ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨृਪਤਿਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰੋ ਹਰਃ। ਉਮਾਪਤਿਃ ਪਸ਼ੁਪਤਿਰ੍ਯਜ੍ਞਹਾ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰ੍ਦਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਹਰੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਮਾ ਦਾ ਪਤੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਵਾਮਨੈਰ੍ਵਿਕਟੈਃ ਕੁਬ੍ਜੈਰੁਗ੍ਰਸ਼੍ਰਵਣਦਰ੍ਸ਼ਨੈਃ। ਵृਤਃ ਪਾਰਿषਦੈਰ੍ਘੋਰੈਰ੍ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੋਦ੍ਯਤੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ—ਕੁਝ ਨਿਕਲੇ, ਕੁਝ ਵਿਲੱਖਣ, ਕੁਝ ਕਮਰ ਝੁਕ ਕੇ, ਕੁਝ ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸੀ—
ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕੋ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਭਗਨੇਤ੍ਰਨਿਪਾਤਨਃ। ਉਮਾਸਹਾਯੋ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਭਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਨृਪਤਿਃ ਸ੍ਵਮੇਵ ਭਵਨਂ ਯਯੌ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚ ਵਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਕਾਮ੍ਯਕੇ ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਉਸ ਕਾਮਯਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ।
ਏਵਂ ਹृਤਾਯਾਂ ਕृष੍ਣਾਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕ੍ਲੇਸ਼ਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਅਤ ਊਰ੍ਦ੍ਵਂ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਕਿਮਕੁਰ੍ਵਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਨੇ ਬੇਹੱਦ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਏਵਂ ਕृष੍ਣਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍। ਆਸਾਂਚਕ੍ਰੇ ਮੁਨਿਗਣੈਰ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਟਿਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਕੇ ਤੇ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਮਨੁਸ਼ੋਚਤਾਮ੍। ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜਦ ਉਹ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਭਗਵਨ੍ਦੇਵਰ੍षੀਣਾਂ ਤ੍ਵਂ ਖ੍ਯਾਤੋ ਭੂਤਭਵਿष੍ਯਵਿਤ੍। ਸਂਸ਼ਯਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਮਿ ਚ੍ਛਿਨ੍ਧਿ ਮੇ ਹृਦਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ, ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਜਾਣਦੇ ਹੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਉਲਝਣ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਹਟਾ ਦਿਓ।
ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਵੇਦਿਮਧ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾ। ਅਯੋਨਿਜਾ ਮਹਾਭਾਗਾਸ੍ਨੁषਾ ਪਾਣ੍ਡੋਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਹ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੀ ਵੇਦੀ ਵਿਚੋਂ ਜਨਮੀ, ਪੈਟ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਵਹੁਟੀ ਹੈ।
ਮਨ੍ਯੇ ਕਾਲਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਦੈਵਂ ਚ ਦੁਰਤਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਚ ਭੂਤਾਨਾਂ ਯਸ੍ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਃ
ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿ ਸਮਾਂ ਤੇ ਭਾਗ ਅਟੱਲ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਟੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਕਥਂ ਹਿ ਪਤ੍ਨੀਮਸ੍ਮਾਕਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀਮ੍। ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਦੀਦृਸ਼ੋ ਭਾਵਃ ਸ਼ੁਚਿਂ ਸ੍ਤੈਨ੍ਯਮਿਵਾਨृਤਮ੍
ਕਿਵੇਂ ਅਜਿਹਾ ਹਾਲਾਤ ਸਾਡੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦੀ ਤੇ ਧਰਮ ਤੇ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਜਾਂ ਝੂਠ ਨਾਲ ਦਾਗ ਲੱਗ ਜਾਵੇ।
ਨ ਹਿ ਪਾਪਂ ਕृਤਂਕਿਂਚਿਤ੍ਕਰ੍ਮ ਵਾ ਨਿਨ੍ਦਿਤਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇष੍ਵੇਵ ਧਰ੍ਮਃ ਸੁਚਰਿਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਕਦੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਜਾਂ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਾਂ ਜਹਾਰ ਬਲਾਦ੍ਰਾਜਾ ਮੂਢਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਜਯਦ੍ਰਥਃ। ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਂਹਰਣਾਤ੍ਪਾਪਃ ਸ਼ਿਰਸਃ ਕੇਸ਼ਵਾਪਨਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ ਮੂਰਖ ਰਾਜਾ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਚੁੱਕ ਲਿਆ; ਉਸ ਪਾਪ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਮੂੰਡਿਆ ਗਿਆ।
ਪਰਾਜਯਂ ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸਸਹਾਃ ਸਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹृਤਾ ਤਥਾऽਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਹਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਬਲਮ੍
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਹਾਰ ਸਹਿ ਲਈ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਕੇ ਸਿੰਧੂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦ੍ਦਾਰਹਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਸ੍ਮਾਭਿਰਵਿਤਰ੍ਕਿਤਮ੍। ਦੁਃਖਸ਼੍ਚਾਯਂ ਵਨੇ ਵਾਸੋ ਮृਗਯਾਯਾਂ ਚ ਜੀਵਿਕਾ
ਇਹ ਵਹੁਟੀ ਦੀ ਚੋਰੀ ਅਚਾਨਕ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਈ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਹਿਂਸਾ ਚ ਮृਗਜਾਤੀਨਾਂ ਵਨੌਕੋਭਿਰ੍ਵਨੌਕਸਾਮ੍। ਜ੍ਞਾਤਿਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਵਾਸਸ਼੍ਚ ਮਿਥ੍ਯਾਵ੍ਯਵਸਿਤੈਰਿਯਮ੍
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਹਿੰਸਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਗਲਤ ਫੈਸਲੇ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ।
ਅਸ੍ਤਿ ਨੂਨਂ ਮਯਾ ਕਸ਼੍ਚਿਦਲ੍ਪਭਾਗ੍ਯਤਰੋ ਨਰਃ। ਭਵਤਾ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵੋ ਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤਪੂਰ੍ਵੋऽਪਿ ਵਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਸਮਾਨਸੁਭਾਗਾ ਕੋਈ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ?
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਪ੍ਰਤਿਮਂ ਦੁਃਖਂ ਰਾਮੇਣ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਜਾਨਕੀ ਤਸ੍ਯ ਹृਤਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਬਲੀਯਸਾ
ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਵੀ ਅਦਭੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹਿਆ, ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਨਕੀ ਨੂੰ ਇਕ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਸੀ।
ਆਸ਼੍ਰਮਾਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਰਾਵਣੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ। ਮਾਯਾਮਾਸ੍ਥਾਯ ਤਰਸਾ ਹਤ੍ਵਾ ਗृਧ੍ਰਂ ਜਟਾਯੁषਮ੍
ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ, ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਨੇ, ਜੋ ਮੰਦ-ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਜਟਾਯੂ ਗਿੱਧ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਜਹਾਰ ਤਾਂ ਰਾਮਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਬਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸੇਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਲਙ੍ਕਾਂ ਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ, ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ।
ਕਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਮਃ ਕੁਲੇ ਜਾਤਃ ਕਿਂਵੀਰ੍ਯਃ ਕਿਂਪਰਾਕ੍ਰਮਃ। ਰਾਵਣਃ ਕਸ੍ਯ ਪੁਤ੍ਰੋ ਵਾ ਕਿਂ ਵੈਰਂ ਤਸ੍ ਤੇਨ ਹ
ਰਾਵਣ ਕਿਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਕੀ ਸੀ, ਉਹ ਕਿਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੈਰ ਕਿਉਂ ਸੀ?
ਏਤਨ੍ਮੇ ਭਗਵਨ੍ਸਰ੍ਵਂ ਸਮ੍ਯਗਾਖ੍ਯਾਤੁਮਰ੍ਹਸਿ। `ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋਦृष੍ਟਂ ਯਥਾਸਰ੍ਵਮਸ਼ੇषਤਃ।' ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਚਰਿਤਂ ਰਾਮਸ੍ਯਾਕ੍ਲਿष੍ਟਕਰ੍ਮਣਃ
ਹੇ ਭਗਵਾਨ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸਿੱਧਾ ਅਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੇਖਿਆ ਹੈ। ਮੈਂ ਰਾਮ ਦੇ ਨਿਰਮਲ ਕਰਤਬ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਜੋਨਾਮਾਭਵਦ੍ਰਾਜਾ ਮਹਾਨਿਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਵਂਸ਼ਜਃ। ਤਸ੍ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦਸ਼ਰਥਃਸ਼ਸ਼੍ਵਤ੍ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਵਾਞ੍ਛੁਚਿਃ
ਇਕ ਰਾਜਾ ਅਜਾ ਨਾਮ ਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਇਕਸ਼ਵਾਕੁ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਦਸ਼ਰਥ ਸੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਪਾਠ-ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਸਾਫ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
ਅਭਵਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਚਤ੍ਵਾਰਃ ਪੁਤ੍ਰਾ ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕੋਵਿਦਾਃ। ਰਾਮਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨਾ ਭਰਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਬਲਃ
ਉਸ ਦੇ ਚਾਰ ਪੁੱਤਰ ਸਨ, ਜੋ ਧਰਮ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਸਨ: ਰਾਮ, ਲਕਸ਼ਮਣ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਅਤੇ ਮਹਾਬਲੀ ਭਰਤ।
ਰਾਮਸ੍ਯ ਮਾਤਾ ਕੌਸਲ੍ਯਾ ਕੈਕੇਯੀ ਭਰਤਸ੍ਯ ਤੁ। ਸੁਤੌ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮਣਸ਼ਤ੍ਰੁਘ੍ਨੌ ਸੁਮਿਤ੍ਰਾਯਾਃ ਪਰਂਤਪੌ
ਰਾਮ ਦੀ ਮਾਂ ਕੌਸਲਿਆ ਸੀ, ਭਰਤ ਦੀ ਮਾਂ ਕੈਕੇਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਲਕਸ਼ਮਣ ਤੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਜੋ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਸੁਮੀਤਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਨ।
ਵਿਦੇਹਰਾਜੋ ਜਨਕਃ ਸੀਤਾ ਤਸ੍ਯਾਤ੍ਮਜਾ ਵਿਮੋ। ਯਾਂ ਚਕਾਰ ਸ੍ਵਯਂ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਰਾਮਸ੍ਯ ਮਹਿषੀਂ ਪ੍ਰਿਯਾਮ੍
ਵਿਦੇਹ ਦੇ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਦੀ ਧੀ ਸੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਰਾਮ ਦੀ ਪਿਆਰੀ ਰਾਣੀ ਬਣਾਇਆ।
ਏਤਦ੍ਰਾਮਸ੍ਯ ਤੇ ਜਨ੍ਮ ਸੀਤਾਯਾਸ਼੍ਚ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਮ੍। ਰਾਵਣਸ੍ਯਾਪਿ ਤੇ ਜਨ੍ਮ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਸ੍ਯਾਮਿ ਰਜਨੇਸ਼੍ਵਰ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦਾ ਜਨਮ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਹੁਣ, ਹੇ ਰਾਤ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਮੈਂ ਰਾਵਣ ਦਾ ਜਨਮ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ।
ਪਿਤਾਮਹੋ ਰਾਵਣਸ੍ਯ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਦ੍ਦੇਵਃ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਃ। ਸ੍ਵਯਂਭੂਃ ਸਰ੍ਵਲੋਕਾਨਾਂ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸ੍ਰष੍ਟਾ ਮਹਾਤਪਾਃ
ਰਾਵਣ ਦਾ ਦਾਦਾ ਸਿੱਧਾ ਦੇਵਤਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਆਪ ਜੰਮਿਆ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਾਰ, ਮਹਾਨ ਤਪਸੀ।
ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੋ ਨਾਮ ਤਸ੍ਯਾਸੀਨ੍ਮਾਨਸੋ ਦਯਿਤਃ ਸੁਤਃ। ਤਸ੍ਯ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣੋ ਨਾਮ ਗਵਿ ਪੁਤ੍ਰੋऽਭਵਤ੍ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਦਾ ਪਿਆਰਾ ਮਨ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ ਪੁੱਤਰ ਪੁਲਸਤਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਤੋਂ ਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਕ ਪੁੱਤਰ ਵੈਸ਼ਰਵਣ ਜੰਮਿਆ, ਜੋ ਮਾਲਕ ਸੀ।
ਪਿਤਰਂ ਸ ਸਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਪਿਤਾਮਹਮੁਪਸ੍ਥਿਤਃ। ਤਸ੍ਯ ਕੋਪਾਤ੍ਪਿਤਾ ਰਾਜਨ੍ਸਸਰ੍ਜਾਤ੍ਮਾਨਮਾਤ੍ਮਨਾ
ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਦਾਦਾ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਪਿਤਾ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਾ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੋਂ ਇਕ ਹੋਰ ਰੂਪ ਬਣਾਇਆ।