ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਪृਥਾਂ ਪਰਿਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਦ੍ਵਿਜਵਤ੍ਸਲਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਨੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਪ੍ਰਿਥਾ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਇਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮਮ ਸੁਤਾ ਬਾਲਾ ਸੁਖਵਿਵਰ੍ਧਿਤਾ। ਅਪਰਾਧ੍ਯੇਤ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਕਾਰ੍ਯਂ ਹृਦਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਧੀ ਹੈ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਪਾਲੀ ਹੋਈ। ਜੇ ਇਹੋਂ ਕੁਝ ਭੁੱਲ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ 'ਚ ਨਾ ਰੱਖੀਂ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੋ ਮਹਾਭਾਗਾ ਵृਦ੍ਧਬਾਲਤਪਸ੍ਵਿषੁ। ਭਵਨ੍ਤ੍ਯਕ੍ਰੋਧਨਾਃ ਪ੍ਰਾਯੋ ਹ੍ਯਪਰਾਦ੍ਧੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਦਾ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੁਸੀਂ ਵੱਡਿਆਂ, ਛੋਟਿਆਂ ਤੇ ਤਪੱਸੀਆਂ ਵਿਚ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭੁੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਸੁਮਹਤ੍ਯਪਰਾਧੇऽਪਿ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ। ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਯਥੋਤ੍ਸਾਹਂ ਪੂਜਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਚਾਹੇ ਵੱਡੀ ਭੁੱਲ ਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਆਦਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਤਥੇਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨੋਕ੍ਤੇ ਸ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਃ। ਹਂਸਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਸਂਕਾਸ਼ਂ ਗृਹਮਸ੍ਮੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ', ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਚੰਦ ਤੇ ਹੰਸ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਘਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਸ਼ਰਣੇ ਕ੍ਲृਪ੍ਤਮਾਸਨਂ ਤਸ੍ਯ ਭਾਨੁਮਤ੍। ਆਹਾਰਾਦਿ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਉਥੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਚ, ਉਸ ਲਈ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਆਸਨ ਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਤੁ ਤਨ੍ਦ੍ਰੀਂ ਮਾਨਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਆਤਸ੍ਥੇ ਪਰਮਂ ਯਤ੍ਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯਾਭਿਰਾਧਨੇ
ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਅਲੱਸ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ।
ਤਤ੍ਰਸਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪृਥਾ ਸ਼ੌਚਪਰਾ ਸਤੀ। ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਰਿਚਾਰਾਰ੍ਹਂ ਦੇਵਵਤ੍ਪਰ੍ਯਤੋषਯਤ੍
ਉਥੇ, ਪ੍ਰਿਥਾ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਵਾਂਗ ਆਦਰ ਕਰਕੇ ਕੀਤੀ।
ਸਾ ਤੁ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਮ੍। ਤੋषਯਾਮਾਸ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਮਨਸਾ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ 'ਤੇ ਕਾਇਮ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਵਚਨਬੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਾਫ ਦਿਲ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਤਰੇष੍ਯਾਮ੍ਯਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਦਾਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ। ਤਤ ਆਯਾਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਯਂ ਰਾਤ੍ਰਾਵਥੋ ਪੁਨਃ
ਕਦੇ ਕਦੇ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਖਦਾ, 'ਸਵੇਰੇ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ', ਪਰ ਫਿਰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਂ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦਾ।
ਤਂ ਚ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਵੇਲਾਸੁ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਯੈਃ। ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਵਰ੍ਧਮਾਨੈਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਹਰ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਠਹਿਰਣ ਦੀ ਥਾਂ ਦੇ ਕੇ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਅਨ੍ਨਾਦਿਸਮੁਦਾਚਾਰਃ ਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨਕृਤਸ੍ਤਥਾ। ਦਿਵਸੇਦਿਵਸੇ ਤਸ੍ਯ ਵਰ੍ਧਤੇ ਨ ਤੁ ਹੀਯਤੇ
ਉਸ ਦਾ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਹੋਰ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਢੰਗ, ਬਿਸਤਰਾ ਤੇ ਬੈਠਕ ਲਾਉਣ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦੀ ਰਹੀ, ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਨਾਪਵਾਦੈਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵਾਪ੍ਰਿਯਯਾ ਗਿਰਾ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਪृਥਾ ਰਾਜਨ੍ਨ ਚਕਾਰਾਪ੍ਰਿਯਂ ਤਦਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਡਾਂਟ ਕੇ, ਨਾ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਕੇ, ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਤਿੱਖੇ ਬੋਲ ਕੇ ਕੋਈ ਨਾਪਸੰਦ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨਕਾਲੇ ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਤਿ ਨ ਚੈਤਿ ਬਹੁਸ਼ੋ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮਪਿ ਹ੍ਯਨ੍ਨਂ ਦੀਯਤਾਮਿਤਿ ਸੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕਦੇ ਕਦੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੁੱਤਿਆਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਆਉਂਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਆਖਦਾ, 'ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਭੋਜਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।'
ਕृਤਮੇਵ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾ ਤਸ੍ਮੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍। ਸ਼ਿष੍ਯਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰਵਚ੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਸृਵਚ੍ਚ ਸੁਸਂਯਤਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਧਿਆਪਕ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਭੈਣ ਵਾਂਗ।
ਯਥੋਪਜੋषਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਪ੍ਰਵਰਸ੍ਯ ਸਾ। ਪ੍ਰੀਤਿਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਕਨ੍ਯਾਰਤ੍ਨਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇਰੇ ਘਰ ਦੀ ਲਾਡਲੀ ਕੁੜੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਉਨੀ ਹੀ ਵਧਾਉਂਦੀ ਰਹੀ, ਜਿੰਨੀ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸ਼ੀਲਵृਤ੍ਤੇਨ ਤੁਤੋਪ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ। ਅਵਧਾਨੇਨ ਭੂਯੋऽਸ੍ਯਾਃ ਪਰਂ ਯਤ੍ਨਮਥਾਕਰੋਤ੍
ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਆਦਤ ਤੇ ਸੁਭਾਅ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੁਝ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਯਤਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਾਂ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਚ ਸਾਯਂ ਚ ਪਿਤਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਭਾਰਤ। ਅਪਿਤੁष੍ਯਤਿਤੇ ਪੁਤ੍ਰਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਰਿਚਰ੍ਯਯਾ
ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਉਸ ਦਾ ਪਿਉ ਪੁੱਛਦਾ, 'ਧੀਏ, ਕੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਹੈ?'
ਤਂ ਸਾ ਪਰਮਮਿਤ੍ਯੇਵਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤਿਮਵਾਪਾਗ੍ਰ੍ਯਾਂ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜੋ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਉਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਐ ਮਹਾਨ ਜੀ।' ਫਿਰ ਕੁੰਤੀਭੋਜ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ।
ਤਤਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਯਦਾऽਸੌ ਜਪਤਾਂਵਰਃ। ਨਾਪਸ਼੍ਯਦ੍ਦੁष੍ਕृਤਂਕਿਂਚਿਤ੍ਪृਥਾਯਾਃ ਸੌਹृਦੇ ਰਤਃ
ਜਦ ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਉਹ ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ, ਉਸ ਦੀ ਚਲਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਾ ਵੇਖੀ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤਮਨਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸ ਏਨਾਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਪ੍ਰੀਤੋਸ੍ਮਿ ਪਰਮਂ ਭਦ੍ਰੇ ਪਰਿਚਾਰੇਣ ਤੇ ਸ਼ੁਭੇ
ਫਿਰ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਐ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਨੇਕ ਲੜਕੀ।'
ਵਰਾਨ੍ਵृਣੀष੍ਵ ਕ੍ਰਲ੍ਯਾਣਿ ਦੂਰਾਪਾਨ੍ਮਾਨੁਪੈਰਿਹ। ਯੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸੀਮਨ੍ਤਿਨੀਃ ਸਰ੍ਵਾਯਸ਼ਸਾऽਭਿਮਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦੇ ਇਨਾਮ ਚੁਣ, ਐ ਸੁਭਾਗੀ, ਜੋ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਮਿਲਣੇ ਔਖੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਮਹਾਨ ਔਰਤਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ ਨਾਮ ਪਾਵੇਂਗੀ।
ਕृਤਾਨਿ ਮਮ ਸਰ੍ਵਾਣਿ ਸਸ੍ਯਾ ਮੇ ਵੇਦਵਿਤ੍ਤਮ। ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਃ ਪਿਤਾ ਚੈਵ ਕृਤਂ ਵਿਪ੍ਰ ਵਰੈਰ੍ਮਮ
ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਐ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ; ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੋਵਾਂ ਹੀ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋ। ਐ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੇਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਯਦਿ ਨੇਚ੍ਛਸਿ ਮਤ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਵਰਂ ਭਦ੍ਰੇ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਇਮਂ ਮਨ੍ਤ੍ਰਂ ਗृਹਾਣ ਤ੍ਵਮਾਹ੍ਰਾਨਾਯ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍
ਜੇਕਰ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਕੋਈ ਇਨਾਮ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਐ ਨੇਕ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ, ਤਾਂ ਇਹ ਮੰਤਰ ਲੈ ਲੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਣ ਲਈ ਹੈ।
ਯਂਯਂ ਦੇਵਂ ਤ੍ਵਮੇਤੇਨ ਮਨ੍ਤ੍ਰੇਣਾਵਾਹਯਿष੍ਯਸਿ। ਤੇਨਤੇਨ ਵਸ਼ੇ ਭਦ੍ਰੇ ਸ੍ਥਾਤਵ੍ਯਂ ਤੇ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਸ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਤੂੰ ਇਸ ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਬੁਲਾਵੇਂਗੀ, ਉਹੀ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਐ ਸੁਭਾਗੀ।
ਅਕਾਮੋ ਵਾ ਸਕਾਮੋ ਵਾ ਸ ਸਮੇष੍ਯਤਿ ਤੇ ਵਸ਼ੇ। ਵਿਬੁਧੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਂਭ੍ਰਾਨ੍ਤੋ ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ਭृਤ੍ਯ ਇਵਾਨਤਃ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਚਾਹੇ ਜਾਂ ਨਾ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਵਸ਼ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਐ ਸੁਭਾਗੀ; ਮੰਤਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੇਰੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਨੌਕਰ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨ ਸ਼ਸ਼ਕ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਸਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤੁਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ। ਤਂ ਵੈ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਪ੍ਰਵਰਂ ਤਦਾ ਸ਼ਾਪਭਯਾਨ੍ਨृਪ
ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਕੁੰਤੀ ਉਸ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਇਨਕਾਰ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀ, ਰਾਜਾ, ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ।
ਤਤਸ੍ਤਾਮਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗੀਂ ਗ੍ਰਾਹਯਾਮਾਸ ਸ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਮਨ੍ਤ੍ਰਗ੍ਰਾਮਂ ਤਦਾ ਰਾਜਨ੍ਨਥਰ੍ਵਸ਼ਿਰਸਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਫਿਰ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਨਿਰਮਲ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਹ ਮੰਤਰ ਸਿਖਾਏ, ਜੋ ਅਥਰਵਸ਼ਿਰਸ ਵਿੱਚ ਸੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਾ।
ਤਂ ਪ੍ਰਦਾਯ ਤੁ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਮੁਵਾਚ ਹ। ਉਪਿਤੋਸ੍ਮਿ ਸੁਖਂ ਰਾਜਨ੍ਕਨ੍ਯਯਾ ਪਰਿਤੋਪਿਤਃ
ਉਹ ਮੰਤਰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਾ, ਉਸ ਨੇ ਕੁੰਤੀਭੋਜ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਧੀ ਵੱਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੇਵਿਤ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।'
ਤਵਗੇਹੇ ਸੁਵਿਹਿਤਃ ਸਦਾ ਸੁਪ੍ਰਤਿਪੂਜਿਤਃ। ਸਾਧਯਿष੍ਯਾਮਹੇ ਤਾਵਦਿਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾऽਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਮਿਲਿਆ। ਹੁਣ, ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਰਵਾਨਾ ਹੋਵਾਂਗਾ।' ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।