ਨਾਹਤ੍ਵਾ ਹਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨੇਤਿ ਕਰਂ ਪੁਨਃ। ਸਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਹੇ ਬਲਵਾਨ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਬਿਨਾਂ, ਤੂੰ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕੇਂਗਾ; ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਹੈ, ਸੈਂਕੜਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਃ ਸਹਸਾऽਨ੍ਤਰਧੀਯਤ। `ਕਰ੍ਣਸ੍ਤੁ ਬੁਬੁਧੇ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਵ੍ਯਥਨ੍ਨਿਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਤਾ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਕਰਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਜਾਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਤ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਤਿਬੁਦ੍ਧਸ੍ਤੁ ਰਾਧੇਯਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਚਕਾਰ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਦਤਾਂਵਰ
ਜਾਗਣ ਉਪਰੰਤ, ਰਾਧੇਯ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਲੈਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਯਦਿ ਮਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਆਯਾਤਿ ਕੁਣ੍ਡਲਾਰ੍ਥਂ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਵਰ੍ਮ ਚੈਵ ਹ
ਜੇ ਇੰਦਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਮੇਰੇ ਕੁੰਡਲ ਲੈਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲ ਅਤੇ ਕਵਚ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵਾਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਯਥਾਕਾਰ੍ਯਮੁਪਾਕ੍ਰਮਤ੍
ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਉਠਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਰੂਰੀ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਵਾ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਵਿਧਿਨਾ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਜਪਤ੍ਤਦਾ'। ਤਤਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਜਪ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਕਰ੍ਣਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰਲੇ, ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਚੁੱਪਚਾਪ ਜਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਕਰਣ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੁਪਨਾ ਦੱਸਿਆ।
ਯਥਾ ਦृष੍ਟਂ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਯਥੋਕ੍ਤਮੁਭਯੋਰ੍ਨਿਸਿ। ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਸ਼ਸ਼ਂਸਾਸ੍ਮੈ ਵृषਸ੍ਤਦਾ
ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵੋ ਭਾਨੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਸੂਦਨਃ। ਉਵਾਚ ਤਂ ਤਥੇਤ੍ਯੇਵ ਕਰ੍ਣਂ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਭਾਨੁ, ਸਵਰਭਾਨੁ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਰਣ ਨੂੰ ਹੱਸ ਕੇ 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ' ਕਿਹਾ।
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਿਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰਾਧੇਯਃ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਸ਼ਕ੍ਤਿਮੇਵਾਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਵੈ ਵਾਸਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਲਯਤ੍
ਫਿਰ, ਸੱਚਾਈ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਧੇਯ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਸਿਰਫ਼ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ ਵਾਸਵ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਕਿਂ ਤਦ੍ਗੁਹ੍ਯਂ ਨ ਚਾਖ੍ਯਾਤਂ ਕਰ੍ਣਾਯੇਹੋष੍ਣਰਸ਼੍ਮਿਨਾ। ਕੀਦृਸ਼ੇਕੁਣ੍ਡਲੇ ਤੇ ਚ ਕਵਚਂ ਰਚੈਵ ਕੀਦृਸ਼ਮ੍
ਉਸ਼ਨ ਰਸ਼ਮੀ ਨੇ ਕਰਣ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ? ਉਸ ਦੇ ਕੁੰਡਲ ਅਤੇ ਕਵਚ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਨ?
ਕੁਤਸ਼੍ਚ ਕਵਚਂ ਤਸ੍ਯਂ ਕੁਣ੍ਡਲੇਚੈਵ ਸਤ੍ਤਮ। ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਪੋਧਨ
ਉਹ ਕਵਚ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲ ਉਸ ਨੇ ਕਿੱਥੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ? ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ।
ਅਹਂ ਰਾਜਨ੍ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯੇਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਗੁਹ੍ਯਂ ਵਿਭਾਵਸੋਃ। ਯਾਦृਸ਼ੇ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਤੇ ਚ ਕਵਚਂ ਵੈਵ ਯਾਦृਸ਼ਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਇਹ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਉਸ ਦੇ ਕੁੰਡਲ ਅਤੇ ਕਵਚ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਨ।
ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਂ ਪੁਰਾ ਰਾਜਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਰ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤਃ। ਤਿਗ੍ਮਤੇਜਾ ਮਹਾਨ੍ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੁਃ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਦਣ੍ਡਜਟਾਧਰਃ
ਇਕ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼, ਲੰਮਾ, ਦਾਡੀ, ਦੰਡ ਅਤੇ ਜਟਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਦਰ੍ਸਨੀਯੋऽਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗਸ੍ਤੇਜਸਾ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਨ੍ਨਿਵ। ਮਧੁਪਿਙ੍ਗੋ ਮਧੁਰਵਾਕ੍ਤਪਃਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਭੂषਣਃ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਭ ਅੰਗਾਂ 'ਚ ਨਿਖਰਿਆ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਸ਼ਹਦ ਵਰਗਾ ਪੀਲਾ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਤਪ ਅਤੇ ਸਵਾਧਿਆਇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ ਰਾਜਾਨਂ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸੁਮਹਾਤਪਾਃ। ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵੈ ਭੋਕ੍ਤੁਂ ਤਵ ਗੇਹੇ ਵਿਮਤ੍ਸਰ
ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਨਿਰਲੇਪ ਹੋ ਕੇ ਭਿਖਿਆ ਲੈਣ ਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।"
ਨ ਮੇ ਵ੍ਯਲੀਕਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਾ ਤਵ ਚਾਨੁਗੈਃ। ਏਵਂ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਗੇਹੇ ਯਦਿ ਤੇ ਰੋਚਤੇऽਨਘ
ਨਾ ਤੂੰ, ਨਾ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ; ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਾਂਗਾ।
ਯਥਾਕਾਮਂ ਚ ਗਚ੍ਛੇਯਮਾਗਚ੍ਛੇਯਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨੇ ਚ ਮੇ ਰਾਜਨ੍ਨਾਪਰਾਧ੍ਯੇਤ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਜਾਂ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਸੌਣ ਜਾਂ ਬੈਠਣ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਵੀ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਕਰੇ।
ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਃ ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਕ੍ਤਮਿਦਂ ਵਚਃ। ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਪਰਂਚੇਤਿ ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਵਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਨੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਆਖਿਆ—
ਮਮ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਪृਥਾ ਨਾਮ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਸ਼ੀਲਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਵਿਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਨਿਯਤਾऽਨਵਮਾਨਿਨੀ
ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਮੇਰੀ ਧੀ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਿਥਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਧਵੀ, ਨਿਯਮਤ ਤੇ ਨਿਮਰ ਹੈ।
ਉਪਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤਿ ਸਾ ਤ੍ਵਾਂ ਵੈ ਪੂਜਯਾऽਨਵਮਤ੍ਯ ਚ। ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੀਲਵृਤ੍ਤੇਨ ਤੁष੍ਟਿਂ ਸਮੁਪਯਾਸ੍ਯਸਿ
ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਤੇ ਬਿਨਾ ਘਟਿਆਉਣ ਦੇ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗੀ; ਉਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਤੇ ਸੁਭਾਅ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਵੇਂਗਾ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਂ ਵਿਪ੍ਰਮਭਿਪੂਜ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਿ। ਉਵਾਚ ਕਨ੍ਯਾਮਭ੍ਯੇਤ੍ਯ ਪृਥਾਂ ਪृਥੁਲਲੋਚਨਾਮ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਆਦਰ ਸਤਿਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਿਥਾ ਕੋਲ ਗਿਆ।
ਅਯਂ ਵਤ੍ਸੇ ਮਹਾਭਾਗੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵਸ੍ਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ। ਮਮ ਗੇਹੇ ਮਯਾ ਚਾਸ੍ਯ ਤਥੇਤ੍ਯੇਵਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
"ਪੁੱਤਰੀ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੇਰੇ ਘਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੈਂ ਇਸਨੂੰ ਇਹ ਵਾਅਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।"
ਤ੍ਵਯਿ ਵਤ੍ਸੇ ਪਰਾਯਤ੍ਤਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯਾਭਿਰਾਧਨਮ੍। ਤਨ੍ਮੇ ਵਾਕ੍ਯਮਮਿਥ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ ਕਰ੍ਹਿਚਿਤ੍
"ਪੁੱਤਰੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ; ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਝੂਠੀ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇਵੀਂ।"
ਅਯਂ ਤਪਸ੍ਵੀ ਭਗਵਾਨ੍ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਨਿਯਤੋ ਦ੍ਵਿਜਃ। ਯਦ੍ਯਦ੍ਬ੍ਰੂਯਾਨ੍ਮਹਾਤੇਜਾਸ੍ਤਤ੍ਤਦ੍ਦੇਯਮਾਤ੍ਸਰਾਤ੍
"ਇਹ ਤਪਸਵੀ, ਆਦਰਨੀਯ ਤੇ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੰਗੇ, ਹੇ ਬਲਵਾਨ, ਉਹ ਤੂੰ ਬਿਨਾ ਈਰਖਾ ਦੇ ਦੇਵੀਂ।"
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਹਿ ਪਰਂ ਤੇਜੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾ ਹਿ ਪਰਂ ਤਪਃ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਨਮਸ੍ਕਾਰੈਃ ਸੂਰ੍ਯੋ ਦਿਵਿ ਵਿਰਾਜਤੇ
"ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜੋਸ਼ ਤੇ ਤਪ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਮਸਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਸੂਰਜ ਆਕਾਸ਼ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।"
ਅਮਾਨਯਨ੍ਹਿ ਦਾਣ੍ਡਕ੍ਯੋ ਵਾਤਾਪਿਸ਼੍ਚ ਮਹਾਸੁਰਃ। ਨਿਹਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਦਣ੍ਡੇਨ ਤਾਲਜਙ੍ਘਸ੍ਤਥੈਵ ਚ। `ਵੈਨ੍ਧ੍ਯਾਦ੍ਰਿਸ਼੍ਚ ਸਮੁਦ੍ਰਸ਼੍ਚ ਨਦ੍ਦੁषਸ਼੍ਚ ਵਿਹਿਂਸਿਤਃ
"ਦੰਡਕ, ਵੱਡਾ ਦੈਤ ਵਾਤਾਪੀ, ਤੇ ਤਾਲਜੰਘਾ—all ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਾਰੇ ਗਏ; ਇੰਝ ਹੀ ਵੈਧ ਪਹਾੜ, ਸਮੁੰਦਰ ਤੇ ਨੱਦੂਸ਼ ਵੀ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚੇ।"
ਸੋਯਂ ਵਤ੍ਸੇ ਮਹਾਭਾਰ ਆਹਿਤਸ੍ਤ੍ਵਯਿ ਸਾਂਪ੍ਰਤਮ੍। ਤ੍ਵਂ ਸਦਾ ਨਿਯਤਾ ਕੁਰ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯਾਭਿਰਾਧਨਮ੍
"ਹੁਣ, ਪੁੱਤਰੀ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਭਾਰ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੀ।"
ਜਾਨਾਮਿ ਪ੍ਰਣਿਧਾਨਂ ਤੇ ਬਾਲ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਭृਤਿ ਨਨ੍ਦਿਨਿ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇष੍ਵਿਹ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਗੁਰੁਬਨ੍ਧੁषੁ ਚੈਵ ਹ
"ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਭਗਤੀ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਨੰਦਿਨੀ, ਤੂੰ ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਵੱਡਿਆਂ ਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਲਈ ਭਾਵਨਾ ਰੱਖਦੀ ਆ।"
ਤਥਾ ਪ੍ਰੇष੍ਯੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਮਿਤ੍ਰਸਂਬਨ੍ਧਿਮਾਤृषੁ। ਮਯਿ ਚੈਵ ਯਥਾਵਤ੍ਤ੍ਵਂਸਰ੍ਵਮਾਵृਤ੍ਯ ਵਰ੍ਤਸੇ
"ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਨੌਕਰਾਂ, ਦੋਸਤਾਂ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ, ਮਾਵਾਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੀ ਤੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਆਉਂਦੀ ਹੈਂ।"
ਨ ਹ੍ਯਤੁष੍ਟੋ ਜਨੋऽਸ੍ਤੀਹ ਪੁਰੇ ਚਾਨ੍ਤਃਪੁਰੇ ਚ ਤੇ। ਸਮ੍ਯਗ੍ਵृਤ੍ਤ੍ਯਾऽਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗਿ ਤਵ ਭृਤ੍ਯਜਨੇष੍ਵਪਿ
"ਇੱਥੇ, ਨਾ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਤੇ ਨਾ ਘਰ ਵਿਚ, ਤੇਰੇ ਚੰਗੇ ਸੁਭਾਅ ਕਰਕੇ, ਕੋਈ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨੌਕਰਾਂ ਵਿਚ ਵੀ ਨਾਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ।"