ਰਹਸ੍ਯਂ ਖਲ੍ਵਿਦਂ ਰਾਜਨ੍ਦੇਵਾਨਾਮਿਤਿ ਨਃ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਤਤ੍ਤੁ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵੇ
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਇਹ ਗੱਲ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਰਾਜ਼ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਪਰ ਮੈਂ ਸਵਯੰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਤ੍ਰਿਃਸਪ੍ਤਕृਤ੍ਵਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਿਤ੍ਰਯਾਂ ਪੁਰਾ। ਜਾਮਦਗ੍ਨ੍ਯਸ੍ਤਪਸ੍ਤੇਪੇ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਪਰ੍ਵਤੋਤ੍ਤਮੇ
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ, ਜਾਮਦਗਨੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਸੱਤ ਵਾਰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਮਹੇਂਦਰ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਤਪ ਕਰਿਆ।
ਤਦਾ ਨਿਃਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯੇ ਲੋਕੇ ਭਾਰ੍ਗਵੇਣ ਕृਤੇ ਸਤਿ। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਰਾਜਨ੍ਸੁਤਾਰ੍ਥਿਨ੍ਯੋऽਭਿਚਕ੍ਰਮੁਃ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਭਾਰਗਵ ਨੇ ਜਦ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਕੋਲ ਆਈਆਂ।
ਤਾਭਿਃ ਸਹ ਸਮਾਪੇਤੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਾਃ। ऋਤਾਵृਤੌ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਨ ਕਾਮਾਨ੍ਨਾਨृਤੌ ਤਥਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੱਕੀ ਨਿਯਤ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਸਿਰਫ਼ ਸਹੀ ਸਮੇਂ 'ਤੇ, ਨਾ ਕਿ ਇੱਛਾ ਜਾਂ ਗਲਤ ਸਮੇਂ 'ਤੇ।
ਤੇਭ੍ਯਸ਼੍ਚ ਤੇਭਿਰੇ ਗਰ੍ਭਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸ੍ਤਾਃ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਃ। ਤਤਃ ਸੁषੁਵਿਰੇ ਰਾਜਨ੍ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਨ੍ਵੀਰ੍ਯਵਤ੍ਤਰਾਨ੍
ਉਹਨਾਂ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਪੁਰਖਾਂ ਤੋਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਗਰਭ ਧਾਰਿਆ, ਰਾਜਾ ਜੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਹੋਰ ਵਧੇਰੇ ਤਾਕਤਵਰ ਯੋਧਿਆਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ।
ਕੁਮਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਕੁਮਾਰੀਸ਼੍ਚ ਪੁਨਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਭਿਵृਦ੍ਧਯੇ। ਏਵਂ ਤਦ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾਸੁ ਤਪਸ੍ਵਿਭਿਃ
ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਮੁੰਡੇ ਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਕਸ਼ਤਰੀ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤਪ ਨਾਲ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ।
ਜਾਤਂ ਵृਦ੍ਧਂ ਚ ਧਰ੍ਮੇਣ ਸੁਦੀਰ੍ਗੇਣਾਯੁषਾਨ੍ਵਿਤਮ੍। ਚਤ੍ਵਾਰੋऽਪਿ ਤਤੋ ਵਰ੍ਣਾ ਬਭੂਵੁਰ੍ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋਤ੍ਤਰਾਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਧਰਮ ਨਾਲ ਜਨਮ ਲਏ ਤੇ ਵਧੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਚਾਰੇ ਵਰਨ ਜਨਮੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੇ।
ਅਭ੍ਯਗਚ੍ਛਨ੍ਨृਤੌ ਨਾਰੀਂ ਨ ਕਾਮਾਨ੍ਨਾਨृਤੌ ਤਥਾ। ਤਥੈਵਾਨ੍ਯਾਨਿ ਭੂਤਾਨਿ ਤਿਰ੍ਯਗ੍ਯੋਨਿਗਤਾਨ੍ਯਪਿ
ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਕੋਲ ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਗਈਆਂ, ਗਲਤ ਸਮੇਂ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ। ਹੋਰ ਜੀਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਪਸ਼ੂ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ऋਤੌ ਦਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ਤਤ੍ਤਥਾ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਤਤੋऽਵਰ੍ਧਨ੍ਤ ਧਰ੍ਮੇਣ ਸਹਸ੍ਰਸ਼ਤਜੀਵਿਨਃ
ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਪਤਨੀਆਂ ਸਹੀ ਸਮੇਂ ਮਿਲਦੇ। ਧਰਮ ਨਾਲ, ਉਹ ਲੋਕ ਸੈਂਕੜੇ-ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਜੀਵਦੇ ਤੇ ਵਧਦੇ ਰਹੇ।
ਤਾਃ ਪ੍ਰਜਾਃ ਪृਥਿਵੀਪਾਲ ਧਰ੍ਮਵ੍ਰਤਪਰਾਯਣਾਃ। ਆਧਿਭਿਰ੍ਵ੍ਯਾਧਿਭਿਸ਼੍ਚੈਵ ਵਿਮੁਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਸ਼ੋ ਨਰਾਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਖੇ, ਉਹ ਲੋਕ ਧਰਮ ਤੇ ਵ੍ਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਭਾਉਂਦੇ। ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਂ ਤੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਸਨ।
ਅਥੇਮਾਂ ਸਾਗਰੋਪਾਨ੍ਤਾਂ ਗਾਂ ਗਜੇਨ੍ਦ੍ਰਗਤਾਖਿਲਾਮ੍। ਅਧ੍ਯਤਿष੍ਠਤ੍ਪੁਨਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਂ ਸਸ਼ੈਲਵਨਪਤ੍ਤਨਾਮ੍
ਫਿਰ, ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਨੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਾਥੀ, ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਸਨ, ਮੁੜ ਵਸਾਇਆ।
ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਤਿ ਪੁਨਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਧਰ੍ਮੇਣੇਮਾਂ ਵਸੁਨ੍ਧਰਾਮ੍। ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਦ੍ਯਾਸ੍ਤਤੋ ਵਰ੍ਣਾ ਲੇਭਿਰੇ ਮੁਦਮੁਤ੍ਤਮਾਮ੍
ਜਦੋਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਵੰਸ਼ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦਾ ਰਾਜ ਕੀਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਤੇ ਹੋਰ ਵਰਨਾਂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ੀ ਪਾਈ।
ਕਾਮਕ੍ਰੋਧੋਦ੍ਭਵਾਨ੍ਦੋषਾਨ੍ਨਿਰਸ੍ਯ ਚ ਨਰਾਧਿਪਾਃ। ਧਰ੍ਮੇਣ ਦਣ੍ਡਂ ਦਣ੍ਡੇषੁ ਪ੍ਰਣਯਨ੍ਤੋऽਨ੍ਵਪਾਲਯਨ੍
ਰਾਜਿਆਂ ਨੇ ਇੱਛਾ ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਦੋਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਧਰਮ ਨਾਲ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ।
ਤਥਾ ਧਰ੍ਮਪਰੇ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁਃ। ਸ੍ਵਾਦੁ ਦੇਸ਼ੇ ਚ ਕਾਲੇ ਚ ਵਵਰ੍षਾਪ੍ਯਾਯਯਨ੍ਪ੍ਰਜਾਃ
ਜਦੋਂ ਕਸ਼ਤਰੀ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹੇ, ਤਦ ਇੰਦਰ ਨੇ ਸਹੀ ਥਾਂ ਤੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਮੀਂਹ ਪਾਇਆ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਿਆ।
ਨ ਬਾਲ ਏਵ ਮ੍ਰਿਯਤੇ ਤਦਾ ਕਸ਼੍ਚਿਜ੍ਜਨਾਧਿਪ। ਨ ਚ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਜਾਨਾਤਿ ਕਸ਼੍ਚਿਦਪ੍ਰਾਪ੍ਤਯੌਵਨਾਮ੍
ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਰਦਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਜੀ। ਕਿਸੇ ਨੇ ਅਜਿਹੀ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਜੋ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਏਵਮਾਯੁष੍ਮਤੀਭਿਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਜਾਭਿਰ੍ਭਰਤਰ੍षਭ। ਇਯਂ ਸਾਗਰਪਰ੍ਯਨ੍ਤਾ ਸਸਾਪੂਰ੍ਯਤ ਮੇਦਿਨੀ
ਭਾਰਤ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਇਹ ਧਰਤੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰ ਗਈ।
ਈਜਿਰੇ ਚ ਮਹਾਯਜ੍ਞੈਃ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਾ ਬਹੁਦਕ੍ਸ਼ਿਣੈਃ। ਸਾਙ੍ਗੋਪਨਿषਦਾਨ੍ਵੇਦਾਨ੍ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਧੀਯਤੇ ਤਦਾ
ਕਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਦਾਨ ਦਿੱਤੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਪੜ੍ਹੇ।
ਨ ਚ ਵਿਕ੍ਰੀਣਤੇ ਬ੍ਰ੍ਹਮ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚ ਤਦਾ ਨृਪ। ਨ ਚ ਸ਼ੂਦ੍ਰਸਮਭ੍ਯਾਸ਼ੇ ਵੇਦਾਨੁਚ੍ਚਾਰਯਨ੍ਤ੍ਯੁਤ
ਉਸ ਸਮੇਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚਿਆ ਨਹੀਂ, ਰਾਜਾ ਜੀ। ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੇਦਾਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਸਨ।
ਕਾਰਯਨ੍ਤਃ ਕृषਿਂ ਗੋਭਿਸ੍ਤਥਾ ਵੈਸ਼੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਾਵਿਹ। ਯੁਞ੍ਜਤੇ ਧੁਰਿ ਨੋ ਗਾਸ਼੍ਚ ਕृਸ਼ਾਙ੍ਗਾਂਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਜੀਵਯਨ੍
ਵੈਸ਼ਿਆਂ ਨੇ ਬਲਦਾਂ ਨਾਲ ਖੇਤੀ ਕੀਤੀ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਤੰਦਰੁਸਤ ਗਾਂ ਨੂੰ ਜੁਤਦੇ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦੇ।
ਫੇਨਪਾਂਸ਼੍ਚ ਤਥਾ ਵਤ੍ਸਾਨ੍ਨ ਦੁਹਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਮਾਨਵਾਃ। ਨ ਕੂਟਮਾਨੈਰ੍ਵਣਿਜਃ ਪਣ੍ਯਂ ਵਿਕ੍ਰੀਣਤੇ ਤਦਾ
ਮਨੁੱਖ ਗਾਂ ਨੂੰ ਝੱਗ ਜਾਂ ਵੱਛਿਆਂ ਲਈ ਨਹੀਂ ਦੁਹਦੇ ਸਨ। ਵਪਾਰੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਝੂਠੇ ਮਾਪ ਨਾਲ ਵਸਤੂਆਂ ਨਹੀਂ ਵੇਚਦੇ ਸਨ।
ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਚ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਧਰ੍ਮੋਪੇਤਾਨਿ ਮਾਨਵਾਃ। ਧਰ੍ਮਮੇਵਾਨੁਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਧਰ੍ਮਪਰਾਯਣਾਃ
ਮਨੁੱਖ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ, ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਧਰਮ ਨਾਲ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਧਰਮ ਨੂੰ ਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਦੇ ਤੇ ਉਸੀ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ।
ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਨਿਰਤਾਸ਼੍ਚਾਸਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਵਰ੍ਣਾ ਨਰਾਧਿਪ। ਏਵਂ ਤਦਾ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਧਰ੍ਮੋ ਨ ਹ੍ਰਸਤੇ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਾਰੇ ਵਰਨ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਰਹਿੰਦੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਧਰਮ ਕਦੇ ਵੀ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ।
ਕਾਲੇ ਗਾਵਃ ਪ੍ਰਸੂਯਨ੍ਤੇ ਨਾਰ੍ਯਸ਼੍ਚ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਭਵਨ੍ਤ੍ਯृਤੁषੁ ਵृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਚ ਫਲਾਨਿ ਚ
ਸਮੇਂ ਤੇ ਗਾਂਵਾਂ ਬੱਚੇ ਜਨਮਦੀਆਂ ਹਨ, ਔਰਤਾਂ ਗਰਭ ਧਾਰ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਰੁੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰੱਖਤਾਂ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲ ਤੇ ਫਲ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਏਵਂ ਕृਤਯੁਗੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ਵਰ੍ਤਮਾਨੇ ਤਦਾ ਨृਪ। ਆਪੂਰ੍ਯਤ ਮਹੀ ਕृਤ੍ਸ੍ਨਾ ਪ੍ਰਾਣਿਭਿਰ੍ਬਹੁਭਿਰ੍ਭृਸ਼ਮ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਰਾਜਾ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਜੀਵ-ਜੰਤੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਸੀ।
ਏਵਂ ਸਮੁਦਿਤੇ ਲੋਕੇ ਮਾਨੁषੇ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਅਸੁਰਾ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਰਾਜ੍ਞਾਂ ਤੁ ਮਨੁਜੇਸ਼੍ਵਰ
ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖੀ ਲੋਕ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਲ-ਫੂਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਅਸੁਰ ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਲੱਗੇ।
ਆਦਿਤ੍ਯੈਰ੍ਹਿ ਤਦਾ ਦੈਤ੍ਯਾ ਬਹੁਸ਼ੋ ਨਿਰ੍ਜਿਤਾ ਯੁਧਿ। ਐਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾਦ੍ਧਂਸ਼ਿਤਾਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਤ੍ਸਂਬਭੂਵੁਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤਾਵਿਹ
ਕਿਉਂਕਿ ਦੈਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅਦਿਤਿਆਂ ਨੇ ਬਾਰ-ਬਾਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੋਂ ਵੰਞੇ ਹੋ ਕੇ, ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਲੱਗੇ।
ਇਹ ਦੇਵਤ੍ਵਮਿਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਮਾਨੁषੇषੁ ਤਪਸ੍ਵਿਨਃ। ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਭੁਵਿ ਭੂਤੇषੁ ਤੇषੁ ਤੇष੍ਵਸੁਰਾ ਵਿਭੋ
ਦੇਵਤਾ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਤਪਸੀ ਅਸੁਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਲੱਗੇ, ਹੇ ਮਹਾਨ।
ਗੋष੍ਵਸ਼੍ਵੇषੁ ਚ ਰਾਜੇਨ੍ਦ੍ਰ ਖਰੋष੍ਟ੍ਰਮਹਿषੇषੁ ਚ। ਕ੍ਰਵ੍ਯਾਤ੍ਸੁ ਚੈਵ ਭੂਤੇषੁ ਗਜੇषੁ ਚ ਮृਗੇषੁ ਚ
ਗਾਂਵਾਂ, ਘੋੜਿਆਂ, ਉਠਾਂ, ਮਹੀਸਾਂ, ਮਾਸਖੋਰ ਜੀਵਾਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿਚ ਵੀ, ਰਾਜਾ।
ਜਾਤੈਰਿਹ ਮਹੀਪਾਲ ਜਾਯਮਾਨੈਸ਼੍ਚ ਤੈਰ੍ਮਹੀ। ਨ ਸ਼ਸ਼ਾਕਾਤ੍ਮਨਾਤ੍ਮਾਨਮਿਯਂ ਧਾਰਯਿਤੁਂ ਧਰਾ
ਇਥੇ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਤੇ ਜਨਮ ਲੈ ਰਹੇ ਉਹਨਾਂ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਝੱਲਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹੋ ਗਈ।
ਅਥ ਜਾਤਾ ਮਹੀਪਾਲਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਬਹੁਮਦਾਨ੍ਵਿਤਾਃ। ਦਿਤੇਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਦਨੋਸ਼੍ਚੈਵ ਤਦਾ ਲੋਕਾਦਿਹ ਚ੍ਯੁਤਾਃ
ਫਿਰ ਕੁਝ ਰਾਜੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਲੱਗੇ ਜੋ ਬਹੁਤ ਅਹੰਕਾਰ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਨ—ਦਿਤੀ ਤੇ ਦਾਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ—ਜੋ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਏ ਸਨ।