ਤਸ੍ਮੈ ਸ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤੁष੍ਟੋ ਭ੍ਰਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤ੍ਰੇ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰਃ। ਸੈਨਾਪਤ੍ਯਂ ਦਦੌ ਧੀਮਾਨ੍ਯਕ੍ਸ਼ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਸੇਨਯੋਃ
ਉਸ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ, ਧਨ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਬੁਧੀਮਾਨ ਸੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਤੇ ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਸਿਪਾਹੀ-ਸਲਾਰ ਬਣਾਇਆ।
ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਃ ਪੁਰੁषਾਦਾਸ਼੍ਚ ਪਿਸ਼ਾਚਾਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਾਃ। ਸਰ੍ਵੇ ਸਮੇਤ੍ਯ ਰਾਜਾਨਮਭ੍ਯषਿਞ੍ਚਨ੍ਦਸ਼ਾਨਨਮ੍
ਸਾਰੇ ਰਾਖਸ਼ਸ, ਮਨੁੱਖ-ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਪਿਸਾਚ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਦਸ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ।
ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਸ਼੍ਚਦੈਤ੍ਯਾਨਾਂ ਦਾਨਵਾਨਾਂ ਬਲੋਤ੍ਕਟਃ। ਆਕ੍ਰਮ੍ਯ ਰਤ੍ਨਾਨ੍ਯਹਰਤ੍ਕਾਮਰੂਪੀ ਵਿਹਂਗਮ
ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਤੇ ਦਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਤੇ ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਉੱਡ ਕੇ, ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਖਜ਼ਾਨੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
ਰਾਵਯਾਮਾਸ ਲੋਕਾਨ੍ਯਤ੍ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਰਾਵਣ ਉਚ੍ਯਤੇ। ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵਃ ਕਾਮਬਲੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਭਯਮਾਦਧਤ੍
ਉਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਇਆ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਵਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲਾ, ਇੱਛਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਪਾ ਗਿਆ।
ਤਤੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਯਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸਿਦ੍ਧਾ ਦੇਵਰ੍षਯਸ੍ਤਥਾ। ਹਵ੍ਯਵਾਹਂ ਪੁਰਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਸ਼ਰਣਂ ਗਤਾਃ
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੱਧ ਤੇ ਦੇਵਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਯੋਸੌ ਵਿਸ਼੍ਰਵਸਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵੋ ਮਹਾਬਲਃ। ਅਵਧ੍ਯੋ ਵਰਦਾਨੇਨ ਕृਤੋ ਭਗਵਤਾ ਪੁਰਾ
ਵਿਸ਼ਰਵਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਦਸ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਤੇ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਭਗਵਾਨ ਵੱਲੋਂ ਦਿਤੇ ਹੋਏ ਵਰ ਦੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਅਜੈਯ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ।
ਸ ਬਾਧਤੇ ਪ੍ਰਜਾਃ ਸਰ੍ਵਾ ਵਿਪ੍ਰਕਾਰੈਰ੍ਮਹਾਬਲਃ। ਤਤੋ ਨਸ੍ਤ੍ਰਾਤੁ ਭਗਵਾਨ੍ਨਾਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਾਤਾ ਹਿ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜ਼ੁਲਮਾਂ ਨਾਲ ਤੰਗ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ ਲਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।
ਨ ਸ ਦੇਵਾਸੁਰੈਃ ਸ਼ਕ੍ਯੋ ਯੁਦ੍ਧੇ ਜੇਤੁਂ ਵਿਭਾਵਸੋ। ਵਿਹਿਤਂ ਤਤ੍ਰਯਤ੍ਕਾਰ੍ਯਮਭਿਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਨਿਗ੍ਰਹਃ
ਉਹ ਨਾਂ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਨਾਂ ਅਸੁਰ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਅੱਗ ਦੇ ਦੇਵਤਾ! ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਜੋ ਕੁਝ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਤਦਰ੍ਥਮਵਤੀਰ੍ਣੋऽਸੌ ਮਨ੍ਨਿਯੋਗਾਚ੍ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਃ। ਵਿष੍ਣੁਃ ਪ੍ਰਹਰਤਾਂ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮ ਕਰਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਯੋਧਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਇਆ ਹੈ; ਉਹ ਇਹ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰੇਗਾ।
ਪਿਤਾਮਹਸ੍ਤਤਸ੍ਤੇषਾਂ ਸਂਨਿਧੌ ਸ਼ਕ੍ਰਮਬ੍ਰਵੀਤ੍। ਸਰ੍ਵੈਰ੍ਦੇਵਗਣੈਃ ਸਾਰ੍ਧਂ ਸਂਭਵ ਤ੍ਵਂ ਮਹੀਤਲੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਪਿਤਾਮਹ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਨਮ ਲੈ।'
ਵਿष੍ਣੋਃ ਸਹਾਯਾਨृਕ੍ਸ਼ੀषੁ ਵਾਨਰੀषੁ ਚ ਸਰ੍ਵਸ਼ਃ। ਜਨਯਧ੍ਵਂ ਸੁਤਾਨ੍ਵੀਰਾਨ੍ਕਾਮਰੂਪਬਲਾਨ੍ਵਿਤਾਨ੍
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਵਜੋਂ, ਰਿੱਛਾਂ ਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਵਿਚ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰੋ, ਹੇ ਵੀਰੋ, ਜੋ ਤਾਕਤ ਤੇ ਰੂਪ ਬਦਲਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ।
ਤੇ ਯਥੋਕ੍ਤਾ ਭਗਵਤਾ ਤਤ੍ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਰੁਤ੍ਯ ਸ਼ਾਸਨਮ੍। ਸਸृਜੁਰ੍ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਵਾਨਰਰੂਪਿਣਃ
ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਕੇ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਨੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਤਤੋ ਭਾਗਾਨੁਭਾਗੇਨ ਦੇਵਗਨ੍ਧਰ੍ਵਦਾਨਵਾਃ। ਅਵਤਰ੍ਤੁਂ ਮਹੀਂ ਸਰ੍ਵੇ ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸੁਰਞ੍ਜਸਾ
ਫਿਰ, ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਹਿੱਸੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਦਾਨਵ, ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਉਣ ਦੀ ਸੋਚ ਕੀਤੀ।
ਅਵਤੇਰੁਰ੍ਮਹੀਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਦਂਸ਼ੈਸ਼੍ਚ ਸਹਿਤਾਃ ਸੁਰਾਃ। ऋषਯਸ਼੍ਚ ਮਹਾਤ੍ਮਾਨਃ ਸਿਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਸਹ ਕਿਨ੍ਨਰੈਃ। ਚਾਰਣਾਸ਼੍ਚਾਸृਜਨ੍ਘੋਰਾਨ੍ਵਾਨਰਾਨ੍ਵਨਚਾਰਿਣਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਉਤਰੇ; ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਸਿੱਧ, ਕਿਨਨਰ ਤੇ ਚਾਰਣ ਵੀ, ਜੰਗਲਾਂ ਵਿਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਡਰਾਵਨੇ ਬਾਂਦਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਯਸ੍ਯ ਦੇਵਸ੍ਯ ਯਦ੍ਰੂਪਂ ਵੇषਸ੍ਤੇਜਸ਼੍ਚ ਯਦ੍ਵਿਧਮ੍। ਅਜਾਯਨ੍ਤ ਸਮਾਸ੍ਤੇਨ ਤਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਸੁਤਾਸ੍ਤਦਾ
ਹਰ ਦੇਵਤੇ ਦੇ ਰੂਪ, ਪਹਿਰਾਵੇ ਤੇ ਚਮਕ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਵਾਂਗ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਤੇषਾਂ ਸਮਕ੍ਸ਼ਂ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੀ ਦੁਨ੍ਦੁਭੀਂ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ। ਸ਼ਸ਼ਾਸ ਵਰਦੋ ਦੇਵੋ ਗਚ੍ਛ ਕਾਰ੍ਯਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ
ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਗੰਧਰਵੀ ਡੁੰਦੁਭੀ ਨੂੰ, ਵਰ ਦਿਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਜਾ, ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ।'
ਪਿਤਾਮਹਵਚਃ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੀ ਦੁਨ੍ਦੁਭੀ ਤਤਃ। ਮਨ੍ਥਰਾ ਮਾਨੁषੇ ਲੋਕੇ ਕੁਬ੍ਜਾ ਸਮਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਪਿਤਾਮਹ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੰਧਰਵੀ ਡੁੰਦੁਭੀ, ਮਨੁੱਖੀ ਲੋਕ ਵਿਚ ਮੰਥਰਾ ਨਾਂ ਦੀ ਕੁਬੜੀ ਬਣ ਗਈ।
ਸ਼ਕ੍ਰਪ੍ਰਭृਤਯਸ਼੍ਚੈਵ ਸਰ੍ਵੇ ਤੇ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ। ਵਾਨਰਰ੍ਕ੍ਸ਼ਵਰਸ੍ਤ੍ਰੀषੁ ਜਨਯਾਮਾਸੁਰਾਤ੍ਮਜਾਨ੍
ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਉੱਚੇ ਦਰਜੇ ਦੇ ਦੇਵਤੇ, ਰਿੱਛਾਂ ਤੇ ਬਾਂਦਰਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ।
ਤੇऽਨ੍ਵਵਰ੍ਤਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਸਰ੍ਵੇ ਯਸ਼ਸਾ ਚ ਬਲੇਨ ਚ। ਭੇਤ੍ਤਾਰੋ ਗਿਰਿਸ਼ृਙ੍ਗਾਣਾਂ ਸਾਲਤਾਲਸ਼ਿਲਾਯੁਧਾਃ
ਉਹ ਸਭ ਆਪਣੇ ਪਿਤਿਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਸ਼ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿਚ ਅੱਗੇ ਰਹੇ; ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਤੋੜਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਲ, ਤਾਲ ਤੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤਦੇ।
ਵਜ੍ਚਸਂਹਨਨਾਃ ਸਰ੍ਵੇਸਰ੍ਵੇऽਮੋਘਵਲਾਸ੍ਤਥਾ। ਕਾਮਵੀਰ੍ਯਬਲਾਸ਼੍ਚੈਵਸਰ੍ਵੇ ਬੁਦ੍ਧਿਵਿਸ਼ਾਰਦਾਃ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਸਬ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸਭ ਦੀ ਤਾਕਤ ਅਟੱਲ, ਇੱਛਾ, ਵੀਰਤਾ ਤੇ ਬੁਧੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ।
ਨਾਗਾਯੁਤਸਮਪ੍ਰਾਣਾ ਵਾਯੁਵੇਗਸਮਾ ਜਵੇ। ਯਥੇਚ੍ਛਵਿਨਿਪਾਤਾਸ਼੍ਚ ਕੇਚਿਦਤ੍ਰ ਵਨੌਕਸਃ
ਇਥੇ ਕੁਝ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ, ਉਹ ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਹਨ ਤੇ ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੁਣ ਉਥੇ ਉਤਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਵਂ ਵਿਧਾਯ ਤਤ੍ਸਰ੍ਵਂ ਭਗਵਾਁਲ੍ਲੋਕਭਾਵਨਃ। ਮਨ੍ਥਰਾਂ ਬੋਧਯਾਮਾਸ ਯਦ੍ਯਤ੍ਕਾਰ੍ਯਂ ਤ੍ਵਯਾ ਤਥਾ
ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਕਰਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੰਥਰਾ ਨੂੰ ਜਗਾਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਉਹ ਸਿਖਾਇਆ।
ਸਾ ਤਦ੍ਵਚ ਸਮਾਜ੍ਞਾਯ ਤਥਾ ਚਕ੍ਰੇ ਮਨੋਜਵਾ। ਇਤਸ਼੍ਚੇਤਸ਼੍ਚ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੀ ਵੈਰਸਂਧੁਕ੍ਸ਼ਣੇ ਰਤਾ
ਮੰਥਰਾ, ਜੋ ਸੋਚ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸਮਝ ਕੇ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕਰੀ, ਇਧਰ-ਉਧਰ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ ਤੇ ਵਿਵਾਦ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੀ।
ਉਕ੍ਤਂ ਭਗਵਤਾ ਜਨ੍ਮ ਰਾਮਾਦੀਨਾਂ ਪृਥਕ੍ਪृਥਕ੍। ਪ੍ਰਸ੍ਥਾਨਕਾਰਣਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਞ੍ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਕਥ੍ਯਤਾਮ੍
ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਰਾਮ ਆਦਿ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜਨਮ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ; ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਜਾਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ।
ਕਥਂ ਦਾਸ਼ਰਥੀ ਵੀਰੌ ਭ੍ਰਾਤਰੌ ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣੌ। ਪ੍ਰਸ੍ਤਾਪਿਤੌ ਵਨੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਮੈਥਿਲੀ ਚ ਯਸ਼ਸ੍ਵਿਨੀ
ਦਾਸਰਥ ਦੇ ਦੋ ਵੀਰ ਪੁੱਤਰ ਰਾਮ ਤੇ ਲਖ਼ਸ਼ਮਣ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਮੈਥਿਲੀ, ਕਿਵੇਂ ਜੰਗਲ ਵੱਲ ਭੇਜੇ ਗਏ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਦੱਸੋ।
ਜਾਤਪੁਤ੍ਰੋ ਦਸ਼ਰਥਃ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਭਵਨ੍ਨृਪ। ਕ੍ਰਿਯਾਰਤਿਰ੍ਧਰ੍ਮਰਤਃ ਸਤਤਂ ਵृਦ੍ਧਸੇਵਿਤਾ
ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮਿਆ, ਰਾਜਾ ਦਸਰਥ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ, ਕਰਮਾਂ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਸੀ।
ਕ੍ਰਮੇਣ ਚਾਸ੍ਯ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰਾ ਵ੍ਯਵਰ੍ਧਨ੍ਤ ਮਹੌਜਸਃ। ਵੇਦੇषੁ ਸਰਹਸ੍ਯੇषੁ ਧਨੁਰ੍ਵੇਦੇषੁ ਪਾਰਗਾਃ
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਨ, ਵੱਡੇ ਹੋ ਗਏ; ਉਹ ਵੇਦਾਂ, ਰਾਜ ਦੇ ਰਾਜ, ਤੇ ਧਨੁਰ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋ ਗਏ।
ਚਰਿਤਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਕृਤਦਾਰਾਸ਼੍ਚ ਪਾਰ੍ਤਿਵ। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਰਾਮਂ ਦਸ਼ਰਥਃ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨਭਵਤ੍ਸੁਖੀ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਸੇਵਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਈ ਤੇ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ; ਉਹ ਰਾਜਕੁਮਾਰ, ਜਦੋਂ ਦਸਰਥ ਨੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠੋ ਰਾਮੋऽਭਵਤ੍ਤੇषਾਂ ਰਮਯਾਮਾਸ ਹਿ ਪ੍ਰਜਾਃ। ਮਨੋਹਰਤਯਾ ਧੀਮਾਨ੍ਪਿਤੁਰ੍ਹृਦਯਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਮ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੋਭਾ ਤੇ ਸਮਝ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਸੀ।
ਤਤਃ ਸ ਰਾਜਾ ਮਤਿਮਾਨ੍ਮਤ੍ਵਾऽऽਤ੍ਮਾਨਂ ਵਯੋਧਿਕਮ੍। ਮਨ੍ਤ੍ਰਯਾਮਾਸ ਸਚਿਵੈਰ੍ਮਨ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞੈਸ਼੍ਚ ਪੁਰੋਹਿਤੈਃ
ਫਿਰ ਉਹ ਸਮਝਦਾਰ ਰਾਜਾ, ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਹੋਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੇ ਪੰਡਤਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।