ਯੋਗਾਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਦ੍ਵਿਧਾऽऽਤ੍ਮਾਨਮਾਜਗਾਮ ਤਤਾਪ ਚ। ਆਬਭਾषੇ ਤਤਃ ਕੁਨ੍ਤੀਂ ਸਾਮ੍ਨਾ ਪਰਮਬਲ੍ਗੁਨਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਯੋਗ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਉੱਥੇ ਆ ਗਿਆ, ਤੇਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ; ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਬੜੀ ਮਿੱਠੀ ਤੇ ਨਰਮ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਆਗਤੋਸ੍ਮਿ ਵਸ਼ਂ ਭਦ੍ਰੇ ਤਵ ਮਨ੍ਤ੍ਰਬਲਾਤ੍ਕृਤਃ। ਕਿਂ ਕਰੋਮਿ ਵਸ਼ੋ ਰਾਜ੍ਞਿ ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਰ੍ਤਾ ਤਦਸ੍ਮਿ ਤੇ
ਹੇ ਭਲੀਏ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਦੱਸ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਜੋ ਤੂੰ ਆਖੇਂਗੀ, ਉਹੀ ਕਰਾਂਗਾ।
ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਭਗਵਂਸ੍ਤਤ੍ਰ ਯਤ ਏਵਾਗਤੋ ਹ੍ਯਸਿ। ਕੌਤੂਹਲਾਤ੍ਸਮਾਹੂਤਃ ਪ੍ਰਸੀਦ ਭਗਵਨ੍ਨਿਤਿ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਜਿਥੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਏ ਹੋ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਵਾਪਸ ਜਾਓ; ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਉਤਸੁਕਤਾ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ। ਮਿਹਰ ਕਰੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਗਮਿष੍ਯੇऽਹਂ ਯਥਾ ਮਾ ਤ੍ਵਂ ਬ੍ਰਵੀषਿ ਤਨੁਮਧ੍ਯਮੇ। ਨ ਤੁ ਦੇਵਂ ਸਮਾਹੂਯ ਨ੍ਯਾਯ੍ਯਂ ਪ੍ਰੇषਯਿਤੁਂ ਵृਥਾ
ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਕਮਰ ਵਾਲੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਆਖਦੀ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਚਲਾ ਜਾਂਗਾ; ਪਰ ਦੇਵਤੇ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਕੇ ਫਿਰ ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਵਾਪਸ ਭੇਜਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ।
ਤਵਾਭਿਸਨ੍ਧਿ ਸੁਭਗੇ ਰਸੂਰ੍ਯਾਤ੍ਪੁਤ੍ਰੋ ਭਵੇਦਿਤਿ। ਵੀਰ੍ਯੇਣਾਪ੍ਰਤਿਮੋ ਲੋਕੇ ਕਵਚੀ ਕੁਣ੍ਡਲੀਤਿ ਚ
ਹੇ ਸੁਭਾਗਨ, ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੈ ਕਿ ਸੂਰਜ ਤੋਂ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇ, ਜੋ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਬਲ ਵਿਚ ਬੇਮਿਸਾਲ ਹੋਵੇ, ਕਵਚ ਤੇ ਕੁੰਡਲ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ।
ਸਾ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਪ੍ਰਦਾਨਂ ਵੈ ਕੁਰੁष੍ਵ ਗਜਗਾਮਿਨਿ। ਉਤ੍ਪਤ੍ਸ੍ਯਤਿ ਹਿ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਯਥਾਸਂਕਲ੍ਪਮਙ੍ਗਨੇ। ਅਥ ਗਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਭਦ੍ਰੇ ਤ੍ਵਯਾ ਸਂਗਮ੍ਯ ਸੁਸ੍ਮਿਤੇ
ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚਾਲ ਵਾਲੀ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ; ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜਨਮ ਲਏਗਾ, ਹੇ ਇਸਤਰੀ। ਫਿਰ, ਹੇ ਭਲੀਏ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਹੱਸਦੀ ਹੋਈ, ਮੈਂ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ।
ਯਦਿ ਤ੍ਵਂਵਚਨਂ ਨਾਦ੍ਯ ਕਰਿष੍ਯਸਿ ਮਮ ਪ੍ਰਿਯਮ੍। ਸ਼ਪ੍ਸ੍ਯੇ ਕਨ੍ਯੇऽਨ੍ਯਥਾ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਪਿਤਰਂ ਚ ਤੇ
ਜੇ ਤੂੰ ਅੱਜ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੀ, ਹੇ ਪ੍ਰੀਤਮ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ, ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿਆਂਗਾ।
ਤ੍ਵਤ੍ਕृਤੇ ਤਾਨ੍ਪ੍ਰਧਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਾਨਪਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ। ਪਿਤਰਂ ਚੈਵ ਤੇ ਮੂਢਂ ਯੋ ਨ ਵੇਤ੍ਤਿ ਤਵਾਨਯਮ੍
ਤੇਰੇ ਲਈ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਮੂਰਖ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਵੀ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਪੀੜ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।
ਤਸ੍ ਚ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯਾਦ੍ਯ ਯੋਸੌ ਮਨ੍ਤ੍ਰਮਦਾਤ੍ਤਵ। ਸ਼ੀਲਵृਤ੍ਤਮਵਿਜ੍ਞਾਯ ਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਿਨਯਂ ਪਰਮ੍
ਅੱਜ, ਮੈਂ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਵੀ ਸਖਤ ਸਜ਼ਾ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਜਾਣੇ ਬਿਨਾਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਦਿੱਤਾ।
ਏਤੇ ਹਿ ਵਿਬੁਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇਪੁਰਂਦਰਮੁਖਾ ਦਿਵਿ। ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਲਬ੍ਧਂ ਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮਯਨ੍ਤ ਇਵ ਮਾਂ ਸ਼ੁਭੇ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਆਦਿਕ, ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਬੈਠੇ, ਵੇਖ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਹਾਸੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ।
ਪਸ਼੍ਯ ਚੈਨਾਨ੍ਸੁਰਗਣਾਨ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਿਦਂ ਹਿ ਤੇ। ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤਂ ਦृष੍ਟਵਤ੍ਯਸਿ ਯੇਨ ਮਾਮ੍
ਇਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵੇਖ, ਤੈਨੂੰ ਜੋ ਅਸਮਾਨੀ ਨਜ਼ਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਉਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਤਤੋऽਪਸ਼੍ਯਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨ੍ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਸਰ੍ਵਾਨਵ ਸ੍ਵੇषੁ ਧਿष੍ਣ੍ਯੇषੁ ਖਸ੍ਥਾਨ੍। ਪ੍ਰਭਾਵਨ੍ਤਂ ਭਾਨੁਮਨ੍ਤਂ ਮਹਾਨ੍ਤਂ ਯਥਾऽऽਦਿਤ੍ਯਂ ਰੋਚਮਾਨਾਂਸ੍ਤਥੈਵ
ਫਿਰ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਅਸਮਾਨੀ ਆਸਨਾਂ ਉੱਤੇ, ਚਮਕਦੇ ਤੇ ਬਲਵਾਨ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਰੌਸ਼ਨ ਵੇਖੇ।
ਸਾ ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਨੇਵ ਬਾਲਾ ਸੂਰ੍ਯਂ ਦੇਵੀ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਾਹ ਭੀਤਾ। ਗਚ੍ਛ ਤ੍ਵਂ ਵੈ ਗੋਪਤੇ ਸ੍ਵਂ ਵਿਮਾਨਂ ਕਨ੍ਯਾਭਾਵਾਦ੍ਦੁਃਖ ਏਵਾਪਚਾਰਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਡਰ ਗਈ ਤੇ ਬਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਆਖਣ ਲੱਗੀ: ਹੇ ਗੋਪਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰਥ ਉੱਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਓ; ਕੁਆਰੀ ਲਈ ਇਹ ਕੰਮ ਦੁੱਖਦਾਇਕ ਤੇ ਗਲਤ ਹੈ।
ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਗੁਰਵਸ਼੍ਚੈਵਯੇऽਨ੍ਯੇ ਦੇਹਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਪ੍ਰਭਵਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਦਾਨੇ। ਨਾਹਂ ਧਰ੍ਮਂ ਲੋਪਯਿष੍ਯਾਮਿ ਲੋਕੇ ਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਵृਤ੍ਤਂ ਪੂਜ੍ਯਤੇ ਦੇਹਰਕ੍ਸ਼ਾ
ਪਿਤਾ, ਮਾਂ, ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਹੋਰ ਲੋਕ ਇਸ ਸਰੀਰ ਦੇ ਮੂਲ ਹਨ; ਮੈਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੀ; ਇਸਤਰੀਆਂ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਬਚਾਉਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮਯਾ ਮਨ੍ਤ੍ਰਬਲਂ ਜ੍ਞਾਤੁਮਾਹੂਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਿਭਾਵਸੋ। ਬਾਲ੍ਯਾਦ੍ਬਾਲੇਤਿ ਤਤ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਮੇ ਵਿਭੋ
ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਜਾਣਨ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਸੀ। ਇਹ ਮੈਂ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਅਗਿਆਨਤਾ ਕਰਕੇ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਲਈ ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਨਾਦਾਨੀ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿਓ।
ਬਾਲੇਤਿ ਕृਤ੍ਵਾऽਨੁਨਯਂ ਤਵਾਹਂ ਦਦਾਨਿ ਨਾਨ੍ਯਾਨੁਨਯਂ ਲਭੇਤ। ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਦਾਨਂ ਕੁਰੁ ਕੁਨ੍ਤਿਕਨ੍ਯੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਸ੍ਤਵੈਵਂ ਹਿ ਭਵੇਚ੍ਚ ਭੀਰੁ
ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਮਾਫੀ ਮੰਗੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਅਰਜ਼ੀ ਕਬੂਲ ਨਾ ਹੁੰਦੀ। ਹੇ ਕੁੰਤੀ, ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਆਪ ਸੌਂਪ ਦੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੈਨੂੰ ਚੈਨ ਮਿਲੇਗਾ, ਹੇ ਡਰਪੋਕ।
ਨ ਚਾਪਿ ਗਨ੍ਤੁਂ ਯੁਕ੍ਤਂ ਹਿ ਮਯਾ ਮਿਥ੍ਯਾਕृਤੇਨ ਵੈ। ਅਸਮੇਤ੍ਯ ਤ੍ਵਯਾ ਭੀਰੁ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਹੂਤੇਨ ਭਾਮਿਨਿ
ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਡਰਪੋਕ, ਜਦ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਇਆ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਬਿਨਾਂ ਮਕਸਦ ਪੂਰਾ ਕੀਤੇ ਇੱਥੋਂ ਜਾਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।
ਗਮਿष੍ਯਾਮ੍ਯਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗਿ ਲੋਕੇ ਸਮਵਹਾਸ੍ਯਤਾਮ੍। `ਗਚ੍ਛੇਯਮੇਵ ਸੁਸ਼੍ਰੋਣਿ ਗਤੋऽਹਂ ਵੈ ਨਿਰਾਕृਤਃ'। ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਵਿਬੁਧਾਨਾਂ ਚ ਵਕ੍ਤਵ੍ਯਃ ਸ੍ਯਾਂ ਤਥਾ ਸ਼ੁਭੇ
ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਗ ਵਾਲੀ, ਜੇ ਮੈਂ ਹੁਣ ਇੱਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ ਤਾਂ ਦੁਨੀਆ ਮੇਰਾ ਹਾਸਾ ਕਰੇਗੀ ਕਿ 'ਇਹ ਆਇਆ ਤੇ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ', ਹੇ ਸੋਹਣੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਵੀ ਹਾਸੇ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ।
ਸਾ ਤ੍ਵਂ ਮਯਾ ਸਮਾਗਚ੍ਛ ਪੁਤ੍ਰਂ ਲਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਮਾਧ੍ਸ਼ਮ੍। ਵਿਸ਼ਿष੍ਟਾ ਸਰ੍ਵਲੋਕੇषੁ ਭਵਿष੍ਯਸਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲ, ਤੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵਰਗਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲੇਗਾ। ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਖਰੀ ਹੋਵੇਂਗੀ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਸਾ ਤੁ ਕਨ੍ਯਾ ਬਹੁਵਿਧਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੀ ਮਧੁਰਂ ਵਚਃ। ਅਨੁਨੇਤੁਂ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਂ ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ
ਉਹ ਕੁੜੀ, ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲਦੀ ਰਹੀ, ਪਰ ਉਹ ਦਿਲੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਫਲ ਰਹੀ।
ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕ ਯਦਾ ਬਾਲਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਂ ਤਮੋਨੁਦਮ੍। ਭੀਤਾ ਸ਼ਾਪਾਤ੍ਤਤੋ ਰਾਜਨ੍ਦਧ੍ਯੌ ਦੀਰ੍ਘਮਥਾਨ੍ਤਰਮ੍
ਜਦ ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਉਸ ਹਨੇਰੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਨਕਾਰ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਡਰ ਗਈ ਅਤੇ ਲੰਮੇ ਸੋਚ ਵਿਚ ਪੈ ਗਈ।
ਅਨਾਗਸਃ ਪਿਤੁਃ ਸ਼ਾਪੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਤਥੈਵ ਚ। ਮਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਃ ਕਥਂ ਨ ਸ੍ਯਾਤ੍ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਦਸ੍ਮਾਦ੍ਵਿਭਾਵਸੋਃ
ਮੇਰੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਪਿਓ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸ਼ਾਪ, ਇਹ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਬਾਲੇਨਾਪਿ ਸਤਾ ਮੋਹਾਦ੍ਭृਸ਼ਂ ਸਾਪਹ੍ਨਵਾਨ੍ਯਪਿ। ਨਾऽਭ੍ਯਾਸਾਦਯਿਤਵ੍ਯਾਨਿ ਤੇਜਾਂਸਿ ਚ ਤਪਾਂਸਿ ਚ
ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਭਟਕਾਵੇ ਕਰਕੇ, ਕਦੇ ਵੀ ਰੋਸ਼ਨੀਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਦੀ ਪਰਖ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।
ਸਾਹਮਦ੍ਯ ਭृਸ਼ਂ ਭੀਤਾ ਗृਹੀਤ੍ਵਾ ਚ ਕਰੇ ਭृਸ਼ਮ੍। ਕਥਂ ਤ੍ਵਕਾਰ੍ਯਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਵੈ ਪ੍ਰਦਾਨਂ ਹ੍ਯਾਤ੍ਮਨਃ ਸ੍ਵਯਮ੍
ਹੁਣ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਡਰੀ ਹੋਈ ਹਾਂ, ਉਸਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਲਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਆਪ ਕਿਵੇਂ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹਾਂ?
ਸਾ ਵੈ ਸ਼ਾਪਪਰਿਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਬਹੁ ਚਿਨ੍ਤਯਤੀ ਹृਦਾ। ਮੋਹੇਨਾਭਿਪਰੀਤਾਙ੍ਗੀ ਸ੍ਮਯਮਾਨਾ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਉਹ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਡਰੀ ਹੋਈ, ਦਿਲੋਂ ਬਹੁਤ ਸੋਚ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਭਟਕਾਵੇ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮੁਸਕਰਾ ਰਹੀ ਸੀ।
ਤਂ ਦੇਵਮਬ੍ਰਵੀਦ੍ਭੀਤਾ ਬਨ੍ਧੂਨਾਂ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। ਵ੍ਰੀਡਾਵਿਹ੍ਵਲਯਾ ਵਾਚਾ ਸ਼ਾਪਤ੍ਰਸ੍ਤਾ ਵਿਸ਼ਾਂਪਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਹ ਡਰ ਕੇ, ਸ਼ਰਮ ਨਾਲ ਕੰਬਦੀ ਹੋਈ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਹਿੱਲਦੀ ਹੋਈ, ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੀ।
ਪਿਤਾ ਮੇ ਧ੍ਰਿਯਤੇ ਦੇਵ ਮਾਤਾ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ। ਨ ਤੇषੁ ਧ੍ਰਿਯਮਾਣਏषੁ ਵਿਦਿਲੋਪੋ ਭਵੇਦਯਮ੍
ਮੇਰਾ ਪਿਓ, ਮਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਜਿਉਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਤੇ। ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਮਿਲਾਪ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।
ਤ੍ਵਯਾ ਤੁ ਸਂਗਮੋ ਦੇਵ ਯਦਿ ਸ੍ਯਾਦ੍ਵਿਧਿਵਰ੍ਜਿਤਃ। ਮਨ੍ਨਿਮਿਤ੍ਤਂ ਕੁਲਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਲੋਕੇऽਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇਕਰ, ਹੇ ਦੇਵਤੇ, ਸਾਡਾ ਮਿਲਾਪ ਰੀਤ ਰਿਵਾਜ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇੱਜਤ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਅਥਵਾ ਧਰ੍ਮਮੇਤਂ ਤ੍ਵਂ ਮਨ੍ਯਸੇ ਤਪਤਾਂਵਰ। ऋਤੇ ਪ੍ਰਦਾਨਾਦ੍ਬਨ੍ਧੁਭ੍ਯਸ੍ਤਵ ਕਾਮਂ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ, ਹੇ ਤਪੱਸਿਆ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਇਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਧਰਮ ਸਮਝਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ, ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਾਂਗੀ।
ਆਤ੍ਮਪ੍ਰਦਾਨਂ ਦੁਰ੍ਧਰ੍ष ਤਵ ਕृਤ੍ਵਾਸਤੀ ਤ੍ਵਹਮ੍। ਤ੍ਵਯਿ ਧਰ੍ਮੋ ਯਸ਼ਸ਼੍ਚੈਵ ਕੀਰ੍ਤਿਰਾਯੁਸ਼੍ਚ ਦੇਹਿਨਾਮ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਆਪ ਤੈਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਅਪਵਿਤ੍ਰ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ। ਪਰ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਧਰਮ, ਇੱਜ਼ਤ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਤੇ ਉਮਰ ਵੱਸਦੀ ਹੈ।