ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਚੈਵ ਨਃ ਸੈਨ੍ਯਂ ਹਨ੍ਯਾਚ੍ਛਿਦ੍ਰੇਣ ਵੈ ਪਰਃ। ਪ੍ਲਵੋਡੁਪਪ੍ਰਤਾਰਸ਼੍ਚਨੈਵਾਤ੍ਰਮਮ ਰੋਚਤੇ
ਸਾਡੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੈਰੀ ਚੀਕ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਨਾਂ ਤੈਰ ਕੇ, ਨਾਂ ਬੇੜੀਆਂ ਨਾਲ ਪਾਰ ਜਾਣਾ ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗਦਾ।
ਅਹਂ ਤ੍ਵਿਮਂ ਜਲਨਿਧਿਂ ਸਮਾਰਪ੍ਸ੍ਯਾਮ੍ਯੁਪਾਯਤਃ। ਪ੍ਰਤਿਸ਼ੇष੍ਯਾਮ੍ਯੁਪਵਸਨ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਤਿ ਮਾਂ ਤਤਃ
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ; ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਇਹ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨ ਚੇਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤਾ ਮਾਰ੍ਗਂ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਨਮਹਂ ਤਤਃ। ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰੈਰਪ੍ਰਤਿਹਤੈਰਤ੍ਯਗ੍ਨਿਪਵਨੋਜ੍ਜ੍ਵਲੈਃ
ਜੇ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਏਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਰੋਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯਾਥ ਰਾਘਵਃ। ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਿਸ੍ਯੇ ਜਲਨਿਧਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕੁਸ਼ਸਂਸ੍ਤਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਲੱਖਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁਸ਼ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਲੇਟ ਗਿਆ।
ਸਾਗਰਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਰਾਘਵਮ੍। ਦੇਵੋ ਨਦਨਦੀਮਰ੍ਤਾ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਯਾਦੋਗਣੈਰ੍ਵृਤਃ
ਫਿਰ, ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ: ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਝਰਨਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਚਮਕਦਾਰ, ਜਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਗਿਰਦੇ ਹੋਇਆ।
ਕੌਸਲ੍ਯਾਮਾਤਰਿਤ੍ਯੇਵਮਾਭਾष੍ਯ ਮਧੁਰਂ ਵਚਃ। ਇਦਮਿਤ੍ਯਾਹ ਰਤ੍ਨਾਨਾਮਾਕਰੈਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਵृਤਃ
ਉਸ ਨੇ 'ਕੌਸਲਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ' ਕਹਿ ਕੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਿਆ, ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਖਾਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਤੇਕਰੋਮ੍ਯਤ੍ਰਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ। ਐਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿ ਤੇ ਜ੍ਞਾਤੀ ਰਾਮ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇਣ ਰਾਮੋ ਵਾਕ੍ਯਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀ ਮਦਦ ਕਰਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ? ਮੈਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਰਾਮ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਬਹਾਦਰ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਰ੍ਗਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਦਤ੍ਤਂ ਨਦਨਦੀਪਤੇ। ਯੇਨ ਗਤ੍ਵਾਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਂ ਹਨ੍ਯਾਮ ਕੁਲਪਾਂਸਨਮ੍। `ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂਸਾਨੁਬਨ੍ਧਂ ਤਂ ਮਮ ਭਾਰ੍ਯਾਪਹਾਰਿਣਮ੍
ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਝਰਨਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਫੌਜ ਲਈ ਰਾਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜਾ ਕੇ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮਲਿਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਮਾਰ ਸਕੀਏ।
ਯਦ੍ਯੇਵਂ ਯਾਚਤੋ ਮਾਰ੍ਗਂ ਨ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ ਮੇ ਭਵਾਨ੍। ਸ਼ਰੈਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ੋषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਯਤਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੈਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਮੈਨੂੰ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸੁੱਕਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂਬ੍ਰੁਵਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਰਾਮਸ੍ਯ ਵਰੁਣਾਲਯਃ। ਉਵਾਚਵ੍ਯਥਿਤੋਵਾਕ੍ਯਮਿਤਿਬਦ੍ਧਾਞ੍ਜਲਿਃਸ੍ਥਿਤਃ
ਰਾਮ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਵਾਸ, ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨੇਚ੍ਛਾਮਿ ਪ੍ਰਤਿਘਾਤਂ ਤੇ ਨਾਸ੍ਮਿ ਵਿਘ੍ਨਕਰਸ੍ਤਵ। ਸ਼ृਣੁ ਚੇਦਂ ਵਚੋਰਾਮ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਾਚਰ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਤੇਰਾ ਰੋਕ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਰਾਮ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਤੇ ਸੁਣ ਕੇ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਕਰ।
ਯਦਿ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਮਾਰ੍ਗਂ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ ਵ੍ਰਜਤੋऽऽਜ੍ਞਯਾ। ਅਨ੍ਯੇऽਪ੍ਯਾਜ੍ਞਾਪਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਮੇਵਂ ਧਨੁषੋਬਲਾਤ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਫੌਜ ਲਈ ਰਾਹ ਦੇਵਾਂ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇੰਝ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਤਿਤ੍ਵਤ੍ਰਨਲੋ ਨਾਮ ਵਾਨਰਃ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਸਂਮਤਃ। ਤ੍ਵष੍ਟੁਃ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਤਨਯੋ ਬਲਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਃ
ਇੱਕ ਵਾਨਰ ਨਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਵਸ਼ਟ ਦਾ ਪੁੱਤ ਅਤੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਹੈ।
ਸ ਯਤ੍ਕਾष੍ਠਂ ਤृਣਂ ਵਾऽਪਿਸ਼ਿਲਾਂ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਮਯਿ। ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ਧਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ ਤੇ ਸੇਤੁਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਲੱਕੜ, ਘਾਹ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੇਗਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਸਮਭਾਲ ਲਵਾਂਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੁਲ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾऽਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾਮੋ ਨਲਮੁਵਾਚ ਹ। ਕੁਰੁ ਸੇਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਤ੍ਵਂਸ਼ਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯਸਿ ਮਤੋ ਮਮ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਜਦ ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਮ ਨੇ ਨਲਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਪੁਲ ਬਣਾਉ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨੋਪਾਯੇਨ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਸਤੁਬਨ੍ਧਮਕਾਰਯਤ੍। ਦਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਮਾਯਤਂ ਸ਼ਤਯੋਜਨਮ੍
ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਕੁਤਸਥ ਨੇ ਪੁਲ ਬਣਵਾਇਆ, ਜੋ ਦਸ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਤੇ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਮਾ ਸੀ।
ਨਲਸੇਤੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਯੋऽਦ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਥਿਤੋ ਭੁਵਿ। ਰਾਮਸ੍ਯਾਜ੍ਞਾਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਗਿਰਿਸਂਨਿਭਃ
ਉਹ ਪੁਲ ਨਲਾ ਦਾ ਪੁਲ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ; ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਸ ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਮਾਗਚ੍ਚਦ੍ਵਿਭੀषਣਃ। ਭ੍ਰਾਤਾ ਵੈ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਚਿਵੈਃ ਸਹ
ਉਥੇ ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਚਾਰ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਭਰਾ ਵਜੋਂ ਆਇਆ।
ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਰਾਮਸ੍ਤਂ ਸ੍ਵਾਗਤੇਨ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਤੁ ਸ਼ਙ੍ਕਾऽਭੂਤ੍ਪ੍ਰਣਿਧਿਃ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਸ੍ਮਹ
ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇਹ ਜਾਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਰਾਘਵਃ ਸਤ੍ਯਚੇष੍ਟਾਭਿਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਵ ਚਰਿਤੇਙ੍ਗਿਤੈਃ। ਯਦਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਤੁष੍ਟੋऽਭੂਤ੍ਤਤ ਏਨਮਪੂਜਯਤ੍
ਜਦ ਰਾਘਵ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਸਚੀ ਕਰਤੂਤ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ।
ਸਰ੍ਵਰਾਕ੍ਸ਼ਸਰਾਜ੍ਯੇਚਾਪ੍ਯਭ੍ਯਪਿਞ੍ਚਦ੍ਵਿਭੀषਣਮ੍। ਚਕ੍ਰੇ ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰਸਚਿਵਂ ਸਹृਦਂਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ੍ ਚ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਰਾਖਸਾਂ ਦਾ ਰਾਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਸਮੇਤ ਮੰਤਰੀ ਤੇ ਦੋਸਤ ਬਣਾਇਆ।
ਵਿਭੀषਣਮਤੇ ਚੈਵ ਸੋऽਤ੍ਯਕ੍ਰਾਮਨ੍ਮਹਾਰ੍ਣਵਮ੍। ਸਸੈਨ੍ਯਃ ਸੇਤੁਨਾ ਤੇਨ ਮਾਰ੍ਗੇਣੈਵ ਨਰਾਧਿਪਃ
ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਤੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਪੁਲ ਰਾਹੀਂ ਵੱਡਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਗਤ੍ਵਾਸਮਾਸਾਦ੍ਯ ਲਙ੍ਕੋਦ੍ਯਾਨਾਨ੍ਯਨੇਕਸ਼ਃ। ਭੇਦਯਾਮਾਸ ਕਪਿਭਿਰ੍ਮਹਾਨ੍ਤਿ ਚ ਬਹੂਨਿ ਚ
ਫਿਰ ਲੰਕਾ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਾਗਾਂ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਬਾਗ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤੇ।
ਤਤ੍ਰਾਸ੍ਤਾਂ ਰਾਵਣਾਮਾਤ੍ਯੌ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੌ ਸ਼ੁਕਸਾਰਣੌ। ਚਰੌ ਵਾਨਰਰੂਪੇਣ ਤੌ ਜਗ੍ਰਾਹ ਵਿਭੀषਣਃ
ਉਥੇ ਰਾਵਣ ਦੇ ਦੋ ਰਾਖਸ ਮੰਤਰੀ, ਸ਼ੁਕ ਤੇ ਸਾਰਣ, ਵਾਨਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ; ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨੌ ਯਦਾ ਰੂਪਂ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂ ਤੌ ਨਿਸ਼ਾਚਰੌ। ਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸੈਨ੍ਯਂ ਰਾਮਃ ਪਸ਼੍ਚਾਦਵਾਸृਜਤ੍
ਜਦ ਉਹ ਦੋ ਨਿਸ਼ਾਚਰ ਆਪਣੇ ਅਸਲੀ ਰਾਖਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ, ਰਾਮ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੌਜ ਵਿਖਾ ਕੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਨਿਵੇਸ਼੍ਯੋਪਵਨੇ ਸੈਨ੍ਯਂ ਸ ਸ਼ੂਰਃ ਪ੍ਰਾਜ੍ਯਵਾਨਰਮ੍। ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਦੁਤ੍ਯੇਨ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਤਤੋऽਙ੍ਗਦਮ੍
ਫੌਜ ਨੂੰ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਟਿਕਾ ਕੇ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਤੇ ਬਹਾਦਰ ਅੰਗਦ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਕੋਲ ਦੂਤ ਵਜੋਂ ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ।
ਪ੍ਰਭੂਤਾਨ੍ਨੋਦਕੇਤਸ੍ਮਿਨ੍ਬਹੁਮੂਲਫਲੇ ਵਨੇ। ਸੇਨਾਂ ਨਿਵੇਸ਼੍ਯ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥੋ ਵਿਧਿਵਤ੍ਪਰ੍ਯਰਕ੍ਸ਼ਤ
ਉਸ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ, ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲ ਬਹੁਤ ਹਨ, ਕਕੁਤਸਥ ਨੇ ਫੌਜ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਕੇ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਰੱਖਿਆ।
ਰਾਵਣਃ ਸਂਵਿਧਂ ਚਕ੍ਰੇ ਲਙ੍ਕਾਯਾਂ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਨਿਰ੍ਮਿਤਾਮ੍। ਪ੍ਰਕृਤ੍ਯੈਵਦੁਰਾਧਰ੍षਾ ਦृਢਪ੍ਰਾਕਾਰਤੋਰਣਾ
ਰਾਵਣ ਨੇ ਲੰਕਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਵਾਈ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਪੱਕੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਤੇ ਦਰਵਾਜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਸੀ।
ਅਗਾਧਤੋਯਾਃ ਪਰਿਖਾ ਮੀਨਨਕ੍ਰਸਮਾਕੁਲਾਃ। ਬਭੂਵੁਃ ਸਪ੍ਤ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾਃ ਸ੍ਵਾਦਿਰੈਃ ਸ਼ਙ੍ਕੁਭਿਸ਼੍ਚਿਤਾਃ
ਉਥੇ ਸੱਤ ਖਾਈਆਂ ਸਨ, ਜੋ ਡੂੰਘੀਆਂ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ, ਮੱਛੀਆਂ ਤੇ ਮਗਰਮੱਛਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ, ਤੇ ਕੰਡਿਆਂ ਨਾਲ ਲਾਈਨ ਕੀਤੀਆਂ।
ਕਰ੍ਣਾਟਯਨ੍ਤ੍ਰਾ ਦੁਰ੍ਧਰ੍षਾ ਬਭੂਵੁਃ ਸਹੁਡੋਪਲਾਃ। ਸਾਸ਼ੀਵਿषਘਟਾਯੋਧਾਃ ਸਸਰ੍ਜਰਸਪਾਂਸਵਃ
ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਅਜੋਕੇ ਯੰਤਰ, ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਢੇਰ, ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਘੜੇ, ਯੋਧੇ, ਤੇ ਰਾਲ ਤੇ ਰੇਤ ਦੇ ਧਾਰੇ ਲਗਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜੋ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸੀ।