ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਯਦਾ ਬਾਲਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਂ ਤਮੋਨੁਦਮ੍। ਭੀਤਾ ਸ਼ਾਪਾਤ੍ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਦਧ੍ਯੌ ਦੀਰ੍ਘਮਥਾਨ੍ਤਰਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਉਸ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਨਕਾਰ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਡਰ ਗਈ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਈ।
ਅਨਾਗਸਃ ਪਿਤੁਃ ਸ਼ਾਪੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਤਥੈਵ ਚ। ਮਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਃ ਕਥਂ ਨ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਦਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਭਾਵਸੋਃ
ਮੇਰੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਿਓ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸ਼ਾਪ, ਇਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਬਾਲੇਨਾਪਿ ਸਤਾ ਮੋਹਾਦ੍ਭृਸ਼ਂ ਸਾਪਹ੍ਨਵਾਨ੍ਯਪਿ। ਨਾऽਭ੍ਯਾਸਾਦਯਿਤਵ੍ਯਾਨਿ ਤੇਜਾਂਸਿ ਚ ਤਪਾਂਸਿ ਚ
ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਭਟਕਾਵੇ ਕਰਕੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਪਰਖ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸਾਹਮਦ੍ਯ ਭृਸ਼ਂ ਭੀਤਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਕਰੇ ਭृਸ਼ਮ੍। ਕਥਂ ਤ੍ਵਕਾਰ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਵੈ ਪ੍ਰਦਾਨਂ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਨਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਡਰੀ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਆਪ ਕਿਵੇਂ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
ਸਾ ਵੈ ਸ਼ਾਪਪਰਿਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਬਹੁ ਚਿਨ੍ਤਯਤੀ ਹृਦਾ। ਮੋਹੇਨਾਭਿਪਰੀਤਾਙ੍ਗੀ ਸ੍ਮਯਮਾਨਾ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਡਰੀ ਹੋਈ, ਦਿਲੋਂ ਬਹੁਤ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਭਟਕਾਵੇ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮੁਸਕਰਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਂ ਦੇਵਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਭੀਤਾ ਬਨ੍ਧੂਨਾਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਵ੍ਰੀਡਾਵਿਹ੍ਵਲਯਾ ਵਾਚਾ ਸ਼ਾਪਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਡਰ ਕੇ, ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਹਿੱਲਦੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੀ।
ਪਿਤਾ ਮੇ ਧ੍ਰਿਯਤੇ ਦੇਵ ਮਾਤਾ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ। ਨ ਤੇषੁ ਧ੍ਰਿਯਮਾਣਏषੁ ਵਿਦਿਲੋਪੋ ਭਵੇਦਯਮ੍
ਮੇਰਾ ਪਿਓ, ਮਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਿਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਤੇ। ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਤੁ ਸਂਗਮੋ ਦੇਵ ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਵਰ੍ਜਿਤਃ। ਮਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਲੋਕੇऽਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇਕਰ, ਹੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਾਡਾ ਮਿਲਾਪ ਰੀਤ ਰਿਵਾਜ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇੱਜਤ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਥਵਾ ਧਰ੍ਮਮੇਤਂ ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਤਪਤਾਂਵਰ। ऋਤੇ ਪ੍ਰਦਾਨਾਦ੍ਬਨ੍ਧੁਭ੍ਯਸ੍ਤਵ ਕਾਮਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਧਰਮ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗੀ।
ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਦਾਨਂ ਦੁਰ੍ਧਰ੍ष ਤਵ ਕृਤ੍ਵਾਸਤੀ ਤ੍ਵਹਮ੍। ਤ੍ਵਯਿ ਧਰ੍ਮੋ ਯਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਕੀਰ੍ਤਿਰਾਯੁਸ਼੍ਚ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਪਰ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਧਰਮ, ਇੱਜ਼ਤ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਤੇ ਉਮਰ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਨ ਤੇ ਪਿਤਾ ਨ ਤੇ ਮਾਤਾ ਗੁਰਵੋ ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਪ੍ਰਭਵਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਦਾਨੇ ਤੇ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਵਚਃ
ਤੇਰੇ ਪਿਓ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ, ਹੇ ਸੁਚੱਜੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਦੇਣ-ਲੈਣ 'ਤੇ ਹਕ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਯਤੇ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਕਨੇਰ੍ਧਾਤੋਸ਼੍ਚ ਭਾਮਿਨਿ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਨ੍ਯੇਹ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਣਿ ਰਚਨਹਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਆਪ ਮੁਖਤਿਆਰ ਹੈਂ।
ਨਾਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚਰਿਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਭਵਤਿ ਭਾਮਿਨਿ। ਅਧਰ੍ਮਂਕੁਤ ਏਵਾਹਂ ਵਰੇਯਂ ਲੋਕਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਸੋਹਣੀਏ, ਤੂੰ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਖਾਤਰ ਗਲਤ ਰਾਹ ਕਿਵੇਂ ਚੁਣ ਸਕਦਾ?
ਅਨਾਵृਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵਾ ਨਰਾਸ਼੍ਚ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ। ਸ੍ਵਭਾਵ ਏष ਲੋਕਾਨਾਂ ਵਿਕਾਰੋऽਨ੍ਯ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਮਰਦ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਚਲ ਹੈ, ਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹੋਰ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾ ਮਯਾ ਸਹਸਂਗਮ੍ਯ ਪੁਨਃ ਕਨ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ। ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤੇ ਮਹਾਵਾਦ੍ਦੁਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲੇਗੀ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਮੁੜ ਕੁਵਾਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ; ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਮਹਾਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਦਿ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਮ ਭਵੇਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਤਮੋਨੁਦ। ਕੁਣ੍ਡਲੀ ਕਵਚੀ ਸ਼ੂਰੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾਬਲਃ। `ਅਸ੍ਤੁ ਮੇ ਸਙ੍ਗਮੋ ਦੇਵ ਅਨੇਨ ਸਮਯੇਨ ਤੇ
ਜੇ ਮੇਰੇ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਹਨੇਰੇ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਕਵਚ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੂਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਸ਼ਰਤ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਕੁਣ੍ਡਲੀ ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍ਮਭृਤ੍। ਉਭਯਂ ਚਾਮृਤਮਯਂ ਤਸ੍ ਭਦ੍ਰੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਕਵਚ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਦੋਵੇਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਮਰਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ।
ਯਦ੍ਯਤਦਮृਤਾਦਸ੍ਤਿ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਵਰ੍ਮ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯਂ ਵੈ ਤ੍ਵਂ ਮਤ੍ਤ ਉਤ੍ਪਾਦਯਿष੍ਯਸਿ
ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਇਹ ਵਧੀਆ ਕਵਚ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਅਮਰਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲੇ।
ਅਸ੍ਤੁ ਮੇ ਸਙ੍ਗਮੋ ਦੇਵ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਭਗਵਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਤ੍ਵਦ੍ਵੀਰ੍ਯਰੂਪਸਤ੍ਵੌਜਾ ਧਰ਼੍ਮਯੁਕ੍ਤੋ ਭਵੇਤ੍ਸ ਚ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੇਰਾ ਤੇਰਾ ਮਿਲਾਪ ਉਹੀ ਹੋਵੇ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ; ਉਹ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਰੂਪ, ਹੌਸਲਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ।
ਅਦਿਤ੍ਯਾ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਰਾਜ੍ਞਿ ਦਤ੍ਤੇ ਮੇ ਮਤ੍ਤਕਾਸ਼ਿਨਿ। ਤਸ੍ਮੈ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਾਮੋਰੁ ਵਰ੍ਮ ਚੈਵੇਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਦਿੱਤੇ ਕੁੰਡਲ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਹੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵਧੀਆ ਕਵਚ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਪਰਮਂ ਭਗਵਨ੍ਨੇਵਂ ਸਙ੍ਗਮਿष੍ਯੇ ਤ੍ਵਯਾ ਸਹ। ਯਦਿ ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵੇਦੇਵਂ ਯਥਾ ਵਦਸਿ ਗੋਪਤੇ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਾਂਗਾ, ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਗੋਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਆਖਿਆ।
ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਕੁਨ੍ਤੀਮਾਵਿਵੇਸ਼ ਵਿਹਂਗਮਃ। ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਯੋਗਾਤ੍ਮਾ ਨਾਭ੍ਯਾਂ ਪਸ੍ਪਰ੍ਸ਼ ਚੈਵ ਤਾਮ੍
‘ਠੀਕ ਹੈ’ ਆਖ ਕੇ, ਪੰਛੀ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਕੁੰਤੀ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ; ਸਵਰਭਾਨੂ ਦਾ ਵੈਰੀ, ਜੋਗ ਦਾ ਮਾਹਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਛੂਹਿਆ।
ਤਤ ਸਾ ਵਿਹ੍ਵਲੇਵਾਸੀਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਸੂਰਯ੍ਸ੍ ਤੇਜਸਾ। ਪਪਾਤ ਚਾਥ ਸਾ ਦੇਵੀ ਸ਼ਯਨੇ ਮੂਢਚੇਤਨਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਕੁਵਾਰੀ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਖਟ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ।
ਸਾਧਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਪੁਤ੍ਰਂ ਵੈ ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ। ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਕਨ੍ਯਾ ਚੈਵ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਕਾਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ: ਤੂੰ ਇੱਕ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇਗੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੋਵੇਗਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਮੁੜ ਕੁਵਾਰੀ ਰਹੇਗੀ।
ਤਤਃ ਸਾ ਵ੍ਰੀਡਿਤਾ ਬਾਲਾ ਤਦਾ ਸੂਰ੍ਯਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਏਵਮਸ੍ਤ੍ਵਿਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਂ ਭੂਰਿਵਰ੍ਚਸਮ੍
ਫਿਰ ਉਹ ਲਜਜਤ ਭਰੀ ਕੁੜੀ ਨੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, ‘ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ, ਓਹੀ ਹੋਵੇ’, ਤੇ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੋਈ ਚਲੀ ਗਈ।
ਇਤਿਸ੍ਮੋਕ੍ਤਾ ਕੁਨ੍ਤਿਰਾਜਾਤ੍ਮਜਾ ਸਾ ਵਿਵਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਯਾਚਮਾਨਾ ਸਲਜ੍ਜਾ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਣ੍ਯੇ ਸ਼ਯਨੀਯੇ ਪਪਾਤ ਮੋਹਾਵਿष੍ਟਾ ਵੇਪਮਾਨਾ ਲਤੇਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ, ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ, ਲਜਜਤ ਨਾਲ ਵਿਵਸਵਾਨ ਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੀ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਖਟ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ, ਮੋਹ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ, ਲਤਾ ਵਾਂਗ।
ਤਿਗ੍ਮਾਂਸ਼ੁਸ੍ਤਾਂ ਤੇਜਸਾ ਮੋਹਯਿਤ੍ਵਾ ਯੋਗੇਨਾਵਿਸ਼੍ਯਾਤ੍ਮਸਂਸ੍ਥਾਂ ਚਕਾਰ। ਨ ਚੈਵੈਨਾਂ ਦੂषਯਾਮਾਸ ਭਾਨੁਃ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਲੇਭੇ ਭੂਯ ਏਵਾਤ ਬਾਲਾ
ਤਿੱਖਾ ਸੂਰਜ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਮੋਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ, ਜੋਗ ਨਾਲ ਉਸ ਵਿੱਚ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਲਿਆ; ਪਰ ਭਾਨੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਭੰਗ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਕੁੜੀ ਮੁੜ ਹੋਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਗਈ।
ਤਤੋ ਗਰ੍ਭਃ ਸਮਭਵਤ੍ਪृਥਾਯਾਃ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ। ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਦਸ਼ੋਤ੍ਤਰੇ ਪਕ੍ਸ਼ੇ ਤਾਰਾਪਤਿਰਿਵਾਮ੍ਬਰੇ
ਫਿਰ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਗਰਭ ਬਣਿਆ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਚੰਨਣੀ ਪੱਖੀ ਦੀ ਗਿਆਰਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਤਾਰਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਵਾਂਗ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ।
ਸਾ ਬਾਨ੍ਧਵਭਯਾਦ੍ਬਾਲਾ ਗਰ੍ਭਂ ਤਂ ਵਿਨਿਗੂਹਤੀ। ਧਾਰਯਾਮਾਸ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਨ ਚੈਨਾਂ ਬੁਬੁਧੇ ਜਨਃ
ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਕੁਵਾਰੀ ਆਪਣਾ ਗਰਭ ਲੁਕਾਉਂਦੀ ਰਹੀ; ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਨੇਹ ਨਾਲ ਪਾਲਦੀ ਰਹੀ, ਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਚਲਿਆ।
ਨ ਹਿ ਤਾਂ ਵੇਦ ਨਾਰ੍ਯਨ੍ਯਾ ਕਾਚਿਦ੍ਧਾਤ੍ਰੇਯਿਕਾਮृਤੇ। ਕਨ੍ਯਾਪੁਰਗਤਾਂ ਬਾਲਾਂ ਨਿਪੁਣਾਂ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਣੇ
ਉਸ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦਾਈ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਔਰਤ ਉਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ ਸੀ; ਉਹ ਕੁਵਾਰੀ, ਲੁਕਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ, ਕੁਵਾਰੀਆਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹੀ।