ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਸਮਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਵਰ੍षੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ। ਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਹਿਤਕृਚ੍ਛਕ੍ਰਃ ਕਰ੍ਣਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਜਦੋਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ ਤੇ ਤੇਰਵਾਂ ਸਾਲ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇੰਦਰ ਕਰਣ ਕੋਲ ਭਿਖ ਮੰਗਣ ਲਈ ਗਿਆ।
ਅਭਿਪ੍ਰਾਯਮਥੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਭਾਵਸੁਃ। ਕੁਣ੍ਡਲਾਰ੍ਥੇ ਮਹਾਰਾਜ ਸੂਰ੍ਯਃ ਕਰ੍ਣਮੁਪਾਗਤਃ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜਦੋਂ ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਮੁਰਾਦ ਸੂਰਜ ਨੇ ਜਾਣ ਲਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਰਣ ਕੋਲ ਕੁੰਡਲਾਂ ਲਈ ਆਇਆ।
ਮਹਾਰ੍ਹੇ ਸ਼ਯਨੇ ਵੀਰਂ ਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧ੍ਯਾਸ੍ਤਰਣਸਂਵृਤੇ। ਸ਼ਯਾਨਮਤਿਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਮ੍
ਮਹਿੰਗੇ ਸੇਜ ਤੇ, ਸੋਹਣੇ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੀਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਨ੍ਤੇ ਨਿਸ਼ਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਰਸ਼੍ਮਿਵਾਨ੍। ਕृਪਯਾ ਪਰਯਾऽऽਵਿष੍ਟਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਨੇਹਾਚ੍ਚ ਭਾਰਤ
ਰਾਤ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ ਨੇ ਬਹੁਤ ਮੋਹ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕਰਣ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਵਿਦ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯੋ ਯੋਗਰ੍ਦ੍ਧਿਰੂਪਵਾਨ੍। ਹਿਤਾਰ੍ਥਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਰ੍ਣਂ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਸੂਰਜ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਜੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਕਰਣ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਕਰ੍ਣ ਮਦ੍ਵਚਨਂ ਤਾਤ ਸ਼ृਣੁ ਸਤ੍ਯਭृਤਾਂਵਰ। ਬ੍ਰੁਵਤੋऽਦ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸੌਹृਦਾਤ੍ਪਰਮਂ ਹਿਤਮ੍
ਹੇ ਕਰਣ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਦਿਲੋਂ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਲਾਹ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਉਪਾਯਾਸ੍ਯਤਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਹਿਤੇਪ੍ਸਯਾ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਚ੍ਛਦ੍ਮਨਾ ਕਰ੍ਣ ਕੁਣ੍ਡਲੋਪਜਿਹੀਰ੍षਯਾ
ਇੰਦਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਕੁੰਡਲ ਮੰਗੇਗਾ।
ਵਿਦਿਤਂ ਤੇਨ ਸ਼ੀਲਂ ਤੇ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤਸ੍ਤਥਾ। ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸਦ੍ਭਿਰ੍ਦਦਾਸ੍ਯੇਵ ਨ ਯਾਚਸੇ
ਉਹ ਤੇਰੀ ਖੂਬੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਜਾਣਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਬਿਨਾਂ ਝਿਜਕ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਕਦੇ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਤਾਤ ਦਦਾਸ੍ਯੇਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਾਚਿਤਮ੍। ਵਿਤ੍ਤਂ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦਪ੍ਯਾਹੁਰ੍ਨ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਸਿ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਵੀ ਕੋਈ ਮੰਗੇ, ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਲੌਂਦਾ।
ਤ੍ਵਾਂ ਤੁ ਚੈਵਂਵਿਧਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂ ਵੈ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ। ਆਗਨ੍ਤਾ ਰਕੁਣ੍ਡਲਾਰ੍ਥਾਯ ਕਵਚਂ ਚੈਵ ਭਿਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਖੁਦ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਤੇਰੇ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਕਵਚ ਮੰਗਣ ਆਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਯਾਚਮਾਨਾਯ ਨ ਦੇਯੇ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਤ੍ਵਯਾ। ਅਨੁਨੇਯਃ ਪਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੇਯ ਏਤਦ੍ਧਿ ਤੇ ਪਰਮ੍
ਜੋ ਉਹ ਤੈਥੋਂ ਕੁੰਡਲ ਮੰਗੇ, ਤੂੰ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਦੇਵੀਂ। ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਮਨਾਉਂ—ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਹੈ।
ਕੁਣ੍ਡਲਾਰ੍ਥੇऽਬ੍ਰੁਵਂਸ੍ਤਾਤ ਕਾਰਣੈਰ੍ਬਹੁਭਿਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਅਨ੍ਯੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ਵਿਤ੍ਤੈਃ ਸਨ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯਃ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਜੇ ਉਹ ਕੁੰਡਲਾਂ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਕਹੇ, ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਕਈ ਵਜ੍ਹਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੋਕ।
ਰਤ੍ਨੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਸ੍ਤਥਾ ਗੋਭਿਰ੍ਧਨੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਰਪਿ। ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਃ ਕੁਣ੍ਡਲੇਪ੍ਸੁਃ ਪੁਰਂਦਰਃ
ਕੁੰਡਲ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਕਈ ਜਹਾਜ਼, ਔਰਤਾਂ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਨਾਲ ਹੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਜ਼ਾਰੇ ਭੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ।
ਯਦਿ ਦਾਸ੍ਯਸਿ ਕਰ੍ਣ ਤ੍ਵਂ ਸਹਜੇ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਸ਼ੁਭੇ। ਆਯੁषਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਵਸ਼ਮੁਪੈष੍ਯਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ, ਕਰਣ, ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਦੇ ਹੱਕ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੁਭਾਗੇ ਕੁੰਡਲ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਜਾਵੇਗੀ ਤੇ ਤੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਕਵਚੇਨ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਕੁਣ੍ਡਲਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਮਾਨਦ। ਅਵਧ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਣੇऽਰੀਣਾਮਿਤਿ ਵਿਦ੍ਧਿ ਵਚੋ ਮਮ
ਹੇ ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਕਵਚ ਤੇ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਤਦ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਅਜੇਤ ਹੈਂ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਰੱਖ।
ਅਮृਤਾਦੁਤ੍ਥਿਤਂ ਹ੍ਯੇਤਦੁਭਯਂ ਰਤ੍ਨਸਂਮਿਤਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕਰ੍ਣ ਜੀਵਿਤਂ ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਵ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਉਪਜੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕਰਣ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਕੋ ਮਾਮੇਵਂ ਭਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਹ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਸੌਹृਦਂ ਪਰਮ੍। ਕਾਮਯਾ ਭਗਵਨ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਕੋ ਭਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਵੇषਧृਕ੍
ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਸਹਿਯੋਗ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਹੋ? ਦੱਸੋ, ਭਗਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਆਏ ਹੋ?
ਅਹਂ ਤਾਤ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਃ ਸੌਹृਦਾਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਯੇ। ਕੁਰੁष੍ਵੈਤਦ੍ਵਯੋ ਮੇ ਤ੍ਵਮੇਤਚ੍ਛ੍ਰੇਯਃ ਪਰਂ ਹਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਹਾਂ, ਪੁੱਤ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨ, ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਯ ਏਵ ਮਮਾਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਯਸ੍ਯ ਮੇ ਗੋਪਤਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਪ੍ਰਵਕ੍ਤਾऽਦ੍ਯ ਹਿਤਾਨ੍ਵੇषੀ ਸ਼ृਣੁ ਚੇਦਂ ਵਚੋ ਮਮ
ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਭਲਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ। ਅੱਜ ਉਹ ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਪ੍ਰਸਾਦਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਵਰਦਂ ਪ੍ਰਣਯਾਚ੍ਚ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍। ਨ ਨਿਵਾਰ੍ਯੋ ਵ੍ਰਤਾਦਸ੍ਮਾਦਹਂ ਯਦ੍ਯਸ੍ਮਿ ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਇਸ ਵਰਤ ਤੋਂ ਹਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ।
ਵ੍ਰਤਂ ਵੈ ਮਮ ਲੋਕੋऽਯਂ ਵੇਤ੍ਤਿ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਂ ਵਿਭਾਵਸੋ। ਯਥਾऽਹਂ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਾਣਾਨਪਿਧ੍ਰੁਵਮ੍
ਮੇਰਾ ਇਹ ਵਰਤ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਹੇ ਅੱਗ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਵੀ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਇਹ ਪੱਕੀ ਗੱਲ ਹੈ।
ਯਦ੍ਯਾਗਚ੍ਛਤਿ ਮਾਂ ਸ਼ਕ੍ਰੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਚ੍ਛਦ੍ਮਨਾ ਵृਤਃ। ਹਿਤਾਰ੍ਥਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਖੇਚਰੋਤ੍ਤਮ ਭਿਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਤਾਂ
ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਿਬੁਧਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਵਰ੍ਮ ਚੋਤ੍ਤਮਮ੍। ਨ ਮੇ ਕੀਰ੍ਤਿਃ ਪ੍ਰਣਸ਼੍ਯੇਤ ਤ੍ਰਿषੁ ਲੋਕੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ
ਮੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਮੌਰ, ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਵਧੀਆ ਕਵਚ ਦੇ ਦੇਵਾਂਗਾ। ਮੇਰੀ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਟੇਗੀ।
ਮਦ੍ਵਿਧਸ੍ਯਾਯਸ਼ਸ੍ਯਂ ਹਿ ਨ ਯੁਕ੍ਤਂ ਪ੍ਰਾਣਰਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਯੁਕ੍ਤਂ ਹਿ ਯਸ਼ਸਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਮਰਣਂ ਲੋਕਸਂਮਤਮ੍
ਮੇਰੇ ਵਰਗਿਆਂ ਲਈ ਬਦਨਾਮੀ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣਾ ਠੀਕ ਨਹੀਂ। ਇੱਜ਼ਤ ਨਾਲ ਮਰਨਾ ਹੀ ਠੀਕ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੁਨੀਆ ਵੀ ਮੰਨਦੀ ਹੈ।
ਸੋਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਸਹ ਵਰ੍ਮਣਾ। ਯਦਿ ਮਾਂ ਬਲਵृਤ੍ਰਘ੍ਨੋ ਭਿਕ੍ਸ਼ਾਰ੍ਥਮੁਪਯਾਸ੍ਯਤਿ
ਜੇ ਵੱਡਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਇੰਦਰ ਮੈਨੂੰ ਭਿੱਖ ਲਈ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਕਵਚ ਦੇ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਹਿਤਾਰ੍ਥਂ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਾਣਾਂ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਮੇ ਪ੍ਰਯਾਚਿਤੁਮ੍। ਤਨ੍ਮੇ ਕੀਰ੍ਤਿਕਰਂ ਲੋਕੇ ਤਸ੍ਯਾਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਜੇ ਉਹ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਮੇਰੇ ਕੁੰਡਲ ਮੰਗੇਗਾ, ਤਾਂ ਇਹ ਗੱਲ ਮੈਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਇੱਜ਼ਤ ਦੇਵੇਗੀ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬਦਨਾਮੀ ਮਿਲੇਗੀ।
ਵृਣੋਮਿ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਲੋਕੇ ਹਿ ਜੀਵਿਤੇਨਾਪਿ ਭਾਨੁਮਨ੍। ਕੀਰ੍ਤਿਮਾਨਸ਼੍ਨੁਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਹੀਨਕੀਰ੍ਤਿਸ੍ਤੁ ਨਸ਼੍ਯਤਿ
ਹੇ ਭਾਨੁ, ਮੈਂ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਇੱਜ਼ਤ ਨੂੰ ਜਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਹ ਸੁਰਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜਿਸ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮਿਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਹਿ ਪੁਰੁषਂ ਲੋਕੇ ਸਂਜੀਵਯਤਿ ਮਾਤृਵਤ੍। ਅਕੀਰ੍ਤਿਰ੍ਜੀਵਿਤਂ ਹਨ੍ਤਿ ਜੀਵਤੋਪਿ ਸ਼ਰੀਰਿਣਃ
ਇੱਜ਼ਤ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਮਾਂ ਵਾਂਗ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦੀ ਹੈ। ਬਦਨਾਮੀ ਤਾਂ ਜੀਉਂਦੇ ਬੰਦੇ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਵੀ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਅਯਂਪੁਰਾਣਃ ਸ਼੍ਲੋਕੋ ਹਿ ਸ੍ਵਯਂ ਗੀਤੋ ਵਿਭਾਵਸੋ। ਧਾਤ੍ਰਾ ਲੋਕੇਸ਼੍ਵਰ ਯਥਾ ਕੀਰ੍ਤਿਰਾਯੁਰ੍ਨਰਸ੍ਯ ਹ
ਇਹ ਪੁਰਾਣਾ ਸ਼ਲੋਕ ਅੱਗ ਨੇ ਆਪ ਗਾਇਆ ਸੀ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਕਿ ਇਨਸਾਨ ਲਈ ਇੱਜ਼ਤ ਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਿਵੇਂ ਹਨ।
ਪੁਰੁषਸ੍ਯ ਪਰੇ ਲੋਕੇ ਕੀਰ੍ਤਿਰੇਵ ਪਰਾਯਣਮ੍। ਇਹ ਲੋਕੇ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਾ ਚ ਕੀਰ੍ਤਿਰਾਯੁਰ੍ਵਿਵਰ੍ਧਨੀ
ਇਨਸਾਨ ਲਈ ਅਗਲੇ ਜਹਾਨ ਵਿਚ ਇੱਜ਼ਤ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਸਰਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੁਨੀਆ ਵਿਚ ਵੀ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਉਮਰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ।