ਪ੍ਰਦਾਨੇ ਜੀਵਿਤਸ੍ਯਾਪਿ ਨ ਮੇऽਤ੍ਰਾਸ੍ਤਿ ਵਿਚਾਰਣਾ। ਯਚ੍ਚ ਮਾਮਾਤ੍ਥ ਦੇਵ ਤ੍ਵਂ ਪਾਣ੍ਡਵਂ ਫਲ੍ਗੁਨਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਹਿਚਕ ਨਹੀਂ; ਤੇ ਜੋ ਤੂੰ, ਹੇ ਦੇਵ, ਮੈਨੂੰ ਪਾਂਡਵ ਫਲਗੁਨ ਲਈ ਮੰਗਿਆ ਹੈ—
ਵ੍ਯੇਤੁ ਸਂਤਾਪਜਂ ਦੁਃਖਂ ਤਵ ਭਾਸ੍ਕਰ ਮਾਨਸਮ੍। ਅਰ੍ਜੁਨਪ੍ਰਤਿਮਂ ਚੈਵ ਵਿਜੇष੍ਯਾਮਿ ਰਣੇऽਰ੍ਜੁਨਮ੍
ਤੇਰੇ ਮਨ ਦਾ ਦੁੱਖ, ਜੋ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਭਾਸਕਰ; ਮੈਂ ਜੰਗ ਵਿਚ ਅਰਜੁਨ, ਜੋ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂਗਾ।
ਤਵਾਪਿ ਵਿਦਿਤਂ ਦੇਵ ਮਮਾਪ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਬਲਂ ਮਹਤ੍। ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਾਦੁਪਾਤ੍ਤਂ ਯਤ੍ਤਥਾ ਦ੍ਰੋਣਾਨ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਤੂੰ ਵੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵ, ਮੇਰੀ ਵੱਡੀ ਅਸਤਰ-ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਮੈਂ ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਦ੍ਰੋਣ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।
ਇਦਂ ਤ੍ਵਮਨੁਜਾਨੀਹਿ ਸੁਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਵ੍ਰਤਂ ਮਮ। ਭਿਕ੍ਸ਼ਤੇ ਵਜ੍ਰਿਣੇ ਦਦ੍ਯਾਮਪਿ ਜੀਵਿਤਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਹੁਣ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇਵਤਾ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਮੰਨ: ਜੇ ਵਜਰਧਾਰੀ ਮੰਗੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਵੀ ਦੇ ਦੇਵਾਂ।
ਯਦਿ ਤਾਤ ਦਦਾਸ੍ਯੇਤੇ ਵਜ੍ਰਿਣੇ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਸ਼ੁਭੇ। ਤ੍ਵਮਪ੍ਯੇਨਮਥੋ ਬ੍ਰੂਯਾ ਵਿਜਯਾਰ੍ਥਂ ਮਹਾਬਲ
ਜੇ ਤੂੰ, ਪਿਆਰੇ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕੁੰਡਲ ਵਜਰਧਾਰੀ ਨੂੰ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਇਹ ਦੱਸ।
ਨਿਯਮੇਨ ਪ੍ਰਦਦ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕੁਣ੍ਡਲੇਵੈ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋਃ। ਅਵਧ੍ਯੋ ਹ੍ਯਸਿ ਭੂਤਾਨਾਂ ਕੁਣ੍ਡਲਾਭ੍ਯਾਂ ਸਮਨ੍ਵਿਤਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਵਚਨ ਮੁਤਾਬਕ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਕੁੰਡਲ ਦੇਵੇਂ, ਤਾਂ ਤੂੰ ਕੁੰਡਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਲੋਂ ਅਵਧ ਰਹੇਗਾ।
ਅਰ੍ਜੁਨਨ ਵਿਨਾਸ਼ਂ ਹਿ ਤਵ ਦਾਨਵਸੂਦਨਃ। ਪ੍ਰਾਰ੍ਤਯਾਨੋ ਰਣੇ ਵਤ੍ਸ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਤੇ ਜਿਹੀਰ੍षਤਿ
ਪੁੱਤਰ, ਦਾਨਵਾਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਰਜੁਨ ਦੀ ਮਾਰ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੇਰੇ ਕੁੰਡਲ ਲੈਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਸ ਤ੍ਵਮਪ੍ਯੇਨਮਾਰਾਧ੍ਯ ਸੂਨृਤਾਭਿਃ ਪੁਨਃ ਪੁਨਃ। ਅਭ੍ਯਰ੍ਥਯੇਥਾ ਦੇਵੇਸ਼ਮਮੋਘਾਰ੍ਥਂ ਪੁਰਂਦਰਮ੍
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਵੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰ ਅਤੇ ਪੁਰੰਦਰ ਤੋਂ ਅਟੱਲ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰ।
ਅਮੋਘਾਂ ਦੇਹਿ ਮੇ ਸ਼ਕ੍ਤਿਮਮਿਤ੍ਰਵਿਨਿਬਰ੍ਹਿਣੀਮ੍। ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਵਰ੍ਮ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍
ਮੈਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਟੱਲ ਹਥਿਆਰ ਦੇ, ਹੇ ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੁੰਡਲ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਕਵਚ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵ ਨਿਯਮੇਨ ਤ੍ਵਂ ਦਦ੍ਯਾਃ ਸ਼ਕ੍ਰਾਯ ਕੁਣ੍ਡਲੇ। ਤਯਾ ਤ੍ਵਂ ਕਰ੍ਣ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਹਨਿष੍ਯਸਿ ਰਣੇ ਰਿਪੂਨ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਸ ਵਚਨ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਕੁੰਡਲ ਸ਼ਕਰ ਨੂੰ ਦੇ; ਇਸ ਨਾਲ, ਹੇ ਕਰਣ, ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸਕੇਂਗਾ।
ਨਾਹਤ੍ਵਾ ਹਿ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨੇਤਿ ਕਰਂ ਪੁਨਃ। ਸਾ ਸ਼ਕ੍ਤਿਰ੍ਦੇਵਰਾਜਸ੍ਯ ਸ਼ਤਸ਼ੋऽਥ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ
ਹੇ ਬਲਵਾਨ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰੇ ਬਿਨਾਂ, ਤੂੰ ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕੇਂਗਾ; ਉਹ ਹਥਿਆਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦਾ ਹੈ, ਸੈਂਕੜਾਂ ਤੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਃ ਸਹਸਾऽਨ੍ਤਰਧੀਯਤ। `ਕਰ੍ਣਸ੍ਤੁ ਬੁਬੁਧੇ ਰਾਜਨ੍ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਨ੍ਤੇ ਪ੍ਰਵ੍ਯਥਨ੍ਨਿਵ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਤਾ ਅਚਾਨਕ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ; ਅਤੇ ਕਰਣ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਜਾਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਬਹੁਤ ਚਿੰਤਤ ਹੋਇਆ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਤਿਬੁਦ੍ਧਸ੍ਤੁ ਰਾਧੇਯਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਭਾਰਤ। ਚਕਾਰ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਰਾਜਞ੍ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਵਦਤਾਂਵਰ
ਜਾਗਣ ਉਪਰੰਤ, ਰਾਧੇਯ ਨੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਲੈਣ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰ ਲਿਆ।
ਯਦਿ ਮਾਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਆਯਾਤਿ ਕੁਣ੍ਡਲਾਰ੍ਥਂ ਪਰਨ੍ਤਪ। ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਵਰ੍ਮ ਚੈਵ ਹ
ਜੇ ਇੰਦਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਮੇਰੇ ਕੁੰਡਲ ਲੈਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁੰਡਲ ਅਤੇ ਕਵਚ ਵੀ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਸ ਕृਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਾਤਰੁਤ੍ਥਾਯ ਕਾਰ੍ਯਾਣਿ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਵਾਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਯਥਾਕਾਰ੍ਯਮੁਪਾਕ੍ਰਮਤ੍
ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਸਵੇਰੇ ਉਠਿਆ, ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਜਰੂਰੀ ਪਾਠ ਪੜ੍ਹਵਾ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਵਿਧਿਨਾ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਮੁਹੂਰ੍ਤਮਜਪਤ੍ਤਦਾ'। ਤਤਃ ਸੂਰ੍ਯਾਯ ਜਪ੍ਯਾਨ੍ਤੇ ਕਰ੍ਣਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨਂ ਨ੍ਯਵੇਦਯਤ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਵਿਰਲੇ, ਉਹ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਚੁੱਪਚਾਪ ਜਪ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ; ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਕਰਣ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸੁਪਨਾ ਦੱਸਿਆ।
ਯਥਾ ਦृष੍ਟਂ ਯਥਾਤਤ੍ਤ੍ਵਂ ਯਥੋਕ੍ਤਮੁਭਯੋਰ੍ਨਿਸਿ। ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਮਾਨੁਪੂਰ੍ਵ੍ਯੇਣ ਸ਼ਸ਼ਂਸਾਸ੍ਮੈ ਵृषਸ੍ਤਦਾ
ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਕ੍ਰਮ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਸੁਣਾਇਆ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਭਗਵਾਨ੍ਦੇਵੋ ਭਾਨੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਭਾਨੁਸੂਦਨਃ। ਉਵਾਚ ਤਂ ਤਥੇਤ੍ਯੇਵ ਕਰ੍ਣਂ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ
ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਭਾਨੁ, ਸਵਰਭਾਨੁ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਰਣ ਨੂੰ ਹੱਸ ਕੇ 'ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ' ਕਿਹਾ।
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਤ੍ਵਮਿਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਰਾਧੇਯਃ ਪਰਵੀਰਹਾ। ਸ਼ਕ੍ਤਿਮੇਵਾਭਿਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਨ੍ਵੈ ਵਾਸਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਾਲਯਤ੍
ਫਿਰ, ਸੱਚਾਈ ਜਾਣ ਕੇ, ਰਾਧੇਯ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਸਿਰਫ਼ ਹਥਿਆਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖ ਕੇ ਵਾਸਵ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਕਿਂ ਤਦ੍ਗੁਹ੍ਯਂ ਨ ਚਾਖ੍ਯਾਤਂ ਕਰ੍ਣਾਯੇਹੋष੍ਣਰਸ਼੍ਮਿਨਾ। ਕੀਦृਸ਼ੇਕੁਣ੍ਡਲੇ ਤੇ ਚ ਕਵਚਂ ਰਚੈਵ ਕੀਦृਸ਼ਮ੍
ਉਸ਼ਨ ਰਸ਼ਮੀ ਨੇ ਕਰਣ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਰਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ? ਉਸ ਦੇ ਕੁੰਡਲ ਅਤੇ ਕਵਚ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਨ?
ਕੁਤਸ਼੍ਚ ਕਵਚਂ ਤਸ੍ਯਂ ਕੁਣ੍ਡਲੇਚੈਵ ਸਤ੍ਤਮ। ਏਤਦਿਚ੍ਛਾਮ੍ਯਹਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਂ ਤਨ੍ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਤਪੋਧਨ
ਉਹ ਕਵਚ ਅਤੇ ਕੁੰਡਲ ਉਸ ਨੇ ਕਿੱਥੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ? ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਤਪਸਿਆ ਵਾਲੇ।
ਅਹਂ ਰਾਜਨ੍ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯੇਤਤ੍ਤਸ੍ਯ ਗੁਹ੍ਯਂ ਵਿਭਾਵਸੋਃ। ਯਾਦृਸ਼ੇ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਤੇ ਚ ਕਵਚਂ ਵੈਵ ਯਾਦृਸ਼ਮ੍
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਇਹ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ—ਉਸ ਦੇ ਕੁੰਡਲ ਅਤੇ ਕਵਚ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਨ।
ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਂ ਪੁਰਾ ਰਾਜਨ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਪਰ੍ਯੁਪਸ੍ਥਿਤਃ। ਤਿਗ੍ਮਤੇਜਾ ਮਹਾਨ੍ਪ੍ਰਾਂਸ਼ੁਃ ਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਦਣ੍ਡਜਟਾਧਰਃ
ਇਕ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼, ਲੰਮਾ, ਦਾਡੀ, ਦੰਡ ਅਤੇ ਜਟਾ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਦਰ੍ਸਨੀਯੋऽਨਵਦ੍ਯਾਙ੍ਗਸ੍ਤੇਜਸਾ ਪ੍ਰਜ੍ਵਲਨ੍ਨਿਵ। ਮਧੁਪਿਙ੍ਗੋ ਮਧੁਰਵਾਕ੍ਤਪਃਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਭੂषਣਃ
ਉਹ ਸੁੰਦਰ, ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਭ ਅੰਗਾਂ 'ਚ ਨਿਖਰਿਆ, ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਸ਼ਹਦ ਵਰਗਾ ਪੀਲਾ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਤਪ ਅਤੇ ਸਵਾਧਿਆਇ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ ਰਾਜਾਨਂ ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਸੁਮਹਾਤਪਾਃ। ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਵੈ ਭੋਕ੍ਤੁਂ ਤਵ ਗੇਹੇ ਵਿਮਤ੍ਸਰ
ਉਸ ਤਪਸਵੀ ਨੇ ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਨਿਰਲੇਪ ਹੋ ਕੇ ਭਿਖਿਆ ਲੈਣ ਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।"
ਨ ਮੇ ਵ੍ਯਲੀਕਂ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਵਾ ਤਵ ਚਾਨੁਗੈਃ। ਏਵਂ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਗੇਹੇ ਯਦਿ ਤੇ ਰੋਚਤੇऽਨਘ
ਨਾ ਤੂੰ, ਨਾ ਤੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ; ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਘਰ ਵਿਚ ਰਹਾਂਗਾ।
ਯਥਾਕਾਮਂ ਚ ਗਚ੍ਛੇਯਮਾਗਚ੍ਛੇਯਂ ਤਥੈਵ ਚ। ਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨੇ ਚ ਮੇ ਰਾਜਨ੍ਨਾਪਰਾਧ੍ਯੇਤ ਕਸ਼੍ਚਨ
ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆ ਜਾਂ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਜਾਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ; ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੇਰੀ ਸੌਣ ਜਾਂ ਬੈਠਣ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਵੀ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਦੁਖੀ ਨਾ ਕਰੇ।
ਤਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕੁਨ੍ਤਿਭੋਜਃ ਪ੍ਰੀਤਿਯੁਕ੍ਤਮਿਦਂ ਵਚਃ। ਏਵਮਸ੍ਤੁ ਪਰਂਚੇਤਿ ਪੁਨਸ਼੍ਚੈਵਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਕੁੰਤਿਭੋਜ ਨੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ, "ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੁੜ ਆਖਿਆ—
ਮਮ ਕਨ੍ਯਾ ਮਹਾਪ੍ਰਾਜ੍ਞ ਪृਥਾ ਨਾਮ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ। ਸ਼ੀਲਵृਤ੍ਤਾਨ੍ਵਿਤਾ ਸਾਧ੍ਵੀ ਨਿਯਤਾऽਨਵਮਾਨਿਨੀ
ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਮੇਰੀ ਧੀ ਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਿਥਾ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਤੇ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਵਾਲੀ, ਸਾਧਵੀ, ਨਿਯਮਤ ਤੇ ਨਿਮਰ ਹੈ।
ਉਪਸ੍ਥਾਸ੍ਯਤਿ ਸਾ ਤ੍ਵਾਂ ਵੈ ਪੂਜਯਾऽਨਵਮਤ੍ਯ ਚ। ਤਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚ ਸ਼ੀਲਵृਤ੍ਤੇਨ ਤੁष੍ਟਿਂ ਸਮੁਪਯਾਸ੍ਯਸਿ
ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਤੇ ਬਿਨਾ ਘਟਿਆਉਣ ਦੇ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗੀ; ਉਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਚਲਣ ਤੇ ਸੁਭਾਅ ਨਾਲ ਤੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਵੇਂਗਾ।