ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਹਾਯਾਨृਕ੍ਸ਼ੀषੁ ਵਾਨਰੀषੁ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਜਨਯਧ੍ਵਂ ਸੁਤਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਕਾਮਰੂਪਬਲਾਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਵਜੋਂ, ਰਿੱਛਾਂ ਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿਚ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਵੀਰੋ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਤੇ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ।
ਤੇ ਯਥੋਕ੍ਤਾ ਭਗਵਤਾ ਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਮ੍। ਸਸृਜੁਰ੍ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਵਾਨਰਰੂਪਿਣਃ
ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਤਤੋ ਭਾਗਾਨੁਭਾਗੇਨ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਦਾਨਵਾਃ। ਅਵਤਰ੍ਤੁਂ ਮਹੀਂ ਸਰ੍ਵੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸੁਰਞ੍ਜਸਾ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਦਾਨਵ, ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੋਚ ਕੀਤੀ।
ਅਵਤੇਰੁਰ੍ਮਹੀਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਂਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤਾਃ ਸੁਰਾਃ। ऋषਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਸਹ ਕਿਨ੍ਨਰੈਃ। ਚਾਰਣਾਸ਼੍ਚਾਸृਜਨ੍ਘੋਰਾਨ੍ਵਾਨਰਾਨ੍ਵਨਚਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਤਰੇ; ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੱਧ, ਕਿਨਨਰ ਤੇ ਚਾਰਣ ਵੀ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਡਰਾਵਨੇ ਬਾਂਦਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਯਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਵੇषਸ੍ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਯਦ੍ਵਿਧਮ੍। ਅਜਾਯਨ੍ਤ ਸਮਾਸ੍ਤੇਨ ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਸੁਤਾਸ੍ਤਦਾ
ਹਰ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਰੂਪ, ਪਹਿਰਾਵੇ ਤੇ ਚਮਕ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਤੇषਾਂ ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੀ ਦੁਨ੍ਦੁਭੀਂ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ। ਸ਼ਸ਼ਾਸ ਵਰਦੋ ਦੇਵੋ ਗਚ੍ਛ ਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਗੰਧਰਵੀ ਡੁੰਦੁਭੀ ਨੂੰ, ਵਰ ਦਿਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਜਾ, ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ।'
ਪਿਤਾਮਹਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੀ ਦੁਨ੍ਦੁਭੀ ਤਤਃ। ਮਨ੍ਥਰਾ ਮਾਨੁषੇ ਲੋਕੇ ਕੁਬ੍ਜਾ ਸਮਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਪਿਤਾਮਹ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੰਧਰਵੀ ਡੁੰਦੁਭੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਲੋਕ ਵਿਚ ਮੰਥਰਾ ਨਾਂ ਦੀ ਕੁਬੜੀ ਬਣ ਗਈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਭृਤਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਵਾਨਰਰ੍ਕ੍ਸ਼ਵਰਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਜਨਯਾਮਾਸੁਰਾਤ੍ਮਜਾਨ੍
ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿੱਛਾਂ ਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਤੇऽਨ੍ਵਵਰ੍ਤਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਯਸ਼ਸਾ ਚ ਬਲੇਨ ਚ। ਭੇਤ੍ਤਾਰੋ ਗਿਰਿਸ਼ृਙ੍ਗਾਣਾਂ ਸਾਲਤਾਲਸ਼ਿਲਾਯੁਧਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਪਿਤਿਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਸ਼ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਰਹੇ; ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੋੜਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਲ, ਤਾਲ ਤੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤਦੇ।
ਵਜ੍ਚਸਂਹਨਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇਸਰ੍ਵੇऽਮੋਘਵਲਾਸ੍ਤਥਾ। ਕਾਮਵੀਰ੍ਯਬਲਾਸ਼੍ਚੈਵਸਰ੍ਵੇ ਬੁਦ੍ਧਿਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸਬ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸਭ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਟੱਲ, ਇੱਛਾ, ਵੀਰਤਾ ਤੇ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਨਾਗਾਯੁਤਸਮਪ੍ਰਾਣਾ ਵਾਯੁਵੇਗਸਮਾ ਜਵੇ। ਯਥੇਚ੍ਛਵਿਨਿਪਾਤਾਸ਼੍ਚ ਕੇਚਿਦਤ੍ਰ ਵਨੌਕਸਃ
ਇਥੇ ਕੁਝ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਉਹ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹਨ ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੁਣ ਉਥੇ ਉਤਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਵਿਧਾਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਗਵਾਁਲ੍ਲੋਕਭਾਵਨਃ। ਮਨ੍ਥਰਾਂ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਯਦ੍ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਤਥਾ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਕਰਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੰਥਰਾ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਿਖਾਇਆ।
ਸਾ ਤਦ੍ਵਚ ਸਮਾਜ੍ਞਾਯ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਮਨੋਜਵਾ। ਇਤਸ਼੍ਚੇਤਸ਼੍ਚ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਵੈਰਸਂਧੁਕ੍ਸ਼ਣੇ ਰਤਾ
ਮੰਥਰਾ, ਜੋ ਸੋਚ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰੀ, ਇਧਰ-ਉਧਰ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ ਤੇ ਵਿਵਾਦ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੀ।
ਉਕ੍ਤਂ ਭਗਵਤਾ ਜਨ੍ਮ ਰਾਮਾਦੀਨਾਂ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਕਾਰਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਞ੍ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕਥ੍ਯਤਾਮ੍
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰਾਮ ਆਦਿ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਜਾਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ।
ਕਥਂ ਦਾਸ਼ਰਥੀ ਵੀਰੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਪਿਤੌ ਵਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮੈਥਿਲੀ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਦਾਸਰਥ ਦੇ ਦੋ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਤੇ ਲਖ਼ਸ਼ਮਣ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਮੈਥਿਲੀ, ਕਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਭੇਜੇ ਗਏ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਦੱਸੋ।
ਜਾਤਪੁਤ੍ਰੋ ਦਸ਼ਰਥਃ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਭਵਨ੍ਨृਪ। ਕ੍ਰਿਯਾਰਤਿਰ੍ਧਰ੍ਮਰਤਃ ਸਤਤਂ ਵृਦ੍ਧਸੇਵਿਤਾ
ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਰਾਜਾ ਦਸਰਥ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਕਰਮਾਂ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਕ੍ਰਮੇਣ ਚਾਸ੍ਯ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਵ੍ਯਵਰ੍ਧਨ੍ਤ ਮਹੌਜਸਃ। ਵੇਦੇषੁ ਸਰਹਸ੍ਯੇषੁ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦੇषੁ ਪਾਰਗਾਃ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ, ਵੱਡੇ ਹੋ ਗਏ; ਉਹ ਵੇਦਾਂ, ਰਾਜ ਦੇ ਰਾਜ, ਤੇ ਧਨੁਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਚਰਿਤਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਕृਤਦਾਰਾਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਤਿਵ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਮਂ ਦਸ਼ਰਥਃ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਭਵਤ੍ਸੁਖੀ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਸੇਵਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਈ ਤੇ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ; ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜਦੋਂ ਦਸਰਥ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਰਾਮੋऽਭਵਤ੍ਤੇषਾਂ ਰਮਯਾਮਾਸ ਹਿ ਪ੍ਰਜਾਃ। ਮਨੋਹਰਤਯਾ ਧੀਮਾਨ੍ਪਿਤੁਰ੍ਹृਦਯਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੋਭਾ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਮਤਿਮਾਨ੍ਮਤ੍ਵਾऽऽਤ੍ਮਾਨਂ ਵਯੋਧਿਕਮ੍। ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਸਚਿਵੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚ ਪੁਰੋਹਿਤੈਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਹੋਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੰਡਤਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
ਅਭਿषੇਕਾਯ ਰਾਮਸ੍ਯ ਯਾਵੈਰਾਜ੍ਯੇਨ ਭਾਰਤ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਕਾਲਂ ਚ ਤੇ ਸਰ੍ਵੇ ਮੇਨਿਰੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਿਸਤ੍ਤਮਾਃ
ਰਾਮ ਦੇ ਰਾਜ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਤੇ ਰਾਜ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਭਾਰਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਸਮਝਿਆ ਕਿ ਸਮਾਂ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਲੋਹਿਤਾਕ੍ਸ਼ਂ ਮਹਾਬਾਹੁਂ ਮਤ੍ਤਮਾਤਙ੍ਗਗਾਮਿਨਮ੍। ਕਮ੍ਬੁਗ੍ਰੀਵਂ ਮਹੋਰਸ੍ਕਂ ਨੀਲਕੁਞ੍ਚਿਤਮੂਰ੍ਧਜਮ੍
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਮਸਤ ਹਾਥੀ ਵਾਂਗ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਸੰਕ ਘੜੀ ਗਰਦਨ, ਚੌੜਾ ਸੀਨਾ ਤੇ ਨੀਲ ਰੰਗ ਦੇ ਘੁੰਮਦੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਵੇਖਿਆ।
ਦੀਪ੍ਯਮਾਨਂ ਸ਼੍ਰਿਯਾ ਵੀਰਂ ਸ਼ਕ੍ਰਾਦਨਵਰਂ ਬਲੇ। ਪਾਰਗਂ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਣਾਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸਮਂ ਮਤੌ
ਉਹ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ, ਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਇੰਦਰ ਦੇ ਬਰਾਬਰ, ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇ ਬੁੱਧੀ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਵਾਂਗ ਸੀ।
ਸਰ੍ਵਾਨੁਰਕ੍ਤਪ੍ਰਕृਤਿਂ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਵਿਸ਼ਾਰਦਮ੍। ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਮਿਤ੍ਰਾਣਾਮਪਿ ਦृष੍ਟਿਮਨੋਹਰਮ੍
ਉਹ ਸਭ ਦੀ ਪ੍ਰਜਾ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਹਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੋਹ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਨਿਯਨ੍ਤਾਰਮਸਾਧੂਨਾਂ ਗੋਪ੍ਤਾਰਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣਾਮ੍। ਧृਤਿਮਨ੍ਤਮਨਾਧृष੍ਯਂ ਜੇਤਾਰਮਪਰਾਜਿਤਮ੍
ਉਹ ਮੰਦ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ, ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ, ਅਟੱਲ, ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਹਾਰਣ ਵਾਲਾ ਜੇਤੂ ਸੀ।
ਪੁਤ੍ਰਂ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥਃ ਕੌਸਲ੍ਯਾਨਨ੍ਦਵਰ੍ਧਨਮ੍। ਸਂਦृਸ਼੍ਯਪਰਮਾਂ ਪ੍ਰੀਤਿਮਗਚ੍ਛਤ੍ਕੁਲਨਨ੍ਦਨਮ੍
ਦਸਰਥ ਰਾਜਾ ਨੇ, ਕੌਸਲਿਆ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਬਣੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਪਰਮ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਸੋਭਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਗਿਆ।
ਚਿਨ੍ਤਯਂਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤੇਜਾ ਗੁਣਾਨ੍ਰਾਮਸ੍ਯ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍। ਅਭ੍ਯਭਾषਤ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਪ੍ਰੀਯਮਾਣਃ ਪੁਰੋਹਿਤਮ੍
ਰਾਮ ਦੇ ਗੁਣ ਤੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਸੋਚਦਿਆਂ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪੰਡਤ ਨੂੰ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਅਦ੍ ਪੁष੍ਯੋ ਨਿਸ਼ਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਯੋਗਮੁਪੈष੍ਯਤਿ। ਸਂਭਾਰਾਃ ਸਂਭ੍ਰਿਯਨ੍ਤਾਂ ਮੇ ਰਾਮਸ਼੍ਚੋਪਨਿਮਨ੍ਤ੍ਰ੍ਯਤਾਮ੍
ਪੁਸ਼ਯਾ ਨਕਸ਼ਤਰ ਵਾਲੀ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਰਾਮ ਪਵਿੱਤਰ ਜੋੜ ਵਿਚ ਆਵੇਗਾ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕਰਵਾਓ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਬੁਲਾਓ।
ਸ਼੍ਵ ਏਵਪੁष੍ਯੋ ਭਵਿਤਾ ਯਤ੍ਰਰਾਮਃ ਸੁਤੋ ਮਯਾ। ਯੌਵਰਾਜ੍ਯੇऽਭਿषੇਕ੍ਤਵ੍ਯਃ ਪੌਰੇषੁ ਸਹਮਨ੍ਤ੍ਰਿਭਿਃ
ਕੱਲ੍ਹ ਪੂਸ਼ ਨਕਸ਼ਤਰ ਚੜ੍ਹੇਗਾ, ਜਿਸ ਦਿਨ ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਨੂੰ, ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਰਸਮ ਹੋਵੇਗੀ।
ਇਤਿ ਤਦ੍ਰਾਜਵਚਨਂ ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯਾਥ ਮਨ੍ਥਰਾ। ਕੈਕੇਯੀਮਭਿਗਮ੍ਯੇਦਂ ਕਾਲੇ ਵਚਨਮਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਇਸ ਰਾਜ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੰਥਰਾ ਕਈਕੇਈ ਕੋਲ ਆਈ ਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਗੱਲ ਕਹੀ।