ਤਤਃ ਕਾਲੇਨ ਮਹਤਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍। ਤਦ੍ਵੈ ਪੁਤ੍ਰਸ਼ਤਂ ਜਜ੍ਞੇ ਸ਼ੂਰਾਣਾਮਨਿਵਰ੍ਤਿਨਾਮ੍
ਫਿਰ, ਸਮਾਂ ਆਉਣ ਤੇ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਸੋਨਿਆਂ ਦੀ ਵਾਧੂ ਮਾਣ ਵਾਲੇ, ਸੌ ਬਹਾਦਰ ਤੇ ਅਟੱਲ ਪੁੱਤਰ ਜੰਮੇ।
ਭ੍ਰਾਤृਣਾਂ ਸੋਦਰਾਣਾਂ ਚ ਤਥੈਵਾਸ੍ਯਾਭਵਚ੍ਛਤਮ੍। ਮਦ੍ਰਾਧਿਪਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਪਤੇਰ੍ਮਾਲਵ੍ਯਾਂ ਸੁਮਹਾਬਲਮ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਦਰ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਸੀ, ਨੇ ਮਾਲਵਾ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਸੌ ਭਰਾ ਤੇ ਭੈਣਾਂ ਜੰਮੇ।
ਏਵਮਾਤ੍ਮਾ ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਃ ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰ ਏਵ ਚ। ਭਰ੍ਤੁਃ ਕੁਲਂ ਚ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਸਰ੍ਵਂ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾਤ੍ਸਮੁਦ੍ਧृਤਂ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਵੱਡੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਆਪਣਾ ਆਪ, ਪਿਉ, ਮਾਂ, ਸੱਸ, ਸਸੁਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰਾਨੇ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲਿਆ।
ਤਥੈਵੈषਾ ਹਿ ਕਲ੍ਯਾਣੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਸ਼ੀਲਸਂਮਤਾ। ਤਾਰਯਿष੍ਯਤਿ ਵਃ ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਵ ਕੁਲਾਙ੍ਗਨਾ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਦ੍ਰੌਪਦੀ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਸਭ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੀ ਮਹਿਲਾ ਵਾਂਗ, ਬਚਾ ਲਵੇਗੀ।
ਏਵਂ ਸ ਪਾਣ੍ਡਵਸ੍ਤੇਨ ਅਨੁਨੀਤੋ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ। ਵਿਸ਼ੋਕੋ ਵਿਜ੍ਵਰੋ ਰਾਜਨ੍ਕਾਮ੍ਯਕੇ ਨ੍ਯਵਸਤ੍ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੇ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਦੁੱਖ ਤੇ ਚਿੰਤਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਕਾਮਯਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਗਿਆ।
ਯਸ਼੍ਚੇਦਂ ਸ਼ृਣੁਯਾਦ੍ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਸ ਸੁਖੀ ਸਰ੍ਵਸਿਦ੍ਧਾਰ੍ਥੋ ਨ ਦੁਃਖਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਯਾਨ੍ਨਰਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਭੀ ਮਨੁੱਖ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸੁੰਦਰ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੇ, ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਸਫਲਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ।
ਯਤ੍ਤਤ੍ਤਦਾ ਮਹਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਁਲ੍ਲੋਮਸ਼ੋ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਚਨਾਦੇਵ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਜੋ ਮਹਾਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲੋਮਸ਼ ਨੇ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੂੰ ਦੱਸੀ, ਉਹੀ ਗੱਲ ਮੈਂ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ।
ਯਚ੍ਚਾਪਿ ਤੇ ਭਯਂ ਤੀਵ੍ਰਂ ਨ ਚ ਕੀਰ੍ਤਯਸੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਤਚ੍ਚਾਪ੍ਯਪਹਰਿष੍ਯਾਮਿ ਧਨਂਜਯ ਇਤੋ ਗਤੇ
ਤੇਰਾ ਜੋ ਗਹਿਰਾ ਡਰ ਹੈ, ਜੋ ਤੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ, ਉਹ ਵੀ ਮੈਂ ਧਨੰਜੈ ਦੇ ਇੱਥੋਂ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਕਿਂਨੁ ਰਤਜ੍ਜਪਤਾਂਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਕਰ੍ਣਂ ਪ੍ਰਤਿ ਮਹਦ੍ਭਯਮ੍। ਆਸੀਨ੍ਨ ਚ ਸ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕਥਯਾਮਾਸ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਹੇ ਜਪ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਕਰਣ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਵੱਡਾ ਡਰ ਕੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਹ ਧਰਮਾਤਮਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦਾ ਸੀ?
ਅਹਂ ਤੇ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਕਥਯਾਮਿ ਕਥਾਮਿਮਾਮ੍। ਪृਚ੍ਛਤੋ ਭਰਤਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਸ੍ਵ ਗਿਰਂ ਮਮ
ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਤੂੰ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹੈਂ, ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ੀ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੇ ਸਮਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇ ਵਰ੍षੇ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੇ। ਪਾਣ੍ਡੂਨਾਂ ਹਿਤਕृਚ੍ਛਕ੍ਰਃ ਕਰ੍ਣਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮੁਦ੍ਯਤਃ
ਜਦੋਂ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ ਤੇ ਤੇਰਵਾਂ ਸਾਲ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਇੰਦਰ ਕਰਣ ਕੋਲ ਭਿਖ ਮੰਗਣ ਲਈ ਗਿਆ।
ਅਭਿਪ੍ਰਾਯਮਥੋ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਵਿਭਾਵਸੁਃ। ਕੁਣ੍ਡਲਾਰ੍ਥੇ ਮਹਾਰਾਜ ਸੂਰ੍ਯਃ ਕਰ੍ਣਮੁਪਾਗਤਃ
ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਜਦੋਂ ਮਹਿੰਦਰ ਦੇ ਮਨ ਦੀ ਮੁਰਾਦ ਸੂਰਜ ਨੇ ਜਾਣ ਲਈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਰਣ ਕੋਲ ਕੁੰਡਲਾਂ ਲਈ ਆਇਆ।
ਮਹਾਰ੍ਹੇ ਸ਼ਯਨੇ ਵੀਰਂ ਸ੍ਪਰ੍ਦ੍ਧ੍ਯਾਸ੍ਤਰਣਸਂਵृਤੇ। ਸ਼ਯਾਨਮਤਿਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਤਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਵਾਦਿਨਮ੍
ਮਹਿੰਗੇ ਸੇਜ ਤੇ, ਸੋਹਣੇ ਚਾਦਰ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੀਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਸ਼ਚਿੰਤ, ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
ਸ੍ਵਪ੍ਨਾਨ੍ਤੇ ਨਿਸ਼ਿ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਰਸ਼੍ਮਿਵਾਨ੍। ਕृਪਯਾ ਪਰਯਾऽऽਵਿष੍ਟਃ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਨੇਹਾਚ੍ਚ ਭਾਰਤ
ਰਾਤ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ ਨੇ ਬਹੁਤ ਮੋਹ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ, ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕਰਣ ਨੂੰ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਵਿਦ੍ਭੂਤ੍ਵਾ ਸੂਰ੍ਯੋ ਯੋਗਰ੍ਦ੍ਧਿਰੂਪਵਾਨ੍। ਹਿਤਾਰ੍ਥਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਕਰ੍ਣਂ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਪੂਰ੍ਵਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਸੂਰਜ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਜੋਗ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਕਰਣ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਆਖੀਆਂ।
ਕਰ੍ਣ ਮਦ੍ਵਚਨਂ ਤਾਤ ਸ਼ृਣੁ ਸਤ੍ਯਭृਤਾਂਵਰ। ਬ੍ਰੁਵਤੋऽਦ੍ਯ ਮਹਾਬਾਹੋ ਸੌਹृਦਾਤ੍ਪਰਮਂ ਹਿਤਮ੍
ਹੇ ਕਰਣ, ਸੱਚ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀ, ਅੱਜ ਮੈਂ ਦਿਲੋਂ ਤੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਲਾਹ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹਾਂ।
ਉਪਾਯਾਸ੍ਯਤਿ ਸ਼ਕ੍ਰਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਹਿਤੇਪ੍ਸਯਾ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਚ੍ਛਦ੍ਮਨਾ ਕਰ੍ਣ ਕੁਣ੍ਡਲੋਪਜਿਹੀਰ੍षਯਾ
ਇੰਦਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇਗਾ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਕੁੰਡਲ ਮੰਗੇਗਾ।
ਵਿਦਿਤਂ ਤੇਨ ਸ਼ੀਲਂ ਤੇ ਸਰ੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤਸ੍ਤਥਾ। ਯਥਾ ਤ੍ਵਂ ਭਿਕ੍ਸ਼ਿਤਃ ਸਦ੍ਭਿਰ੍ਦਦਾਸ੍ਯੇਵ ਨ ਯਾਚਸੇ
ਉਹ ਤੇਰੀ ਖੂਬੀ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਜਾਣਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਚੰਗਾ ਮਨੁੱਖ ਤੈਨੂੰ ਮੰਗਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਬਿਨਾਂ ਝਿਜਕ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਕਦੇ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਤ੍ਵਂ ਹਿ ਤਾਤ ਦਦਾਸ੍ਯੇਵ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇਭ੍ਯਃ ਪ੍ਰਯਾਚਿਤਮ੍। ਵਿਤ੍ਤਂ ਯਚ੍ਚਾਨ੍ਯਦਪ੍ਯਾਹੁਰ੍ਨ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਖ੍ਯਾਸਿ ਕਸ੍ਯਚਿਤ੍
ਸੱਚਮੁੱਚ, ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ ਜੋ ਉਹ ਮੰਗਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਹੋਰ ਜੋ ਵੀ ਕੋਈ ਮੰਗੇ, ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਖਾਲੀ ਨਹੀਂ ਲੌਂਦਾ।
ਤ੍ਵਾਂ ਤੁ ਚੈਵਂਵਿਧਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂ ਵੈ ਪਾਕਸ਼ਾਸਨਃ। ਆਗਨ੍ਤਾ ਰਕੁਣ੍ਡਲਾਰ੍ਥਾਯ ਕਵਚਂ ਚੈਵ ਭਿਕ੍ਸ਼ਿਤੁਮ੍
ਤੈਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਜਾਣ ਕੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਖੁਦ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਤੇਰੇ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਕਵਚ ਮੰਗਣ ਆਵੇਗਾ।
ਤਸ੍ਮੈ ਪ੍ਰਯਾਚਮਾਨਾਯ ਨ ਦੇਯੇ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਤ੍ਵਯਾ। ਅਨੁਨੇਯਃ ਪਰਂ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ਼੍ਰੇਯ ਏਤਦ੍ਧਿ ਤੇ ਪਰਮ੍
ਜੋ ਉਹ ਤੈਥੋਂ ਕੁੰਡਲ ਮੰਗੇ, ਤੂੰ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਦੇਵੀਂ। ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਮਨਾਉਂ—ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਹੈ।
ਕੁਣ੍ਡਲਾਰ੍ਥੇऽਬ੍ਰੁਵਂਸ੍ਤਾਤ ਕਾਰਣੈਰ੍ਬਹੁਭਿਸ੍ਤ੍ਵਯਾ। ਅਨ੍ਯੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਰ੍ਵਿਤ੍ਤੈਃ ਸਨ੍ਨਿਵਾਰ੍ਯਃ ਪੁਨਃਪੁਨਃ
ਜੇ ਉਹ ਕੁੰਡਲਾਂ ਲਈ ਤੈਨੂੰ ਕਹੇ, ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ, ਤੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੋਰ ਧਨ ਦੇ ਕੇ ਤੇ ਕਈ ਵਜ੍ਹਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰੋਕ।
ਰਤ੍ਨੈਃ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਿਸ੍ਤਥਾ ਗੋਭਿਰ੍ਧਨੈਰ੍ਬਹੁਵਿਧੈਰਪਿ। ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਨੈਸ਼੍ਚ ਬਹੁਭਿਃ ਕੁਣ੍ਡਲੇਪ੍ਸੁਃ ਪੁਰਂਦਰਃ
ਕੁੰਡਲ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਪੁਰੰਦਰ ਨੇ ਕਈ ਜਹਾਜ਼, ਔਰਤਾਂ, ਗਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤਰ੍ਹਾਂ-ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਨਾਲ ਹੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਜ਼ਾਰੇ ਭੀ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ।
ਯਦਿ ਦਾਸ੍ਯਸਿ ਕਰ੍ਣ ਤ੍ਵਂ ਸਹਜੇ ਕੁਣ੍ਡਲੇ ਸ਼ੁਭੇ। ਆਯੁषਃ ਪ੍ਰਕ੍ਸ਼ਯਂ ਗਤ੍ਵਾ ਮृਤ੍ਯੋਰ੍ਵਸ਼ਮੁਪੈष੍ਯਸਿ
ਜੇ ਤੂੰ, ਕਰਣ, ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਦੇ ਹੱਕ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸੁਭਾਗੇ ਕੁੰਡਲ ਦੇਵੇਂਗਾ, ਤਾਂ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਘੱਟ ਜਾਵੇਗੀ ਤੇ ਤੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿਚ ਆ ਜਾਵੇਂਗਾ।
ਕਵਚੇਨ ਸਮਾਯੁਕ੍ਤਃ ਕੁਣ੍ਡਲਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਮਾਨਦ। ਅਵਧ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਂ ਰਣੇऽਰੀਣਾਮਿਤਿ ਵਿਦ੍ਧਿ ਵਚੋ ਮਮ
ਹੇ ਮਾਣ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜਦ ਤੂੰ ਕਵਚ ਤੇ ਕੁੰਡਲ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ, ਤਦ ਤੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਲਈ ਅਜੇਤ ਹੈਂ—ਇਹ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਰੱਖ।
ਅਮृਤਾਦੁਤ੍ਥਿਤਂ ਹ੍ਯੇਤਦੁਭਯਂ ਰਤ੍ਨਸਂਮਿਤਮ੍। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਕਰ੍ਣ ਜੀਵਿਤਂ ਚੇਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਤਵ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਉਪਜੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਕਰਣ, ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ।
ਕੋ ਮਾਮੇਵਂ ਭਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਹ ਦਰ੍ਸ਼ਯਨ੍ਸੌਹृਦਂ ਪਰਮ੍। ਕਾਮਯਾ ਭਗਵਨ੍ਬ੍ਰੂਹਿ ਕੋ ਭਵਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਵੇषਧृਕ੍
ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਸਹਿਯੋਗ ਦਿਖਾ ਰਹੇ ਹੋ? ਦੱਸੋ, ਭਗਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ ਆਏ ਹੋ?
ਅਹਂ ਤਾਤ ਸਹਸ੍ਰਾਂਸ਼ੁਃ ਸੌਹृਦਾਤ੍ਤ੍ਵਾਂ ਨਿਦਰ੍ਸ਼ਯੇ। ਕੁਰੁष੍ਵੈਤਦ੍ਵਯੋ ਮੇ ਤ੍ਵਮੇਤਚ੍ਛ੍ਰੇਯਃ ਪਰਂ ਹਿ ਤੇ
ਮੈਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਿਰਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਹਾਂ, ਪੁੱਤ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨ, ਇਹੀ ਤੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਹੈ।
ਸ਼੍ਰੇਯ ਏਵ ਮਮਾਤ੍ਯਨ੍ਤਂ ਯਸ੍ਯ ਮੇ ਗੋਪਤਿਃ ਪ੍ਰਭੁਃ। ਪ੍ਰਵਕ੍ਤਾऽਦ੍ਯ ਹਿਤਾਨ੍ਵੇषੀ ਸ਼ृਣੁ ਚੇਦਂ ਵਚੋ ਮਮ
ਮੇਰਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਭਲਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ। ਅੱਜ ਉਹ ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਪ੍ਰਸਾਦਯੇ ਤ੍ਵਾਂ ਵਰਦਂ ਪ੍ਰਣਯਾਚ੍ਚ ਬ੍ਰਵੀਮ੍ਯਹਮ੍। ਨ ਨਿਵਾਰ੍ਯੋ ਵ੍ਰਤਾਦਸ੍ਮਾਦਹਂ ਯਦ੍ਯਸ੍ਮਿ ਤੇ ਪ੍ਰਿਯਃ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਵਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਪਿਆਰ ਵਿਚ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਇਸ ਵਰਤ ਤੋਂ ਹਟ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ, ਭਾਵੇਂ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਵੀ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ।