ਯਦ੍ਯੇਵੈष੍ਯਤਿ ਸਾਯਾਹ੍ਨੇ ਯਦਿ ਪ੍ਰਾਤਰਥੋ ਨਿਸ਼ਿ। ਯਦ੍ਯਰ੍ਧਰਾਤ੍ਰੇ ਭਗਵਾਨ੍ਨ ਮੇ ਕੋਪਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਜੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਆ ਜਾਵੇ, ਜਾਂ ਸਵੇਰੇ, ਜਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਵੀ ਆ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਮਾਣਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀ ਕਦੇ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਵੇਗਾ।
ਲਾਭੋ ਮਮੈष ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਯਦ੍ਵੈਪੂਜਯਿਤੁਂ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍। ਆਦੇਸ਼ੇ ਤਵ ਤਿष੍ਠਨ੍ਤੀ ਹਿਤਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਨਰੋਤ੍ਤਮ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹੀ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂ। ਤੇਰੇ ਹੁਕਮ ਅੰਦਰ ਰਹਿ ਕੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਕੰਮ ਕਰਾਂਗੀ।
ਵਿਸ੍ਰਬ੍ਧੋ ਭਵਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਨ ਵ੍ਯਲੀਕਂ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਃ। ਵਸਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਤਿ ਤੇ ਗੇਹੇ ਸਤ੍ਯਮੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ ਰਹਿ। ਉਹ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਕਦੇ ਵੀ ਕੋਈ ਗਲਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਦੱਸ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਯਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਚ ਦ੍ਵਿਜਸ੍ਯਾਸ੍ਯ ਹਿਤਂ ਚੈਵ ਤਵਾਨਘ। ਯਤਿष੍ਯਾਮਿ ਤਥਾ ਰਾਜਨ੍ਵ੍ਯੇਤੁ ਤੇ ਮਾਨਸੋ ਜ੍ਵਰਃ
ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼, ਜੋ ਕੁਝ ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਉਹੀ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗੀ। ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਹਿ ਮਹਾਭਾਗਾਃ ਪੂਜਿਤਾਃ ਪृਥਿਵੀਪਤੇ। ਤਾਰਣਾਯ ਸਮਰ੍ਥਾਃ ਸ੍ਯੁਰ੍ਵਿਪਰੀਤੇ ਵਧਾਯ ਚ
ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਆਦਰ ਕਰੀਦੀ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਤਾਰਨ ਵਾਲੇ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਸ਼ਟ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਰਸਾऽਹਮੇਤਦ੍ਵਿਜਾਨਨ੍ਤੀ ਤੋषਯਿष੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਨ ਮਤ੍ਕृਤੇਵ੍ਯਥਾਂ ਰਾਜਨ੍ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸਿ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਾਤ੍
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਾਂਗੀ। ਮੇਰੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਲੋਂ ਕੋਈ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।
ਅਪਰਾਧੇऽਪਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਰਾਜ੍ਞਾਮਸ਼੍ਰੇਯਸੇ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਭਵਨ੍ਤਿ ਚ੍ਯਵਨੋ ਯਦ੍ਵਤ੍ਸੁਕਨ੍ਯਾਯਾਃ ਕृਤੇ ਪੁਰਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜੇਕਰ ਰਾਜਿਆਂ ਵਲੋਂ ਕੁਝ ਗਲਤੀ ਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਅਸ਼ੁਭਤਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਚਵਨ ਨੇ ਸੁਕੰਯਾ ਲਈ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਨਿਯਮੇਨ ਪਰੇਣਾਹਮੁਪਸ੍ਥਾਸ੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਯਥਾ ਤ੍ਵਯਾ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰੇਦਂ ਭਾਪਿਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਨਿਯਮਤ ਨਾਲ ਉਸ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਾਂਗੀ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਾਰੇ ਚਾਹਿਆ ਹੈ।
ਏਵਂ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੀਂ ਬਹੁਸ਼ਃ ਪਰਿष੍ਵਜ੍ਯ ਸਮਰ੍ਥ੍ਯ ਚ। ਇਤਿਚੇਤਿ ਚ ਕ੍ਰਤਵ੍ਯਂ ਰਾਜਾ ਸਰ੍ਵਮਥਾਦਿਸ਼ਤ੍
ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਆਖਦੀ ਰਹੀ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ, ਮਨੋਂ ਮਨ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
ਏਵਮੇਤਤ੍ਤ੍ਵਯਾ ਭਦ੍ਰੇ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਵਿਸ਼ਙ੍ਕਯਾ। ਮਦ੍ਧਿਤਾਰ੍ਥਂ ਤਥਾऽऽਤ੍ਮਾਰ੍ਥਂਕੁਲਾਰ੍ਥਂ ਚਾਪ੍ਯਨਿਨ੍ਦਿਤੇ
ਹੇ ਭਲੀਏ, ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਲਈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਹੇ ਨਿਰਦੋਸ਼।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਾਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਪृਥਾਂ ਪਰਿਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਦ੍ਵਿਜਾਯ ਦ੍ਵਿਜਵਤ੍ਸਲਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਨੇ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਪ੍ਰਿਥਾ ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਇਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮਮ ਸੁਤਾ ਬਾਲਾ ਸੁਖਵਿਵਰ੍ਧਿਤਾ। ਅਪਰਾਧ੍ਯੇਤ ਯਤ੍ਕਿਂਚਿਨ੍ਨ ਕਾਰ੍ਯਂ ਹृਦਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਯਾ
ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਧੀ ਹੈ, ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਪਾਲੀ ਹੋਈ। ਜੇ ਇਹੋਂ ਕੁਝ ਭੁੱਲ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਦਿਲ 'ਚ ਨਾ ਰੱਖੀਂ।
ਦ੍ਵਿਜਾਤਯੋ ਮਹਾਭਾਗਾ ਵृਦ੍ਧਬਾਲਤਪਸ੍ਵਿषੁ। ਭਵਨ੍ਤ੍ਯਕ੍ਰੋਧਨਾਃ ਪ੍ਰਾਯੋ ਹ੍ਯਪਰਾਦ੍ਧੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਦਾ
ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਤੁਸੀਂ ਵੱਡਿਆਂ, ਛੋਟਿਆਂ ਤੇ ਤਪੱਸੀਆਂ ਵਿਚ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭੁੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਸੁਮਹਤ੍ਯਪਰਾਧੇऽਪਿ ਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ਤਿਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ। ਯਥਾਸ਼ਕ੍ਤਿ ਯਥੋਤ੍ਸਾਹਂ ਪੂਜਾ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਾ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਚਾਹੇ ਵੱਡੀ ਭੁੱਲ ਵੀ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ੀ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਹੋ ਸਕੇ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ, ਆਦਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ।
ਤਥੇਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਨੋਕ੍ਤੇ ਸ ਰਾਜਾ ਪ੍ਰੀਤਮਾਨਸਃ। ਹਂਸਚਨ੍ਦ੍ਰਾਂਸ਼ੁਸਂਕਾਸ਼ਂ ਗृਹਮਸ੍ਮੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਖਿਆ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ', ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਚੰਦ ਤੇ ਹੰਸ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਘਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤ੍ਰਾਗ੍ਨਿਸ਼ਰਣੇ ਕ੍ਲृਪ੍ਤਮਾਸਨਂ ਤਸ੍ਯ ਭਾਨੁਮਤ੍। ਆਹਾਰਾਦਿ ਚ ਸਰ੍ਵਂ ਤਤ੍ਤਥੈਵ ਪ੍ਰਤ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਉਥੇ, ਅੱਗ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਚ, ਉਸ ਲਈ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਆਸਨ ਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ।
ਨਿਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਯ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੀ ਤੁ ਤਨ੍ਦ੍ਰੀਂ ਮਾਨਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਆਤਸ੍ਥੇ ਪਰਮਂ ਯਤ੍ਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯਾਭਿਰਾਧਨੇ
ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਅਲੱਸ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਪੂਰੀ ਲਗਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਈ।
ਤਤ੍ਰਸਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਗਤ੍ਵਾ ਪृਥਾ ਸ਼ੌਚਪਰਾ ਸਤੀ। ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਰਿਚਾਰਾਰ੍ਹਂ ਦੇਵਵਤ੍ਪਰ੍ਯਤੋषਯਤ੍
ਉਥੇ, ਪ੍ਰਿਥਾ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੋਲ ਗਈ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਵਾਂਗ ਆਦਰ ਕਰਕੇ ਕੀਤੀ।
ਸਾ ਤੁ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਂ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਮ੍। ਤੋषਯਾਮਾਸ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਮਨਸਾ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਕੁੜੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਚਨਾਂ 'ਤੇ ਕਾਇਮ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਵਚਨਬੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਸਾਫ ਦਿਲ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਪ੍ਰਾਤਰੇष੍ਯਾਮ੍ਯਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਕਦਾਚਿਦ੍ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ। ਤਤ ਆਯਾਤਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਸਾਯਂ ਰਾਤ੍ਰਾਵਥੋ ਪੁਨਃ
ਕਦੇ ਕਦੇ, ਉਹ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਖਦਾ, 'ਸਵੇਰੇ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ', ਪਰ ਫਿਰ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਂ ਮੁੜ ਆ ਜਾਂਦਾ।
ਤਂ ਚ ਸਰ੍ਵਾਸੁ ਵੇਲਾਸੁ ਭਕ੍ਸ਼੍ਯਭੋਜ੍ਯਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰਯੈਃ। ਪੂਜਯਾਮਾਸ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਵਰ੍ਧਮਾਨੈਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਦਾ
ਹਰ ਵੇਲੇ, ਉਹ ਕੁੜੀ ਉਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਧਦੇ ਹੋਏ ਭੋਜਨ, ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਠਹਿਰਣ ਦੀ ਥਾਂ ਦੇ ਕੇ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।
ਅਨ੍ਨਾਦਿਸਮੁਦਾਚਾਰਃ ਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨਕृਤਸ੍ਤਥਾ। ਦਿਵਸੇਦਿਵਸੇ ਤਸ੍ਯ ਵਰ੍ਧਤੇ ਨ ਤੁ ਹੀਯਤੇ
ਉਸ ਦਾ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਤੇ ਹੋਰ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਢੰਗ, ਬਿਸਤਰਾ ਤੇ ਬੈਠਕ ਲਾਉਣ ਦੀ ਸੇਵਾ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਵਧਦੀ ਰਹੀ, ਕਦੇ ਘਟਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਨਿਰ੍ਭਰ੍ਤ੍ਸਨਾਪਵਾਦੈਸ਼੍ਚ ਤਥੈਵਾਪ੍ਰਿਯਯਾ ਗਿਰਾ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਪृਥਾ ਰਾਜਨ੍ਨ ਚਕਾਰਾਪ੍ਰਿਯਂ ਤਦਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਨੇ ਕਦੇ ਵੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਡਾਂਟ ਕੇ, ਨਾ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਕੇ, ਨਾ ਹੀ ਕਦੇ ਤਿੱਖੇ ਬੋਲ ਕੇ ਕੋਈ ਨਾਪਸੰਦ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨਕਾਲੇ ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਤਿ ਨ ਚੈਤਿ ਬਹੁਸ਼ੋ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਸੁਦੁਰ੍ਲਭਮਪਿ ਹ੍ਯਨ੍ਨਂ ਦੀਯਤਾਮਿਤਿ ਸੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕਦੇ ਕਦੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੁੱਤਿਆਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਆਉਂਦਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਆਖਦਾ, 'ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਭੋਜਨ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਵੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।'
ਕृਤਮੇਵ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਯਥਾ ਤਸ੍ਮੈ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍। ਸ਼ਿष੍ਯਵਤ੍ਪੁਤ੍ਰਵਚ੍ਚੈਵ ਸ੍ਵਸृਵਚ੍ਚ ਸੁਸਂਯਤਾ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਮੰਗਿਆ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਦੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਧਿਆਪਕ, ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਭੈਣ ਵਾਂਗ।
ਯਥੋਪਜੋषਂ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਪ੍ਰਵਰਸ੍ਯ ਸਾ। ਪ੍ਰੀਤਿਮੁਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਕਨ੍ਯਾਰਤ੍ਨਮਨਿਨ੍ਦਿਤਾ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਤੇਰੇ ਘਰ ਦੀ ਲਾਡਲੀ ਕੁੜੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਉਨੀ ਹੀ ਵਧਾਉਂਦੀ ਰਹੀ, ਜਿੰਨੀ ਉਸ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਸ਼ੀਲਵृਤ੍ਤੇਨ ਤੁਤੋਪ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮਃ। ਅਵਧਾਨੇਨ ਭੂਯੋऽਸ੍ਯਾਃ ਪਰਂ ਯਤ੍ਨਮਥਾਕਰੋਤ੍
ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਚੰਗੀ ਆਦਤ ਤੇ ਸੁਭਾਅ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕੁਝ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚ ਪੈ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਲਈ ਹੋਰ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਯਤਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਤਾਂ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਚ ਸਾਯਂ ਚ ਪਿਤਾ ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਭਾਰਤ। ਅਪਿਤੁष੍ਯਤਿਤੇ ਪੁਤ੍ਰਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਰਿਚਰ੍ਯਯਾ
ਸਵੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਉਸ ਦਾ ਪਿਉ ਪੁੱਛਦਾ, 'ਧੀਏ, ਕੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਹੈ?'
ਤਂ ਸਾ ਪਰਮਮਿਤ੍ਯੇਵਪ੍ਰਤ੍ਯੁਵਾਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਤਤਃ ਪ੍ਰੀਤਿਮਵਾਪਾਗ੍ਰ੍ਯਾਂ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜੋ ਮਹਾਮਨਾਃ
ਉਹ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੁੰਤੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ, ਐ ਮਹਾਨ ਜੀ।' ਫਿਰ ਕੁੰਤੀਭੋਜ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਨੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ।
ਤਤਃ ਸਂਵਤ੍ਸਰੇ ਪੂਰ੍ਣੇ ਯਦਾऽਸੌ ਜਪਤਾਂਵਰਃ। ਨਾਪਸ਼੍ਯਦ੍ਦੁष੍ਕृਤਂਕਿਂਚਿਤ੍ਪृਥਾਯਾਃ ਸੌਹृਦੇ ਰਤਃ
ਜਦ ਇੱਕ ਪੂਰਾ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਉਹ ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਪ੍ਰਿਥਾ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ, ਉਸ ਦੀ ਚਲਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਾ ਵੇਖੀ।