ਵਿਕ੍ਰਮੈਸ੍ਤ੍ਰਿਭਿਰਕ੍ਸ਼ੋਭ੍ਯੋ ਜਹਾਰਾਸ਼ੁ ਸ ਮੇਦਿਨੀਮ੍। ਦਦੌ ਸ਼ਕ੍ਰਾਯ ਚ ਮਹੀਂ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਦੇਵਃ ਸਨਾਤਨਃ
ਉਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਅਡੋਲ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਜਲਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਲੈ ਲਈ; ਸਦਾ-ਕਾਇਮ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਧਰਤੀ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।
ਏष ਤੇ ਵਾਮਨੋ ਨਾਮ ਪ੍ਰਾਦੁਰ੍ਭਾਵਃ ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਃ। ਤੇਨ ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰਾਦੁਰਾਸਨ੍ਵੈष੍ਣਵਂ ਚੋਚ੍ਯਤੇ ਜਗਤ੍
ਇਹ ਵਾਮਨ ਨਾਮ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਉਸ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ, ਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ-ਮਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸਤਾਂ ਨਿਗ੍ਰਹਾਰ੍ਥਾਯ ਧਰ੍ਮਸਂਰਕ੍ਸ਼ਣਾਯ ਚ। ਅਵਤੀਰ੍ਣੋ ਮਨੁष੍ਯਾਣਾਮਜਾਯਤ ਯਦੁਕ੍ਸ਼ਯੇ। ਯਂ ਦੇਵਂਵਿਦੁषੋਗਾਨ੍ਤਿ ਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸੈਨ੍ਦਵ
ਅਧਰਮੀਆਂ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣ ਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਉਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ ਜਨਮ ਲਿਆ; ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੈੰਧਵ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਤਬ ਐਸੇ ਹਨ।
ਅਨਾਦ੍ਯਨ੍ਤਮਜਂ ਦੇਵਂ ਪ੍ਰਭੁਂਲੋਕਨਮਸ੍ਕृਤਮ੍। ਯਂ ਦੇਵਂ ਵਿਦੁषੋਗਾਨ੍ਤਿਤਸ੍ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸੈਨ੍ਧਵ
ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਆਰੰਭ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ, ਅਜਨਮਾ, ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਮਸਕਾਰਿਆ ਗਿਆ ਪ੍ਰਭੂ; ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਕੋਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੈੰਧਵ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਰਤਬ ਐਸੇ ਹਨ।
ਯਮਾਹੁਰਜਿਤਂਕृष੍ਣਂ ਸ਼ਙ੍ਖਚਕ੍ਰਗਦਾਧਰਮ੍। ਸ਼੍ਰੀਵਤ੍ਸਧਾਰਿਣਂ ਦੇਵਂ ਪੀਤਕੌਸ਼ੇਯਵਾਸਸਮ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਜਿਤ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰਾ ਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਸ਼੍ਰੀਵਤਸ ਵਾਲਾ, ਪੀਲੇ ਰੇਸ਼ਮੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨਿਆ ਹੋਇਆ ਦੇਵਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਧਾਨਂ ਸੋऽਸ੍ਤ੍ਰਵਿਦੁषਾਂ ਤੇਨ ਕृष੍ਣਨ ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਤੇ
ਉਹ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿਚ ਮੁੱਖ ਹੈ; ਉਸ ਕਰਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਸਹਾਯਃ ਪੁਣ੍ਡਰੀਕਾਕ੍ਸ਼ਃ ਸ਼੍ਰੀਮਾਨਤੁਲਵਿਕ੍ਰਮਃ। ਸਮਾਨਸ੍ਯਨ੍ਦਨੇ ਪਾਰ੍ਥਮਾਸ੍ਥਾਯ ਪਰਵੀਰਹਾ
ਸਾਥੀ ਵਜੋਂ, ਕੰਵਲ-ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਅਤੁੱਲ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਪਾਰਥ ਦੇ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ।
ਨ ਸ਼ਕ੍ਯਤੇ ਤੇਨ ਜੇਤੁਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰਪਿ ਦੁਃਸਹਃ। ਕਃ ਪੁਨਰ੍ਮਾਨੁषੋ ਭਾਵੋ ਰਣੇ ਪਾਰ੍ਥਂ ਵਿਜੇष੍ਯਤਿ
ਉਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਸਕਦੇ; ਫਿਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਕੌਣ ਪਾਰਥ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਸਕੇਗਾ?
ਤਮੇਕਂ ਵਰ੍ਜਯਿਤ੍ਵਾਤੁ ਸਰ੍ਵਂਯੌਧਿष੍ਠਿਰਂ ਬਲਮ੍। ਚਤੁਰਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਤ੍ਰਾਜਨ੍ਦਿਨੈਕਂ ਜੇਪ੍ਯਸੇ ਰਿਪੂਨ੍
ਉਸ ਇੱਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਤੂੰ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦੀ ਸਾਰੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਸਕਦਾ ਹੈਂ; ਚਾਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ, ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਲਵੇਂਗਾ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂਪਾਰ੍ਥਰਹਿਤਾਨ੍ਪਾਣ੍ਡਵਾਨ੍ਵਾਰਯਿष੍ਯਸਿ। ਏਤਦ੍ਧਿ ਪੁਰੁषਵ੍ਯਾਘ੍ਰ ਮਯਾ ਦਤ੍ਤੋ ਵਰਸ੍ਤਵ
ਇਸ ਲਈ, ਤੂੰ ਪਾਰਥ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਲਵੇਂਗਾ; ਇਹ ਵਚਨ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
ਇਤ੍ਯੇਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨृਪਤਿਂ ਸਰ੍ਵਪਾਪਹਰੋ ਹਰਃ। ਉਮਾਪਤਿਃ ਪਸ਼ੁਪਤਿਰ੍ਯਜ੍ਞਹਾ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਰ੍ਦਨਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਆਖ ਕੇ, ਹਰੇ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਮਾ ਦਾ ਪਤੀ, ਜਗਤ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾ ਦਾ ਵਧ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—
ਵਾਮਨੈਰ੍ਵਿਕਟੈਃ ਕੁਬ੍ਜੈਰੁਗ੍ਰਸ਼੍ਰਵਣਦਰ੍ਸ਼ਨੈਃ। ਵृਤਃ ਪਾਰਿषਦੈਰ੍ਘੋਰੈਰ੍ਨਾਨਾਪ੍ਰਹਰਣੋਦ੍ਯਤੈਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਡਰਾਉਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ—ਕੁਝ ਨਿਕਲੇ, ਕੁਝ ਵਿਲੱਖਣ, ਕੁਝ ਕਮਰ ਝੁਕ ਕੇ, ਕੁਝ ਡਰਾਉਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਸੀ—
ਤ੍ਰ੍ਯਮ੍ਬਕੋ ਰਾਜਸ਼ਾਰ੍ਦੂਲ ਭਗਨੇਤ੍ਰਨਿਪਾਤਨਃ। ਉਮਾਸਹਾਯੋ ਭਗਵਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰੈਵਾਨ੍ਤਰਧੀਯਤ
ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਹੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਭਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਮਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਭੂ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤੁ ਨृਪਤਿਃ ਸ੍ਵਮੇਵ ਭਵਨਂ ਯਯੌ। ਪਾਣ੍ਡਵਾਸ਼੍ਚ ਵਨੇ ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨ੍ਯਵਸਨ੍ਕਾਮ੍ਯਕੇ ਤਥਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਤੇ ਪਾਂਡਵ ਉਸ ਕਾਮਯਕ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿ ਗਏ।
ਏਵਂ ਹृਤਾਯਾਂ ਕृष੍ਣਾਯਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਕ੍ਲੇਸ਼ਮਨੁਤ੍ਤਮਮ੍। ਅਤ ਊਰ੍ਦ੍ਵਂ ਨਰਵ੍ਯਾਘ੍ਰਾਃ ਕਿਮਕੁਰ੍ਵਤ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ
ਜਦੋਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਨੇ ਬੇਹੱਦ ਦੁੱਖ ਸਹਿ ਲਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?
ਏਵਂ ਕृष੍ਣਾਂ ਮੋਕ੍ਸ਼ਯਿਤ੍ਵਾਵਿਨਿਰ੍ਜਿਤ੍ਯ ਜਯਦ੍ਰਥਮ੍। ਆਸਾਂਚਕ੍ਰੇ ਮੁਨਿਗਣੈਰ੍ਧਰ੍ਮਰਾਜੋ ਯੁਧਿष੍ਟਿਰਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਛੁਡਾ ਕੇ ਤੇ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰੇ।
ਤੇषਾਂ ਮਧ੍ਯੇਮਹਰ੍षੀਣਾਂ ਸ਼ृਣ੍ਵਤਾਮਨੁਸ਼ੋਚਤਾਮ੍। ਮਾਰ੍ਕਣ੍ਡੇਯਮਿਦਂ ਵਾਕ੍ਯਮਬ੍ਰਵੀਤ੍ਪਾਣ੍ਡੁਨਨ੍ਦਨਃ
ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜਦ ਉਹ ਸੁਣ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਾਂਡੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਾਰਕੰਡੇ ਨੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ।
ਭਗਵਨ੍ਦੇਵਰ੍षੀਣਾਂ ਤ੍ਵਂ ਖ੍ਯਾਤੋ ਭੂਤਭਵਿष੍ਯਵਿਤ੍। ਸਂਸ਼ਯਂ ਪਰਿਪृਚ੍ਛਮਿ ਚ੍ਛਿਨ੍ਧਿ ਮੇ ਹृਦਿ ਸਂਸ੍ਥਿਤਮ੍
ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਵ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋ, ਪੁਰਾਣਾ ਤੇ ਭਵਿੱਖ ਜਾਣਦੇ ਹੋ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਉਲਝਣ ਪੁੱਛਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਹ ਹਟਾ ਦਿਓ।
ਦ੍ਰੁਪਦਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਹ੍ਯੇषਾ ਵੇਦਿਮਧ੍ਯਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਾ। ਅਯੋਨਿਜਾ ਮਹਾਭਾਗਾਸ੍ਨੁषਾ ਪਾਣ੍ਡੋਰ੍ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ
ਇਹ ਦ੍ਰੁਪਦ ਦੀ ਧੀ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੀ ਵੇਦੀ ਵਿਚੋਂ ਜਨਮੀ, ਪੈਟ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਮਹਾਨ ਪਾਂਡੂ ਦੀ ਵਹੁਟੀ ਹੈ।
ਮਨ੍ਯੇ ਕਾਲਸ਼੍ਚ ਭਗਵਾਨ੍ਦੈਵਂ ਚ ਦੁਰਤਿਕ੍ਰਮਮ੍। ਭਵਿਤਵ੍ਯਂ ਚ ਭੂਤਾਨਾਂ ਯਸ੍ ਨਾਸ੍ਤਿ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਃ
ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿ ਸਮਾਂ ਤੇ ਭਾਗ ਅਟੱਲ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਹੋਣਾ ਹੈ, ਉਹ ਟੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਕਥਂ ਹਿ ਪਤ੍ਨੀਮਸ੍ਮਾਕਂ ਧਰ੍ਮਜ੍ਞਾਂ ਧਰ੍ਮਚਾਰਿਣੀਮ੍। ਸਂਸ੍ਪृਸ਼ੇਦੀਦृਸ਼ੋ ਭਾਵਃ ਸ਼ੁਚਿਂ ਸ੍ਤੈਨ੍ਯਮਿਵਾਨृਤਮ੍
ਕਿਵੇਂ ਅਜਿਹਾ ਹਾਲਾਤ ਸਾਡੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੂਹ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦੀ ਤੇ ਧਰਮ ਤੇ ਚਲਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਜਾਂ ਝੂਠ ਨਾਲ ਦਾਗ ਲੱਗ ਜਾਵੇ।
ਨ ਹਿ ਪਾਪਂ ਕृਤਂਕਿਂਚਿਤ੍ਕਰ੍ਮ ਵਾ ਨਿਨ੍ਦਿਤਂ ਕ੍ਵਚਿਤ੍। ਦ੍ਰੌਪਦ੍ਯਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੇष੍ਵੇਵ ਧਰ੍ਮਃ ਸੁਚਰਿਤੋ ਮਹਾਨ੍
ਦ੍ਰੌਪਦੀ ਨੇ ਕਦੇ ਕੋਈ ਪਾਪ ਜਾਂ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚ ਉਸ ਦਾ ਵੱਡਾ ਧਰਮ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਾਂ ਜਹਾਰ ਬਲਾਦ੍ਰਾਜਾ ਮੂਢਬੁਦ੍ਧਿਰ੍ਜਯਦ੍ਰਥਃ। ਤਸ੍ਯਾਃ ਸਂਹਰਣਾਤ੍ਪਾਪਃ ਸ਼ਿਰਸਃ ਕੇਸ਼ਵਾਪਨਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ ਮੂਰਖ ਰਾਜਾ ਜਯਦ੍ਰਥ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਬਰਦਸਤੀ ਚੁੱਕ ਲਿਆ; ਉਸ ਪਾਪ ਲਈ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਮੂੰਡਿਆ ਗਿਆ।
ਪਰਾਜਯਂ ਚ ਸਂਗ੍ਰਾਮੇ ਸਸਹਾਃ ਸਮਾਪ੍ਤਵਾਨ੍। ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹृਤਾ ਤਥਾऽਸ੍ਮਾਭਿਰ੍ਹਤ੍ਵਾ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਧਵਂ ਬਲਮ੍
ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹ ਹਾਰ ਸਹਿ ਲਈ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆ ਕੇ ਸਿੰਧੂ ਦੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤਦ੍ਦਾਰਹਰਣਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਸ੍ਮਾਭਿਰਵਿਤਰ੍ਕਿਤਮ੍। ਦੁਃਖਸ਼੍ਚਾਯਂ ਵਨੇ ਵਾਸੋ ਮृਗਯਾਯਾਂ ਚ ਜੀਵਿਕਾ
ਇਹ ਵਹੁਟੀ ਦੀ ਚੋਰੀ ਅਚਾਨਕ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਈ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦਾ ਦੁੱਖ ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਕੇ ਜੀਵਨ ਗੁਜ਼ਾਰ ਰਹੇ ਹਾਂ।
ਹਿਂਸਾ ਚ ਮृਗਜਾਤੀਨਾਂ ਵਨੌਕੋਭਿਰ੍ਵਨੌਕਸਾਮ੍। ਜ੍ਞਾਤਿਭਿਰ੍ਵਿਪ੍ਰਵਾਸਸ਼੍ਚ ਮਿਥ੍ਯਾਵ੍ਯਵਸਿਤੈਰਿਯਮ੍
ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਲੋਂ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਹਿੰਸਾ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਾ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਗਲਤ ਫੈਸਲੇ ਕਰਕੇ ਹੋਇਆ।
ਅਸ੍ਤਿ ਨੂਨਂ ਮਯਾ ਕਸ਼੍ਚਿਦਲ੍ਪਭਾਗ੍ਯਤਰੋ ਨਰਃ। ਭਵਤਾ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵੋ ਵਾ ਸ਼੍ਰੁਤਪੂਰ੍ਵੋऽਪਿ ਵਾ ਕ੍ਵਚਿਤ੍
ਨਿਸਚਿਤ ਹੀ, ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਸਮਾਨਸੁਭਾਗਾ ਕੋਈ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂ ਸੁਣਿਆ ਹੈ?
ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਮਪ੍ਰਤਿਮਂ ਦੁਃਖਂ ਰਾਮੇਣ ਭਰਤਰ੍षਭ। ਰਕ੍ਸ਼ਸਾ ਜਾਨਕੀ ਤਸ੍ਯ ਹृਤਾ ਭਾਰ੍ਯਾ ਬਲੀਯਸਾ
ਹੇ ਭਾਰਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੇਰ, ਰਾਮ ਨੇ ਵੀ ਅਦਭੁਤ ਦੁੱਖ ਸਹਿਆ, ਜਦ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਜਾਨਕੀ ਨੂੰ ਇਕ ਤਾਕਤਵਰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੇ ਚੁੱਕ ਲਿਆ ਸੀ।
ਆਸ਼੍ਰਮਾਦ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਸੇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਰਾਵਣੇਨ ਦੁਰਾਤ੍ਮਨਾ। ਮਾਯਾਮਾਸ੍ਥਾਯ ਤਰਸਾ ਹਤ੍ਵਾ ਗृਧ੍ਰਂ ਜਟਾਯੁषਮ੍
ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ, ਰਾਖਸਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਰਾਵਣ ਨੇ, ਜੋ ਮੰਦ-ਮਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਮਾਇਆ ਅਤੇ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਜਟਾਯੂ ਗਿੱਧ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਜਹਾਰ ਤਾਂ ਰਾਮਃ ਸੁਗ੍ਰੀਵਬਲਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਬਦ੍ਧ੍ਵਾ ਸੇਤੁਂ ਸਮੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਦਗ੍ਧ੍ਵਾ ਲਙ੍ਕਾਂ ਸ਼ਿਤੈਃ ਸ਼ਰੈਃ
ਰਾਮ ਨੇ ਸੁਗਰੀਵ ਦੀ ਫੌਜ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ, ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਪੁਲ ਬਣਾਇਆ, ਲੰਕਾ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾੜ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ।