ਸਾ ਕਨ੍ਯਾ ਦੁਹਿਤਾ ਤਸ੍ਯਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਸਗਨ੍ਧਿਨੀ। ਰਾਜ੍ਞਾ ਦਤ੍ਤਾ ਚ ਦਾਸ਼ਾਯ ਕਨ੍ਯੇਯਂ ਤੇ ਭਵਤ੍ਵਿਤਿ
ਮਛਲੀ ਦੀ ਧੀ, ਜੋ ਮਛਲੀ ਵਾਂਗ ਸੁਗੰਧੀ ਸੀ, ਰਾਜਾ ਨੇ ਦਾਸਾ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਇਹ ਕੁੜੀ ਹੁਣ ਤੇਰੀ ਹੋਵੇ।'
ਰੂਪਸਤ੍ਵਸਮਾਯੁਕ੍ਤਾ ਸਰ੍ਵੈਃ ਸਮੁਦਿਤਾ ਗੁਣੈਃ। ਸਾ ਤੁ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਨਾਮ ਮਤ੍ਸ੍ਯਘਾਤ੍ਯਭਿਸਂਸ਼੍ਰਯਾਤ੍
ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਚਰਿਤਰ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ; ਮਛਲੀ ਫੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।
ਆਸੀਤ੍ਸਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਗਨ੍ਧੈਵ ਕਂਚਿਤ੍ਕਾਲਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤਾ। ਸ਼ੁਸ਼੍ਰੂषਾਰ੍ਥਂ ਪਿਤੁਰ੍ਨਾਵਂ ਵਾਹਯਨ੍ਤੀਂ ਜਲੇ ਚ ਤਾਮ੍
ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਮਛਲੀ ਦੀ ਵਾਂਗ ਸੁਗੰਧੀ ਰਹੀ; ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ, ਉਹ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਨਾਵ ਚਲਾਉਂਦੀ ਸੀ।
ਤੀਰ੍ਥਯਾਤ੍ਰਾਂ ਪਰਿਕ੍ਰਾਮਨ੍ਨਪਸ਼੍ਯਦ੍ਵੈ ਪਰਾਸ਼ਰਃ। ਅਤੀਵ ਰੂਪਸਂਪਨ੍ਨਾਂ ਸਿਦ੍ਧਾਨਾਮਪਿ ਕਾਙ੍ਕ੍ਸ਼ਿਤਾਮ੍
ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਪਰਾਸ਼ਰ ਨੇ ਪਾਣੀ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ—ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਸੀ, ਸਿੱਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਚਾਹੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।
ਦृष੍ਟ੍ਵੈਵ ਸ ਚ ਤਾਂ ਧੀਮਾਂਸ਼੍ਚਕਮੇ ਚਾਰੁਹਾਸਿਨੀਮ੍। ਦਿਵ੍ਯਾਂ ਤਾਂ ਵਾਸਵੀਂ ਕਨ੍ਯਾਂ ਰਮ੍ਭੋਰੂਂ ਮੁਨਿਪੁਙ੍ਗਵਃ
ਉਸ ਗਿਆਨੀ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਸੁੰਦਰ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਵਾਸਵੀ ਦੀ ਉਹ ਦਿਵ੍ਯਾ ਧੀ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਤੰਗਾਂ ਕੇਲੇ ਦੇ ਡੰਡੇ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਚਾਹ ਲਿਆ।
ਸਂਭਵਂ ਚਿਨ੍ਤਯਿਤ੍ਵਾ ਤਾਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚ ਸ਼ਕ੍ਤਿਜਃ। ਕ੍ਵ ਕਰ੍ਣਧਾਰੋ ਨੌਰ੍ਯੇਨ ਨੀਯਤੇ ਬ੍ਰੂਹਿ ਭਾਮਿਨਿ
ਉਸ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਕੇ ਤੇ ਪਛਾਣ ਕੇ, ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਬੋਲੇ: 'ਸੋਹਣੀਏ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਇਹ ਨੌਕਾ ਕੌਣ ਚਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਨੌਕਾ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ?'
ਅਨਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਦਾਸ਼ਸ੍ਯ ਸੁਤਾ ਤਤ੍ਪ੍ਰਿਯਕਾਮ੍ਯਯਾ। ਸਹਸ੍ਰਜਨਸਂਪਨ੍ਨਾ ਨੌਰ੍ਮਯਾ ਵਾਹ੍ਯਤੇ ਦ੍ਵਿਜ
'ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ, ਇਹ ਨੌਕਾ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਮੈਂ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਨੌਕਾ ਚਲਾਕ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਈ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ। ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।'
ਸ਼ੋਭਨਂ ਵਾਸਵਿ ਸ਼ੁਭੇ ਕਿਂ ਚਿਰਾਯਸਿ ਵਾਹ੍ਯਤਾਮ੍। ਕਲਸ਼ਂ ਭਵਿਤਾ ਭਦ੍ਰੇ ਸਹਸ੍ਰਾਰ੍ਧੇਨ ਸਂਮਿਤਮ੍
'ਵਾਸਵੀਏ, ਸੋਹਣੀਏ, ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਦੇਰੀ ਕਰਦੀ ਹੈਂ? ਨੌਕਾ ਚਲਾਈ ਜਾਵੇ। ਭਲੇ, ਕਿਰਾਇਆ ਇੱਕ ਘੜਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰ ਸਿੱਕਿਆਂ ਦਾ ਅੱਧਾ ਭਰਿਆ ਹੋਵੇ।'
ਮਤ੍ਸ੍ਯਗਨ੍ਧਾ ਤਥੇਤ੍ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਨਾਵਂ ਵਾਹਯਤਾਂ ਜਲੇ
ਮਤਸਯਗੰਧਾ ਨੇ 'ਠੀਕ ਹੈ' ਕਹਿ ਕੇ ਨੌਕਾ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਚਲਾਉਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਵੀਕ੍ਸ਼ਮਾਣਂ ਮੁਨਿਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰੋਵਾਚੇਦਂ ਵਚਸ੍ਤਦਾ। ਮਤ੍ਸ੍ਯਗਨ੍ਧੇਤਿ ਮਾਮਾਹੁਰ੍ਦਾਸ਼ਰਾਜਸੁਤਾਂ ਜਨਾਃ
ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵੱਲ ਤੱਕਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਬੋਲੀ: 'ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਮਤਸਯਗੰਧਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਨੌਕਾ ਚਲਾਕ ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ ਹਾਂ।'
ਦਿਵ੍ਯਜ੍ਞਾਨੇਨ ਦृष੍ਟਂ ਹਿ ਦृष੍ਟਮਾਤ੍ਰੇਣ ਤੇ ਵਪੁਃ
ਤੇਰੀ ਸੂਰਤ ਮੈਂ ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਵੇਖੀ, ਤੁਰੰਤ ਪਛਾਣ ਲਈ।
ਪ੍ਰਣਯਗ੍ਰਹਣਾਰ੍ਥਾਯ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯੇਵ ਵਾਸਵਿ ਤਚ੍ਛृਣੁ। ਬਰ੍ਹਿषਦ ਇਤਿ ਖ੍ਯਾਤਾਃ ਪਿਤਰਃ ਸੋਮਪਾਸ੍ਤੁਤੇ
'ਪਿਆਰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਵਾਸਵੀਏ, ਸੁਣ: ਬਰਹਿਸ਼ਦ ਨਾਮ ਦੇ ਪਿਤਰ, ਜੋ ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹਨ।'
ਤੇषਾਂ ਤ੍ਵਂ ਮਾਨਸੀ ਕਨ੍ਯਾ ਅਚ੍ਛੋਦਾ ਨਾਮ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਾ। ਅਚ੍ਛੋਦਂ ਨਾਮ ਤਦ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਸਰੋ ਯਸ੍ਮਾਤ੍ਸਮੁਤ੍ਥਿਤਮ੍
'ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਨੋਂ ਜਨਮੀ ਧੀ ਹੈਂ, ਅਚੋਦਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ। ਤੂੰ ਉਸ ਦਿਵ੍ਯਾ ਸਰੋਵਰ, ਅਚੋਦਾ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈਂ।'
ਤ੍ਵਯਾ ਨ ਦृष੍ਟਪੂਰ੍ਵਾਸ੍ਤੁ ਪਿਤਰਸ੍ਤੇ ਕਦਾਚਨ। ਸਂਭੂਤਾ ਮਨਸਾ ਤੇषਾਂ ਪਿਤॄਨ੍ਸ੍ਵਾਨ੍ਨਾਭਿਜਾਨਤੀ
'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ।'
ਸਾ ਤ੍ਵਨ੍ਯਂ ਪਿਤਰਂ ਵਵ੍ਰੇ ਸ੍ਵਾਨਤਿਕ੍ਰਮ੍ਯ ਤਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍। ਨਾਮ੍ਨਾ ਵਸੁਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਂ ਮਨੁਪੁਤ੍ਰਂ ਦਿਵਿ ਸ੍ਥਿਤਮ੍
'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਹੋਰ ਪਿਤਾ ਚੁਣ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਸੁ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।'
ਅਦ੍ਰਿਕਾऽਪ੍ਸਰਸਾ ਯੁਕ੍ਤਂ ਵਿਮਾਨੇ ਦਿਵਿ ਵਿष੍ਠਿਤਮ੍। ਸਾ ਤੇਨ ਵ੍ਯਭਿਚਾਰੇਣ ਮਨਸਾ ਕਾਮਚਾਰਿਣੀ
'ਉਹ ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਅਪਸਰਾ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵਿਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਮਨ ਦੇ ਭਟਕਣ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਐਸਾ ਕਰ ਬੈਠੀ।'
ਪਿਤਰਂ ਪ੍ਰਾਰ੍ਥਯਿਤ੍ਵਾऽਨ੍ਯਂ ਯੋਗਾਦ੍ਭष੍ਟਾ ਪਪਾਤ ਸਾ। ਅਪਸ਼੍ਯਤ੍ਪਤਮਾਨਾ ਸਾ ਵਿਮਾਨਤ੍ਰਯਮਨ੍ਤਿਕਾਤ੍
'ਹੋਰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਯੋਗ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਡਿੱਗਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੇ ਨੇੜੇ ਤਿੰਨ ਵਿਮਾਨ ਵੇਖੇ।'
ਤ੍ਰਸਰੇਣੁਪ੍ਰਮਾਣਾਂਸ੍ਤਾਂਸ੍ਤਤ੍ਰਾਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸ੍ਵਕਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍। ਸੁਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਾਨਪਰਿਵ੍ਯਕ੍ਤਾਨਙ੍ਗੈਰਙ੍ਗੇष੍ਵਿਵਾਹਿਤਾਨ੍
'ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਧੂੜ ਦੇ ਕਣਾਂ ਵਰਗਾ ਛੋਟਾ, ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਤੇ ਅਸਪਸ਼ਟ, ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਅੰਗ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਵੇਖਿਆ।'
ਤਾਤੇਤਿ ਤਾਨੁਵਾਚਾਰ੍ਤਾ ਪਤਨ੍ਤੀ ਸਾ ਹ੍ਯਧੋਮੁਖੀ। ਤੈਰੁਕ੍ਤਾ ਸਾ ਤੁ ਮਾਭੈषੀਸ੍ਤੇਨ ਸਾ ਸਂਸ੍ਥਿਤਾ ਦਿਵਿ
'ਡਿੱਗਦੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਦੁਖੀ ਹੋ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਪਿਤਾ!' ਕਹਿ ਬੁਲਾਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਡਰੋ ਨਾ', ਤੇ ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿ ਗਈ।'
ਤਤਃ ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮਾਸ ਸ੍ਵਾਨ੍ਪਿਤॄਨ੍ਦੀਨਯਾ ਗਿਰਾ। ਤਾਮੂਚੁਃ ਪਿਤਰਃ ਕਨ੍ਯਾਂ ਭ੍ਰੈष੍ਟਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਾਤ੍
'ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਿਮਰ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣ ਲੱਗੀ। ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਭਟਕਣ ਕਰਕੇ ਰਾਜ ਗੁਆ ਲਿਆ।'
ਭ੍ਰष੍ਟੈਸ਼੍ਵਰ੍ਯਾ ਸ੍ਵਦੋषੇਣ ਪਤਸਿ ਤ੍ਵਂ ਸ਼ੁਚਿਸ੍ਮਿਤੇ। ਯੈਰਾਰਭਨ੍ਤੇ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਸ਼ਰੀਰੈਰਿਹ ਦੇਵਤਾਃ
'ਸੋਹਣੀ ਮੁਸਕਾਨ ਵਾਲੀਏ, ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ ਤੂੰ ਰਾਜ ਗੁਆ ਕੇ ਡਿੱਗ ਰਹੀ ਹੈਂ। ਇੱਥੇ ਦੇਵਤੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।'
ਤੈਰੇਵ ਤਤ੍ਕਰ੍ਮਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਸ੍ਮ ਦੇਵਤਾਃ। ਮਨੁष੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਨ੍ਯਦੇਹੇਨ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭਮਿਤਿ ਸ੍ਥਿਤਿਃ
'ਉਹੀ ਸਰੀਰ ਨਾਲ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਮਨੁੱਖ ਹੋਰ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਚੰਗਾ ਜਾਂ ਮਾੜਾ ਭੋਗਦੇ ਹਨ — ਇਹੀ ਰੀਤ ਹੈ।'
ਸਦ੍ਯਃ ਫਲਨ੍ਤਿ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਦੇਵਤ੍ਵੇ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯ ਮਾਨੁषੇ। ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤ੍ਵਂ ਪਤਸੇ ਪੁਤ੍ਰਿ ਪ੍ਰੇਤ੍ਯਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਫਲਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਫਲ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਧੀਏ, ਤੂੰ ਡਿੱਗ ਜਾਵੇਂਗੀ ਤੇ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣਾ ਫਲ ਪਾਵੇਂਗੀ।
ਪਿਤृਹੀਨਾ ਤੁ ਕਨ੍ਯਾ ਤ੍ਵਂ ਵਸੋਰ੍ਹਿ ਤ੍ਵਂ ਸੁਤਾ ਮਤਾ। ਮਤ੍ਸ੍ਯਯੋਨੌ ਸਮੁਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਸੁਤਾਰਾਜ੍ਞੋ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਕੁੜੀ ਹੈਂ, ਤੇ ਵਸੂ ਦੀ ਧੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ। ਮੱਛੀ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਤੂੰ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ ਬਣੇਗੀ।
ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਮਤ੍ਸ੍ਯਰੂਪਾऽਭੂਦ੍ਗਙ੍ਗਾਯਮਨੁਸਙ੍ਗਮੇ। ਪਰਾਸ਼ਰਸ੍ਯ ਦਾਯਾਦਂ ਤ੍ਵਂ ਪੁਤ੍ਰਂ ਜਨਯਿष੍ਯਸਿ
ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਮੱਛੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਸੀ। ਤੂੰ ਪਰਾਸ਼ਰ ਲਈ ਪੁੱਤਰ ਜਣੇਗੀ, ਜੋ ਉਸ ਦਾ ਵਾਰਸ ਹੋਵੇਗਾ।
ਯੋ ਵੇਦਮੇਕਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਰ੍षਿਸ਼੍ਚਤੁਰ੍ਧਾ ਵਿਬਜਿष੍ਯਤਿ। ਮਹਾਭਿषਕ੍ਸੁਤਸ੍ਯੈਵ ਸ਼ਨ੍ਤਨੋਃ ਕੀਰ੍ਤਿਵਰ੍ਧਨਮ੍
ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਰਿਸ਼ੀ ਇਕ ਵੈਦ ਨੂੰ ਚਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿਚ ਵੰਡੇਗਾ। ਮਹਾਨ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤਨੂ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਏਗਾ।
ਜ੍ਯੇष੍ਠਂ ਚਿਤ੍ਰਾਙ੍ਗਦਂ ਵੀਰਂ ਚਿਤ੍ਰਵੀਰਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਰੁਤਮ੍। ਏਤਾਨ੍ਸੂਤ੍ਵਾ ਸੁਪੁਤ੍ਰਾਂਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪੁਨਰੇਵ ਗਮਿष੍ਯਸਿ
ਤੂੰ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਚਿਤਰਾਂਗਦ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਚਿਤਰਵੀਰਯਾ ਨੂੰ ਜਣੇਗੀ। ਇਹ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਜਣ ਕੇ, ਤੂੰ ਫਿਰ ਚਲੀ ਜਾਵੇਂਗੀ।
ਵ੍ਯਤਿਕ੍ਰਮਾਤ੍ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਪ੍ਰਾਪ੍ਸ੍ਯਸੇ ਜਨ੍ਮ ਕੁਤ੍ਸਿਤਮ੍। ਅਸ੍ਯੈਵ ਰਾਜ੍ਞਸ੍ਤ੍ਵਂ ਕਨ੍ਯਾ ਹ੍ਯਦ੍ਰਿਕਾਯਾਂ ਭਵਿष੍ਯਸਿ
ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਕੇ, ਤੂੰ ਨਿਮਨ ਜਨਮ ਪਾਵੇਂਗੀ। ਤੂੰ ਇਸ ਰਾਜੇ ਦੀ ਧੀ, ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣੀ ਹੈ।
ਅष੍ਟਾਵਿਂਸ਼ੇ ਭਵਿਤ੍ਰੀ ਤ੍ਵਂ ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਮਤ੍ਸ੍ਯਯੋਨਿਜਾ। ਏਵਮੁਕ੍ਤਾ ਪੁਰਾ ਤੈਸ੍ਤ੍ਵਂ ਜਾਤਾ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਸ਼ੁਭਾ
ਅਠਾਈਂ ਦਵਾਪਰ ਵਿਚ, ਤੂੰ ਮੱਛੀ ਦੀ ਕੋਖ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣੀ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿਚ ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤੇ ਤੂੰ ਸ਼ੁਭ ਸਤ੍ਯਵਤੀ ਵਜੋਂ ਜਨਮੀ।
ਅਦ੍ਰਿਕੇਤ੍ਯਭਿਵਿਖ੍ਯਾਤਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਸ਼ਾਪਾਦ੍ਵਰਾਪ੍ਸਰਾ। ਮੀਨਭਾਵਮਨੁਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾ ਤ੍ਵਂ ਜਨਿਤ੍ਵਾ ਗਤਾ ਦਿਵਮ੍
ਅਦ੍ਰਿਕਾ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਨਾਲ ਅਪਸਰਾ ਸੀ, ਮੱਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਜਨਮ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਸਵਰਗ ਚਲੀ ਗਈ।