ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਯਾਚਮਾਨਾਯ ਨ ਦੇਯੇ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਤ੍ਵਯਾ। ਅਨੁਨੇਯਃ ਪਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੇਯ ਏਤਦ੍ਧਿ ਤੇ ਪਰਮ੍
ਜੋ ਉਹ ਤੈਥੋਂ ਕੁੰਡਲ ਮੰਗੇ, ਤੂੰ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਦੇਵੀਂ। ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਮਨਾਉਂ—ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਹੈ।
ਕੁਣ੍ਡਲਾਰ੍ਥੇऽਬ੍ਰੁਵਂਸ੍ਤਾਤ ਕਾਰਣੈਰ੍ਬਹੁਭਿਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਅਨ੍ਯੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ਵਿਤ੍ਤੈਃ ਸਨ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯਃ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਜੇ ਉਹ ਕੁੰਡਲਾਂ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਕਹੇ, ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਕਈ ਵਜ੍ਹਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੋਕ।
ਰਤ੍ਨੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਸ੍ਤਥਾ ਗੋਭਿਰ੍ਧਨੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਰਪਿ। ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਃ ਕੁਣ੍ਡਲੇਪ੍ਸੁਃ ਪੁਰਂਦਰਃ
ਕੁੰਡਲ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਕਈ ਜਹਾਜ਼, ਔਰਤਾਂ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਨਾਲ ਹੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਜ਼ਾਰੇ ਭੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ।
ਯਦਿ ਦਾਸ੍ਯਸਿ ਕਰ੍ਣ ਤ੍ਵਂ ਸਹਜੇ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਸ਼ੁਭੇ। ਆਯੁषਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਵਸ਼ਮੁਪੈष੍ਯਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ, ਕਰਣ, ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਦੇ ਹੱਕ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੁਭਾਗੇ ਕੁੰਡਲ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਜਾਵੇਗੀ ਤੇ ਤੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਕਵਚੇਨ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਕੁਣ੍ਡਲਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਮਾਨਦ। ਅਵਧ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਣੇऽਰੀਣਾਮਿਤਿ ਵਿਦ੍ਧਿ ਵਚੋ ਮਮ
ਹੇ ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਕਵਚ ਤੇ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਤਦ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਅਜੇਤ ਹੈਂ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਰੱਖ।
ਅਮृਤਾਦੁਤ੍ਥਿਤਂ ਹ੍ਯੇਤਦੁਭਯਂ ਰਤ੍ਨਸਂਮਿਤਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕਰ੍ਣ ਜੀਵਿਤਂ ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਵ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਉਪਜੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕਰਣ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਕੋ ਮਾਮੇਵਂ ਭਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਹ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਸੌਹृਦਂ ਪਰਮ੍। ਕਾਮਯਾ ਭਗਵਨ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਕੋ ਭਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਵੇषਧृਕ੍
ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਸਹਿਯੋਗ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਹੋ? ਦੱਸੋ, ਭਗਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਆਏ ਹੋ?
ਅਹਂ ਤਾਤ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਃ ਸੌਹृਦਾਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਯੇ। ਕੁਰੁष੍ਵੈਤਦ੍ਵਯੋ ਮੇ ਤ੍ਵਮੇਤਚ੍ਛ੍ਰੇਯਃ ਪਰਂ ਹਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਹਾਂ, ਪੁੱਤ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨ, ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਯ ਏਵ ਮਮਾਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਯਸ੍ਯ ਮੇ ਗੋਪਤਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਪ੍ਰਵਕ੍ਤਾऽਦ੍ਯ ਹਿਤਾਨ੍ਵੇषੀ ਸ਼ृਣੁ ਚੇਦਂ ਵਚੋ ਮਮ
ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਭਲਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ। ਅੱਜ ਉਹ ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਪ੍ਰਸਾਦਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਵਰਦਂ ਪ੍ਰਣਯਾਚ੍ਚ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍। ਨ ਨਿਵਾਰ੍ਯੋ ਵ੍ਰਤਾਦਸ੍ਮਾਦਹਂ ਯਦ੍ਯਸ੍ਮਿ ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਇਸ ਵਰਤ ਤੋਂ ਹਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ।
ਵ੍ਰਤਂ ਵੈ ਮਮ ਲੋਕੋऽਯਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਵਿਭਾਵਸੋ। ਯਥਾऽਹਂ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਣਾਨਪਿਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਮੇਰਾ ਇਹ ਵਰਤ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਅੱਗ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਪੱਕੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯਾਗਚ੍ਛਤਿ ਮਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਚ੍ਛਦ੍ਮਨਾ ਵृਤਃ। ਹਿਤਾਰ੍ਥਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਖੇਚਰੋਤ੍ਤਮ ਭਿਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਤਾਂ
ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਿਬੁਧਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਵਰ੍ਮ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਨ ਮੇ ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯੇਤ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਮੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਵਧੀਆ ਕਵਚ ਦੇ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਮੇਰੀ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਟੇਗੀ।
ਮਦ੍ਵਿਧਸ੍ਯਾਯਸ਼ਸ੍ਯਂ ਹਿ ਨ ਯੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਣਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਯੁਕ੍ਤਂ ਹਿ ਯਸ਼ਸਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਮਰਣਂ ਲੋਕਸਂਮਤਮ੍
ਮੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਲਈ ਬਦਨਾਮੀ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਮਰਨਾ ਹੀ ਠੀਕ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆ ਵੀ ਮੰਨਦੀ ਹੈ।
ਸੋਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਸਹ ਵਰ੍ਮਣਾ। ਯਦਿ ਮਾਂ ਬਲਵृਤ੍ਰਘ੍ਨੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮੁਪਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਜੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਇੰਦਰ ਮੈਨੂੰ ਭਿੱਖ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਕਵਚ ਦੇ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਹਿਤਾਰ੍ਥਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਮੇ ਪ੍ਰਯਾਚਿਤੁਮ੍। ਤਨ੍ਮੇ ਕੀਰ੍ਤਿਕਰਂ ਲੋਕੇ ਤਸ੍ਯਾਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮੇਰੇ ਕੁੰਡਲ ਮੰਗੇਗਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਵੇਗੀ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬਦਨਾਮੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਵृਣੋਮਿ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਲੋਕੇ ਹਿ ਜੀਵਿਤੇਨਾਪਿ ਭਾਨੁਮਨ੍। ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਨਸ਼੍ਨੁਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਹੀਨਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਹੇ ਭਾਨੁ, ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਇੱਜ਼ਤ ਨੂੰ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਹ ਸੁਰਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਹਿ ਪੁਰੁषਂ ਲੋਕੇ ਸਂਜੀਵਯਤਿ ਮਾਤृਵਤ੍। ਅਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਜੀਵਿਤਂ ਹਨ੍ਤਿ ਜੀਵਤੋਪਿ ਸ਼ਰੀਰਿਣਃ
ਇੱਜ਼ਤ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ। ਬਦਨਾਮੀ ਤਾਂ ਜੀਉਂਦੇ ਬੰਦੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਵੀ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਯਂਪੁਰਾਣਃ ਸ਼੍ਲੋਕੋ ਹਿ ਸ੍ਵਯਂ ਗੀਤੋ ਵਿਭਾਵਸੋ। ਧਾਤ੍ਰਾ ਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰ ਯਥਾ ਕੀਰ੍ਤਿਰਾਯੁਰ੍ਨਰਸ੍ਯ ਹ
ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਸ਼ਲੋਕ ਅੱਗ ਨੇ ਆਪ ਗਾਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਕਿ ਇਨਸਾਨ ਲਈ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿਵੇਂ ਹਨ।
ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਪਰੇ ਲੋਕੇ ਕੀਰ੍ਤਿਰੇਵ ਪਰਾਯਣਮ੍। ਇਹ ਲੋਕੇ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਰਾਯੁਰ੍ਵਿਵਰ੍ਧਨੀ
ਇਨਸਾਨ ਲਈ ਅਗਲੇ ਜਹਾਨ ਵਿਚ ਇੱਜ਼ਤ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਵੀ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਉਮਰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸੋਹਂ ਸ਼ਰੀਰਜੇ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍। ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਚ ਵਿਧਿਵਦ੍ਦਾਨਂ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯੋ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਦਾਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਤਾਂ ਸਦੀਵੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਰੀਤਿ ਅਨੁਸਾਰ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਵੀ ਉਹ ਦਾਨ ਪੂਰੀ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਹੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਰੀਰਂ ਰਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਮ ਸੁਦੁष੍ਕਰਮ੍। ਵਿਜਿਤ੍ਯ ਚ ਪਰਾਨਾਜੌ ਯਸ਼ਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਕੇਵਲਮ੍
ਜਦ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਕੁਰਬਾਨ ਕਰਾਂਗਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਔਖਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਾਂਗਾ।
ਭੀਤਾਨਾਮਭਯਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਜੀਵਿਤਾਰ੍ਥਿਨਾਮ੍। ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ਵਾਲਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਤੀਂਸ਼੍ਚ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਮਹਾਭਯਾਤ੍
ਜੋ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਡਰੇ ਹੋਏ ਤੇ ਜਿਉਣ ਦੀ ਆਸ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਿਡਰਤਾ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਤੇ ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੱਡੇ ਖਤਰੇ ਤੋਂ ਬਚਾਵਾਂਗਾ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਪਰਮਂ ਲੋਕੇ ਯਸ਼ਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗ੍ਯਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਜੀਵਿਤੇਨਾਪਿ ਮੇ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਾ ਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤਦ੍ਵਿਦ੍ਵਿ ਮੇ ਵ੍ਰਤਮ੍
ਮੈਂ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਅਸਲ ਇੱਜ਼ਤ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂਗਾ, ਜੋ ਸੁਰਗ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕਿਮਤ 'ਤੇ ਵੀ, ਆਪਣੀ ਇੱਜ਼ਤ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨੀ ਮੇਰਾ ਵਚਨ ਹੈ।
ਸੋ ਹਂ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾ ਮਘਵਤੇ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਮੇਤਾਮਨੁਤ੍ਤਮਾਮ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਚ੍ਛਦ੍ਮਿਨੇ ਦੇਵ ਲੋਕੇ ਗਨ੍ਤਾ ਪਰਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਮਘਵਾਨ ਨੂੰ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਇਹ ਵਧੀਆ ਦਾਨ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਤਦ ਮੈਂ ਦੇਵਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰਾਂਗਾ।
ਮਾऽਹਿਤਂ ਕਰ੍ਣ ਕਾਰ੍षੀਸ੍ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਨਃ ਸੁਹृਦਾਂ ਤਥਾ। ਪੁਤ੍ਰਾਣਾਮਥ ਭਾਰ੍ਯਾਣਾਮਥੋ ਮਾਤੁਰਥੋ ਪਿਤੁਃ
ਕਰਨ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਖਿਲਾਫ, ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਤਨੀਆਂ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਪਿਉ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਕੁਝ ਨਾ ਕਰ।
ਸ਼ਰੀਰਸ੍ਯਾਵਿਰੋਧੇਨ ਪ੍ਰਾਣਿਨਾਂ ਪ੍ਰਾਣਭृਦ੍ਵਰ। ਇष੍ਯਤੇ ਯਸ਼ਸਃ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਃ ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਤ੍ਰਿਦਿਵੇ ਸ੍ਥਿਰਾ
ਹੇ ਜੀਉਂਦੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਏ ਬਿਨਾਂ, ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਨਾਮ ਹਾਸਲ ਕਰਨਾ ਹੀ ਠੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਣਵਿਰੋਧੇਨ ਕੀਰ੍ਤਿਮਿਚ੍ਛਸਿ ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤੀਮ੍। ਸਾ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਸਮਾਦਾਯ ਗਮਿष੍ਯਤਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਪਰ ਜੇ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਮੁੱਲ ਤੇ ਸਦੀਵੀ ਇੱਜ਼ਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਜ਼ਤ ਵੀ ਤੇਰੀ ਜਾਨ ਨਾਲ ਹੀ ਚਲੀ ਜਾਵੇਗੀ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਜੀਵਤਾਂ ਕੁਰੁਤੇ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਸੁਤਾਸ੍ਤਥਾ। ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਬਾਨ੍ਧਵਾਃ ਕੇਚਿਲ੍ਲੋਕੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੁषਰ੍षਭ
ਜਦ ਤੱਕ ਬੰਦਾ ਜੀਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਿਉ, ਮਾਂ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਫਰਜ ਨਿਭਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਪੁਰਖ।
ਰਾਜਾਨਸ਼੍ਚ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਪੌਰੁषੇਣ ਨਿਬੋਧ ਤਤ੍। ਕੀਰ੍ਤਿਸ਼੍ਚ ਜੀਵਤਃ ਸਾਧ੍ਵੀ ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਮਹਾਦ੍ਯੁਤੇ
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਰ, ਰਾਜੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਬਹਾਦਰੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਜੀਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ।