤਾਮ੍
‘ਠੀਕ ਹੈ’ ਆਖ ਕੇ, ਪੰਛੀ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਕੁੰਤੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ; ਸਵਰਭਾਨੂ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਜੋਗ ਦਾ ਮਾਹਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਛੂਹਿਆ।
ਤਤ ਸਾ ਵਿਹ੍ਵਲੇਵਾਸੀਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਸੂਰਯ੍ਸ੍ ਤੇਜਸਾ। ਪਪਾਤ ਚਾਥ ਸਾ ਦੇਵੀ ਸ਼ਯਨੇ ਮੂਢਚੇਤਨਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਕੁਵਾਰੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਖਟ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਸਾਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵੈ ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ। ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਕਨ੍ਯਾ ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਾਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ: ਤੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇਗੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਮੁੜ ਕੁਵਾਰੀ ਰਹੇਗੀ।
ਤਤਃ ਸਾ ਵ੍ਰੀਡਿਤਾ ਬਾਲਾ ਤਦਾ ਸੂਰ੍ਯਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਭੂਰਿਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਲਜਜਤ ਭਰੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ‘ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਓਹੀ ਹੋਵੇ’, ਤੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਚਲੀ ਗਈ।
ਇਤਿਸ੍ਮੋਕ੍ਤਾ ਕੁਨ੍ਤਿਰਾਜਾਤ੍ਮਜਾ ਸਾ ਵਿਵਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਯਾਚਮਾਨਾ ਸਲਜ੍ਜਾ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਣ੍ਯੇ ਸ਼ਯਨੀਯੇ ਪਪਾਤ ਮੋਹਾਵਿष੍ਟਾ ਵੇਪਮਾਨਾ ਲਤੇਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ, ਲਜਜਤ ਨਾਲ ਵਿਵਸਵਾਨ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਖਟ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ, ਲਤਾ ਵਾਂਗ।
ਤਿਗ੍ਮਾਂਸ਼ੁਸ੍ਤਾਂ ਤੇਜਸਾ ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾ ਯੋਗੇਨਾਵਿਸ਼੍ਯਾਤ੍ਮਸਂਸ੍ਥਾਂ ਚਕਾਰ। ਨ ਚੈਵੈਨਾਂ ਦੂषਯਾਮਾਸ ਭਾਨੁਃ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਲੇਭੇ ਭੂਯ ਏਵਾਤ ਬਾਲਾ
ਤਿੱਖਾ ਸੂਰਜ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ, ਜੋਗ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਲਿਆ; ਪਰ ਭਾਨੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਭੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕੁੜੀ ਮੁੜ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਈ।
ਤਤੋ ਗਰ੍ਭਃ ਸਮਭਵਤ੍ਪृਥਾਯਾਃ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ। ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਦਸ਼ੋਤ੍ਤਰੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤਾਰਾਪਤਿਰਿਵਾਮ੍ਬਰੇ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਗਰਭ ਬਣਿਆ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਚੰਨਣੀ ਪੱਖੀ ਦੀ ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ।
ਸਾ ਬਾਨ੍ਧਵਭਯਾਦ੍ਬਾਲਾ ਗਰ੍ਭਂ ਤਂ ਵਿਨਿਗੂਹਤੀ। ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਨ ਚੈਨਾਂ ਬੁਬੁਧੇ ਜਨਃ
ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕੁਵਾਰੀ ਆਪਣਾ ਗਰਭ ਲੁਕਾਉਂਦੀ ਰਹੀ; ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਨੇਹ ਨਾਲ ਪਾਲਦੀ ਰਹੀ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਚਲਿਆ।
ਨ ਹਿ ਤਾਂ ਵੇਦ ਨਾਰ੍ਯਨ੍ਯਾ ਕਾਚਿਦ੍ਧਾਤ੍ਰੇਯਿਕਾਮृਤੇ। ਕਨ੍ਯਾਪੁਰਗਤਾਂ ਬਾਲਾਂ ਨਿਪੁਣਾਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਉਸ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦਾਈ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਔਰਤ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਸੀ; ਉਹ ਕੁਵਾਰੀ, ਲੁਕਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ, ਕੁਵਾਰੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹੀ।
ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਸਾ ਗਰ੍ਭਂ ਸੁषੁਵੇ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨੀ। ਕਨ੍ਯੈਵ ਤਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਦਾਦਮਰਪ੍ਰਭਮ੍
ਫਿਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਨਾਰੀ ਨੇ ਇਕ ਬੱਚੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ; ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਥੈਵਾਬਦ੍ਧਕਵਚਂ ਕਨਕੋਜ੍ਜ੍ਵਲਕੁਣ੍ਡਲਮ੍। ਹਰ੍ਯਕ੍ਸ਼ਂ ਵृषਭਸ੍ਕਨ੍ਧਂ ਯਥਾਸ੍ਯ ਪਿਤਰਂ ਤਥਾ
ਜਿਵੇਂ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਬੱਚਾ ਵੀ ਖੁਲ੍ਹੀ ਕਵਚ, ਚਮਕਦੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੁੰਡਲ, ਪੀਲੇ ਅੱਖਾਂ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਵਰਗੇ ਮੋਢਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਜਾਤਮਾਤ੍ਰਂ ਚ ਤਂ ਗਰ੍ਭਂ ਧਾਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸਂਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਭਾਮਿਨੀ। `ਉਤ੍ਸ੍ਰष੍ਟੁਕਾਮਾ ਤਂ ਗਰ੍ਭਂ ਕਾਰਯਾਮਾਸ ਭਾਰਤ
ਜਦੋਂ ਬੱਚਾ ਜਨਮਿਆ, ਚਮਕਦਾਰ ਨਾਰੀ ਨੇ ਧਾਈ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਕਰ ਲਈ, ਹੇ ਭਾਰਤ।
ਮਞ੍ਜੂषਾਂ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਭਿਸ੍ਤੂਰ੍ਣਂ ਸੁਨਦ੍ਧਾਂ ਸੁਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਾਮ੍ ।। ਪ੍ਲਵੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ਬਦ੍ਧਾਂ ਪ੍ਲਵਨਾਰ੍ਥਂ ਜਲੇ ਨृਪ। ਅਜਿਨੈਰ੍ਮृਦੁਭਿਸ਼੍ਚੈਵਂ ਸਂਸ੍ਤੀਰ੍ਣਸ਼ਯਨਾਂ ਤਥਾ
ਕਾਰਿਗਰਾਂ ਨੇ ਜਲਦੀ ਇਕ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਪੇਟੀ ਬਣਾਈ; ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤੈਰਦੇ ਪਟੇ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਪਾਣੀ 'ਚ ਤੈਰ ਸਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਅਤੇ ਨਰਮ ਚਮੜੀਆਂ ਨਾਲ ਬਿਸਤਰਾ ਵੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤਾ।
ਮਞ੍ਜੂषਾਯਾਂ ਸਮਾਧਾਯ ਸ੍ਵਾਸ੍ਤੀਰ੍ਣਾਯਾਂ ਸਮਨ੍ਤਤਃ। ਮਧੂਚ੍ਚਿष੍ਟਸ੍ਥਿਤਾਯਾਂ ਤਂ ਸੁਖਾਯਾਂ ਰੁਦਤੀ ਤਥਾ। ਸ਼੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਣਾਯਾਂ ਸੁਪਿਧਾਨਾਯਾਮਸ਼੍ਵਨਦ੍ਯਾਮਵਾਸृਜਤ੍
ਉਸ ਪੇਟੀ ਵਿੱਚ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਰੱਖ ਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਰਮ ਬਿਸਤਰੇ ਨਾਲ ਘੇਰ ਕੇ, ਅੰਦਰ ਮਿੱਠਾ ਲਗਾ ਕੇ, ਤੇ ਰੋਦਿਆਂ, ਉਹ ਨੇ ਪੇਟੀ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਅਸ਼ਵਨਦੀ ਵਿਚ ਤੈਰਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਜਾਨਤੀ ਚਾਪ੍ਯਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਨ੍ਯਾਯਾ ਗਰ੍ਭਧਾਰਣਮ੍। ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਨੇਹੇਨ ਸਾ ਰਾਜਨ੍ਕਰੁਣਂ ਪਰ੍ਯਦੇਵਯਤ੍
ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਕੁੜੀ ਵੱਲੋਂ ਬੱਚਾ ਜਨਮਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਪੁੱਤ ਦੇ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਾ, ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਰੋਈ।
ਸਮੁਤ੍ਸृਜਨ੍ਤੀ ਮਞ੍ਜੂਪਾਮਸ਼੍ਵਨਦ੍ਯਾਂ ਤਦਾ ਜਲੇ। ਉਵਾਚ ਰੁਦਤੀਕੁਨ੍ਤੀ ਯਾਨਿ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਤਚ੍ਛृਣੁ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੇਟੀ ਨੂੰ ਅਸ਼ਵਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ 'ਚ ਛੱਡ ਰਹੀ ਸੀ, ਕੁੰਤੀ ਰੋਦਿਆਂ, ਇਹ ਬੋਲ ਬੋਲੀ; ਉਹ ਸੁਣ।
ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ ਤੇऽਸ੍ਤ੍ਵਾਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇਭ੍ਯਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਕ। ਦਿਵ੍ਯੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚੈਵ ਭੂਤੇਭ੍ਯਸ੍ਤਥਾ ਤੋਯਚਰਾਸ਼੍ਚ ਯੇ
ਪੁੱਤ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਕਾਸ਼ ਦੇ ਜੀਵਾਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਜੀਵਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਚੰਗੀ ਕਿਰਪਾ ਹੋਵੇ।
ਸ਼ਿਵਾਸ੍ਤੇ ਸਨ੍ਤੁ ਪਨ੍ਥਾਨੋ ਮਾ ਚ ਤੇ ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨਃ। ਆਗਤਾਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਪੁਤ੍ਰ ਭਵਨ੍ਤ੍ਯਦ੍ਰੋਹਚੇਤਸਃ
ਤੇਰੇ ਰਾਹ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਈ ਹੋਣ, ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ; ਅਤੇ ਜੋ ਵੀ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਉਣ, ਪੁੱਤ, ਉਹ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵੈਰ ਨਾ ਰੱਖਣ।
ਪਾਤੁ ਤ੍ਵਾਂ ਵਰੁਣੋ ਰਾਜਾ ਸਲਿਲੇ ਸਲਿਲੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਅਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ੇऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਸ੍ਥਃ ਪਵਨਃ ਸਰ੍ਵਗਸ੍ਤਥਾ
ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਦੇ ਰਾਜਾ ਵਰੁਣ ਤੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ; ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਹਵਾ ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਹਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰੇ।