ਨੇਚ੍ਛਾਮਿ ਪ੍ਰਤਿਘਾਤਂ ਤੇ ਨਾਸ੍ਮਿ ਵਿਘ੍ਨਕਰਸ੍ਤਵ। ਸ਼ृਣੁ ਚੇਦਂ ਵਚੋਰਾਮ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਾਚਰ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਤੇਰਾ ਰੋਕ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਰਾਮ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਤੇ ਸੁਣ ਕੇ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਕਰ।
ਯਦਿ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਮਾਰ੍ਗਂ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ ਵ੍ਰਜਤੋऽऽਜ੍ਞਯਾ। ਅਨ੍ਯੇऽਪ੍ਯਾਜ੍ਞਾਪਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਮੇਵਂ ਧਨੁषੋਬਲਾਤ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਫੌਜ ਲਈ ਰਾਹ ਦੇਵਾਂ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇੰਝ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਤਿਤ੍ਵਤ੍ਰਨਲੋ ਨਾਮ ਵਾਨਰਃ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਸਂਮਤਃ। ਤ੍ਵष੍ਟੁਃ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਤਨਯੋ ਬਲਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਃ
ਇੱਕ ਵਾਨਰ ਨਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਵਸ਼ਟ ਦਾ ਪੁੱਤ ਅਤੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਹੈ।
ਸ ਯਤ੍ਕਾष੍ਠਂ ਤृਣਂ ਵਾऽਪਿਸ਼ਿਲਾਂ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਮਯਿ। ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ਧਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ ਤੇ ਸੇਤੁਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਲੱਕੜ, ਘਾਹ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੇਗਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਸਮਭਾਲ ਲਵਾਂਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੁਲ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾऽਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾਮੋ ਨਲਮੁਵਾਚ ਹ। ਕੁਰੁ ਸੇਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਤ੍ਵਂਸ਼ਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯਸਿ ਮਤੋ ਮਮ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਜਦ ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਮ ਨੇ ਨਲਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਪੁਲ ਬਣਾਉ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨੋਪਾਯੇਨ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਸਤੁਬਨ੍ਧਮਕਾਰਯਤ੍। ਦਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਮਾਯਤਂ ਸ਼ਤਯੋਜਨਮ੍
ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਕੁਤਸਥ ਨੇ ਪੁਲ ਬਣਵਾਇਆ, ਜੋ ਦਸ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਤੇ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਮਾ ਸੀ।
ਨਲਸੇਤੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਯੋऽਦ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਥਿਤੋ ਭੁਵਿ। ਰਾਮਸ੍ਯਾਜ੍ਞਾਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਗਿਰਿਸਂਨਿਭਃ
ਉਹ ਪੁਲ ਨਲਾ ਦਾ ਪੁਲ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ; ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਸ ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਮਾਗਚ੍ਚਦ੍ਵਿਭੀषਣਃ। ਭ੍ਰਾਤਾ ਵੈ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਚਿਵੈਃ ਸਹ
ਉਥੇ ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਚਾਰ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਭਰਾ ਵਜੋਂ ਆਇਆ।
ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਰਾਮਸ੍ਤਂ ਸ੍ਵਾਗਤੇਨ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਤੁ ਸ਼ਙ੍ਕਾऽਭੂਤ੍ਪ੍ਰਣਿਧਿਃ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਸ੍ਮਹ
ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇਹ ਜਾਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਰਾਘਵਃ ਸਤ੍ਯਚੇष੍ਟਾਭਿਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਵ ਚਰਿਤੇਙ੍ਗਿਤੈਃ। ਯਦਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਤੁष੍ਟੋऽਭੂਤ੍ਤਤ ਏਨਮਪੂਜਯਤ੍
ਜਦ ਰਾਘਵ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਸਚੀ ਕਰਤੂਤ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰਾਜ੍ਯੇਚਾਪ੍ਯਭ੍ਯਪਿਞ੍ਚਦ੍ਵਿਭੀषਣਮ੍। ਚਕ੍ਰੇ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਚਿਵਂ ਸਹृਦਂਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ ਚ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਦੋਸਤ ਬਣਾਇਆ।
ਵਿਭੀषਣਮਤੇ ਚੈਵ ਸੋऽਤ੍ਯਕ੍ਰਾਮਨ੍ਮਹਾਰ੍ਣਵਮ੍। ਸਸੈਨ੍ਯਃ ਸੇਤੁਨਾ ਤੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣੈਵ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਪੁਲ ਰਾਹੀਂ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਲਙ੍ਕੋਦ੍ਯਾਨਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ। ਭੇਦਯਾਮਾਸ ਕਪਿਭਿਰ੍ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਚ ਬਹੂਨਿ ਚ
ਫਿਰ ਲੰਕਾ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਾਗਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਬਾਗ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਾਂ ਰਾਵਣਾਮਾਤ੍ਯੌ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੌ ਸ਼ੁਕਸਾਰਣੌ। ਚਰੌ ਵਾਨਰਰੂਪੇਣ ਤੌ ਜਗ੍ਰਾਹ ਵਿਭੀषਣਃ
ਉਥੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਦੋ ਰਾਖਸ ਮੰਤਰੀ, ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਾਰਣ, ਵਾਨਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ; ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨੌ ਯਦਾ ਰੂਪਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਤੌ ਨਿਸ਼ਾਚਰੌ। ਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸੈਨ੍ਯਂ ਰਾਮਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਵਾਸृਜਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਦੋ ਨਿਸ਼ਾਚਰ ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਰਾਖਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੌਜ ਵਿਖਾ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਵੇਸ਼੍ਯੋਪਵਨੇ ਸੈਨ੍ਯਂ ਸ ਸ਼ੂਰਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਯਵਾਨਰਮ੍। ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਦੁਤ੍ਯੇਨ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਤਤੋऽਙ੍ਗਦਮ੍
ਫੌਜ ਨੂੰ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਕੋਲ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਭੂਤਾਨ੍ਨੋਦਕੇਤਸ੍ਮਿਨ੍ਬਹੁਮੂਲਫਲੇ ਵਨੇ। ਸੇਨਾਂ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੋ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਰ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਤ
ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ, ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲ ਬਹੁਤ ਹਨ, ਕਕੁਤਸਥ ਨੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਕੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ।
ਰਾਵਣਃ ਸਂਵਿਧਂ ਚਕ੍ਰੇ ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਨਿਰ੍ਮਿਤਾਮ੍। ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯੈਵਦੁਰਾਧਰ੍षਾ ਦृਢਪ੍ਰਾਕਾਰਤੋਰਣਾ
ਰਾਵਣ ਨੇ ਲੰਕਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਵਾਈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਪੱਕੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਤੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਅਗਾਧਤੋਯਾਃ ਪਰਿਖਾ ਮੀਨਨਕ੍ਰਸਮਾਕੁਲਾਃ। ਬਭੂਵੁਃ ਸਪ੍ਤ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾਃ ਸ੍ਵਾਦਿਰੈਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁਭਿਸ਼੍ਚਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਸੱਤ ਖਾਈਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਡੂੰਘੀਆਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਮੱਛੀਆਂ ਤੇ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ, ਤੇ ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਲਾਈਨ ਕੀਤੀਆਂ।
ਕਰ੍ਣਾਟਯਨ੍ਤ੍ਰਾ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾ ਬਭੂਵੁਃ ਸਹੁਡੋਪਲਾਃ। ਸਾਸ਼ੀਵਿषਘਟਾਯੋਧਾਃ ਸਸਰ੍ਜਰਸਪਾਂਸਵਃ
ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਯੰਤਰ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਘੜੇ, ਯੋਧੇ, ਤੇ ਰਾਲ ਤੇ ਰੇਤ ਦੇ ਧਾਰੇ ਲਗਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜੋ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸੀ।
ਮੁਸਲਾਲਾਤਨਾਰਾਚਤੋਮਰਾਸਿਪਰਸ਼੍ਵਥੈਃ। ਅਨ੍ਵਿਤਾਸ਼੍ਚਸ਼ਤਘ੍ਨੀਭਿਃ ਸਮਧੂਚ੍ਛਿष੍ਟਮੁਦ੍ਗਰਾਃ
ਉਹ ਲੋਕ ਗੱਡੀਆਂ, ਬਰਛੀਆਂ, ਲੋਹੇ ਦੇ ਸੱਟੇ, ਬਾਣ, ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੋ ਕੇ, ਭਾਰੀ ਗਦਿਆਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਖੜੇ ਸਨ।
ਪੁਰਦ੍ਵਾਰੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਗੁਲ੍ਮਾਃ ਸ੍ਥਾਵਰਜਙ੍ਗਮਾਃ। ਬਭੂਵੁਃ ਪਤ੍ਤਿਬਹੁਲਾਃ ਪ੍ਰਭੂਤਗਜਵਾਜਿਨਃ
ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਹਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਫੌਜਾਂ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਤੇ ਖੜੀਆਂ ਤੇ ਚਲਦੀਆਂ, ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ।
ਅਙ੍ਗਦਸ੍ਤ੍ਵਥ ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਦ੍ਵਾਰਦੇਸ਼ਮੁਪਾਗਤਃ। ਵਿਦਿਤੋ ਰਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਗਤਵ੍ਯਥਃ
ਫਿਰ ਅੰਗਦ ਲੰਕਾ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਆਇਆ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੋਇਆ, ਨਿਡਰ ਹੋ ਕੇ ਅੰਦਰ ਵੜ ਗਿਆ।
ਮਧ੍ਯੇ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਕੋਟੀਨਾਂ ਬਹ੍ਵੀਨਾਂ ਸੁਮਹਾਬਲਃ। ਸ਼ੁਸ਼ੁਭੇ ਮੇਘਮਾਲਾਭਿਰਾਦਿਤ੍ਯ ਇਵ ਸਂਵृਤਃ
ਅਣਗਿਣਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਉਹ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਸਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਪੌਲਸ੍ਤ੍ਯਮਮਾਤ੍ਯੈਰਭਿਸਂਵृਤਮ੍। ਰਾਮਸਂਦੇਸ਼ਮਾਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯ ਵਾਗ੍ਮੀ ਵਕ੍ਤੁਂ ਪ੍ਰਚਕ੍ਰਮੇ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਮਿਲ ਕੇ, ਅੰਗਦ ਨੇ ਰਾਮ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਸੁਣਾਉਣ ਲਈ ਬੋਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।
ਆਹ ਤ੍ਵਾਂ ਰਾਘਵੋ ਰਾਜਨ੍ਕੋਸਲੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਹਾਯਸ਼ਾਃ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤਦਾਦਤ੍ਸ੍ਵ ਸੁਦੁਰ੍ਮਤੇ
ਕੋਸਲ ਦੇ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ ਵਾਲੇ ਰਾਜਾ ਰਾਘਵ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: ਇਹ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਗੱਲਾਂ ਸਵੀਕਾਰ ਲੋ, ਹੇ ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲੇ।
ਅਕृਤਾਤ੍ਮਾਨਮਾਸਾਦ੍ਯ ਰਾਜਾਨਮਨਯੇ ਰਤਮ੍। ਵਿਨਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਨਯਾਵਿष੍ਟਾ ਦੇਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਨਗਰਾਣਿ ਚ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਰਾਜਾ ਅਧਰਮ ਵਿਚ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਤਾਂ ਅਜਿਹੇ ਰਾਜ ਵਿਚ ਦੇਸ਼ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਣਯਾਈ ਦੇ ਕਾਰਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵਯੈਕੇਨਾਪਰਾਦ੍ਧਂ ਮੇ ਸੀਤਾਮਾਹਰਤਾ ਬਲਾਤ੍। ਵਧਾਯਾਨਪਰਾਦ੍ਧਾਨਾਮਨ੍ਯੇषਾਂ ਤਦ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਸਿਰਫ਼ ਤੂੰ ਹੀ ਮੇਰੀ ਸੀਤਾ ਨੂੰ ਜਬਰ ਨਾਲ ਚੁੱਕ ਕੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਉੱਨਾਈ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਵੇਗਾ।
ਯੇ ਤ੍ਵਯਾ ਬਲਦਰ੍ਪਾਭ੍ਯਾਮਾਵਿष੍ਟੇਨ ਵਨੇਚਰਾਃ। ऋषਯੋਹਿਂਸਿਤਾਃ ਪੂਰ੍ਵਂਦੇਵਾਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਵਮਾਨਿਤਾਃ
ਜੰਗਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਅਹੰਕਾਰ ਵਿਚ ਆ ਕੇ ਪਿਛਲੇ ਸਮੇਂ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬੇਇਜ਼ਤੀ ਕੀਤੀ—
ਰਾਜਰ੍षਯਸ਼੍ਚ ਨਿਹਤਾ ਰੁਦਤ੍ਯਸ਼੍ਚਾਹृਤਾਃ ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਃ। ਤਦਿਦਂ ਸਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਂ ਫਲਂਤਸ੍ਯਾਨਯਸ੍ਯ ਤੇ
ਰਾਜ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਮਾਰੇ ਗਏ, ਔਰਤਾਂ ਰੋਦੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚੁੱਕ ਲਈਆਂ ਗਈਆਂ; ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਅਣਯਾਈ ਦਾ ਫਲ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।