ਭ੍ਰष੍ਟੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾ ਸ੍ਵਦੋषੇਣ ਪਤਸਿ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਯੈਰਾਰਭਨ੍ਤੇ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸ਼ਰੀਰੈਰਿਹ ਦੇਵਤਾਃ
'ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀਏ, ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਰਾਜ ਗੁਆ ਕੇ ਡਿੱਗ ਰਹੀ ਹੈਂ। ਇੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।'
ਤੈਰੇਵ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਦੇਵਤਾਃ। ਮਨੁष੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯਦੇਹੇਨ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮਿਤਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
'ਉਹੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਭੋਗਦੇ ਹਨ — ਇਹੀ ਰੀਤ ਹੈ।'
ਸਦ੍ਯਃ ਫਲਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਦੇਵਤ੍ਵੇ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਮਾਨੁषੇ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਤਸੇ ਪੁਤ੍ਰਿ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਫਲਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਧੀਏ, ਤੂੰ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇਂਗੀ ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣਾ ਫਲ ਪਾਵੇਂਗੀ।
ਪਿਤृਹੀਨਾ ਤੁ ਕਨ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਵਸੋਰ੍ਹਿ ਤ੍ਵਂ ਸੁਤਾ ਮਤਾ। ਮਤ੍ਸ੍ਯਯੋਨੌ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸੁਤਾਰਾਜ੍ਞੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਕੁੜੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਵਸੂ ਦੀ ਧੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ। ਮੱਛੀ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਬਣੇਗੀ।
ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰੂਪਾऽਭੂਦ੍ਗਙ੍ਗਾਯਮਨੁਸਙ੍ਗਮੇ। ਪਰਾਸ਼ਰਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਂ ਤ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ
ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਮੱਛੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਸੀ। ਤੂੰ ਪਰਾਸ਼ਰ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇਗੀ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਵਾਰਸ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯੋ ਵੇਦਮੇਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਵਿਬਜਿष੍ਯਤਿ। ਮਹਾਭਿषਕ੍ਸੁਤਸ੍ਯੈਵ ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਃ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਇਕ ਵੈਦ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡੇਗਾ। ਮਹਾਨ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਏਗਾ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਂ ਵੀਰਂ ਚਿਤ੍ਰਵੀਰਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਏਤਾਨ੍ਸੂਤ੍ਵਾ ਸੁਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਨਰੇਵ ਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਚਿਤਰਾਂਗਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਚਿਤਰਵੀਰਯਾ ਨੂੰ ਜਣੇਗੀ। ਇਹ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਫਿਰ ਚਲੀ ਜਾਵੇਂਗੀ।
ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਾਤ੍ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਜਨ੍ਮ ਕੁਤ੍ਸਿਤਮ੍। ਅਸ੍ਯੈਵ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਨ੍ਯਾ ਹ੍ਯਦ੍ਰਿਕਾਯਾਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਨਿਮਨ ਜਨਮ ਪਾਵੇਂਗੀ। ਤੂੰ ਇਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ, ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ੇ ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਮਤ੍ਸ੍ਯਯੋਨਿਜਾ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਪੁਰਾ ਤੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਜਾਤਾ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਅਠਾਈਂ ਦਵਾਪਰ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਮੱਛੀ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਤੂੰ ਸ਼ੁਭ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮੀ।
ਅਦ੍ਰਿਕੇਤ੍ਯਭਿਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪਾਦ੍ਵਰਾਪ੍ਸਰਾ। ਮੀਨਭਾਵਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਜਨਿਤ੍ਵਾ ਗਤਾ ਦਿਵਮ੍
ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਅਪਸਰਾ ਸੀ, ਮੱਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਜਨਮ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਸਵਰਗ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਾਤਾਸਿ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਚੈਵਹਿ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਾਸਵਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਾਚੇ ਵਂਸ਼ਕਰਂ ਸੁਤਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਤੂੰ, ਉਹ ਕੁੜੀ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਵੀਰਯ ਨਾਲ ਜਨਮੀ। ਇਸ ਲਈ, ਵਸੂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਗਿਆ।
ਸਂਗਮਂ ਮਮ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਕੁਰੁष੍ਵੇਤ੍ਯਭ੍ਯਭਾषਤ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਸੁਭਾਗਿਨੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰ।'
ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਣਤਾਂ ਗਤਾ। ਸਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪਸ਼੍ਯ ਭਗਵਨ੍ਪਰਪਾਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨृषੀਨ੍
ਸਾਰੀ ਦੇਹ ਵਿਚ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਪਿਛਲਾ ਜਨਮ ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਪਾਰਲੇ ਕੰਢੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਵੇਖੋ।'
ਆਵਯੋਰ੍ਦृष੍ਟਯੋਰੇਭਿਃ ਕਥਂ ਨੁ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਮਾਗਮਃ। ਏਵਂ ਤਯੋਕ੍ਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ਨੀਹਾਰਮਸृਜਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
'ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇਖ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਫਿਰ ਮਿਲਾਪ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?' ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਧੁੰਦ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਯੇਨ ਦੇਸ਼ਃ ਸ ਸਰ੍ਵਸ੍ਤੁ ਤਮੋਭੂਤ ਇਵਾਭਵਤ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸृष੍ਟਂ ਤੁ ਨੀਹਾਰਂ ਤਤਸ੍ਤਂ ਪਰਮਰ੍षਿਣਾ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਇਲਾਕਾ ਹਨੇਰੇ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਧੁੰਦ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ,
ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਸਾਭਵਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਵ੍ਰੀਡਿਤਾ ਚ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ
ਕੁੜੀ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਲਜਜਤ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹੀ।
ਤ੍ਵਤ੍ਸਂਯੋਗਾਚ੍ਚ ਦੁष੍ਯੇਤ ਕਨ੍ਯਾਭਾਵੋ ਮਮਾऽਨਘ। ਕਨ੍ਯਾਤ੍ਵੇ ਦੂषਿਤੇ ਵਾਪਿ ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਤੁਸੀਂ ਮਿਲਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਕੁੜੀ ਹੋਣ ਦੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਜੇ ਮੇਰੀ ਕੁੜੀ ਹੋਣ ਦੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਗਲਤ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਘਰ ਕਿਵੇਂ ਜਾ ਸਕਾਂਗੀ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲੇ?
ਗृਹ ਗਨ੍ਤੁਮੁषੇ ਚਾਹਂ ਧੀਮਨ੍ਨ ਸ੍ਥਾਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ। ਏਤਤ੍ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਭਗਵਨ੍ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਯਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਮੈਂ ਘਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਅੱਗੇ ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੂੰ ਕਰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਵਤੀਂ ਤੀਂ ਤੁ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨੁषਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਉਵਾਚ ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯੈਵ ਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਕੁੜੀ ਹੀ ਰਹੇਗੀ।'
ਵृਣੀष੍ਵ ਚ ਵਰਂ ਭੀਰੁਂ ਯਂ ਤ੍ਵਮਿਚ੍ਛਸਿ ਭਾਮਿਨਿ। ਵृਥਾ ਹਿ ਨ ਪ੍ਰਸਾਦੋ ਮੇ ਭੂਤਪੂਰ੍ਵਃ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
'ਹੇ ਡਰਪੋਕ ਤੇ ਸੋਹਣੀ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ। ਮੇਰਾ ਦਇਆ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਹੇ ਪਵਿਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ।'
ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਵਰਂ ਵਵ੍ਰੇ ਗਾਤ੍ਰਸੌਗਨ੍ਧ੍ਯਮੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਸਚਾਸ੍ਯੈ ਭਗਵਾਨ੍ਪ੍ਰਾਦਾਨ੍ਮਨਃ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਰੀਰ ਦੀ ਵਧੀਆ ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਲਾ ਵਰ ਮੰਗਿਆ; ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮਨ-ਚਾਹੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤੋ ਲਬ੍ਧਵਰਾ ਪ੍ਰੀਤਾ ਸ੍ਤ੍ਰੀਭਾਵਗੁਣਭੂषਿਤਾ। ਜਗਾਮ ਸਹ ਸਂਸਰ੍ਗਮृषਿਣਾऽਦ੍ਭੁਤਕਰ੍ਮਣਾ
ਵਰ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ ਤੇ ਨਾਰੀ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਅਜੋਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈ।
ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤੁ ਯੋਜਨਾਦ੍ਗਨ੍ਧਮਾਜਿਘ੍ਰਨ੍ਤ ਨਰਾ ਭੁਵਿ
ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਲੋਕ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਦੂਰ ਤੋਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਸਨ।
ਤਸ੍ਯਾ ਯੋਜਨਗਨ੍ਧੇਤਿ ਤਤੋ ਨਾਮਾਪਰਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍। ਇਤਿ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਹृष੍ਟਾ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਵਰਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍
ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੂ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਜਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਅਦੁੱਤੀ ਵਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਪਰਾਸ਼ਰੇਣ ਸਂਯੁਕ੍ਤਾ ਸਦ੍ਯੋ ਗਰ੍ਭਂ ਸੁषਾਵ ਸਾ। ਜਜ੍ਞੇ ਚ ਯਮੁਨਾਦ੍ਵੀਪੇ ਪਾਰਾਸ਼ਰ੍ਯਃ ਸ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਪਰਾਸ਼ਰ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਨਾਲ, ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋ ਗਈ; ਤੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਟਾਪੂ ਉੱਤੇ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਦਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ।
ਸ ਮਾਤਰਮਨੁਜ੍ਞਾਪ੍ਯ ਤਪਸ੍ਯੇਵ ਮਨੋ ਦਧੇ। ਸ੍ਮृਤੋऽਹਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਿष੍ਯਾਮਿ ਕृਤ੍ਯੇष੍ਵਿਤਿ ਚ ਸੋऽਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਮਨ ਤਪੱਸਿਆ ਵੱਲ ਲਾ ਲਿਆ; ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਜਦੋਂ ਵੀ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ, ਮੈਂ ਹਰ ਕੰਮ ਲਈ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ।'
ਏਵਂ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨੋ ਜਜ੍ਞੇ ਸਤ੍ਯਵਤ੍ਯਾਂ ਪਰਾਸ਼ਰਾਤ੍। ਨ੍ਯਸ੍ਤੋਦ੍ਵੀਪੇ ਯਦ੍ਬਾਲਸ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਦ੍ਵੈਪਾਯਨਃਸ੍ਮृਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਵੈਪਾਯਨ, ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਤੋਂ ਪਰਾਸ਼ਰ ਰਾਹੀਂ ਜਨਮਿਆ; ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਟਾਪੂ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਦਵੈਪਾਯਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਦਾਪਸਾਰਿਣਂ ਧਰ੍ਮਂ ਸ ਤੁ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਯੁਗੇ ਯੁਗੇ। ਆਯੁਃ ਸ਼ਕ੍ਤਿਂ ਚ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਂ ਯੁਗਾਵਸ੍ਥਾਮਵੇਕ੍ਸ਼੍ਯਚ
ਉਹ ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਹਰ ਯੁਗ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਧਰਮ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਉਮਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਯੁਗ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਨਾਂ ਚ ਤਥਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਯਾ। ਵਿਵ੍ਯਾਸ ਵੇਦਾਨ੍ਯਸ੍ਮਤ੍ਸ ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵ੍ਯਾਸ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ
ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੇਦ ਵੰਡੇ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਆਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੇਦਾਨਧ੍ਯਾਪਯਾਮਾਸ ਮਹਾਭਾਰਤਪਞ੍ਚਮਾਨ੍। ਸੁਮਨ੍ਤੁਂ ਜੈਮਿਨਿਂ ਪੈਲਂ ਸ਼ੁਕਂ ਚੈਵ ਸ੍ਵਮਾਤ੍ਮਜਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਵੇਦ ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ, ਮਹਾਭਾਰਤ, ਸੁਮੰਤੁ, ਜੈਮਿਨੀ, ਪੈਲ ਤੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਸ਼ੁਕ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਾਏ।