ਦਿਵ੍ਯਜ੍ਞਾਨੇਨ ਦृष੍ਟਂ ਹਿ ਦृष੍ਟਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤੇ ਵਪੁਃ
ਤੇਰੀ ਸੂਰਤ ਮੈਂ ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਵੇਖੀ, ਤੁਰੰਤ ਪਛਾਣ ਲਈ।
ਪ੍ਰਣਯਗ੍ਰਹਣਾਰ੍ਥਾਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇਵ ਵਾਸਵਿ ਤਚ੍ਛृਣੁ। ਬਰ੍ਹਿषਦ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਾਃ ਪਿਤਰਃ ਸੋਮਪਾਸ੍ਤੁਤੇ
'ਪਿਆਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਵਾਸਵੀਏ, ਸੁਣ: ਬਰਹਿਸ਼ਦ ਨਾਮ ਦੇ ਪਿਤਰ, ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।'
ਤੇषਾਂ ਤ੍ਵਂ ਮਾਨਸੀ ਕਨ੍ਯਾ ਅਚ੍ਛੋਦਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਅਚ੍ਛੋਦਂ ਨਾਮ ਤਦ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਸਰੋ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍
'ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਨੋਂ ਜਨਮੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਅਚੋਦਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ। ਤੂੰ ਉਸ ਦਿਵ੍ਯਾ ਸਰੋਵਰ, ਅਚੋਦਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈਂ।'
ਤ੍ਵਯਾ ਨ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਾਸ੍ਤੁ ਪਿਤਰਸ੍ਤੇ ਕਦਾਚਨ। ਸਂਭੂਤਾ ਮਨਸਾ ਤੇषਾਂ ਪਿਤॄਨ੍ਸ੍ਵਾਨ੍ਨਾਭਿਜਾਨਤੀ
'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ।'
ਸਾ ਤ੍ਵਨ੍ਯਂ ਪਿਤਰਂ ਵਵ੍ਰੇ ਸ੍ਵਾਨਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍। ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਸੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਮਨੁਪੁਤ੍ਰਂ ਦਿਵਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੋਰ ਪਿਤਾ ਚੁਣ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਸੁ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।'
ਅਦ੍ਰਿਕਾऽਪ੍ਸਰਸਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਮਾਨੇ ਦਿਵਿ ਵਿष੍ਠਿਤਮ੍। ਸਾ ਤੇਨ ਵ੍ਯਭਿਚਾਰੇਣ ਮਨਸਾ ਕਾਮਚਾਰਿਣੀ
'ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਅਪਸਰਾ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਮਨ ਦੇ ਭਟਕਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਐਸਾ ਕਰ ਬੈਠੀ।'
ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿਤ੍ਵਾऽਨ੍ਯਂ ਯੋਗਾਦ੍ਭष੍ਟਾ ਪਪਾਤ ਸਾ। ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ਪਤਮਾਨਾ ਸਾ ਵਿਮਾਨਤ੍ਰਯਮਨ੍ਤਿਕਾਤ੍
'ਹੋਰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਯੋਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਨੇੜੇ ਤਿੰਨ ਵਿਮਾਨ ਵੇਖੇ।'
ਤ੍ਰਸਰੇਣੁਪ੍ਰਮਾਣਾਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰਾਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸ੍ਵਕਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍। ਸੁਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਨਪਰਿਵ੍ਯਕ੍ਤਾਨਙ੍ਗੈਰਙ੍ਗੇष੍ਵਿਵਾਹਿਤਾਨ੍
'ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧੂੜ ਦੇ ਕਣਾਂ ਵਰਗਾ ਛੋਟਾ, ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਤੇ ਅਸਪਸ਼ਟ, ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਅੰਗ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਵੇਖਿਆ।'
ਤਾਤੇਤਿ ਤਾਨੁਵਾਚਾਰ੍ਤਾ ਪਤਨ੍ਤੀ ਸਾ ਹ੍ਯਧੋਮੁਖੀ। ਤੈਰੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤੁ ਮਾਭੈषੀਸ੍ਤੇਨ ਸਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਦਿਵਿ
'ਡਿੱਗਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਪਿਤਾ!' ਕਹਿ ਬੁਲਾਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਡਰੋ ਨਾ', ਤੇ ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈ।'
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਦੀਨਯਾ ਗਿਰਾ। ਤਾਮੂਚੁਃ ਪਿਤਰਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਭ੍ਰੈष੍ਟਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਾਤ੍
'ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਮਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਟਕਣ ਕਰਕੇ ਰਾਜ ਗੁਆ ਲਿਆ।'
ਭ੍ਰष੍ਟੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾ ਸ੍ਵਦੋषੇਣ ਪਤਸਿ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਯੈਰਾਰਭਨ੍ਤੇ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸ਼ਰੀਰੈਰਿਹ ਦੇਵਤਾਃ
'ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀਏ, ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਰਾਜ ਗੁਆ ਕੇ ਡਿੱਗ ਰਹੀ ਹੈਂ। ਇੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।'
ਤੈਰੇਵ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਦੇਵਤਾਃ। ਮਨੁष੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯਦੇਹੇਨ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮਿਤਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
'ਉਹੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਭੋਗਦੇ ਹਨ — ਇਹੀ ਰੀਤ ਹੈ।'
ਸਦ੍ਯਃ ਫਲਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਦੇਵਤ੍ਵੇ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਮਾਨੁषੇ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਤਸੇ ਪੁਤ੍ਰਿ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਫਲਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਧੀਏ, ਤੂੰ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇਂਗੀ ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣਾ ਫਲ ਪਾਵੇਂਗੀ।
ਪਿਤृਹੀਨਾ ਤੁ ਕਨ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਵਸੋਰ੍ਹਿ ਤ੍ਵਂ ਸੁਤਾ ਮਤਾ। ਮਤ੍ਸ੍ਯਯੋਨੌ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸੁਤਾਰਾਜ੍ਞੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਕੁੜੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਵਸੂ ਦੀ ਧੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ। ਮੱਛੀ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਬਣੇਗੀ।
ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰੂਪਾऽਭੂਦ੍ਗਙ੍ਗਾਯਮਨੁਸਙ੍ਗਮੇ। ਪਰਾਸ਼ਰਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਂ ਤ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ
ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਮੱਛੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਸੀ। ਤੂੰ ਪਰਾਸ਼ਰ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇਗੀ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਵਾਰਸ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯੋ ਵੇਦਮੇਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਵਿਬਜਿष੍ਯਤਿ। ਮਹਾਭਿषਕ੍ਸੁਤਸ੍ਯੈਵ ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਃ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਇਕ ਵੈਦ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡੇਗਾ। ਮਹਾਨ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਏਗਾ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਂ ਵੀਰਂ ਚਿਤ੍ਰਵੀਰਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਏਤਾਨ੍ਸੂਤ੍ਵਾ ਸੁਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਨਰੇਵ ਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਚਿਤਰਾਂਗਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਚਿਤਰਵੀਰਯਾ ਨੂੰ ਜਣੇਗੀ। ਇਹ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਫਿਰ ਚਲੀ ਜਾਵੇਂਗੀ।
ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਾਤ੍ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਜਨ੍ਮ ਕੁਤ੍ਸਿਤਮ੍। ਅਸ੍ਯੈਵ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਨ੍ਯਾ ਹ੍ਯਦ੍ਰਿਕਾਯਾਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਨਿਮਨ ਜਨਮ ਪਾਵੇਂਗੀ। ਤੂੰ ਇਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ, ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ੇ ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਮਤ੍ਸ੍ਯਯੋਨਿਜਾ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਪੁਰਾ ਤੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਜਾਤਾ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਅਠਾਈਂ ਦਵਾਪਰ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਮੱਛੀ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਤੂੰ ਸ਼ੁਭ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮੀ।
ਅਦ੍ਰਿਕੇਤ੍ਯਭਿਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪਾਦ੍ਵਰਾਪ੍ਸਰਾ। ਮੀਨਭਾਵਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਜਨਿਤ੍ਵਾ ਗਤਾ ਦਿਵਮ੍
ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਅਪਸਰਾ ਸੀ, ਮੱਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਜਨਮ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਸਵਰਗ ਚਲੀ ਗਈ।
ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਾਤਾਸਿ ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਰਾਜ੍ਞੋ ਵੀਰ੍ਯੇਣ ਚੈਵਹਿ। ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਵਾਸਵਿ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਯਾਚੇ ਵਂਸ਼ਕਰਂ ਸੁਤਮ੍
ਉਸ ਤੋਂ ਤੂੰ, ਉਹ ਕੁੜੀ, ਰਾਜੇ ਦੇ ਵੀਰਯ ਨਾਲ ਜਨਮੀ। ਇਸ ਲਈ, ਵਸੂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਵੰਸ਼ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਗਿਆ।
ਸਂਗਮਂ ਮਮ ਕਲ੍ਯਾਣਿ ਕੁਰੁष੍ਵੇਤ੍ਯਭ੍ਯਭਾषਤ
ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਸੁਭਾਗਿਨੀ, ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰ।'
ਵਿਸ੍ਮਯਾਵਿष੍ਟਸਰ੍ਵਾਙ੍ਗੀ ਜਾਤਿਸ੍ਮਰਣਤਾਂ ਗਤਾ। ਸਾਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪਸ਼੍ਯ ਭਗਵਨ੍ਪਰਪਾਰੇ ਸ੍ਥਿਤਾਨृषੀਨ੍
ਸਾਰੀ ਦੇਹ ਵਿਚ ਹੈਰਾਨੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਪਿਛਲਾ ਜਨਮ ਯਾਦ ਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਪਾਰਲੇ ਕੰਢੇ ਖੜੇ ਹਨ, ਵੇਖੋ।'
ਆਵਯੋਰ੍ਦृष੍ਟਯੋਰੇਭਿਃ ਕਥਂ ਨੁ ਸ੍ਯਾਤ੍ਸਮਾਗਮਃ। ਏਵਂ ਤਯੋਕ੍ਤੋ ਭਗਵਾਨ੍ਨੀਹਾਰਮਸृਜਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
'ਸਾਡੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਇਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੇਖ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਫਿਰ ਮਿਲਾਪ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?' ਐਸਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਧੁੰਦ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਯੇਨ ਦੇਸ਼ਃ ਸ ਸਰ੍ਵਸ੍ਤੁ ਤਮੋਭੂਤ ਇਵਾਭਵਤ੍। ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਸृष੍ਟਂ ਤੁ ਨੀਹਾਰਂ ਤਤਸ੍ਤਂ ਪਰਮਰ੍षਿਣਾ
ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਾਰਾ ਇਲਾਕਾ ਹਨੇਰੇ ਵਾਂਗ ਹੋ ਗਿਆ। ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵਲੋਂ ਬਣਾਈ ਧੁੰਦ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ,
ਵਿਸ੍ਮਿਤਾ ਸਾਭਵਤ੍ਕਨ੍ਯਾ ਵ੍ਰੀਡਿਤਾ ਚ ਤਪਸ੍ਵਿਨੀ
ਕੁੜੀ ਹੈਰਾਨ ਤੇ ਲਜਜਤ ਹੋ ਗਈ, ਤੇ ਤਪਸਿਆ ਵਿਚ ਲੀਨ ਰਹੀ।
ਤ੍ਵਤ੍ਸਂਯੋਗਾਚ੍ਚ ਦੁष੍ਯੇਤ ਕਨ੍ਯਾਭਾਵੋ ਮਮਾऽਨਘ। ਕਨ੍ਯਾਤ੍ਵੇ ਦੂषਿਤੇ ਵਾਪਿ ਕਥਂ ਸ਼ਕ੍ਸ਼੍ਯੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ
ਤੁਸੀਂ ਮਿਲਾਪ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਕੁੜੀ ਹੋਣ ਦੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਜੇ ਮੇਰੀ ਕੁੜੀ ਹੋਣ ਦੀ ਪਵਿਤਰਤਾ ਗਲਤ ਹੋ ਗਈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਘਰ ਕਿਵੇਂ ਜਾ ਸਕਾਂਗੀ, ਹੇ ਉੱਚ ਜਨਮ ਵਾਲੇ?
ਗृਹ ਗਨ੍ਤੁਮੁषੇ ਚਾਹਂ ਧੀਮਨ੍ਨ ਸ੍ਥਾਤੁਮੁਤ੍ਸਹੇ। ਏਤਤ੍ਸਂਚਿਨ੍ਤ੍ਯ ਭਗਵਨ੍ਵਿਧਤ੍ਸ੍ਵ ਯਦਨਨ੍ਤਰਮ੍
ਹੇ ਬੁਧੀਮਾਨ, ਮੈਂ ਘਰ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ, ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਅੱਗੇ ਜੋ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੂੰ ਕਰ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਵਤੀਂ ਤੀਂ ਤੁ ਪ੍ਰੀਤਿਮਾਨੁषਿਸਤ੍ਤਮਃ। ਉਵਾਚ ਮਤ੍ਪ੍ਰਿਯਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਕਨ੍ਯੈਵ ਤ੍ਵਂ ਭਵਿष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿਹਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: 'ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਕੁੜੀ ਹੀ ਰਹੇਗੀ।'
ਵृਣੀष੍ਵ ਚ ਵਰਂ ਭੀਰੁਂ ਯਂ ਤ੍ਵਮਿਚ੍ਛਸਿ ਭਾਮਿਨਿ। ਵृਥਾ ਹਿ ਨ ਪ੍ਰਸਾਦੋ ਮੇ ਭੂਤਪੂਰ੍ਵਃ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ
'ਹੇ ਡਰਪੋਕ ਤੇ ਸੋਹਣੀ, ਜੋ ਤੂੰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ, ਉਹ ਵਰ ਮੰਗ। ਮੇਰਾ ਦਇਆ ਕਦੇ ਵੀ ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਹੇ ਪਵਿਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ।'