ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਰੇ ਜਾਤਃ ਸਂਵृਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਤਪੋਵਨੇ। ਸਤ੍ਯਵਾਨਨੁਰੂਪੋ ਮੇ ਭਰ੍ਤੇਤਿ ਮਨਸਾ ਵृਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਜੰਮਿਆ ਤੇ ਤਪੋਵਨ ਵਿਚ ਪਲਿਆ। ਸਤ੍ਯਵਾਨ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚੁਣਿਆ ਪਤੀ ਹੈ।
ਅਹੋ ਵਤ ਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਨृਪਤੇ ਕृਤਮ੍। ਅਜਾਨਨ੍ਤ੍ਯਾ ਯਦਨਯਾ ਗੁਣਵਾਨ੍ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍ਵृਤਃ
ਹਾਏ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਜਾਣੇ, ਗੁਣਵਾਨ ਸਤ੍ਯਵਾਨ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਤ੍ਯਸ੍ਯ ਪਿਤਾ ਸਤ੍ਯਂ ਮਾਤਾ ਪ੍ਰਭਾषਤੇ। ਤਥਾऽਸ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਨਾਮੈਤਤ੍ਸਤ੍ਯਵਾਨਿਤਿ
ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਵੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਸਤ੍ਯਵਾਨ ਰੱਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸੱਚਾ ਹੈ।
ਬਾਲਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਕਰੋਤ੍ਯਸ਼੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮृਨ੍ਮਯਾਨ੍। ਚਿਤ੍ਰੇऽਪਿ ਵਿਲਿਖਤ੍ਯਸ਼੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾਸ਼੍ਵ ਇਤਿ ਚੋਚ੍ਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੱਚਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਘੋੜੇ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੇ ਸਨ। ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਘੋੜੇ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਘੋੜੇ ਹੀ ਬਣਾਉਂਦਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਚਿਤ੍ਰਾਸ਼ਵ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਅਪੀਦਾਨੀਂ ਸ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ਵਾ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਃ। ਕ੍ਸ਼ਮਾਵਾਨਪਿ ਵਾ ਸ਼ृਰਃ ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍ਪਿਤृਵਤ੍ਸਲਃ
ਕੀ ਹੁਣ ਵੀ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਧੀਰਜੀ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਾਲਾ ਹੈ?
ਵਿਵਸ੍ਵਾਨਿਵ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਵृਹਸ੍ਪਤਿਸਮੋ ਮਤੌ। ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵਨ ਵੀਰਸ਼੍ਚ ਵਸੁਧੇਵ ਕ੍ਸ਼ਮਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਰਗਾ ਸਮਝਦਾਰ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵੀਰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਧੀਰਜੀ ਹੈ।
ਅਪਿ ਰਾਜਾਤ੍ਮਜੋ ਦਾਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍। ਰੂਪਵਾਨਪ੍ਯੁਦਾਰੋ ਵਾऽਪ੍ਯਥਵਾ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦਿਲੋਂ ਦਾਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾ, ਸੋਹਣਾ, ਉੱਚ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਾਂਕृਤੇ ਰਨ੍ਤਿਦੇਵਸ੍ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਾਨਤਃ ਸਮਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਚ ਸ਼ਿਬਿਰੌਸ਼ੀਨਰੋ ਯਥਾ
ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਰੰਤਿਦੇਵ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਬੀ ਤੇ ਉਸ਼ੀਨਰ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਯਯਾਤਿਰਿਵ ਚੋਦਾਰਃ ਸੋਮਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਃ। ਰੂਪੇਣਾਨ੍ਯਤਮੋऽਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਸੇਨਸੁਤੋ ਬਲੀ
ਉਹ ਯਯਾਤੀ ਵਾਂਗ ਉਦਾਰ, ਚੰਦਰਮਾ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਦਯੁਮਤਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ।
ਸ ਵਦਾਨ੍ਯਃ ਸ ਤੇਜਸ੍ਵੀਧੀਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ਮਾਨ੍ਵਿਤਃ'। ਸ ਦਾਨ੍ਤਃ ਸ ਮृਦੁਃ ਸ਼ੂਰਃ ਸ ਸਤ੍ਯਃ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਸਨ੍ਮੈਤ੍ਰਃ ਸੋਨਸੂਯਸ਼੍ਚ ਸ ਹ੍ਰੀਮਾਨ੍ਦ੍ਯੁਤਿਮਾਂਸ਼੍ਚ ਸਃ
ਉਹ ਦਿਲੋਂ ਦਾਤਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅਕਲਮੰਦ, ਧੀਰਜੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਦਾ, ਵੱਡਾ ਵੀਰ, ਸੱਚਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਲਜਵਾਨ ਤੇ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਨਿਤ੍ਯਸ਼ਸ਼੍ਚਾਰ੍ਜਵਂ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਧृਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵ ਚ ਧ੍ਰੁਵਾ। ਸਂਕ੍ਸ਼ੇਪਤਸ੍ਤਪੋਵृਦ੍ਧੈਃ ਸ਼ੀਲਵृਦ੍ਧੈਸ਼੍ਚ ਕਥ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਿੱਧਾ ਸੁਭਾਵ ਤੇ ਪੱਕਾ ਇਰਾਦਾ ਹੈ। ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਤਪ ਤੇ ਚੰਗੇ ਚਰਿਤਰ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸਦੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਗੁਣੈਰੁਪੇਤਂ ਸਰ੍ਵੈਸ੍ਤਂ ਭਗਵਨ੍ਪ੍ਰਬ੍ਰਵੀषਿ ਮੇ। ਦੋषਾਨਪ੍ਯਸ੍ਯ ਮੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਯਦਿ ਸਨ੍ਤੀਹ ਕੇਚਨ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਮੈਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣ ਦੱਸੋ। ਜੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਖਾਮੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਵੀ ਦੱਸੋ।
ਏਕ ਏਵਾਸ੍ਯ ਦੋषੋ ਹਿ ਗੁਣਾਨਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਿष੍ਠਤਿ। ਸ ਚ ਦੋषਃ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਮਤਿਵਰ੍ਤਿਤੁਮ੍
ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਹੀ ਖਾਮੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜੀ ਹੈ। ਤੇ ਉਹ ਖਾਮੀ ਚਾਹ ਕੇ ਵੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।
ਏਕੋ ਦੋषੋऽਸ੍ਤਿ ਨਾਨ੍ਯੋऽਸ੍ਯ ਸੋਦ੍ਯਪ੍ਰਭृਤਿ ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍। ਸਂਵਤ੍ਸਰੇਣ ਕ੍ਸ਼ੀਣਾਯੁਰ੍ਦੇਹਨ੍ਯਾਸਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਹੇ ਸਤ੍ਯਵਾਨ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਇੱਕ ਖਾਮੀ ਹੈ, ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ। ਅੱਜ ਤੋਂ ਇਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਉਸਦੀ ਉਮਰ ਪੂਰੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਤੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ।
ਏਹਿ ਸਾਵਿਤ੍ਰਿ ਗਚ੍ਛਸ੍ਵ ਅਨ੍ਯਂ ਵਰਯ ਸ਼ੋਭਨੇ। ਤਸ੍ਯ ਦੋषੋ ਮਹਾਨੇਕੋ ਗੁਣਾਨਾਕ੍ਰਮ੍ਯ ਚ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਆ ਸਾਵਿਤਰੀ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਚੁਣ ਲੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ। ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਇਕ ਵੱਡੀ ਖਾਮੀ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਉੱਤੇ ਭਾਰੀ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਥਾ ਮੇ ਭਗਵਾਨਾਹ ਨਾਰਦੋ ਦੇਵਸਤ੍ਕृਤਃ। ਸਂਵਤ੍ਸਰੇਣ ਸੋऽਲ੍ਪਾਯੁਰ੍ਦੇਹਨ੍ਯਾਸਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਤ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਥੋੜ੍ਹੀ ਉਮਰ ਹੈ ਤੇ ਇਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦੇਵੇਗਾ।
ਸਕृਦਂਸ਼ੋ ਨਿਪਤਤਿ ਸਕृਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਪ੍ਰਦੀਯਤੇ। ਸ ਕृਦਾਹ ਦਦਾਨੀਤਿ ਤ੍ਰੀਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਸਕृਤ੍ਸਕृਤੇ
ਵੰਡ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕੁੜੀ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ 'ਮੈਂ ਦੇਂਦਾ ਹਾਂ' ਵੀ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਹੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰਥਵਾऽਲ੍ਪਾਯੁਃ ਸਗੁਣੋ ਨਿਰ੍ਗੁਣੋऽਪਿ ਵਾ। ਸਕृਦ੍ਵृਤੋ ਮਯਾ ਭਰ੍ਤਾ ਨ ਦ੍ਵਿਤੀਯਂ ਵृਣੋਮ੍ਯਹਮ੍
ਉਹ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ, ਗੁਣੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਪਤੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਇਕ ਵਾਰੀ ਚੁਣ ਲਿਆ, ਮੈਂ ਦੂਜਾ ਨਹੀਂ ਚੁਣਾਂਗੀ।
ਮਨਸਾ ਨਿਸ਼੍ਚਯਂ ਕृਤ੍ਵਾਤਤੋ ਵਾਚਾऽਭਿਧੀਯਤੇ। ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕਰ੍ਮਣਾ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪ੍ਰਮਾਣਂ ਮੇ ਮਨਸ੍ਤਤਃ
ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮਨ ਵਿਚ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹਾਂ, ਫਿਰ ਉਹ ਗੱਲ ਮੂੰਹੋਂ ਕਹਿ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹਾਂ—ਮੇਰਾ ਮਨ ਹੀ ਮੇਰਾ ਮਾਪਦੰਡ ਹੈ।
ਸ੍ਥਿਰਾ ਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਦੁਹਿਤੁਸ੍ਤਵ। ਨੈषਾ ਵਾਰਯਿਤੁਂ ਸ਼ਕ੍ਯਾ ਧਰ੍ਮਾਦਸ੍ਮਾਤ੍ਕਥਂਚਨ
ਹੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ, ਤੇਰੀ ਧੀ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦਾ ਮਨ ਪੱਕਾ ਹੈ। ਉਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟਾਈ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ।
ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਪੁਰੁषੇ ਸਨ੍ਤਿ ਯੇ ਸਤ੍ਯਵਤਿ ਵੈ ਗੁਣਾਃ। ਪ੍ਰਦਾਨਮੇਵ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੇ ਰੋਚਤੇ ਦੁਹਿਤੁਸ੍ਤਵ
ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਦੇ ਜੋ ਗੁਣ ਹਨ, ਉਹ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਮਨੁੱਖ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੇ। ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਉਸਨੂੰ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹਾਂ।
ਅਵਿਚਾਲ੍ਯਮੇਤਦੁਕ੍ਤਂ ਤਥ੍ਯਂ ਚ ਭਵਤਾ ਵਚਃ। ਕਰਿष੍ਯਾਮ੍ਯੇਤਦੇਵਂ ਚ ਗੁਰੁਰ੍ਹਿ ਭਗਵਾਨ੍ਮਮ
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਿਹਾ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਤੇ ਸੱਚ ਹੈ। ਮੈਂ ਇਹੀ ਕਰਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪੂਜਨਯ ਗੁਰੂ ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ ਹਨ।
ਅਵਿਘ੍ਨਮਸ੍ਤੁ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਦਾਨੇ ਦੁਹਿਤੁਸ੍ਤਵ। ਸਾਧਯਿष੍ਯਾਮ੍ਯਹਂ ਤਾਵਤ੍ਸਰ੍ਵੇषਾਂ ਭਦ੍ਰਮਸ੍ਤੁ ਵਃ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੀ ਤੇਰੀ ਧੀ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਆਵੇ। ਮੈਂ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਭ ਦੀ ਚੰਗੀ ਹੋਵੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸ੍ਵਮੁਤ੍ਪਤ੍ਯ ਨਾਰਦਸ੍ਤ੍ਰਿਦਿਵਂ ਗਤਃ। ਰਾਜਾऽਪਿ ਦੁਹਿਤੁਃ ਸਜ੍ਜਂ ਵੈਵਾਹਿਕਮਕਾਰਯਤ੍
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਉਠ ਕੇ ਸਵਰਗ ਚਲੇ ਗਏ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਦੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਕਰਵਾਈ।
ਅਥ ਕਨ੍ਯਾਪ੍ਰਦਾਨੇ ਸ ਤਮੇਵਾਰ੍ਥਂ ਵਿਚਿਨ੍ਤਯਨ੍। ਸਮਾਨਿਤ੍ਯੇ ਚ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂਭਾਣ੍ਡਂ ਵੈਵਾਹਿਕਂ ਨृਪਃ
ਫਿਰ, ਧੀ ਦੇਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਸਾਰੇ ਤੋਹਫੇ ਤੇ ਸਮਾਨ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ।
ਤਤੋ ਵृਦ੍ਧਾਨ੍ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨृਤ੍ਵਿਕ੍ਸਭ੍ਯਪੁਰੋਹਿਤਾਨ੍। ਸਮਾਹੂਯ ਦਿਨੇ ਪੁਣ੍ਯੇ ਪ੍ਰਯਯੌ ਸਹ ਕਨ੍ਯਯਾ
ਚੰਗੇ ਦਿਨ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਵੱਡੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਯਜਮਾਨ ਤੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਬੁਲਾਏ, ਤੇ ਧੀ ਨਾਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਮੇਧ੍ਯਾਰਣ੍ਯਂ ਸ ਗਤ੍ਵਾ ਚ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਸੇਨਾਸ਼੍ਰਮਂ ਨृਪਃ। ਪਦ੍ਭ੍ਯਾਮੇਵ ਦ੍ਵਿਜੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਰਾਜਰ੍षਿਂ ਤਮੁਪਾਗਮਤ੍
ਰਾਜਾ ਪਵਿੱਤਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਧਿਊਮਤਸੇਨ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਗਿਆ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਪੈਦਲ ਹੀ ਉਸ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਤਤ੍ਰਾਪਸ਼੍ਯਨ੍ਮਹਾਭਾਗਂ ਸਾਲਵृਕ੍ਸ਼ਮੁਪਾਸ਼੍ਰਿਤਮ੍। ਕੌਸ਼੍ਯਾਂ ਬृਸ੍ਯਾਂ ਸਮਾਸੀਨਂ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਹੀਨਂ ਨृਪਂ ਤਦਾ
ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹੇਠ, ਕੁਸ਼ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤੇ ਹਿਰਣ ਦੀ ਖਾਲ ਉੱਤੇ ਬੈਠਿਆ, ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵੰਜਿਆ ਵੇਖਿਆ।
ਸ ਰਾਜਾ ਤਸ੍ਯ ਰਾਜਰ੍षੇਃ ਕृਤ੍ਵਾਪੂਜਾਂ ਯਥਾऽਰ੍ਹਤਃ। ਵਾਚਾ ਸੁਨਿਯਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਚਕਾਰਾਤ੍ਮਨਿਵੇਦਨਮ੍
ਰਾਜਾ ਨੇ ਰਾਜਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਯੋਗ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਸੰਯਮ ਨਾਲ ਬੋਲ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਸਤਿਕਾਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਤਸ੍ਯਾਰ੍ਧ੍ਯਮਾਸਂ ਚੈਵ ਗਾਂ ਚਾਵੇਦ੍ਯਸ ਧਰ੍ਮਵਿਤ੍। ਕਿਮਾਗਮਨਮਿਤ੍ਯੇਵਂ ਰਾਜਾ ਰਾਜਾਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਹੱਥ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਤੇ ਇਕ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਲਈ ਆਏ ਹੋ?'