ਨਾਤ੍ਮਾਨਮਨੁਸ਼ੋਚਾਮਿ ਨੇਮਾਨ੍ਭ੍ਰਾਤॄਨ੍ਮਹਾਮੁਨੇ। ਹਰਣਂ ਚਾਪਿ ਰਾਜ੍ਯਸ੍ ਯਥੇਮਾਂ ਦ੍ਰੁਪਦਾਤ੍ਮਜਾਮ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਰਾਵਾਂ ਲਈ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਰਾਜ ਗੁਆਉਣ ਜਾਂ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਲਈ ਵੀ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।
ਦ੍ਯੂਤੇ ਦੁਰਾਤ੍ਮਭਿਃ ਕ੍ਲਿष੍ਟਾਃ ਕृष੍ਣਯਾ ਤਾਰਿਤਾ ਵਯਮ੍। ਜਯਦ੍ਰਥੇਨ ਚਪੁਨਰ੍ਵਨਾਚ੍ਚਾਪਿ ਹृਤਾ ਬਲਾਤ੍
ਅਸੀਂ ਜੂਏ ਵਿੱਚ ਬੁਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੀੜਤ ਹੋਏ, ਪਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਬਚਾਇਆ। ਫਿਰ ਜਯਦਰਥ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸ ਵੱਲੋਂ ਜਬਰ ਨਾਲ ਫੜੇ ਗਏ।
ਅਸ੍ਤਿ ਸੀਮਨ੍ਤਿਨੀ ਕਾਚਿਦ੍ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਾऽਪਿਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਯਥੇਯਂ ਦ੍ਰੁਪਦਾਤ੍ਮਜਾ
ਕੀ ਕੋਈ ਐਸੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ, ਦਿੱਖੀ ਜਾਂ ਸੁਣੀ, ਪਤੀ ਲਈ ਇਤਨੀ ਨਿਭਣ ਵਾਲੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ?
ਸ਼ृਣੁ ਰਾਜਨ੍ਕੁਲਸ੍ਤ੍ਰੀਣਾਂ ਮਹਾਭਾਗ੍ਯਂ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ। ਸਰ੍ਵਮੇਤਦ੍ਯਥਾਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਰਾਜਕਨ੍ਯਯਾ
ਸੁਣ, ਰਾਜਾ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਕੁਲ ਦੀਆਂ ਇਸਤਰੀਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਭਾਗ। ਇਹ ਸਭ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਰਾਜਕੁੰਵਰੀ ਵਾਂਗ।
ਆਸੀਨ੍ਮਦ੍ਰੇषੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਰਾਜਾ ਪਰਮਧਾਰ੍ਮਿਕਃ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਸ਼੍ਚਮਹਾਤ੍ਮਾ ਚ ਸਤ੍ਯਸਨ੍ਧੋ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਮਦਰਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਧਰਮੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦਾ ਸੇਵਕ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਸੱਚਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਯਜ੍ਵਾ ਦਾਨਪਤਿਰ੍ਦਕ੍ਸ਼ਃ ਪੌਰਜਾਨਪਦਪ੍ਰਿਯਃ। ਪਾਰ੍ਥਿਵੋऽਸ਼੍ਵਪਤਿਰ੍ਨਾਮ ਸਰ੍ਵਭੂਤਹਿਤੇ ਰਤਃ
ਉਹ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦਾਨੀ, ਚੁਸਤ, ਨਗਰ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, 'ਅਸ਼ਵਪਤੀ' ਨਾਮ ਦਾ ਰਾਜਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਕ੍ਸ਼ਮਾਵਾਨਨਪਤ੍ਯਸ਼੍ਚ ਸਤ੍ਯਵਾਗ੍ਵਿਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ। ਅਤਿਕ੍ਰਾਨ੍ਤੇਨ ਵਯਸਾ ਸਂਤਾਪਮੁਪਜਗ੍ਮਿਵਾਨ੍
ਉਹ ਧੀਰਜਵਾਨ, ਬਿਨਾ ਪੁੱਤਰ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਮਰ ਵਧ ਜਾਣ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਖ ਆ ਗਿਆ।
ਅਪਤ੍ਯੋਤ੍ਪਾਦਨਾਰ੍ਥਂ ਚ ਤੀਵ੍ਰਂ ਨਿਯਮਮਾਸ੍ਥਿਤਃ। ਕਾਲੇ ਪਰਿਮਿਤਾਹਾਰੋ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਃ
ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਕਠੋਰ ਨਿਯਮ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਸਮੇਂ ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਖਾਣਾ, ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਿਆ।
ਹੁਤ੍ਵਾ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਂ ਸ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਰਾਜਸਤ੍ਤਮ। षष੍ਠੇषष੍ਠੇ ਤਦਾਕਾਲੇ ਬਭੂਵ ਮਿਤਮੋਜਨਃ
ਉਹ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਨਾਲ, ਲੱਖ ਹਵਨ ਕੀਤੇ। ਹਰ ਛੇ ਮਹੀਨੇ 'ਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਸੀ।
ਏਤੇਨ ਨਿਯਮੇਨਾਸੀਦ੍ਵਰ੍षਾਣ੍ਯष੍ਟਾਦਸ਼ੈਵ ਤੁ। ਪੂਰ੍ਣੇ ਤ੍ਵष੍ਟਾਦਸ਼ੇ ਵਰ੍षੇ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਤੁष੍ਟਿਮਭ੍ਯਗਾਤ੍
ਇਸ ਨਿਯਮ ਨਾਲ ਅਠਾਰਾਂ ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ। ਜਦ ਅਠਾਰਾਂਵਾਂ ਸਾਲ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ, ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਮਿਲਿਆ।
ਰੂਪਿਣੀ ਤੁ ਤਦਾ ਰਾਜਨ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਤਂ ਨृਪਮ੍। ਅਗ੍ਨਿਹੋਤ੍ਰਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਾਯ ਹਰ੍षੇਣ ਮਹਤਾऽਨ੍ਵਿਤਾ
ਉਸ ਵੇਲੇ, ਰਾਜਾ, ਸੋਹਣੀ ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ, ਅਗਨਿ-ਹਵਨ ਤੋਂ ਉਠ ਕੇ, ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ।
ਉਵਾਚ ਚੈਨਂ ਵਰਦਾ ਵਚਨਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵਂ ਤਦਾ। ਸਾ ਤਮਸ਼੍ਵਪਤਿਂ ਰਾਜਨ੍ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਨਿਯਮੇ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਉਹ, ਵਰ ਦਿੰਣ ਵਾਲੀ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ। ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ, ਨਿਯਮ ਵਿਚ ਟਿਕੇ ਅਸ਼ਵਪਤੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯੇਣ ਸ਼ੁਦ੍ਧੇਨ ਦਮੇਨ ਨਿਯਮੇਨ ਰਚ। ਸਰ੍ਵਾਤ੍ਮਨਾ ਚ ਭਕ੍ਤ੍ਯਾ ਚ ਤੁष੍ਟਾऽਸ੍ਮਿ ਤਵ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ
ਤੇਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਹਮਚਰਿਆ, ਦਮ, ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ, ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ।
ਵਰਂ ਵृਣੀष੍ਵਾਸ਼੍ਵਪਤੇ ਮਦ੍ਰਰਾਜ ਯਦੀਪ੍ਸਿਤਮ੍। ਨ ਪ੍ਰਾਮਾਦਸ਼੍ਚ ਧਰ੍ਮੇषੁ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਸ੍ਤੇ ਕਥਂਚਨ
ਅਸ਼ਵਪਤੀ, ਮਦਰਾ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਰ ਲੈ। ਪਰ ਕਦੇ ਵੀ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਨਾ ਕਰ।
ਅਪਤ੍ਯਾਰ੍ਥਃ ਸਮਾਰਮ੍ਭਃ ਕृਤੋ ਧਰ੍ਮੇਪ੍ਸਯਾ ਮਯਾ। ਪੁਤ੍ਰਾ ਮੇ ਬਹਵੋ ਦੇਵਿ ਭਵੇਯੁਃ ਕੁਲਭਾਵਨਾਃ
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਧਰਮ ਦੀ ਚਾਹ ਵਾਸਤੇ ਇਹ ਉਪਰਾਲਾ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੇਰੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਪੁੱਤਰ ਹੋਣ, ਜੋ ਕੁਲ ਦੀ ਵਧਾਈ ਕਰਨ।
ਤੁष੍ਟਾऽਸਿ ਯਦਿ ਮੇ ਦੇਵਿ ਵਰਮੇਤਂ ਵृਣੋਮ੍ਯਹਮ੍। ਸਂਤਾਂ ਪਰਮੋ ਧਰ੍ਮ ਇਤ੍ਯਾਹੁਰ੍ਮਾਂ ਦ੍ਵਿਜਾਤਯਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਵਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ — ਸੰਤਾਨ ਹੋਵੇ। ਦੁਜਾਤੀਆਂ ਆਖਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਕੁਲ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹੈ।
ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਮਯਾ ਰਾਜਨ੍ਨਭਿਪ੍ਰਾਯਮਿਮਂ ਤਵ। ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪੁਤ੍ਰਾਰ੍ਥਮੁਕ੍ਤੋ ਵੈ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤੇ ਪਿਤਾਮਹਃ
ਰਾਜਾ ਜੀ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਮਨੋਰਥ ਸਮਝ ਲਿਆ ਸੀ। ਤੁਹਾਡੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਪਿਤਾਮਾਹ ਜੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ ਸੀ।
ਪ੍ਰਸਾਦਾਚ੍ਚੈਵ ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੇ ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਹਿਤਵਤ੍ਯਹਮ੍। ਕਨ੍ਯਾ ਤੇਜਸ੍ਵਿਨੀ ਸੌਮ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਵ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਿਆਰੇ, ਤੇਰੇ ਘਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਕ ਚਮਕਦਾਰ ਧੀ ਜਨਮ ਲਵੇਗੀ।
ਉਤ੍ਤਰਂ ਚ ਨ ਤੇ ਕਿਂਚਿਦ੍ਵ੍ਯਾਹਰ੍ਤਵ੍ਯਂ ਕਥਂਚਨ। ਪਿਤਾਮਹਨਿਯੋਗੇਨ ਤੁष੍ਟਾ ਹ੍ਯੇਤਦ੍ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ
ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਵਲੋਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਪਿਤਾਮਾਹ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਸ ਤਥੇਤਿ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਯ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਵਚਨਂ ਨृਪਃ। ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮਾਸ ਪੁਨਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮੇਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਰਾਜਾ ਨੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ 'ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ ਆਖੋ' ਕਹਿ ਕੇ ਵਚਨ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗੀ, ਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਹ ਸਭ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤਾਯਾਂ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਂ ਜਗਾਮ ਸ੍ਵਪੁਰਂ ਨृਪਃ। ਸ੍ਵਰਾਜ੍ਯੇ ਚਾਵਸਦ੍ਬੀਰਃ ਪ੍ਰਜਾ ਧਰ੍ਮੇਣ ਪਾਲਯਨ੍
ਜਦੋਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਈ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ।
ਕਸ੍ਮਿਂਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੁ ਗਤੇ ਕਾਲੇ ਸ ਰਾਜਾ ਨਿਯਤਬ੍ਰਤਃ। ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਯਾਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣ੍ਯਾਂ ਮਹਿष੍ਯਾਂ ਕਗਰ੍ਭਮਾਦਧੇ
ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਜੋ ਨਿਯਮਾਂ ਤੇ ਵਚਨਾਂ 'ਚ ਟਿਕਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਗਰਭਵਤੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਗਰ੍ਭਃ ਸ ਮਾਨਵ੍ਯਾ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਵ੍ਯਰ੍ਧਤਂ ਤਦਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲੇ ਤਾਰਾਪਤਿਰਿਵਾਮ੍ਬਰੇ
ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਦਾ ਗਰਭ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਚੰਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਸਮਾਨ 'ਚ ਚਮਕਦਾ ਸੀ।
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਕਾਲੇ ਤੁ ਸੁषੁਵੇ ਕਨ੍ਯਾਂ ਰਾਜੀਵਲੋਚਨਾਮ੍। ਕ੍ਰਿਯਾਸ਼੍ਚ ਤਸ੍ਯਾ ਮੁਦਿਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰੇ ਚ ਨृਪਸਤ੍ਤਮਃ
ਜਦੋਂ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ, ਉਸ ਨੇ ਕਮਲ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ ਧੀ ਜਨਮ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਕਰਵਾਈਆਂ।
ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾ ਪ੍ਰੀਤਯਾ ਦਤ੍ਤਾ ਸਾਵ੍ਤ੍ਰ੍ਯਾ ਦ੍ਦੁਤਯਾ ਹ੍ਯਪਿ। ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਤ੍ਯੇਵ ਨਾਮਾਸ੍ਯਾਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰ੍ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤਥਾ ਪਿਤਾ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ ਧੀ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੀ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਸਾਵਿਤਰੀ' ਰੱਖਿਆ।
ਸਾ ਵਿਗ੍ਰਹਵਤੀਵ ਸ਼੍ਰੀਵ੍ਯਵਰ੍ਧਤ ਨृਪਾਤ੍ਮਜਾ। ਕਾਲੇਨ ਚਾਪਿ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਯੌਵਨਸ੍ਤਾ ਬਭੂਵ ਹ
ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਸੋਹਣੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਵਧਦੀ ਰਹੀ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਧੀ ਜਵਾਨੀ 'ਚ ਪਹੁੰਚ ਗਈ।
ਤਾਂ ਸੁਮਧ੍ਯਾਂ ਪृਥੁਸ਼੍ਰੋਣੀਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਂ ਕਾਞ੍ਚਨੀਮਿਵ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇਯਂ ਰਦੇਵਕਨ੍ਯੇਤਿ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸਂਮੇਨਿਰੇ ਜਨਾਃ
ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਮਰ ਪਤਲੀ ਤੇ ਕੂਹਣੀਆਂ ਚੌੜੀਆਂ ਸਨ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤ ਵਰਗੀ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਕੋਈ ਦੇਵੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆਈ ਹੈ।
ਤਾਂ ਤੁ ਪਦ੍ਮਪਲਾਸ਼ਾਕ੍ਸ਼ੀਂ ਜ੍ਵਲਨ੍ਤੀਮਿਵ ਤੇਜਸਾ। ਨ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਵਰਯਾਮਾਸ ਤੇਜਸਾ ਪ੍ਰਤਿਵਾਰਿਤਃ
ਪਰ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਮੰਗਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਕਮਲ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ ਤੇ ਉਹ ਚਮਕਦੀ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਿਆ।
ਅਥੋਪੋष੍ਯ ਸ਼ਿਰਃਸ੍ਨਾਤਾ ਦੇਵਤਾਮਭਿਗਮ੍ਯ ਸਾ। ਹੁਤ੍ਵਾਗ੍ਨਿਂ ਵਿਧਿਵਦ੍ਵਿਪ੍ਰਾਨ੍ਵਾਚਯਾਮਾਸ ਪਰ੍ਵਣਿ
ਫਿਰ, ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇ ਸਿਰ ਧੋ ਕੇ, ਉਹ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਗਈ। ਅੱਗ ਦੀ ਰਸਮ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਤਿਉਹਾਰ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ।
ਸਾऽਭਿਵਾਦ੍ਯ ਪਿਤੁਃ ਪਾਦੌ ਸ਼ੇषਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਨਿਵੇਦ੍ਯ ਚ। ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਵਰਾਰੋਹਾ ਨृਪਤੇਃ ਪਾਰ੍ਸ਼੍ਵਮਾਸ੍ਥਿਤਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਤੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਸੋਹਣੀ ਕੁਮਾਰੀ ਰਾਜਾ ਦੇ ਕੋਲ ਖੜੀ ਹੋ ਗਈ।