ਨਲਨੀਲਾਙ੍ਗਦਕ੍ਰਾਥਮੈਨ੍ਦਦ੍ਵਿਵਿਦਪਾਲਿਤਾ। ਯਯੌ ਸੁਮਹਤੀ ਸੇਨਾ ਰਾਘਵਸ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਨਲ, ਨੀਲ, ਅੰਗਦ, ਕ੍ਰਾਥ, ਮੈੰਦ ਤੇ ਵਿਵਿਦਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਰਾਘਵ ਦੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ।
ਵਿਵਿਧੇषੁ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੇषੁ ਬਹੁਮੂਲਫਲੇषੁ ਚ। ਪ੍ਰਭੂਤਮਧੁਮਾਂਸੇषੁ ਵਾਰਿਮਤ੍ਸੁ ਵਿਵੇषੁ ਚ
ਕਈ ਸੁਹਣੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲ, ਮਧ ਤੇ ਮਾਸ, ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸੀ, ਫੌਜ ਨੇ ਵਿਰਾਮ ਕੀਤਾ।
ਨਿਵਸਨ੍ਤੀ ਨਿਰਾਬਾਧਾ ਤਥੈਵਗਿਰਿਸਾਨੁषੁ। ਉਪਾਯਾਦ੍ਧਿਰਿਸੇਨਾ ਸਾ ਕ੍ਸ਼ਾਰੋਦਮਥ ਮਾਗਰਮ੍
ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਵਿਗਨ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਖਾਰਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਮਾਗਰ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਸਾਗਰਨਿਮਂ ਤਦ੍ਬਲਂਬਹੁਲਧ੍ਵਜਮ੍। ਵੇਲਾਵਨਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ ਨਿਵਾਸਮਕਰੋਤ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਫੌਜ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਝੰਡੇ ਸਨ, ਦੂਜੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ ਤੇ ਤਟਵਨ ਵਿਚ ਡੇਰਾ ਲਾ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ। ਮਧ੍ਯੇ ਵਾਨਰਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਫਿਰ ਦਾਸਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਸੀ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਉਪਾਯਃ ਕੋਨੁ ਭਵਤਾਂ ਮਤਃ ਸਾਗਰਲਙ੍ਘਨੇ। ਇਯਂ ਹਿ ਮਹਤੀ ਸੇਨਾ ਸਾਗਰਸ਼੍ਚਾਤਿਦੁਸ੍ਤਰਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਏ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਢੰਗ ਠੀਕ ਹੈ? ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਫੌਜ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਨ੍ਯੇ ਵ੍ਯਾਹਰਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਵਾਨਰਾਃ ਪਟੁਮਾਨਿਨਃ। ਸਮਰ੍ਥਾ ਲਙ੍ਘਨੇ ਸਿਨ੍ਦੋਰ੍ਨ ਤਤ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ੍ਯ ਵਾਨਰਾਃ
ਉਥੇ ਹੋਰ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੌਸ਼ਲ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗੇ; ਪਰ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਕੇਚਿਨ੍ਨੌਭਿਰ੍ਵ੍ਯਵਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੇਚਿਚ੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਃ ਪ੍ਲਵੈਃ। ਨੇਤਿ ਰਾਮਸ੍ਤੁ ਤਾਨਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੇੜੀਆਂ ਨਾਲ; ਪਰ ਰਾਮ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਤਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਵਾਨਰਾਃ। ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੁਂ ਤੋਯਨਿਧਿਂ ਵੀਰਾਨੈषਾ ਵੋ ਨੈष੍ਠਿਕੀ ਮਤਿਃ
ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਨਾਵੋ ਨ ਸਨ੍ਤਿ ਸੇਨਾਯਾ ਬਹ੍ਵ੍ਯਸ੍ਤਾਰਯਿਤੁਂ ਤਥਾ। ਵਣਿਜਾਮੁਪਘਾਤਂ ਚ ਕਥਮਸ੍ਮਦ੍ਵਿਧਸ਼੍ਚਰੇਤ੍
ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਨਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹਨ ਕਿ ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ; ਤੇ ਅਸੀਂ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?
ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਚੈਵ ਨਃ ਸੈਨ੍ਯਂ ਹਨ੍ਯਾਚ੍ਛਿਦ੍ਰੇਣ ਵੈ ਪਰਃ। ਪ੍ਲਵੋਡੁਪਪ੍ਰਤਾਰਸ਼੍ਚਨੈਵਾਤ੍ਰਮਮ ਰੋਚਤੇ
ਸਾਡੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੈਰੀ ਚੀਕ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਨਾਂ ਤੈਰ ਕੇ, ਨਾਂ ਬੇੜੀਆਂ ਨਾਲ ਪਾਰ ਜਾਣਾ ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗਦਾ।
ਅਹਂ ਤ੍ਵਿਮਂ ਜਲਨਿਧਿਂ ਸਮਾਰਪ੍ਸ੍ਯਾਮ੍ਯੁਪਾਯਤਃ। ਪ੍ਰਤਿਸ਼ੇष੍ਯਾਮ੍ਯੁਪਵਸਨ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਤਿ ਮਾਂ ਤਤਃ
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ; ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਇਹ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨ ਚੇਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤਾ ਮਾਰ੍ਗਂ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਨਮਹਂ ਤਤਃ। ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰੈਰਪ੍ਰਤਿਹਤੈਰਤ੍ਯਗ੍ਨਿਪਵਨੋਜ੍ਜ੍ਵਲੈਃ
ਜੇ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਏਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਰੋਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯਾਥ ਰਾਘਵਃ। ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਿਸ੍ਯੇ ਜਲਨਿਧਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕੁਸ਼ਸਂਸ੍ਤਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਲੱਖਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁਸ਼ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਲੇਟ ਗਿਆ।
ਸਾਗਰਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਰਾਘਵਮ੍। ਦੇਵੋ ਨਦਨਦੀਮਰ੍ਤਾ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਯਾਦੋਗਣੈਰ੍ਵृਤਃ
ਫਿਰ, ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ: ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਝਰਨਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਚਮਕਦਾਰ, ਜਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਗਿਰਦੇ ਹੋਇਆ।
ਕੌਸਲ੍ਯਾਮਾਤਰਿਤ੍ਯੇਵਮਾਭਾष੍ਯ ਮਧੁਰਂ ਵਚਃ। ਇਦਮਿਤ੍ਯਾਹ ਰਤ੍ਨਾਨਾਮਾਕਰੈਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਵृਤਃ
ਉਸ ਨੇ 'ਕੌਸਲਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ' ਕਹਿ ਕੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਿਆ, ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਖਾਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਤੇਕਰੋਮ੍ਯਤ੍ਰਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ। ਐਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿ ਤੇ ਜ੍ਞਾਤੀ ਰਾਮ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇਣ ਰਾਮੋ ਵਾਕ੍ਯਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀ ਮਦਦ ਕਰਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ? ਮੈਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਰਾਮ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਬਹਾਦਰ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਰ੍ਗਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਦਤ੍ਤਂ ਨਦਨਦੀਪਤੇ। ਯੇਨ ਗਤ੍ਵਾਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਂ ਹਨ੍ਯਾਮ ਕੁਲਪਾਂਸਨਮ੍। `ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂਸਾਨੁਬਨ੍ਧਂ ਤਂ ਮਮ ਭਾਰ੍ਯਾਪਹਾਰਿਣਮ੍
ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਝਰਨਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਫੌਜ ਲਈ ਰਾਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜਾ ਕੇ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮਲਿਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਮਾਰ ਸਕੀਏ।
ਯਦ੍ਯੇਵਂ ਯਾਚਤੋ ਮਾਰ੍ਗਂ ਨ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ ਮੇ ਭਵਾਨ੍। ਸ਼ਰੈਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ੋषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਯਤਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੈਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਮੈਨੂੰ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸੁੱਕਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂਬ੍ਰੁਵਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਰਾਮਸ੍ਯ ਵਰੁਣਾਲਯਃ। ਉਵਾਚਵ੍ਯਥਿਤੋਵਾਕ੍ਯਮਿਤਿਬਦ੍ਧਾਞ੍ਜਲਿਃਸ੍ਥਿਤਃ
ਰਾਮ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਵਾਸ, ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਨੇਚ੍ਛਾਮਿ ਪ੍ਰਤਿਘਾਤਂ ਤੇ ਨਾਸ੍ਮਿ ਵਿਘ੍ਨਕਰਸ੍ਤਵ। ਸ਼ृਣੁ ਚੇਦਂ ਵਚੋਰਾਮ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਮਾਚਰ
ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ, ਨਾਂ ਹੀ ਤੇਰਾ ਰੋਕ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ; ਰਾਮ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ, ਤੇ ਸੁਣ ਕੇ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈਂ, ਕਰ।
ਯਦਿ ਦਾਸ੍ਯਾਮਿ ਤੇ ਮਾਰ੍ਗਂ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ ਵ੍ਰਜਤੋऽऽਜ੍ਞਯਾ। ਅਨ੍ਯੇऽਪ੍ਯਾਜ੍ਞਾਪਯਿष੍ਯਨ੍ਤਿ ਮਾਮੇਵਂ ਧਨੁषੋਬਲਾਤ੍
ਜੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ 'ਤੇ ਫੌਜ ਲਈ ਰਾਹ ਦੇਵਾਂ, ਤਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਇੰਝ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਅਸ੍ਤਿਤ੍ਵਤ੍ਰਨਲੋ ਨਾਮ ਵਾਨਰਃ ਸ਼ਿਲ੍ਪਿਸਂਮਤਃ। ਤ੍ਵष੍ਟੁਃ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥ ਤਨਯੋ ਬਲਵਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਣਃ
ਇੱਕ ਵਾਨਰ ਨਲਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤਵਸ਼ਟ ਦਾ ਪੁੱਤ ਅਤੇ ਕਕੁਤਸਥ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਬਲਵਾਨ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਹੈ।
ਸ ਯਤ੍ਕਾष੍ਠਂ ਤृਣਂ ਵਾऽਪਿਸ਼ਿਲਾਂ ਵਾ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਸ੍ਯਤੇ ਮਯਿ। ਸਰ੍ਵਂ ਤਦ੍ਧਾਰਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸ ਤੇ ਸੇਤੁਰ੍ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਹ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਲੱਕੜ, ਘਾਹ ਜਾਂ ਪੱਥਰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੇਗਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਸਮਭਾਲ ਲਵਾਂਗਾ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਪੁਲ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾऽਨ੍ਤਰ੍ਹਿਤੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਰਾਮੋ ਨਲਮੁਵਾਚ ਹ। ਕੁਰੁ ਸੇਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਰੇ ਤ੍ਵਂਸ਼ਕ੍ਤੋ ਹ੍ਯਸਿ ਮਤੋ ਮਮ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਜਦ ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ, ਰਾਮ ਨੇ ਨਲਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ ਪੁਲ ਬਣਾਉ, ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਤੂੰ ਇਹ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਤੇਨੋਪਾਯੇਨ ਕਾਕੁਤ੍ਸ੍ਥਃ ਸਤੁਬਨ੍ਧਮਕਾਰਯਤ੍। ਦਸ਼ਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਮਾਯਤਂ ਸ਼ਤਯੋਜਨਮ੍
ਉਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕਕੁਤਸਥ ਨੇ ਪੁਲ ਬਣਵਾਇਆ, ਜੋ ਦਸ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਤੇ ਸੌ ਯੋਜਨ ਲੰਮਾ ਸੀ।
ਨਲਸੇਤੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤੋ ਯੋऽਦ੍ਯਾਪਿ ਪ੍ਰਥਿਤੋ ਭੁਵਿ। ਰਾਮਸ੍ਯਾਜ੍ਞਾਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਧਾਰ੍ਯਤੇ ਗਿਰਿਸਂਨਿਭਃ
ਉਹ ਪੁਲ ਨਲਾ ਦਾ ਪੁਲ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ; ਰਾਮ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ, ਉਹ ਪਹਾੜ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ ਖੜਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਸ੍ਥਂ ਸ ਤੁ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਸਮਾਗਚ੍ਚਦ੍ਵਿਭੀषਣਃ। ਭ੍ਰਾਤਾ ਵੈ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਚਤੁਰ੍ਭਿਃ ਸਚਿਵੈਃ ਸਹ
ਉਥੇ ਧਰਮਵਾਨ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਚਾਰ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਸਮੇਤ, ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੇ ਭਰਾ ਵਜੋਂ ਆਇਆ।
ਪ੍ਰਤਿਜਗ੍ਰਾਹ ਰਾਮਸ੍ਤਂ ਸ੍ਵਾਗਤੇਨ ਮਹਾਮਨਾਃ। ਸੁਗ੍ਰੀਵਸ੍ਯ ਤੁ ਸ਼ਙ੍ਕਾऽਭੂਤ੍ਪ੍ਰਣਿਧਿਃ ਸ੍ਯਾਦਿਤਿ ਸ੍ਮਹ
ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਹੋਇਆ ਕਿ ਇਹ ਜਾਸੂਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਰਾਘਵਃ ਸਤ੍ਯਚੇष੍ਟਾਭਿਃ ਸਮ੍ਯਕ੍ਵ ਚਰਿਤੇਙ੍ਗਿਤੈਃ। ਯਦਾ ਤਤ੍ਤ੍ਵੇਨ ਤੁष੍ਟੋऽਭੂਤ੍ਤਤ ਏਨਮਪੂਜਯਤ੍
ਜਦ ਰਾਘਵ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਦੀ ਸਚੀ ਕਰਤੂਤ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਚਾਲ-ਚਲਨ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ।