ਪੁਰਾ ਹਿ ਮਨ੍ਤ੍ਰਾਹੁਤਿਪੂਜਿਤਾਯਾਂ ਹੁਤਾਗ੍ਨਿਵੇਦ੍ਯਾਂ ਬਲਿਭੁਙ੍ਗਿਲੀਯਤੇ। ਸ਼੍ਰੁਤਿਂ ਚ ਸਮ੍ਯਕ੍ਪ੍ਰਸृਤਾਂ ਮਹਾਧ੍ਵਰੇ ਗ੍ਰਾਮ੍ਯੋ ਜਨੋ ਯਦ੍ਵਦਸੌ ਨ ਨਾਸ਼ਯੇਤ੍
ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਯਜਨਾ ਦੀ ਅੱਗ ਨੂੰ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਤਦ ਯਜਨਾ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਸਹੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਸੀ। ਵੱਡੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਉਚਾਰਣ ਨੂੰ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਰੋਕਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ ਹੈ।
ਮਾ ਵਃ ਪ੍ਰਿਯਾਯਾਃ ਸੁਨਸਂ ਸੁਲੋਚਨਂ ਚਨ੍ਦ੍ਰਪ੍ਰਭਾਚ੍ਛਂ ਵਦਨਂ ਪ੍ਰਸਨ੍ਨਮ੍। ਸ੍ਪृਸ਼੍ਯਾਚ੍ਛੁਭਂ ਕਸ਼੍ਚਿਦਕृਤ੍ਯਕਾਰੀ ਸ਼੍ਵਾ ਵੈ ਪੁਰੋਡਾਸ਼ਮਿਵਾਧ੍ਵਰਸ੍ਥਮ੍
ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਕੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਪਿਆਰੀ ਦੀ ਸੋਹਣੀ ਨੱਕ, ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ, ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਿਹਰਾ ਜਾਂ ਖੁਸ਼ਮਿਜਾਜ਼ ਮੁਖੜਾ ਨਾ ਛੂਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਕੁੱਤਾ ਯਜਨਾ ਦੇ ਵੇਦਿ ਉੱਤੇ ਰੱਖੀ ਪੂੜੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਛੂਹਦਾ।
ਏਤਾਨਿ ਵਰ੍ਤ੍ਮਾਨ੍ਯਨੁਯਾਤ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਮਾ ਵਃ ਕਾਲਃ ਕ੍ਸ਼ਿਪ੍ਰਮਿਹਾਤ੍ਯਗਾਦ੍ਵੈ
ਇਹ ਰਾਹਾਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪਕੜੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਮਾਂ ਇੱਥੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਚੁੱਕ ਨਾ ਜਾਵੇ।
ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਪ੍ਰਧਾਵਧ੍ਵਮਿਤੋ ਨਰੇਨ੍ਦ੍ਰਾ ਯਾਵਨ੍ਨ ਦੂਰਂ ਵ੍ਰਜਤੀਤਿ ਪਾਪਃ। ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਹਰਧ੍ਵਂ ਦ੍ਵਿषਤਾਂ ਸਕਾਸ਼ਾ- ਲ੍ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਮਿਵ ਸ੍ਵਾਂ ਦਯਿਤਾਂ ਨृਸਿਂਹਾਃ
ਮਹਾਰਾਜਾ, ਇੱਥੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜੋ, ਜਦ ਤੱਕ ਵੈਰੀ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਗਿਆ। ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਕੋਲੋਂ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਲਕshmi ਵਾਂਗ ਪਿੱਛੇ ਹਟੋ, ਸਿੰਘਾਂ ਵਾਂਗ।
ਭਦ੍ਰੇ ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਾਮ ਨਿਯਚ੍ਛ ਵਾਚਂ ਮਾऽਸ੍ਮਤ੍ਸਕਾਸ਼ੇ ਪਰੁषਾਣ੍ਯਵੋਚਃ। ਰਾਜਾਨੋ ਵਾ ਯਦਿ ਵਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾ ਬਲੇਨ ਮਤ੍ਤਾਃ ਪਞ੍ਚਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ
ਭਲੇ ਵਿਅਕਤੀ, ਵਾਪਸ ਮੁੜੋ ਤੇ ਆਪਣੀ ਬੋਲੀ ਰੋਕੋ; ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕੜ੍ਹੇ ਸ਼ਬਦ ਨਾ ਕਹੋ। ਰਾਜੇ ਜਾਂ ਰਾਜਪੁੱਤਰ, ਜੇਕਰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹੋ ਜਾਣ, ਉਹ ਅੰਤ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤਾਵਦੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਯਯੁਰ੍ਹਿ ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਤਾਨ੍ਯੇਵ ਵਰ੍ਤ੍ਮਾਨ੍ਯਨੁਵਰ੍ਤਮਾਨਾਃ। ਮੁਹੁਰ੍ਮੁਹੁਰ੍ਵ੍ਯਾਲਵਦੁਚ੍ਛ੍ਵਸਨ੍ਤੋ ਜ੍ਯਾਂ ਵਿਕ੍ਸ਼ਿਪਨ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਹਾਧਨੁਰ੍ਭ੍ਯਃ
ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ, ਉਹੀ ਰਾਹਾਂ ਉੱਤੇ। ਵਾਰ ਵਾਰ ਸੱਪਾਂ ਵਾਂਗ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹੋਏ, ਵੱਡੀਆਂ ਧਨੁਆਂ ਦੀ ਤੰਦ ਖਿੱਚਦੇ ਹੋਏ।
ਤਤੋऽਪਸ਼੍ਯਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸੈਨ੍ਯਸ੍ਯ ਰੇਣੁ- ਮੁਦ੍ਧੂਤਂ ਵੈ ਵਾਜਿਸ੍ਵੁਰਪ੍ਰਣੁਨ੍ਨਮ੍। ਪਦਾਤੀਨਾਂ ਮਧ੍ਯਗਤਂ ਚ ਧੌਮ੍ਯਂ ਵਿਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤਂ ਭੀਮ ਪਾਰ੍ਥੇਤ੍ਯਭੀਕ੍ਸ਼੍ਣਮ੍
ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਫੌਜ ਦੀ ਧੂੜ ਵੇਖੀ, ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਦੌੜ ਨਾਲ ਉੱਡ ਰਹੀ ਸੀ। ਪੈਦਲ ਸੈਨਿਕਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਧੌਮਯਾ ਸੀ, ਜੋ ਵਾਰ ਵਾਰ 'ਭੀਮਾ! ਪਾਰਥ!' ਚੀਕ ਰਿਹਾ ਸੀ।
ਤੇ ਸਾਨ੍ਤ੍ਵ੍ਯ ਧੌਮ੍ਯਂ ਪਰਿਦੀਨਸਤ੍ਵਾਃ ਸੁਖਂ ਭਵਾਨੇਤ੍ਵਿਤਿ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰਾਃ। ਸ਼੍ਯੇਨਾ ਯਥੈਵਾਮਿषਸਂਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਾ ਜਵੇਨ ਤਤ੍ਸੈਨ੍ਯਮਥਾਭ੍ਯਧਾਵਨ੍
ਰਾਜਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਧੌਮਯਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਦੁਖੀ ਸੀ, ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੁਸੀਂ ਚੰਗੇ ਰਹੋ।' ਫਿਰ ਉਹ ਮਾਸ ਵਾਂਗ ਖਿੱਚੇ ਹੋਏ ਬਾਜਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਸ ਫੌਜ ਵੱਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੌੜੇ।
ਤੇषਾਂ ਮਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋਪਮਵਿਕ੍ਰਮਾਣਾਂ ਸਂਰਬ੍ਧਾਨਾਂ ਧਰ੍षਣਾਦ੍ਯਾਜ੍ਞਸੇਨ੍ਯਾਃ। ਕ੍ਰੋਧਃ ਪ੍ਰਜਜ੍ਵਾਲ ਜਯਦ੍ਰਥਂ ਚ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਤਸ੍ਯ ਰਥੇ ਸ੍ਥਿਤਾਂ ਚ
ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਇੰਦਰ ਵਰਗੀ ਸੀ, ਜੋ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਹਿੰਮਤ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਗੁੱਸਾ ਭੜਕ ਉਠਿਆ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦ ਜਯਦਰਥ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨਾਲ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ।
ਪ੍ਰਚੁਕ੍ਰੁਸ਼ੁਸ਼੍ਚਾਪ੍ਯਥ ਸਿਨ੍ਧੁਰਾਜਂ ਵृਕੋਦਰਸ਼੍ਚੈਵ ਧਨਂਜਯਸ਼੍ਚ। ਯਮੌ ਚ ਰਾਜਾ ਚ ਮਹਾਧਨੁਰ੍ਧਰਾ- ਸ੍ਤਤੋ ਦਿਸ਼ਃ ਸਂਮੁਮੁਹੁਃ ਪਰੇषਾਮ੍
ਫਿਰ ਭੀਮਸੇਨ, ਧਨੰਜਯ, ਦੋ ਯਮਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਰਾਜਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਧਨੁਆਂ ਵਾਲੇ, ਸਿੰਧੂ ਰਾਜਾ ਉੱਤੇ ਚੀਕ ਪਏ; ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿਚ ਹਲਚਲ ਪੈ ਗਈ।
ਤਤੋ ਘੋਰਤਰਃ ਸ਼ਬ੍ਦੋ ਵਨੇ ਸਮਭਵਤ੍ਤਦਾ। ਭੀਮਸੇਨਾਰ੍ਜੁਨੌ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਿਯਣਾਮਮਰ੍षਿਣਾਮ੍
ਫਿਰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਡਰਾਉਣਾ ਸ਼ੋਰ ਹੋਇਆ, ਜਦ ਭੀਮਸੇਨ ਤੇ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਖਸ਼ਤਰੀਆਂ ਨੇ ਵੇਖਿਆ।
ਤੇषਾਂ ਧ੍ਵਜਾਗ੍ਰਾਣ੍ਯਭਿਵੀਕ੍ਸ਼੍ਯ ਰਾਜਾ ਸ੍ਵਯਂਦੁਰਾਤ੍ਮਾ ਕੁਰੁਪੁਙ੍ਗਵਾਨਾਮ੍। ਜਯਦ੍ਰਥੋ ਯਾਜ੍ਞਸੇਨੀਮੁਵਾਚ ਰਥੇ ਸ੍ਥਿਤਾਂ ਭਾਨੁਮਤੀਂ ਹਤੌਜਾਃ
ਕੁਰੂਆਂ ਦੇ ਚੋਟੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਝੰਡੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਜਯਦਰਥ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਦਾ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਯਜਨਸੇਨੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੀ, ਤੇ ਜਿਸਦੀ ਤਾਕਤ ਥੱਕ ਚੁੱਕੀ ਸੀ, ਅਖਿਆ।
ਆਯਾਨ੍ਤੀਮੇ ਪਞ੍ਚਰਥਾ ਮਹਾਨ੍ਤੋ ਮਨ੍ਯੇ ਚ ਕृष੍ਣੇ ਪਤਯਸ੍ਤਵੈਤੇ। ਸਾ ਜਾਨਤੀ ਖ੍ਯਾਪਯ ਨਃ ਸੁਕੇਸ਼ਿ ਪਰਂਪਰਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਰਥਸ੍ਥਮ੍
ਇਹ ਪੰਜ ਵੱਡੇ ਰਥ ਆ ਰਹੇ ਹਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ; ਮੈਂ ਸਮਝਦਾ ਹਾਂ ਇਹ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਹਨ। ਸੁਕੇਸ਼ੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਦੱਸ, ਜੋ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਹਨ।
ਕਿਂ ਤੇ ਜ੍ਞਾਤੈਰ੍ਮੂਢ ਮਹਾਧਨੁਰ੍ਧਰੈ- ਰਨਾਯੁष੍ਯਂ ਕਰ੍ਮ ਕੁਤ੍ਵਾऽਤਿਘੋਰਮ੍। ਏਤੇ ਵੀਰਾਃ ਪਤਯੋ ਮੇ ਸਮੇਤਾ ਨ ਵਃ ਸ਼ੇषਃ ਕਸ਼੍ਚਿਦਿਹਾਸ੍ਤਿ ਯੁਦ੍ਧੇ
ਮੂਰਖ, ਵੱਡੀਆਂ ਧਨੁਆਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਕੀ ਲਾਭ? ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਖਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਇੰਨਾ ਡਰਾਉਣਾ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਇਹ ਵਿਰ, ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ; ਇਸ ਲੜਾਈ ਵਿਚ ਤੁਹਾਡਾ ਕੋਈ ਵੀ ਬਚਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।
ਆਖ੍ਯਾਤਵ੍ਯਂ ਤ੍ਵੇਵ ਸਰ੍ਵਂ ਮੁਮੂਰ੍षੋ- ਰ੍ਮਯਾ ਤੁਭ੍ਯਂ ਪृष੍ਟਯਾ ਧਰ੍ਮ ਏषਃ। ਨ ਮੇ ਵ੍ਯਥਾ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਤ੍ਵਦ੍ਭਯਂ ਵਾ ਸਂਪਸ਼੍ਯਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਸਾਨੁਜਂ ਧਰ੍ਮਰਾਜਮ੍
ਫਿਰ ਵੀ, ਤੂੰ ਪੁੱਛੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੌਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਡਰ ਜਾਂ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਧਰਮਰਾਜ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ ਧ੍ਵਜਾਗ੍ਰੇ ਨਦਤੋ ਮृਦਙ੍ਗੌ ਨਨ੍ਦੋਪਨਨ੍ਦੌ ਮਧੁਰੌ ਸੁਯੁਕ੍ਤੌ। ਏਨਂ ਸ੍ਵਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਜ੍ਞਂ ਸਦਾ ਜਨਾਃ ਕृਤ੍ਯਵਨ੍ਤੋऽਨੁਯਾਨ੍ਤਿ
ਜਿਸਦੇ ਝੰਡੇ ਉੱਤੇ ਨਾਦ ਕਰਦੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਨੰਦ ਤੇ ਉਪਨੰਦ, ਮਿੱਠੇ ਤੇ ਸੁਰ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਧਰਮ ਤੇ ਧਨ ਦੇ ਮਤਲਬ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਕਰਤਵਿਆਂ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਪਿਛਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯ ਏष ਜਾਮ੍ਬੂਨਦਸ਼ੁਦ੍ਧਗੌਰਃ। ਪ੍ਰਚਣ੍ਡਘੋਣਸ੍ਤਨੁਰਾਯਤਾਕ੍ਸ਼ਃ। ਏਤਂ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰੇष੍ਠਤਮਂ ਵਦਨ੍ਤਿ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਂ ਧਰ੍ਮਸੁਤਂ ਪਤਿਂ ਮੇ
ਜੋ ਪੂਰੇ ਜਾਮਬੂਨਾਦ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਸੁਨਹਿਰਾ ਹੈ, ਤੇਜ਼ ਚਿਹਰਾ, ਪਤਲਾ ਸਰੀਰ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਕੁਰੂਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ, ਧਰਮ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਪ੍ਯੇष ਸ਼ਤ੍ਰੋਃ ਸ਼ਰਣਾਗਤਸ੍ਯ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਧਰ੍ਮਚਾਰੀ ਨृਵੀਰਃ। ਪਰੈਹ੍ਯੇਨਂ ਮੂਢ ਜਵੇਨ ਭੂਤਯੇ ਤ੍ਵਮਾਤ੍ਮਨਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਜਲਿਰ੍ਨ੍ਯਸ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਃ
ਇਹ ਧਰਮਵਾਨ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਵਾਲਾ ਰਾਜਾ, ਜੇ ਵੈਰੀ ਵੀ ਆਸਰਾ ਲਵੇ, ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦੇਵੇ। ਮੂਰਖ, ਆਪਣੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਉਸ ਕੋਲ ਜਾ।
ਅਥਾਪ੍ਯੇਨਂ ਪਸ਼੍ਯਸਿ ਯਂ ਰਥਸ੍ਯਂ ਮਹਾਭੁਜਂ ਸਾਲਮਿਵ ਪ੍ਰਵृਦ੍ਧਮ੍। ਸਂਦष੍ਟੌष੍ਠਂ ਭ੍ਰੁਕੁਟੀਸਂਹਤਭ੍ਰੁਵਂ ਵृਕੋਦਰੋ ਨਾਮ ਪਤਿਰ੍ਮਮੈषਃ
ਹੁਣ ਤੂੰ ਜੋ ਰਥ 'ਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਾਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡੇ ਹਨ, ਤੇ ਉਹ ਵੱਡੇ ਸਾਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਹੋਠ ਕਸੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਭੁੰਵਾਂ ਚੜ੍ਹੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ—ਇਹ ਵ੍ਰਿਕੋਦਰ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ।
ਆਜਾਨੇਯਾ ਬਲਿਨਃ ਸਾਧੁਦਾਨ੍ਤਾ ਮਹਾਬਲਾਃ ਸ਼ੂਰਮੁਦਾਵਹਨ੍ਤਿ। ਏਤਸ੍ਯ ਕਰ੍ਮਾਣ੍ਯਤਿਮਾਨੁषਾਣਿ ਭੀਮੇਤਿ ਸ਼ਬ੍ਦੋऽਸ੍ਯ ਤਤਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਮ੍
ਇਸ ਸ਼ੂਰਵੀਰ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿਖੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਘੋੜੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦੇ ਕੰਮ ਆਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਭੀਮ ਦਾ ਨਾਮ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਗੂੰਜਦਾ ਹੈ।
ਨਾਸ੍ਯਾਪਰਾਦ੍ਧਾਃ ਸ਼ੇषਮਵਾਪ੍ਨੁਵਨ੍ਤਿ ਨਾਯਂ ਵੈਰਂ ਵਿਸ੍ਮਰਤੇ ਕਦਾਚਿਤ੍। ਵੈਰਸ੍ਯਾਨ੍ਤਂ ਸਂਵਿਧਾਯੋਪਯਾਤਿ ਪਸ਼੍ਚਾਚ੍ਛਾਨ੍ਤਿਂ ਨ ਚ ਤਤ੍ਤਪ੍ਯਤੀਵ
ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਬਚਦੇ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਦਾ। ਜਦੋਂ ਵੈਰ ਦਾ ਅੰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਦ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਫਿਰ ਕਦੇ ਪਛਤਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ।
ਧਨੁਰ੍ਧਰਾਗ੍ਰ੍ਯੋ ਧृਤਿਮਾਨ੍ਯਸ਼ਸ੍ਵੀ ਜਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰਿਯੋ ਵृਦ੍ਧਸੇਵੀ ਨृਵੀਰਃ। ਭ੍ਰਾਤਾ ਚ ਸ਼ਿष੍ਯਸ਼੍ਚ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਸ੍ਯ ਧਨਂਜਯੋ ਨਾਮ ਪਤਿਰ੍ਮਮੈषਃ
ਧਨੁਧਾਰੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦਿਲੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਮਸ਼ਹੂਰ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਰਵੀਰ—ਇਹ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦਾ ਭਰਾ ਤੇ ਚੇਲਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਨੰਜਯ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ।
ਯੋ ਵੈ ਨ ਕਾਮਾਨ੍ਨ ਭਯਾਨ੍ਨ ਲੋਭਾ- ਤ੍ਤ੍ਯਜੇਦ੍ਧਰ੍ਮਂ ਨ ਨृਸ਼ਂਸਂ ਚ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍। ਸ ਏष ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰਤੁਲ੍ਯਤੇਜਾਃ ਕੁਨ੍ਤੀਸੁਤਃ ਸ਼ਤ੍ਰੁਸਹਃ ਪ੍ਰਮਾਥੀ
ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਇੱਛਾ, ਡਰ ਜਾਂ ਲਾਲਚ ਕਰਕੇ ਧਰਮ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ, ਤੇ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਕਠੋਰਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਇਹ ਕੁੰਤੀ ਦਾ ਪੁੱਤ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੈ।
ਯਃ ਸਰ੍ਵਧਰ੍ਮਾਰ੍ਤਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਜ੍ਞੋ ਭਯਾਰ੍ਤਾਨਾਂ ਭਯਹਰ੍ਤਾ ਮਨੀषੀ। `ਬਨ੍ਧੁਪ੍ਰਿਯਃ ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਭृਤਾਂ ਵਰਿष੍ਠੋ ਮਹਾਹਵੇष੍ਵਪ੍ਰਤਿਵਾਰ੍ਯਵੀਰ੍ਯਃ
ਇਹ ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਡਰੇ ਹੋਏ ਦੀ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ, ਹਥਿਆਰ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਵੱਡੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਵਿਰਤਾ ਰੋਕੀ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੀ।
ਯਸ੍ਯੋਤ੍ਤਮਂ ਰੂਪਮਾਹੁਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਂ ਪਾਣ੍ਡਵਾਃ ਪਰਿਰਕ੍ਸ਼ਨ੍ਤਿ ਸਰ੍ਵੇ। ਪ੍ਰਾਣੈਰ੍ਗਰੀਯਾਂਸਮਨੁਵ੍ਰਤਂ ਵੈ ਸ ਏष ਵੀਰੋ ਨਕੁਲਃ ਪਤਿਰ੍ਮੇ
ਜਿਸ ਦੀ ਸੋਭਾ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਨਾਲ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਸੱਚੀ ਨਿਭਾਈ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਹੈ—ਇਹ ਨਕੁਲ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ।
ਯਃ ਖਙ੍ਗਯੋਧੀ ਲਘੁਚਿਤ੍ਰਹਸ੍ਤੋ ਮਹਾਂਸ਼੍ਚ ਧੀਮਾਨ੍ਸਹਦੇਵੋऽਦ੍ਵਿਤੀਯਃ। ਯਸ੍ਯਾਦ੍ਯਕਰ੍ਮ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸੇ ਮੂਢਸਤ੍ਵ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੋਰ੍ਵਾ ਦੈਤ੍ਯਸੇਨਾਸੁ ਸਙ੍ਖ੍ਯੇ
ਜੋ ਤਲਵਾਰ ਚਲਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ, ਤੇ ਹੱਥ ਚਲਾਕ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ—ਸਹਦੇਵ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੋਈ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ। ਅੱਜ ਤੂੰ ਇਸ ਦੇ ਕੰਮ ਵੇਖੇਗਾ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੈਤਿਆਂ ਦੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।
ਸ਼ੂਰਃ ਕृਤਾਸ੍ਤ੍ਰੋ ਮਤਿਮਾਨ੍ਮਨਸ੍ਵੀ ਪ੍ਰਿਯਂਕਰੋ ਧਰ੍ਮਸੁਤਸ੍ਯ ਰਾਜ੍ਞਃ। ਹੁਤਾਸ਼ਚਨ੍ਦ੍ਰਾਰ੍ਕਸਮਾਨਤੇਜਾ ਜਘਨ੍ਯਜਃ ਪਾਣ੍ਡਵਾਨਾਂ ਪ੍ਰਿਯਸ਼੍ਚ
ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀ ਕਲਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਦਿਲੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਧਰਮਰਾਜ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਦਾ ਪਿਆਰਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਚਮਕ ਅੱਗ, ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਤੇ ਸਭ ਦਾ ਪਿਆਰਾ।
ਬੁਦ੍ਧ੍ਯਾ ਸਮੋ ਯਸ੍ ਨਰੋ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਵਕ੍ਤਾ ਤਥਾ ਸਤ੍ਸੁ ਵਿਨਿਸ਼੍ਚਯਜ੍ਞਃ। ਸਏष ਸ਼ੂਰੋ ਨਿਤ੍ਯਮਮਰ੍षਣਸ਼੍ਚ ਧੀਮਾਨ੍ਪ੍ਰਾਜ੍ਞਃ ਸਹਦੇਵਃ ਪਤਿਰ੍ਮੇ
ਬੁਧੀ ਤੇ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਕੋਈ ਬਰਾਬਰੀ ਨਹੀਂ, ਚੰਗਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੱਚੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ। ਇਹ ਸਦਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ, ਧੀਰ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸਹਦੇਵ, ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਹੈ।
ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਪ੍ਰਵਿਸ਼ੇਦ੍ਧਵ੍ਯਵਾਹਂ ਨ ਤ੍ਵੇਵੈष ਵ੍ਯਾਹਰੇਦ੍ਧਰ੍ਮਬਾਹ੍ਯਮ੍। ਸਦਾ ਮਨਸ੍ਵੀ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਧਰ੍ਮੇ ਰਤਸ਼੍ਚ ਕੁਨ੍ਤ੍ਯਾਃ ਪ੍ਰਾਣੈਰਿष੍ਟਤਮੋ ਨृਵੀਰਃ
ਇਹ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਦੇ ਦੇਵੇ ਜਾਂ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਵੇ, ਪਰ ਕਦੇ ਧਰਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਸਦਾ ਦਿਲੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਯੋਧਿਆਂ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਕੁੰਤੀ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ ਸ਼ੂਰਵੀਰ।
ਵਿਸ਼ੀਰ੍ਯਨਤੀਂ ਨਾਵਮਿਵਾਰ੍ਣਵਾਨ੍ਤੇ ਰਤ੍ਨਾਭਿਪੂਰ੍ਣਾਂ ਮਕਰਸ੍ਯ ਪृष੍ਠੇ। ਸੇਨਾਂ ਤਵੇਮਾਂ ਹਤਸਰ੍ਵਯੋਧਾਂ ਵਿਕ੍ਸ਼ੋਭਿਤਾਂ ਦ੍ਰਕ੍ਸ਼੍ਯਸਿ ਪਾਣ੍ਡੁਪੁਤ੍ਰੈਃ
ਜਿਵੇਂ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਨਾਵ, ਜੋ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ ਤੇ ਮਕਰ ਦੇ ਪਿੱਠ 'ਤੇ ਪਈ ਹੋਈ, ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਵੇਖੇਗਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਯੋਧੇ ਪਾਂਡਵ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਰੇ ਤੇ ਵਿਖੇਰ ਹੋਏ ਹੋਣਗੇ।