ਯੌਵਨਸ੍ਥਾਂ ਤੁ ਤਾਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸ੍ਵਾਂ ਸੁਤਾਂ ਦੇਵਰੂਪਿਣੀਮ੍। ਅਯਾਚ੍ਯਮਾਨਾਂ ਚ ਵਰੈਰ੍ਨृਪਤਿਰ੍ਦੁਃਖਿਤੋऽਭਵਤ੍
ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਜਵਾਨੀ 'ਚ, ਦੇਵੀ ਵਰਗੀ ਦੇਖਿਆ, ਤੇ ਕੋਈ ਵਰ ਨਹੀਂ ਆਇਆ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪੁਤ੍ਰਿ ਪ੍ਰਦਾਨਕਾਲਸ੍ਤੇ ਨ ਚ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵृਣੋਤਿ ਮਾਮ੍। ਸ੍ਵਯਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਗੁਣੈਃ ਸਦृਸ਼ਮਾਤ੍ਮਨਃ
ਪੁੱਤਰੀ, ਤੇਰੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਘੜੀ ਆ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਕੋਈ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਲਈ ਉਹ ਵਰ ਲੱਭ, ਜੋ ਤੇਰੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਵੇ।
ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਿਤਃ ਪੁਰੁषੋ ਯਸ਼੍ਚ ਸ ਨਿਵੇਦ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਮਮ। ਵਿਮृਸ਼੍ਯਾਹਂ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵਰਯ ਤ੍ਵਂ ਯਥੇਪ੍ਸਿਤਮ੍
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਤੂੰ ਚਾਹੇਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ। ਮੈਂ ਸੋਚ ਕੇ ਤੇਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਂਗਾ—ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚੁਣ।
ਸ਼੍ਰੁਤਂ ਹਿ ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੇषੁ ਪਠ੍ਯਮਾਨਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਿਭਿਃ। ਤਥਾ ਤ੍ਵਮਪਿਕਲ੍ਯਾਣਿ ਗਦਤੋ ਮੇ ਵਚਃ ਸ਼ृਣੁ
ਧਰਮ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ 'ਚ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਸੁਭਾਗੀਏ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।
ਅਪ੍ਰਦਾਤਾ ਪਿਤਾ ਵਾਚ੍ਯੋ ਵਾਚ੍ਯਸ਼੍ਚਾਨੁਪਯਨ੍ਪਤਿਃ। ਮृਤੇ ਪਿਤਰਿ ਪੁਤ੍ਰਸ਼੍ਚ ਵਾਚ੍ਯੋ ਮਾਤੁਰਰਕ੍ਸ਼ਿਤਾ
ਜੋ ਪਿਤਾ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵਿਆਉਂਦਾ, ਉਹ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਪਤੀ ਉਸ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਵੀ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ। ਜੇ ਪਿਤਾ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਪੁੱਤਰ ਜੋ ਮਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਵੀ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਹੈ।
ਇਦਂ ਮੇ ਵਚਨਂ ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਵਾ ਭਰ੍ਤੁਰਨ੍ਵੇषਣੇ ਨ੍ਵਰ। ਦੇਵਤਾਨਾਂ ਯਥਾ ਯਾਚ੍ਯੋ ਨ ਭਵੇਯਂ ਤਥਾ ਕੁਰੁ
ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ: ਜਦੋਂ ਪਤੀ ਦੀ ਖੋਜ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਬਣਾਓ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਮੰਗਿਆ ਨਾ ਜਾਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਮੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਦੁਹਿਤਰਂ ਤਥਾ ਵृਦ੍ਧਾਂਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਣਃ। ਵ੍ਯਾਦਿਦੇਸ਼ਾਨੁਯਾਤ੍ਰਂ ਚ ਗਮ੍ਯਤਾਂ ਚੇਤ੍ਯਚੋਦਯਤ੍
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਥ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ।
ਸਾऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਪਿਤੁਃ ਪਾਦੌ ਵ੍ਰੀਡਿਤੇਵ ਮਨਸ੍ਵਿਨੀ। ਪਿਤੁਰ੍ਵਚਨਮਾਜ੍ਞਾਯ ਨਿਰ੍ਜਗਾਮਾਵਿਚਾਰਿਤਮ੍
ਉਹ, ਲਜਜਾ ਵਾਲੀ ਤੇ ਉੱਚ ਮਨ ਵਾਲੀ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮ ਸਕਦੀ ਹੋਈ, ਪਿਤਾ ਦੀ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਹਿਚਕ ਦੇ ਚਲ ਪਈ।
ਸਾ ਹੈਮਂ ਰਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਸ੍ਥਵਿਰੈਃ ਸਚਿਵੈਰ੍ਵृਤਾ। ਤਪੋਵਨਾਨਿਰਮ੍ਯਾਣਿ ਰਾਜਰ੍षੀਣਾਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰ ਕੇ, ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਤਪੋਵਨ ਵੱਲ ਚੱਲ ਪਈ।
ਮਾਨ੍ਯਾਨਾਂ ਤਤ੍ਰ ਵृਦ੍ਧਾਨਾਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਪਾਦਾਭਿਵਾਦਨਮ੍। ਵਨਾਨਿ ਕ੍ਰਮਸ਼ਸ੍ਤਾਤ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯੇਵਾਭ੍ਯਗਚ੍ਛਤ
ਉਥੇ, ਮਾਣਯੋਗ ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮ ਸਕ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਜੰਗਲ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਵੇਖਦੀ ਗਈ, ਪਿਤਾ ਜੀ।
ਏਵਂ ਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਧਨੋਤ੍ਸਰ੍ਗਂ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਾ। ਕੁਰ੍ਵੀ ਦ੍ਵਿਜਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਤਂਤਂ ਦੇਸ਼ਂ ਜਗਾਮ ਹ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨੇ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਜਨਮ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਹਰ ਇਕ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਗਈ।
ਅਥ ਮਦ੍ਰਾਧਿਪੋ ਰਾਜਾ ਨਾਰਦੇਨ ਸਮਾਗਤਃ। ਉਪਵਿष੍ਟਃ ਸਭਾਮਧ੍ਯੇ ਕਥਾਯੋਗੇਨ ਭਾਰਤ
ਫਿਰ, ਭਾਰਤ ਜੀ, ਮਦਰ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸਭਾ ਵਿਚ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦਾ ਮਿਲਿਆ।
ਤਤੋऽਭਿਗਮ੍ਯ ਤੀਰ੍ਥਾਨਿ ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯੇਵਾਸ਼੍ਰਮਾਂਸ੍ਤਥਾ। ਆਜਗਾਮ ਪਿਤੁਰ੍ਵੇਸ਼੍ਮ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਸਹ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਮੰਤਰੀਆਂ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਘਰ ਆ ਗਈ।
ਨਾਰਦੇਨ ਸਹਾਸੀਨਂ ਸਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪਿਤਰਂ ਸ਼ੁਭਾ। ਉਭਯੋਰੇਵ ਸ਼ਿਰਸਾ ਚਕ੍ਰੇ ਪਾਦਾਭਿਵਾਦਨਮ੍
ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਨਮਾਇਆ।
ਕ੍ਵ ਗਤਾऽਭੂਤ੍ਸੁਤੇਯਂ ਤੇ ਕੁਤਸ਼੍ਚੈਵਾਗਤਾ ਨृਪ। ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਯੁਵਤੀਂ ਭਦ੍ਰ ਨ ਚੈਨਾਂ ਸਂਪ੍ਰਯਚ੍ਛਸਿ
ਤੇਰੀ ਧੀ ਕਿੱਥੇ ਗਈ ਸੀ, ਤੇ ਕਿੱਥੋਂ ਵਾਪਸ ਆਈ ਹੈ, ਰਾਜਾ ਜੀ? ਭਲਾ, ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵਿਆਉਂਦੇ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ?
ਕਾਰ੍ਯੇਣ ਖਲ੍ਵਨੇਨੈਵ ਪ੍ਰੇषਿਤਾਦ੍ਯੈਵ ਚਾਗਤਾ। ਏਤਸ੍ਯਾਃ ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਰ੍षੇ ਭਰ੍ਤਾਰਂ ਯੋऽਨਯਾ ਵृਤਃ
ਉਹ ਇਸੀ ਕੰਮ ਲਈ ਭੇਜੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਅੱਜ ਹੀ ਵਾਪਸ ਆਈ ਹੈ। ਦੇਵਰਸ਼ਿ ਜੀ, ਸੁਣੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਹੈ।
ਸਾ ਬ੍ਰੂਹਿ ਵਿਸ੍ਤਰੇਣੇਤਿ ਪਿਤ੍ਰਾ ਸਂਯੋਦਿਤਾ ਸ਼ੁਭਾ। ਤਦੈਵ ਤਸ੍ਯ ਵਚਨਂ ਪ੍ਰਤਿਗृਹ੍ਯੇਦਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਪਿਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨ ਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੋਲੀ।
ਆਸੀਤ੍ਸਾਲ੍ਵੇषੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਃ ਪृਥਿਵੀਪਤਿਃ। ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਸੇਨ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਃ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਚਾਨ੍ਧੋ ਬਭੂਵ ਹ
ਸਾਲਵ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਕਸ਼ਤਰੀ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿਉਮਤਸੇਨ ਸੀ। ਪਿੱਛੋਂ ਉਹ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਵਿਨष੍ਟਚਕ੍ਸ਼ੁषਸ੍ਤਸ੍ਯ ਬਾਲਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ। ਸਾਮੀਪ੍ਯੇਨ ਹृਤਂ ਰਾਜ੍ਯਂ ਛਿਦ੍ਰੇऽਸ੍ਮਿਨ੍ਪੂਰ੍ਵਵੈਰਿਣਾ
ਜਦ ਉਸ ਬੁਧੀਮਾਨ ਦਾ ਨੈਣ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪੁਰਾਣਾ ਵੈਰੀ, ਉਸ ਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਲੈ ਕੇ, ਰਾਜ ਲੈ ਗਿਆ।
ਸ ਬਾਲਵਤ੍ਸਯਾ ਸਾਰ੍ਧਂ ਭਾਰ੍ਯਯਾ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤੋ ਵਨਮ੍। ਮਹਾਰਣ੍ਯਂ ਗਤਸ਼੍ਚਾਪਿ ਪਸ੍ਤੇषੇ ਮਹਾਵ੍ਰਤਃ
ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ, ਵੱਡੇ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ; ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਵੱਡੇ ਵ੍ਰਤ ਕੀਤੇ।
ਤਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰਃ ਪੁਰੇ ਜਾਤਃ ਸਂਵृਦ੍ਧਸ਼੍ਚ ਤਪੋਵਨੇ। ਸਤ੍ਯਵਾਨਨੁਰੂਪੋ ਮੇ ਭਰ੍ਤੇਤਿ ਮਨਸਾ ਵृਤਃ
ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਜੰਮਿਆ ਤੇ ਤਪੋਵਨ ਵਿਚ ਪਲਿਆ। ਸਤ੍ਯਵਾਨ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯੋਗ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿਚ ਚੁਣਿਆ ਪਤੀ ਹੈ।
ਅਹੋ ਵਤ ਮਹਤ੍ਪਾਪਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਨृਪਤੇ ਕृਤਮ੍। ਅਜਾਨਨ੍ਤ੍ਯਾ ਯਦਨਯਾ ਗੁਣਵਾਨ੍ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍ਵृਤਃ
ਹਾਏ, ਰਾਜਾ ਜੀ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਵੱਡਾ ਦੁਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਬਿਨਾ ਜਾਣੇ, ਗੁਣਵਾਨ ਸਤ੍ਯਵਾਨ ਨੂੰ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਲਿਆ।
ਸਤ੍ਯਂ ਵਦਤ੍ਯਸ੍ਯ ਪਿਤਾ ਸਤ੍ਯਂ ਮਾਤਾ ਪ੍ਰਭਾषਤੇ। ਤਥਾऽਸ੍ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਨਾਮੈਤਤ੍ਸਤ੍ਯਵਾਨਿਤਿ
ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਵੀ ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਸਤ੍ਯਵਾਨ ਰੱਖਿਆ ਕਿ ਇਹ ਸੱਚਾ ਹੈ।
ਬਾਲਸ੍ਯਾਸ਼੍ਵਾਃ ਪ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚਾਸ੍ਯ ਕਰੋਤ੍ਯਸ਼੍ਵਾਂਸ਼੍ਚ ਮृਨ੍ਮਯਾਨ੍। ਚਿਤ੍ਰੇऽਪਿ ਵਿਲਿਖਤ੍ਯਸ਼੍ਵਾਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਰਾਸ਼੍ਵ ਇਤਿ ਚੋਚ੍ਯਤੇ
ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੱਚਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਘੋੜੇ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੇ ਸਨ। ਉਹ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਘੋੜੇ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ ਤੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਘੋੜੇ ਹੀ ਬਣਾਉਂਦਾ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਚਿਤ੍ਰਾਸ਼ਵ ਵੀ ਆਖਦੇ ਹਨ।
ਅਪੀਦਾਨੀਂ ਸ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਬੁਦ੍ਧਿਮਾਨ੍ਵਾ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਃ। ਕ੍ਸ਼ਮਾਵਾਨਪਿ ਵਾ ਸ਼ृਰਃ ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍ਪਿਤृਵਤ੍ਸਲਃ
ਕੀ ਹੁਣ ਵੀ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਧੀਰਜੀ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਾਲਾ ਹੈ?
ਵਿਵਸ੍ਵਾਨਿਵ ਤੇਜਸ੍ਵੀ ਵृਹਸ੍ਪਤਿਸਮੋ ਮਤੌ। ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਵਨ ਵੀਰਸ਼੍ਚ ਵਸੁਧੇਵ ਕ੍ਸ਼ਮਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਉਹ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਰਗਾ ਸਮਝਦਾਰ, ਇੰਦਰ ਵਾਂਗ ਵੀਰ ਤੇ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਧੀਰਜੀ ਹੈ।
ਅਪਿ ਰਾਜਾਤ੍ਮਜੋ ਦਾਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ਼੍ਚਾਪਿ ਸਤ੍ਯਵਾਨ੍। ਰੂਪਵਾਨਪ੍ਯੁਦਾਰੋ ਵਾऽਪ੍ਯਥਵਾ ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦਿਲੋਂ ਦਾਤਾ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾ, ਸੋਹਣਾ, ਉੱਚ ਦਿਲ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਲੱਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਸਾਂਕृਤੇ ਰਨ੍ਤਿਦੇਵਸ੍ ਸ੍ਵਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਦਾਨਤਃ ਸਮਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਃ ਸਤ੍ਯਵਾਦੀ ਚ ਸ਼ਿਬਿਰੌਸ਼ੀਨਰੋ ਯਥਾ
ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਅਨੁਸਾਰ ਰੰਤਿਦੇਵ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਤੇ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼ਿਬੀ ਤੇ ਉਸ਼ੀਨਰ ਵਾਂਗ ਹੈ।
ਯਯਾਤਿਰਿਵ ਚੋਦਾਰਃ ਸੋਮਵਤ੍ਪ੍ਰਿਯਦਰ੍ਸ਼ਨਃ। ਰੂਪੇਣਾਨ੍ਯਤਮੋऽਸ਼੍ਵਿਭ੍ਯਾਂ ਦ੍ਯੁਮਤ੍ਸੇਨਸੁਤੋ ਬਲੀ
ਉਹ ਯਯਾਤੀ ਵਾਂਗ ਉਦਾਰ, ਚੰਦਰਮਾ ਵਾਂਗ ਸੋਹਣਾ ਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਿੱਚ ਅਸ਼ਵਿਨੀਆਂ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਦਯੁਮਤਸੇਨ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਹੈ।
ਸ ਵਦਾਨ੍ਯਃ ਸ ਤੇਜਸ੍ਵੀਧੀਮਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਕ੍ਸ਼ਮਾਨ੍ਵਿਤਃ'। ਸ ਦਾਨ੍ਤਃ ਸ ਮृਦੁਃ ਸ਼ੂਰਃ ਸ ਸਤ੍ਯਃ ਸਂਯਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਸਨ੍ਮੈਤ੍ਰਃ ਸੋਨਸੂਯਸ਼੍ਚ ਸ ਹ੍ਰੀਮਾਨ੍ਦ੍ਯੁਤਿਮਾਂਸ਼੍ਚ ਸਃ
ਉਹ ਦਿਲੋਂ ਦਾਤਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਅਕਲਮੰਦ, ਧੀਰਜੀ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਨਰਮ ਸੁਭਾਵ ਦਾ, ਵੱਡਾ ਵੀਰ, ਸੱਚਾ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਲਜਵਾਨ ਤੇ ਚਮਕ ਵਾਲਾ ਹੈ।