ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਹਰਿਯੂਥਪਯੂਥਪਾਃ। ਅਸਙ੍ਖ੍ਯੇਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਸਮੀਯੂ ਰਾਮਕਾਰਣਾਤ੍
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਰਾਜਾ, ਰਾਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਗਿਰਿਕੂਟਨਿਭਾਙ੍ਗਾਨਾਂ ਸਿਂਹਾਨਾਮਿਵ ਗਰ੍ਜਤਾਮ੍। ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਤੁਮੁਲਃ ਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰਪ੍ਰਧਾਵਤਾਮ੍
ਉਹ ਜਿੱਥੇ-ਤਿੱਥੇ ਦੌੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਗੱਜਣ ਵਾਲੀ ਉਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਗਿਰਿਕੂਟਨਿਭਾਃ ਕ੍ਨਚਿਤ੍ਕੇਚਿਨ੍ਮਹਿषਸਨ੍ਨਿਭਾਃ। ਸ਼ਰਦਭ੍ਰਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਧਿਙ੍ਗੁਲਕਾਨਨਾਃ
ਕੁਝ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਰਗੇ, ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਭੈਂਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਕੁਝ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਲਾਲ ਜੰਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਸਨ।
ਉਤ੍ਪਤਨ੍ਤਃ ਪਤਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪ੍ਲਵਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਵਾਨਰਾਃ। ਉਦ੍ਧੁਨ੍ਵਨ੍ਤੋऽਪਰੇ ਰੇਣੂਨ੍ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਵਾਨਰ ਕੁਝ ਉੱਡਦੇ, ਕੁਝ ਦੌੜਦੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਛਾਲਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਚੌਂਕ-ਚੌਂਕ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਧੂੜ ਉਡਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਵਾਨਰਮਹਾਸੈਨ੍ਯਃ ਪੂਰ੍ਣਸਾਗਰਸਨ੍ਨਿਭਃ। ਨਿਵੇਸ਼ਮਕਰੋਤ੍ਤਤ੍ਰਸੁਗ੍ਰੀਵਾਨੁਮਤੇ ਤਦਾ
ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਭਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਡੇਰਾ ਲਾ ਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇषੁ ਹਰੀਨ੍ਦ੍ਰੇषੁ ਸਮਾਵृਤ੍ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਤਿਥੌ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਚਾਭਿਪੂਜਿਤੇ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਚੰਗਾ ਦਿਨ, ਚੰਗਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਚੰਗਾ ਸਮਾਂ ਸੀ।
ਤੇਨ ਵ੍ਯੂਢੇਨ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਲੋਕਾਨੁਦ੍ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਨਿਵ। ਪ੍ਰਯਯੌ ਰਾਘਵਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸੁਗ੍ਰੀਵਸਹਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਫੌਜ, ਜੋ ਜਗਤ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਨਾਲ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਰਾਘਵ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਮੁਖਮਾਸੀਤ੍ਤੁ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਹਨੂਮਾਨ੍ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਜਘਨਂ ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰਕੁਤੋਭਯਃ
ਹਨੂਮਾਨ, ਪਵਨਪੁਤ੍ਰ, ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸੀ; ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਜੋ ਨਿਡਰ ਸੀ, ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਬਦ੍ਧਗੋਧਾਙ੍ਗੁਲਿਤ੍ਰਣੌ ਰਾਘਵੌ ਤਤ੍ਰਜਗ੍ਮਤੁਃ। ਵृਤੌ ਹਰਿਮਹਾਮਾਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਗ੍ਰਹੈਰਿਵ
ਰਾਘਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਚਮੜੀ ਦੇ ਰੱਖ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਸਨ, ਵੱਡੇ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿਚ, ਉੱਥੇ ਚਲੇ।
ਪ੍ਰਬਭੌ ਹਰਿਸੈਨ੍ਯਂ ਤਤ੍ਸਾਲਤਾਲਸ਼ਿਲਾਯੁਧਮ੍। ਸੁਮਹਚ੍ਛਾਲਿਭਵਨਂ ਯਥਾ ਸੂਰ੍ਯੋਦਯਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਵਾਨਰ ਫੌਜ, ਜੋ ਸਾਲ, ਤਾਲ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਅਨਾਜ ਦੇ ਘਰ ਵਾਂਗ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਨਲਨੀਲਾਙ੍ਗਦਕ੍ਰਾਥਮੈਨ੍ਦਦ੍ਵਿਵਿਦਪਾਲਿਤਾ। ਯਯੌ ਸੁਮਹਤੀ ਸੇਨਾ ਰਾਘਵਸ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਨਲ, ਨੀਲ, ਅੰਗਦ, ਕ੍ਰਾਥ, ਮੈੰਦ ਤੇ ਵਿਵਿਦਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਰਾਘਵ ਦੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ।
ਵਿਵਿਧੇषੁ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੇषੁ ਬਹੁਮੂਲਫਲੇषੁ ਚ। ਪ੍ਰਭੂਤਮਧੁਮਾਂਸੇषੁ ਵਾਰਿਮਤ੍ਸੁ ਵਿਵੇषੁ ਚ
ਕਈ ਸੁਹਣੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲ, ਮਧ ਤੇ ਮਾਸ, ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸੀ, ਫੌਜ ਨੇ ਵਿਰਾਮ ਕੀਤਾ।
ਨਿਵਸਨ੍ਤੀ ਨਿਰਾਬਾਧਾ ਤਥੈਵਗਿਰਿਸਾਨੁषੁ। ਉਪਾਯਾਦ੍ਧਿਰਿਸੇਨਾ ਸਾ ਕ੍ਸ਼ਾਰੋਦਮਥ ਮਾਗਰਮ੍
ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਵਿਗਨ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਖਾਰਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਮਾਗਰ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਸਾਗਰਨਿਮਂ ਤਦ੍ਬਲਂਬਹੁਲਧ੍ਵਜਮ੍। ਵੇਲਾਵਨਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ ਨਿਵਾਸਮਕਰੋਤ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਫੌਜ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਝੰਡੇ ਸਨ, ਦੂਜੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ ਤੇ ਤਟਵਨ ਵਿਚ ਡੇਰਾ ਲਾ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ। ਮਧ੍ਯੇ ਵਾਨਰਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਫਿਰ ਦਾਸਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਸੀ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਉਪਾਯਃ ਕੋਨੁ ਭਵਤਾਂ ਮਤਃ ਸਾਗਰਲਙ੍ਘਨੇ। ਇਯਂ ਹਿ ਮਹਤੀ ਸੇਨਾ ਸਾਗਰਸ਼੍ਚਾਤਿਦੁਸ੍ਤਰਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਏ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਢੰਗ ਠੀਕ ਹੈ? ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਫੌਜ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਨ੍ਯੇ ਵ੍ਯਾਹਰਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਵਾਨਰਾਃ ਪਟੁਮਾਨਿਨਃ। ਸਮਰ੍ਥਾ ਲਙ੍ਘਨੇ ਸਿਨ੍ਦੋਰ੍ਨ ਤਤ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ੍ਯ ਵਾਨਰਾਃ
ਉਥੇ ਹੋਰ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੌਸ਼ਲ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗੇ; ਪਰ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਕੇਚਿਨ੍ਨੌਭਿਰ੍ਵ੍ਯਵਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੇਚਿਚ੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਃ ਪ੍ਲਵੈਃ। ਨੇਤਿ ਰਾਮਸ੍ਤੁ ਤਾਨਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੇੜੀਆਂ ਨਾਲ; ਪਰ ਰਾਮ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਤਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਵਾਨਰਾਃ। ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੁਂ ਤੋਯਨਿਧਿਂ ਵੀਰਾਨੈषਾ ਵੋ ਨੈष੍ਠਿਕੀ ਮਤਿਃ
ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਨਾਵੋ ਨ ਸਨ੍ਤਿ ਸੇਨਾਯਾ ਬਹ੍ਵ੍ਯਸ੍ਤਾਰਯਿਤੁਂ ਤਥਾ। ਵਣਿਜਾਮੁਪਘਾਤਂ ਚ ਕਥਮਸ੍ਮਦ੍ਵਿਧਸ਼੍ਚਰੇਤ੍
ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਨਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹਨ ਕਿ ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ; ਤੇ ਅਸੀਂ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?
ਵਿਸ੍ਤੀਰ੍ਣਂ ਚੈਵ ਨਃ ਸੈਨ੍ਯਂ ਹਨ੍ਯਾਚ੍ਛਿਦ੍ਰੇਣ ਵੈ ਪਰਃ। ਪ੍ਲਵੋਡੁਪਪ੍ਰਤਾਰਸ਼੍ਚਨੈਵਾਤ੍ਰਮਮ ਰੋਚਤੇ
ਸਾਡੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੈਰੀ ਚੀਕ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ ਹਨ; ਨਾਂ ਤੈਰ ਕੇ, ਨਾਂ ਬੇੜੀਆਂ ਨਾਲ ਪਾਰ ਜਾਣਾ ਮੈਨੂੰ ਠੀਕ ਲੱਗਦਾ।
ਅਹਂ ਤ੍ਵਿਮਂ ਜਲਨਿਧਿਂ ਸਮਾਰਪ੍ਸ੍ਯਾਮ੍ਯੁਪਾਯਤਃ। ਪ੍ਰਤਿਸ਼ੇष੍ਯਾਮ੍ਯੁਪਵਸਨ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਤਿ ਮਾਂ ਤਤਃ
ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਂਗਾ; ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦਿਖਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਇਹ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਨ ਚੇਦ੍ਦਰ੍ਸ਼ਯਿਤਾ ਮਾਰ੍ਗਂ ਧਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮ੍ਯਨਮਹਂ ਤਤਃ। ਮਹਾਸ੍ਤ੍ਰੈਰਪ੍ਰਤਿਹਤੈਰਤ੍ਯਗ੍ਨਿਪਵਨੋਜ੍ਜ੍ਵਲੈਃ
ਜੇ ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਏਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ, ਅੱਗ ਤੇ ਹਵਾ ਵਾਲੇ ਮਹਾਨ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ, ਜੋ ਰੋਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਸੁੱਕਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਸਹਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰੁਪਸ੍ਪृਸ਼੍ਯਾਥ ਰਾਘਵਃ। ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਿਸ੍ਯੇ ਜਲਨਿਧਂ ਵਿਧਿਵਤ੍ਕੁਸ਼ਸਂਸ੍ਤਰੇ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਲੱਖਣ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁਸ਼ ਦੀ ਚੌਕੀ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਲੇਟ ਗਿਆ।
ਸਾਗਰਸ੍ਤੁ ਤਤਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨੇ ਦਰ੍ਸ਼ਯਾਮਾਸ ਰਾਘਵਮ੍। ਦੇਵੋ ਨਦਨਦੀਮਰ੍ਤਾ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਯਾਦੋਗਣੈਰ੍ਵृਤਃ
ਫਿਰ, ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ: ਇੱਕ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪ, ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਝਰਨਿਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਚਮਕਦਾਰ, ਜਲ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਗਿਰਦੇ ਹੋਇਆ।
ਕੌਸਲ੍ਯਾਮਾਤਰਿਤ੍ਯੇਵਮਾਭਾष੍ਯ ਮਧੁਰਂ ਵਚਃ। ਇਦਮਿਤ੍ਯਾਹ ਰਤ੍ਨਾਨਾਮਾਕਰੈਃ ਸ਼ਤਸ਼ੋ ਵृਤਃ
ਉਸ ਨੇ 'ਕੌਸਲਿਆ ਦੇ ਪੁੱਤਰ' ਕਹਿ ਕੇ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਿਆ, ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਖਾਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਬ੍ਰੂਹਿ ਕਿਂ ਤੇਕਰੋਮ੍ਯਤ੍ਰਸਾਹਾਯ੍ਯਂ ਪੁਰੁषਰ੍षਭ। ਐਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੋ ਹ੍ਯਸ੍ਮਿ ਤੇ ਜ੍ਞਾਤੀ ਰਾਮ ਸਤ੍ਯਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਃ ਸਮੁਦ੍ਰੇਣ ਰਾਮੋ ਵਾਕ੍ਯਮਥਾਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੀ ਕੀ ਮਦਦ ਕਰਾਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ? ਮੈਂ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਹਾਂ, ਤੇਰਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਰਾਮ, ਜੋ ਸੱਚਾ ਬਹਾਦਰ ਹੈ। ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਰਾਮ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।
ਮਾਰ੍ਗਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਦਤ੍ਤਂ ਨਦਨਦੀਪਤੇ। ਯੇਨ ਗਤ੍ਵਾਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਂ ਹਨ੍ਯਾਮ ਕੁਲਪਾਂਸਨਮ੍। `ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਂਸਾਨੁਬਨ੍ਧਂ ਤਂ ਮਮ ਭਾਰ੍ਯਾਪਹਾਰਿਣਮ੍
ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਝਰਨਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮੈਂ ਫੌਜ ਲਈ ਰਾਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜਾ ਕੇ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਮਲਿਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ, ਮਾਰ ਸਕੀਏ।
ਯਦ੍ਯੇਵਂ ਯਾਚਤੋ ਮਾਰ੍ਗਂ ਨ ਪ੍ਰਦਾਸ੍ਯਤਿ ਮੇ ਭਵਾਨ੍। ਸ਼ਰੈਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਸ਼ੋषਯਿष੍ਯਾਮਿ ਦਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਰਯਤਿਮਨ੍ਤ੍ਰਿਤੈਃ
ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਮੈਨੂੰ ਰਾਹ ਨਹੀਂ ਦੇਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਦਿਵਿਆ ਹਥਿਆਰ ਤੇ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਸੁੱਕਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।
ਇਤ੍ਯੇਵਂਬ੍ਰੁਵਤਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਰਾਮਸ੍ਯ ਵਰੁਣਾਲਯਃ। ਉਵਾਚਵ੍ਯਥਿਤੋਵਾਕ੍ਯਮਿਤਿਬਦ੍ਧਾਞ੍ਜਲਿਃਸ੍ਥਿਤਃ
ਰਾਮ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਵਰੁਣ ਦਾ ਵਾਸ, ਚਿੰਤਤ ਹੋ ਕੇ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ।