ਭਵਤਾ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਿਜ੍ਞਾਨਕਾਰਣਾਤ੍। `ਏਕਾਕ੍ਸ਼ਿਵਿਕਲਃ ਕਾਕਃ ਸੁਦੁष੍ਟਾਤ੍ਮਾ ਕृਤਸ਼੍ਚਵੈ
ਤੁਸੀਂ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸ਼ੇਰ, ਪਛਾਣ ਲਈ: 'ਕਾਕ, ਜਿਸ ਦੀ ਇਕ ਅੱਖ ਜਖਮੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਮਾੜਾ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ।'
ਗ੍ਰਾਹਯਿਤ੍ਵਾऽਹਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਤੋ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾਚ ਤਾਂ ਪੁਰੀਮ੍। ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਤਿਤਂ ਰਾਮਃ ਪ੍ਰਿਯਵਾਦਿਨਮਾਰ੍ਚਯਤ੍
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਛਾਣਵਾਇਆ, ਫਿਰ ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਸਾੜ ਕੇ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮ ਨੇ ਮਿੱਠੀ ਗੱਲ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਤਤਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਰਾਮਸ੍ਯ ਸਮਾਸੀਨਸ੍ਯ ਤੈਃ ਸਹ। ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਕਪਿਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਵਚਨਾਤ੍ਤਦਾ
ਫਿਰ, ਜਦ ਰਾਮ ਉਥੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਚੋਟੀ ਦੇ ਆ ਗਏ।
ਵृਤਃ ਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰੇਣ ਵਾਨਰਾਣਾਂ ਤਰਸ੍ਵਿਨਾਮ੍। ਸ਼੍ਵਸ਼ੁਰੋ ਵਾਲਿਨਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸੁषੇਣੋ ਰਾਮਮਭ੍ਯਯਾਤ੍
ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਵਾਲੀ ਦਾ ਸਸੁਰ, ਮਹਾਨ ਸੁਸ਼ੇਣ, ਰਾਮ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ।
ਕੋਟੀਸ਼ਤਵृਤੋਵਾऽਪਿਗਜੋ ਗਵਯ ਏਵ ਚ। ਵਾਨਰੇਨ੍ਰੌ ਮਹਾਵੀਰ੍ਯੌ ਪृਥਕ੍ਪृਥਗਦृਸ਼੍ਯਤਾਮ੍
ਗਜਾ ਤੇ ਗਵਯਾ ਵੀ, ਹਰੇਕ ਆਪਣੇ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਵਾਨਰਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੱਡੇ ਵਾਨਰ ਰਾਜਾ ਵਜੋਂ ਦਿਸੇ।
षष੍ਟਿਕੋਟਿਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਪ੍ਰਕਰ੍षਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਦृਸ਼੍ਯਤ। ਗੋਲਾਙ੍ਗੂਲੋ ਮਹਾਰਾਜ ਗਵਾਕ੍ਸ਼ੋ ਭੀਮਦਰ੍ਸ਼ਨਃ
ਸਾਠ ਕਰੋੜ ਲੱਖ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ, ਗੋਲਾਂਗੂਲਾ, ਮਹਾਰਾਜ, ਭਿਆਨਕ ਦਿੱਖ ਵਾਲਾ ਗਵਾਕਸ਼ ਵੀ ਦਿਸਿਆ।
ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਵਾਸੀ ਤੁ ਪ੍ਰਥਿਤੋ ਗਨ੍ਧਮਾਦਨਃ। ਕੋਟੀਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਹਰੀਣਾਂ ਸਮਕਰ੍षਤ
ਗੰਧਮਾਦਨ, ਜੋ ਗੰਧਮਾਦਨ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਵਾਨਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲਏ।
ਪਨਸੋ ਨਾਮ ਮੇਧਾਵੀ ਵਾਨਰਃਸੁਮਹਾਬਲਃ। ਕੋਟੀਰ੍ਦਸ਼ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਚ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਪਞ੍ਚ ਪ੍ਰਕਰ੍षਤਿ
ਪਨਸਾ ਨਾਂ ਦਾ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੀ, ਨੇ ਦਸ, ਬਾਰਾਂ, ਤੀਹ ਤੇ ਪੰਜ ਕਰੋੜ ਵਾਨਰ ਇਕੱਠੇ ਕਰ ਲਏ।
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਦਧਿਮੁਖੋ ਨਾਮ ਹਰਿਵृਦ੍ਧੋऽਤਿਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਪ੍ਰਚਕਰ੍ष ਮਹਾਸੈਨਯਂ ਹਰੀਣਾਂ ਭੀਮਤੇਜਸਾਮ੍
ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਦਧਿਮੁਖ, ਵਾਨਰਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਤਾਕਤਵਾਨ ਸੀ, ਨੇ ਭੈੜੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਲਈ।
ਕृषਣਾਨਾਂ ਮੁਖਪੁਣ੍ਡ੍ਰਾਣਾਮृਕ੍ਸ਼ਾਣਾਂ ਭੀਮਕਰ੍ਮਣਾਮ੍। ਕੋਟੀਰ੍ਦਸ਼ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ ਚ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤ੍ਪਞ੍ਚ ਪ੍ਰਕਰ੍षਤਿ
ਕਾਲੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਭਾਲੂ, ਜੋ ਡਰਾਉਣੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਦਸ, ਬਾਰਾਂ, ਤੀਹ ਤੇ ਪੰਜ ਕਰੋੜ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਏਤੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਚ ਬਹਵੋ ਹਰਿਯੂਥਪਯੂਥਪਾਃ। ਅਸਙ੍ਖ੍ਯੇਯਾ ਮਹਾਰਾਜ ਸਮੀਯੂ ਰਾਮਕਾਰਣਾਤ੍
ਇਹ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ, ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਰਾਜਾ, ਰਾਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ।
ਗਿਰਿਕੂਟਨਿਭਾਙ੍ਗਾਨਾਂ ਸਿਂਹਾਨਾਮਿਵ ਗਰ੍ਜਤਾਮ੍। ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਤੁਮੁਲਃ ਸ਼ਬ੍ਦਸ੍ਤਤ੍ਰਤਤ੍ਰਪ੍ਰਧਾਵਤਾਮ੍
ਉਹ ਜਿੱਥੇ-ਤਿੱਥੇ ਦੌੜ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਾੜਾਂ ਵਰਗੇ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੇ ਤੇ ਸ਼ੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਗੱਜਣ ਵਾਲੀ ਉਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ।
ਗਿਰਿਕੂਟਨਿਭਾਃ ਕ੍ਨਚਿਤ੍ਕੇਚਿਨ੍ਮਹਿषਸਨ੍ਨਿਭਾਃ। ਸ਼ਰਦਭ੍ਰਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਾਃ ਕੇਚਿਦ੍ਧਿਙ੍ਗੁਲਕਾਨਨਾਃ
ਕੁਝ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਵਰਗੇ, ਕੁਝ ਵੱਡੇ ਭੈਂਸਾਂ ਵਾਂਗ, ਕੁਝ ਸਰਦੀਆਂ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਲਾਲ ਜੰਗਲਾਂ ਵਾਂਗ ਦਿਸਦੇ ਸਨ।
ਉਤ੍ਪਤਨ੍ਤਃ ਪਤਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਪ੍ਲਵਮਾਨਾਸ਼੍ਚ ਵਾਨਰਾਃ। ਉਦ੍ਧੁਨ੍ਵਨ੍ਤੋऽਪਰੇ ਰੇਣੂਨ੍ਸਮਾਜਗ੍ਮੁਃ ਸਮਨ੍ਤਤਃ
ਉਹ ਵਾਨਰ ਕੁਝ ਉੱਡਦੇ, ਕੁਝ ਦੌੜਦੇ, ਤੇ ਕੁਝ ਛਾਲਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ, ਚੌਂਕ-ਚੌਂਕ ਤੋਂ ਆਉਂਦੇ ਹੋਏ ਧੂੜ ਉਡਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਸਵਾਨਰਮਹਾਸੈਨ੍ਯਃ ਪੂਰ੍ਣਸਾਗਰਸਨ੍ਨਿਭਃ। ਨਿਵੇਸ਼ਮਕਰੋਤ੍ਤਤ੍ਰਸੁਗ੍ਰੀਵਾਨੁਮਤੇ ਤਦਾ
ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਾਲ, ਵਾਨਰਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ, ਜੋ ਭਰੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਾਂਗ ਸੀ, ਉੱਥੇ ਡੇਰਾ ਲਾ ਲਿਆ।
ਤਤਸ੍ਤੇषੁ ਹਰੀਨ੍ਦ੍ਰੇषੁ ਸਮਾਵृਤ੍ਤੇषੁ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਤਿਥੌ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੇ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰੇ ਮੁਹੂਰ੍ਤੇ ਚਾਭਿਪੂਜਿਤੇ
ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ, ਚੰਗਾ ਦਿਨ, ਚੰਗਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਤੇ ਚੰਗਾ ਸਮਾਂ ਸੀ।
ਤੇਨ ਵ੍ਯੂਢੇਨ ਸੈਨ੍ਯੇਨ ਲੋਕਾਨੁਦ੍ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਨਿਵ। ਪ੍ਰਯਯੌ ਰਾਘਵਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸੁਗ੍ਰੀਵਸਹਿਤਸ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਫੌਜ, ਜੋ ਜਗਤ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਨਾਲ, ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਰਾਘਵ ਸੁਗਰੀਵ ਦੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋ ਕੇ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ।
ਮੁਖਮਾਸੀਤ੍ਤੁ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਹਨੂਮਾਨ੍ਮਾਰੁਤਾਤ੍ਮਜਃ। ਜਘਨਂ ਪਾਲਯਾਮਾਸ ਸੌਮਿਤ੍ਰਿਰਕੁਤੋਭਯਃ
ਹਨੂਮਾਨ, ਪਵਨਪੁਤ੍ਰ, ਫੌਜ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸੀ; ਸੌਮਿਤ੍ਰਿ, ਜੋ ਨਿਡਰ ਸੀ, ਪਿੱਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਬਦ੍ਧਗੋਧਾਙ੍ਗੁਲਿਤ੍ਰਣੌ ਰਾਘਵੌ ਤਤ੍ਰਜਗ੍ਮਤੁਃ। ਵृਤੌ ਹਰਿਮਹਾਮਾਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯੌ ਗ੍ਰਹੈਰਿਵ
ਰਾਘਵ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਚਮੜੀ ਦੇ ਰੱਖ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹੀਆਂ ਸਨ, ਵੱਡੇ ਵਾਨਰ ਮੁਖੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਗ੍ਰਹਾਂ ਵਿਚ, ਉੱਥੇ ਚਲੇ।
ਪ੍ਰਬਭੌ ਹਰਿਸੈਨ੍ਯਂ ਤਤ੍ਸਾਲਤਾਲਸ਼ਿਲਾਯੁਧਮ੍। ਸੁਮਹਚ੍ਛਾਲਿਭਵਨਂ ਯਥਾ ਸੂਰ੍ਯੋਦਯਂ ਪ੍ਰਤਿ
ਉਹ ਵਾਨਰ ਫੌਜ, ਜੋ ਸਾਲ, ਤਾਲ ਤੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ ਸੀ, ਵੱਡੇ ਅਨਾਜ ਦੇ ਘਰ ਵਾਂਗ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਚਮਕ ਰਹੀ ਸੀ।
ਨਲਨੀਲਾਙ੍ਗਦਕ੍ਰਾਥਮੈਨ੍ਦਦ੍ਵਿਵਿਦਪਾਲਿਤਾ। ਯਯੌ ਸੁਮਹਤੀ ਸੇਨਾ ਰਾਘਵਸ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਨਲ, ਨੀਲ, ਅੰਗਦ, ਕ੍ਰਾਥ, ਮੈੰਦ ਤੇ ਵਿਵਿਦਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਰਾਘਵ ਦੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਈ।
ਵਿਵਿਧੇषੁ ਪ੍ਰਸ਼ਸ੍ਤੇषੁ ਬਹੁਮੂਲਫਲੇषੁ ਚ। ਪ੍ਰਭੂਤਮਧੁਮਾਂਸੇषੁ ਵਾਰਿਮਤ੍ਸੁ ਵਿਵੇषੁ ਚ
ਕਈ ਸੁਹਣੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ 'ਤੇ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਜੜਾਂ ਤੇ ਫਲ, ਮਧ ਤੇ ਮਾਸ, ਤੇ ਝੀਲਾਂ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸੀ, ਫੌਜ ਨੇ ਵਿਰਾਮ ਕੀਤਾ।
ਨਿਵਸਨ੍ਤੀ ਨਿਰਾਬਾਧਾ ਤਥੈਵਗਿਰਿਸਾਨੁषੁ। ਉਪਾਯਾਦ੍ਧਿਰਿਸੇਨਾ ਸਾ ਕ੍ਸ਼ਾਰੋਦਮਥ ਮਾਗਰਮ੍
ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਢਲਾਨਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਵਿਗਨ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਵਾਨਰ ਫੌਜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਖਾਰਾ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਕੇ ਮਾਗਰ ਦੇਸ਼ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਈ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਸਾਗਰਨਿਮਂ ਤਦ੍ਬਲਂਬਹੁਲਧ੍ਵਜਮ੍। ਵੇਲਾਵਨਂ ਸਮਾਸਾਦ੍ ਨਿਵਾਸਮਕਰੋਤ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਫੌਜ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਝੰਡੇ ਸਨ, ਦੂਜੇ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀ ਤੇ ਤਟਵਨ ਵਿਚ ਡੇਰਾ ਲਾ ਲਿਆ।
ਤਤੋ ਦਾਸ਼ਰਥਿਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ੍ਸੁਗ੍ਰੀਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ। ਮਧ੍ਯੇ ਵਾਨਰਮੁਖ੍ਯਾਨਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਮਿਦਂ ਵਚਃ
ਫਿਰ ਦਾਸਰਥ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਸੀ, ਸੁਗਰੀਵ ਨੂੰ ਵਾਨਰਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।
ਉਪਾਯਃ ਕੋਨੁ ਭਵਤਾਂ ਮਤਃ ਸਾਗਰਲਙ੍ਘਨੇ। ਇਯਂ ਹਿ ਮਹਤੀ ਸੇਨਾ ਸਾਗਰਸ਼੍ਚਾਤਿਦੁਸ੍ਤਰਃ
ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਏ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜਾ ਢੰਗ ਠੀਕ ਹੈ? ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਫੌਜ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਹੈ ਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰਾਨ੍ਯੇ ਵ੍ਯਾਹਰਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਵਾਨਰਾਃ ਪਟੁਮਾਨਿਨਃ। ਸਮਰ੍ਥਾ ਲਙ੍ਘਨੇ ਸਿਨ੍ਦੋਰ੍ਨ ਤਤ੍ਕृਤ੍ਸ੍ਨਸ੍ਯ ਵਾਨਰਾਃ
ਉਥੇ ਹੋਰ ਵਾਨਰ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਕੌਸ਼ਲ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਗੱਲ ਕਰਨ ਲੱਗੇ; ਪਰ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸਨ।
ਕੇਚਿਨ੍ਨੌਭਿਰ੍ਵ੍ਯਵਸ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕੇਚਿਚ੍ਚ ਵਿਵਿਧੈਃ ਪ੍ਲਵੈਃ। ਨੇਤਿ ਰਾਮਸ੍ਤੁ ਤਾਨਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸਾਨ੍ਤ੍ਵਯਨ੍ਪ੍ਰਤ੍ਯਭਾषਤ
ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਵਾਂ, ਕੁਝ ਹੋਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੇੜੀਆਂ ਨਾਲ; ਪਰ ਰਾਮ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਸਾਂਤਵਨਾ ਦੇ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ।
ਸ਼ਤਯੋਜਨਵਿਸ੍ਤਾਰਂ ਨ ਸ਼ਕ੍ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਵਾਨਰਾਃ। ਕ੍ਰਾਨ੍ਤੁਂ ਤੋਯਨਿਧਿਂ ਵੀਰਾਨੈषਾ ਵੋ ਨੈष੍ਠਿਕੀ ਮਤਿਃ
ਇਹ ਸਮੁੰਦਰ ਸੌ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਵਾਨਰ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਨ; ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪੱਕੀ ਨੀਅਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
ਨਾਵੋ ਨ ਸਨ੍ਤਿ ਸੇਨਾਯਾ ਬਹ੍ਵ੍ਯਸ੍ਤਾਰਯਿਤੁਂ ਤਥਾ। ਵਣਿਜਾਮੁਪਘਾਤਂ ਚ ਕਥਮਸ੍ਮਦ੍ਵਿਧਸ਼੍ਚਰੇਤ੍
ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਇੰਨੀ ਨਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹਨ ਕਿ ਸਭ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ; ਤੇ ਅਸੀਂ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ?