ਪਸ਼੍ਯ ਚੈਨਾਨ੍ਸੁਰਗਣਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਿਦਂ ਹਿ ਤੇ। ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਦृष੍ਟਵਤ੍ਯਸਿ ਯੇਨ ਮਾਮ੍
ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਤੈਨੂੰ ਜੋ ਅਸਮਾਨੀ ਨਜ਼ਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਤਤੋऽਪਸ਼੍ਯਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨ੍ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਸਰ੍ਵਾਨਵ ਸ੍ਵੇषੁ ਧਿष੍ਣ੍ਯੇषੁ ਖਸ੍ਥਾਨ੍। ਪ੍ਰਭਾਵਨ੍ਤਂ ਭਾਨੁਮਨ੍ਤਂ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਯਥਾऽऽਦਿਤ੍ਯਂ ਰੋਚਮਾਨਾਂਸ੍ਤਥੈਵ
ਫਿਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਅਸਮਾਨੀ ਆਸਨਾਂ ਉੱਤੇ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ ਵੇਖੇ।
ਸਾ ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨੇਵ ਬਾਲਾ ਸੂਰ੍ਯਂ ਦੇਵੀ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਭੀਤਾ। ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਗੋਪਤੇ ਸ੍ਵਂ ਵਿਮਾਨਂ ਕਨ੍ਯਾਭਾਵਾਦ੍ਦੁਃਖ ਏਵਾਪਚਾਰਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਡਰ ਗਈ ਤੇ ਬਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ: ਹੇ ਗੋਪਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਓ; ਕੁਆਰੀ ਲਈ ਇਹ ਕੰਮ ਦੁੱਖਦਾਇਕ ਤੇ ਗਲਤ ਹੈ।
ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਗੁਰਵਸ਼੍ਚੈਵਯੇऽਨ੍ਯੇ ਦੇਹਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਵਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਦਾਨੇ। ਨਾਹਂ ਧਰ੍ਮਂ ਲੋਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਲੋਕੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਦੇਹਰਕ੍ਸ਼ਾ
ਪਿਤਾ, ਮਾਂ, ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਇਸ ਸਰੀਰ ਦੇ ਮੂਲ ਹਨ; ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੀ; ਇਸਤਰੀਆਂ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਬਚਾਉਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਬਲਂ ਜ੍ਞਾਤੁਮਾਹੂਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਭਾਵਸੋ। ਬਾਲ੍ਯਾਦ੍ਬਾਲੇਤਿ ਤਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮੇ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣਨ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਮੈਂ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਅਗਿਆਨਤਾ ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਨਾਦਾਨੀ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ।
ਬਾਲੇਤਿ ਕृਤ੍ਵਾऽਨੁਨਯਂ ਤਵਾਹਂ ਦਦਾਨਿ ਨਾਨ੍ਯਾਨੁਨਯਂ ਲਭੇਤ। ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਦਾਨਂ ਕੁਰੁ ਕੁਨ੍ਤਿਕਨ੍ਯੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ੍ਤਵੈਵਂ ਹਿ ਭਵੇਚ੍ਚ ਭੀਰੁ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਮਾਫੀ ਮੰਗੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਕਬੂਲ ਨਾ ਹੁੰਦੀ। ਹੇ ਕੁੰਤੀ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਆਪ ਸੌਂਪ ਦੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੈਨੂੰ ਚੈਨ ਮਿਲੇਗਾ, ਹੇ ਡਰਪੋਕ।
ਨ ਚਾਪਿ ਗਨ੍ਤੁਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਹਿ ਮਯਾ ਮਿਥ੍ਯਾਕृਤੇਨ ਵੈ। ਅਸਮੇਤ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾ ਭੀਰੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਹੂਤੇਨ ਭਾਮਿਨਿ
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਡਰਪੋਕ, ਜਦ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਬਿਨਾਂ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਕੀਤੇ ਇੱਥੋਂ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।
ਗਮਿष੍ਯਾਮ੍ਯਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗਿ ਲੋਕੇ ਸਮਵਹਾਸ੍ਯਤਾਮ੍। `ਗਚ੍ਛੇਯਮੇਵ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਗਤੋऽਹਂ ਵੈ ਨਿਰਾਕृਤਃ'। ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਿਬੁਧਾਨਾਂ ਚ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਸ਼ੁਭੇ
ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਗ ਵਾਲੀ, ਜੇ ਮੈਂ ਹੁਣ ਇੱਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਦੁਨੀਆ ਮੇਰਾ ਹਾਸਾ ਕਰੇਗੀ ਕਿ 'ਇਹ ਆਇਆ ਤੇ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ', ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਹਾਸੇ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ।
ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਸਮਾਗਚ੍ਛ ਪੁਤ੍ਰਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਮਾਧ੍ਸ਼ਮ੍। ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇਗਾ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਖਰੀ ਹੋਵੇਂਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸਾ ਤੁ ਕਨ੍ਯਾ ਬਹੁਵਿਧਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੀ ਮਧੁਰਂ ਵਚਃ। ਅਨੁਨੇਤੁਂ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਂ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਹ ਕੁੜੀ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦੀ ਰਹੀ, ਪਰ ਉਹ ਦਿਲੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੀ।
ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਯਦਾ ਬਾਲਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਂ ਤਮੋਨੁਦਮ੍। ਭੀਤਾ ਸ਼ਾਪਾਤ੍ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਦਧ੍ਯੌ ਦੀਰ੍ਘਮਥਾਨ੍ਤਰਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਉਸ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਨਕਾਰ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਡਰ ਗਈ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਈ।
ਅਨਾਗਸਃ ਪਿਤੁਃ ਸ਼ਾਪੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਤਥੈਵ ਚ। ਮਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਃ ਕਥਂ ਨ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਦਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਭਾਵਸੋਃ
ਮੇਰੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਿਓ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸ਼ਾਪ, ਇਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਬਾਲੇਨਾਪਿ ਸਤਾ ਮੋਹਾਦ੍ਭृਸ਼ਂ ਸਾਪਹ੍ਨਵਾਨ੍ਯਪਿ। ਨਾऽਭ੍ਯਾਸਾਦਯਿਤਵ੍ਯਾਨਿ ਤੇਜਾਂਸਿ ਚ ਤਪਾਂਸਿ ਚ
ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਭਟਕਾਵੇ ਕਰਕੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਪਰਖ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸਾਹਮਦ੍ਯ ਭृਸ਼ਂ ਭੀਤਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਕਰੇ ਭृਸ਼ਮ੍। ਕਥਂ ਤ੍ਵਕਾਰ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਵੈ ਪ੍ਰਦਾਨਂ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਨਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਡਰੀ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਆਪ ਕਿਵੇਂ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
ਸਾ ਵੈ ਸ਼ਾਪਪਰਿਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਬਹੁ ਚਿਨ੍ਤਯਤੀ ਹृਦਾ। ਮੋਹੇਨਾਭਿਪਰੀਤਾਙ੍ਗੀ ਸ੍ਮਯਮਾਨਾ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਡਰੀ ਹੋਈ, ਦਿਲੋਂ ਬਹੁਤ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਭਟਕਾਵੇ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮੁਸਕਰਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਂ ਦੇਵਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਭੀਤਾ ਬਨ੍ਧੂਨਾਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਵ੍ਰੀਡਾਵਿਹ੍ਵਲਯਾ ਵਾਚਾ ਸ਼ਾਪਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਡਰ ਕੇ, ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਹਿੱਲਦੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੀ।
ਪਿਤਾ ਮੇ ਧ੍ਰਿਯਤੇ ਦੇਵ ਮਾਤਾ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ। ਨ ਤੇषੁ ਧ੍ਰਿਯਮਾਣਏषੁ ਵਿਦਿਲੋਪੋ ਭਵੇਦਯਮ੍
ਮੇਰਾ ਪਿਓ, ਮਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਿਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਤੇ। ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਤੁ ਸਂਗਮੋ ਦੇਵ ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਵਰ੍ਜਿਤਃ। ਮਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਲੋਕੇऽਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇਕਰ, ਹੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਾਡਾ ਮਿਲਾਪ ਰੀਤ ਰਿਵਾਜ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇੱਜਤ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਥਵਾ ਧਰ੍ਮਮੇਤਂ ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਤਪਤਾਂਵਰ। ऋਤੇ ਪ੍ਰਦਾਨਾਦ੍ਬਨ੍ਧੁਭ੍ਯਸ੍ਤਵ ਕਾਮਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਧਰਮ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗੀ।
ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਦਾਨਂ ਦੁਰ੍ਧਰ੍ष ਤਵ ਕृਤ੍ਵਾਸਤੀ ਤ੍ਵਹਮ੍। ਤ੍ਵਯਿ ਧਰ੍ਮੋ ਯਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਕੀਰ੍ਤਿਰਾਯੁਸ਼੍ਚ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਪਰ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਧਰਮ, ਇੱਜ਼ਤ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਤੇ ਉਮਰ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।
ਨ ਤੇ ਪਿਤਾ ਨ ਤੇ ਮਾਤਾ ਗੁਰਵੋ ਵਾ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਪ੍ਰਭਵਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਦਾਨੇ ਤੇ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਸ਼ृਣੁ ਮੇ ਵਚਃ
ਤੇਰੇ ਪਿਓ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਅਧਿਆਪਕ, ਹੇ ਸੁਚੱਜੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਤੇਰੇ ਦੇਣ-ਲੈਣ 'ਤੇ ਹਕ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ। ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਭਲੇ ਲਈ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਕਾਮਯਤੇ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਕਨੇਰ੍ਧਾਤੋਸ਼੍ਚ ਭਾਮਿਨਿ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਨ੍ਯੇਹ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣੀ ਸ੍ਵਤਨ੍ਤ੍ਰਾ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਣਿ ਰਚਨਹਾਰ ਸਭ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ, ਤੂੰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਆਪ ਮੁਖਤਿਆਰ ਹੈਂ।
ਨਾਧਰ੍ਮਸ਼੍ਚਰਿਤਃ ਕਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਭਵਤਿ ਭਾਮਿਨਿ। ਅਧਰ੍ਮਂਕੁਤ ਏਵਾਹਂ ਵਰੇਯਂ ਲੋਕਕਾਮ੍ਯਯਾ
ਸੋਹਣੀਏ, ਤੂੰ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਖਾਤਰ ਗਲਤ ਰਾਹ ਕਿਵੇਂ ਚੁਣ ਸਕਦਾ?
ਅਨਾਵृਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ ਸਰ੍ਵਾ ਨਰਾਸ਼੍ਚ ਵਰਵਰ੍ਣਿਨਿ। ਸ੍ਵਭਾਵ ਏष ਲੋਕਾਨਾਂ ਵਿਕਾਰੋऽਨ੍ਯ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਸਭ ਔਰਤਾਂ ਤੇ ਮਰਦ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਰੰਗ ਵਾਲੀ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਵਾਲੇ ਹਨ; ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਚਲ ਹੈ, ਤੇ ਜੇ ਕੋਈ ਵੱਖਰਾ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਹੋਰ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾ ਮਯਾ ਸਹਸਂਗਮ੍ਯ ਪੁਨਃ ਕਨ੍ਯਾ ਭਵਿष੍ਯਸਿ। ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਤੇ ਮਹਾਵਾਦ੍ਦੁਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲੇਗੀ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਮੁੜ ਕੁਵਾਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ; ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਮਹਾਨ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਦਿ ਪੁਤ੍ਰੋ ਮਮ ਭਵੇਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਤਮੋਨੁਦ। ਕੁਣ੍ਡਲੀ ਕਵਚੀ ਸ਼ੂਰੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰ੍ਮਹਾਬਲਃ। `ਅਸ੍ਤੁ ਮੇ ਸਙ੍ਗਮੋ ਦੇਵ ਅਨੇਨ ਸਮਯੇਨ ਤੇ
ਜੇ ਮੇਰੇ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਹਨੇਰੇ ਮਿਟਾਉਣ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਕਵਚ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ੂਰ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਸ਼ਰਤ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿਲਾਪ ਹੋਵੇ।
ਭਵਿष੍ਯਤਿ ਮਹਾਬਾਹੁਃ ਕੁਣ੍ਡਲੀ ਦਿਵ੍ਯਵਰ੍ਮਭृਤ੍। ਉਭਯਂ ਚਾਮृਤਮਯਂ ਤਸ੍ ਭਦ੍ਰੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦਿਵਿਆ ਕਵਚ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇਗਾ; ਦੋਵੇਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅਮਰਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ।
ਯਦ੍ਯਤਦਮृਤਾਦਸ੍ਤਿ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਵਰ੍ਮ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯਂ ਵੈ ਤ੍ਵਂ ਮਤ੍ਤ ਉਤ੍ਪਾਦਯਿष੍ਯਸਿ
ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਇਹ ਵਧੀਆ ਕਵਚ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਅਮਰਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਿਲੇ।
ਅਸ੍ਤੁ ਮੇ ਸਙ੍ਗਮੋ ਦੇਵ ਯਥੋਕ੍ਤਂ ਭਗਵਂਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਤ੍ਵਦ੍ਵੀਰ੍ਯਰੂਪਸਤ੍ਵੌਜਾ ਧਰ਼੍ਮਯੁਕ੍ਤੋ ਭਵੇਤ੍ਸ ਚ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਮੇਰਾ ਤੇਰਾ ਮਿਲਾਪ ਉਹੀ ਹੋਵੇ ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਿਆ; ਉਹ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਰੂਪ, ਹੌਸਲਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ।
ਅਦਿਤ੍ਯਾ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਰਾਜ੍ਞਿ ਦਤ੍ਤੇ ਮੇ ਮਤ੍ਤਕਾਸ਼ਿਨਿ। ਤਸ੍ਮੈ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਾਮੋਰੁ ਵਰ੍ਮ ਚੈਵੇਦਮੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਜਦੋਂ ਅਦਿਤੀ ਨੇ ਦਿੱਤੇ ਕੁੰਡਲ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਹੇ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਵਧੀਆ ਕਵਚ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।